Mahābhārata · Adhyāya 14.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.53.1
तथा प्रयान्तं वार्ष्णेयं द्वारकां भरतर्षभाः ।
परिष्वज्य न्यवर्तन्त सानुयात्राः परंतपाः ॥ १४.५३.१ ॥
So umarmten die Stiere der Bharatas den nach Dvārakā aufbrechenden Vārṣṇeya und kehrten mit ihrem Gefolge zurück, die Peiniger ihrer Feinde.
14.53.2
पुनःपुनश्च वार्ष्णेयं पर्यष्वजत फल्गुनः ।
आचक्षुर्विषयाच्चैनं स ददर्श पुनःपुनः ॥ १४.५३.२ ॥
Phalguna umarmte Vārṣṇeya immer wieder, und bis er außer Sicht war, blickte er ihm immer wieder nach.
14.53.3
कृच्छ्रेणैव तु तां पार्तो गोविन्दे विनिवेशिताम् ।
संजहार ततो दृष्टिं कृष्णश्चाप्यपराजितः ॥ १४.५३.३ ॥
Pārtha, der Sohn der Pṛthā, wandte mühsam jenen auf Govinda gerichteten Blick ab; dann zog auch der unbesiegte Kṛṣṇa seinen Blick zurück.
14.53.4
तस्य प्रयाणे यान्यासन्निमित्तानि महात्मनः ।
बहून्यद्भुतरूपाणि तानि मे गदतः शृणु ॥ १४.५३.४ ॥
Höre, während ich von den vielen wundersamen Vorzeichen spreche, die bei der Abreise des Großmütigen erschienen.
14.53.5
वायुर्वेगेन महता रथस्य पुरतो ववौ ।
कुर्वन्निःशर्करं मार्गं विरजस्कमकण्टकम् ॥ १४.५३.५ ॥
Mit großer Gewalt wehte der Wind vor dem Wagen und machte die Straße frei von Kies, Staub und Dornen.
14.53.6
ववर्ष वासवश्चैव तोयं शुचि सुगन्धि च ।
दिव्यानि चैव पुष्पाणि पुरतः शाङ्गधन्वनः ॥ १४.५३.६ ॥
Auch Indra ließ reines, wohlriechendes Wasser regnen, und göttliche Blumen fielen vor dem Träger des Śārṅga-Bogens.
14.53.7
स प्रयातो महाबाहुः समेषु मरुधन्वसु ।
ददर्शाथ मुनिश्रेष्ठमुदङ्कममितौजसम् ॥ १४.५३.७ ॥
Nachdem er durch die ebenen Wüstenlande aufgebrochen war, sah der Starkarmige Uḍaṅka, den besten der Weisen, von unermesslicher Kraft.
14.53.8
महर्षिं सिद्धतपसं सर्वलोकान्तविश्रुतम् ।
स तं सम्पूज्य तेजस्वी मुनिं पृथुललोचनः।
पूजितस्तेन च तदा पर्यपृच्छदनामयम् ॥ १४.५३.८ ॥
Der strahlende Breitäugige ehrte den großen Weisen, dessen Askese vollendet und dessen Ruhm bis an die Enden aller Welten reichte. Von ihm wiederum geehrt, erkundigte er sich dann nach seinem Wohlergehen.
14.53.9
स पृष्टः कुशलं तेन सम्पूज्य मधुसूदनम् ।
उदङ्को ब्राह्मणश्रेष्ठस्ततः पप्रच्छ माधवम् ॥ १४.५३.९ ॥
Nach seinem Wohlergehen gefragt und Madhusūdana geehrt, befragte der Brahmane Uḍaṅka, der Beste der Brahmanen, dann Mādhava.
14.53.10
कच्चिच्छौरे त्वया गत्वा कुरुपाण्डवसद्म तत् ।
कृतं सौभ्रात्रमचलं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १४.५३.१० ॥
O Śauri, bist du zu jenem Wohnsitz der Kuru und Pāṇḍava gegangen und hast du eine unerschütterliche brüderliche Eintracht gestiftet? Das solltest du mir erklären.
14.53.11
अपि सन्धाय तान्वीरानुपावृत्तोसि केशव ।
सम्बन्दिनःक स्वदयितान्सततं वृष्णिपुङ्गव ॥ १४.५३.११ ॥
O Keśava, hast du nach Frieden mit jenen Helden wieder zurückkehren können? O Stier der Vṛṣṇi, wer sind deine lieben Verwandten, die stets bei dir sind?
14.53.12
कच्चित्पाण्डुसुताः पञ्च धृतराष्ट्रस्य चात्मजाः ।
लोकेषु विहरिष्यन्ति त्वया सह परंतप ॥ १४.५३.१२ ॥
O Bezwinger der Feinde, werden die fünf Söhne Pāṇḍus und die Söhne Dhṛtarāṣṭras mit dir in den Welten verweilen?
14.53.13
स्वराष्ट्रे ते च राजानः कच्चित्प्राप्स्यन्ति वै सुखम् ।
कौरवेषु प्रशान्तेषु त्वया नाथेन केशव ॥ १४.५३.१३ ॥
In ihren eigenen Reichen werden auch jene Könige sicherlich Glück finden, wenn die Kauravas befriedet sind und du, o Keśava, ihr Beschützer bist.
14.53.14
या मे सम्भावना तात त्वयि नित्यमवर्तत ।
अपि सा सफला तात कृता ते भरतान्प्रति ॥ १४.५३.१४ ॥
Lieber, die Hoffnung, die ich stets auf dich setzte — ist sie fruchtbar geworden? Lieber, du hast sie an den Bhāratas erfüllt.
14.53.15
कृतो यत्नो मया पूर्वं सौशाम्ये कौरवान्प्रति ।
नाशक्यन्त यदा साम्ये ते स्थापयितुमञ्जसा। ॥ १४.५३.१५ ॥
Zuvor bemühte ich mich, die Kauravas zum Frieden zu bewegen; doch als man sie nicht unmittelbar im Frieden festigen konnte,
14.53.16
न दिष्टमप्यतिक्रान्तुं शक्यं बुद्ध्या बलेन वा ।
महर्षे विदितं भूयः सर्वमेतत्तवानघ ॥ १४.५३.१६ ॥
Dem Schicksal kann man weder durch Verstand noch durch Gewalt entgehen. O großer Weiser, o Makelloser, all dies kennst du bereits wieder.
14.53.17
तेऽत्यक्रामन्मतिं मह्यं भीष्मस्य विदुरस्य च ।
ततो यमक्षयं जग्मुः समासाद्येतरेतरम् ॥ १४.५३.१७ ॥
Sie missachteten meinen Rat sowie den von Bhīṣma und Vidura; dann, im Kampf aufeinandertreffend, gingen sie in das Reich Yamas.
14.53.18
पञ्चैव पाण्डवाः शिष्टा इतमित्रा हतात्मजाः ।
धार्तराष्ट्राश्च निहताः सर्वे ससुतबान्धवाः ॥ १४.५३.१८ ॥
Nur die fünf Pāṇḍavas blieben übrig, ihre Freunde und Söhne erschlagen; und alle Söhne Dhṛtarāṣṭras wurden samt ihren Söhnen und Verwandten erschlagen.
14.53.19
इत्युक्तवचने कृष्णे भृशं क्रोधसमन्वितः ।
उदङ्क इत्युवाचैनं रोषादुत्फुल्ललोचनः ॥ १४.५३.१९ ॥
Als Kṛṣṇa so gesprochen hatte, sprach Uttaṅka, von großem Zorn erfüllt und mit vor Wut weit geöffneten Augen, zu ihm.
14.53.20
यस्माच्छक्तेन ते कृष्ण न त्राताः कुरुपुङ्गवाः ।
सम्बन्धिनः प्रियास्तस्माच्छप्स्येऽहं त्वामसंशयम् ॥ १४.५३.२० ॥
Weil du, o Kṛṣṇa, obwohl du es vermochtest, die Stiere unter den Kurus nicht beschützt hast, die deine lieben Verwandten waren, deshalb werde ich dich ohne Zweifel verfluchen.
14.53.21
न च ते प्रसभं यस्मात्ते निगृह्य निवारिताः ।
तस्मान्मन्युपरीतस्त्वां शप्स्यामि मधुसूदन ॥ १४.५३.२१ ॥
Und da du sie nicht mit Gewalt zurückgehalten und abgewehrt hast, deshalb werde ich dich, o Madhusūdana, von Zorn ergriffen, verfluchen.
14.53.22
त्वया शक्तेन हि सता मिथ्याचारेणि माधव ।
ते परीताः कुरुश्रेष्ठा नश्यन्तः स्म ह्युपेक्षिताः ॥ १४.५३.२२ ॥
O Mādhava, obwohl du mächtig und gut warst, hast du dich mit falschem Verhalten betragen; die Besten der Kurus, umzingelt, gingen zugrunde, während du sie vernachlässigtest.
14.53.23
शृणु मे विस्तरेणेदं यद्वक्ष्ये भृगुनन्दन ।
गृहाणानुनयं चापि तपस्वी ह्यसि भार्गवम् ॥ १४.५३.२३ ॥
Höre ausführlich, was ich sagen werde, o Sohn des Bhṛgu; und nimm auch meine Versöhnung an, o Bhārgava, denn du bist wahrlich ein Asket.
14.53.24
श्रुत्वा च मे तदध्यात्मं मुञ्चेथाः शापमद्य वै ।
न च मां तपसाऽल्पेन शक्तोऽभिभवितुं पुमान् ॥ १४.५३.२४ ॥
Nachdem du meine geistige Lehre gehört hast, nimm jetzt deinen Fluch zurück; kein Mensch vermag mich durch ein wenig Askese zu überwältigen.
14.53.25
न च ते तपसो नाशमिच्छामि तपतां वर ।
तपस्ते सुमहद्दीप्तं गुरवश्चापि तोषिताः ॥ १४.५३.२५ ॥
O Bester der Asketen, ich wünsche nicht den Untergang deiner Askese. Deine Askese ist sehr groß und strahlend, und auch deine Lehrer sind zufrieden.
14.53.26
कौमारं ब्रह्मचर्यं ते जानामि द्विजसत्तम ।
दुःखार्जितस्य तपसस्तस्मान्नेच्चामि तेऽव्ययम् ॥ १४.५३.२६ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, ich weiß, dass du seit der Kindheit Keuschheit gewahrt hast. Ich wünsche nicht die unvergängliche Frucht deiner Askese, durch Mühsal errungen.