மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.53.1
तथा प्रयान्तं वार्ष्णेयं द्वारकां भरतर्षभाः ।
परिष्वज्य न्यवर्तन्त सानुयात्राः परंतपाः ॥ १४.५३.१ ॥
இவ்வாறு துவாரகையை நோக்கிச் செல்லும் வார்ஷ்ணேயனை (கிருஷ்ணனை) பரதர்களின் சிறந்த வீரர்கள் ஆரத்தழுவி, தங்கள் பரிவாரத்துடன் திரும்பினர்.
14.53.2
पुनःपुनश्च वार्ष्णेयं पर्यष्वजत फल्गुनः ।
आचक्षुर्विषयाच्चैनं स ददर्श पुनःपुनः ॥ १४.५३.२ ॥
பல்குனன் வார்ஷ்ணேயனை மீண்டும் மீண்டும் ஆரத்தழுவினான்; பார்வை எல்லையை விட்டு மறையும் வரை அவனை மீண்டும் மீண்டும் நோக்கினான்.
14.53.3
कृच्छ्रेणैव तु तां पार्तो गोविन्दे विनिवेशिताम् ।
संजहार ततो दृष्टिं कृष्णश्चाप्यपराजितः ॥ १४.५३.३ ॥
பிருதையின் மகன் பார்த்தன் கோவிந்தன் மீது நிலைக்கவிட்ட அந்தப் பார்வையை மிகுந்த சிரமத்துடன் விலக்கினான்; பின்னர் வெல்லப்படாத கிருஷ்ணனும் தன் பார்வையைத் திரும்பப் பெற்றான்.
14.53.4
तस्य प्रयाणे यान्यासन्निमित्तानि महात्मनः ।
बहून्यद्भुतरूपाणि तानि मे गदतः शृणु ॥ १४.५३.४ ॥
மகாத்மாவின் புறப்பாட்டின்போது நிகழ்ந்த பல அற்புத வடிவ சகுனங்களை நான் சொல்லும்போது கேள்.
14.53.5
वायुर्वेगेन महता रथस्य पुरतो ववौ ।
कुर्वन्निःशर्करं मार्गं विरजस्कमकण्टकम् ॥ १४.५३.५ ॥
பெரும் வேகத்துடன் காற்று தேரின் முன்னே வீசியது; பாதையைச் சரளைக் கற்கள், தூசி, முட்கள் இல்லாததாக ஆக்கிக்கொண்டு.
14.53.6
ववर्ष वासवश्चैव तोयं शुचि सुगन्धि च ।
दिव्यानि चैव पुष्पाणि पुरतः शाङ्गधन्वनः ॥ १४.५३.६ ॥
இந்திரனும் தூய்மையான, நறுமணமுள்ள நீரைப் பொழிந்தான்; சாரங்க வில்லேந்தியவனின் முன்னே தெய்வீக மலர்களும் பொழிந்தன.
14.53.7
स प्रयातो महाबाहुः समेषु मरुधन्वसु ।
ददर्शाथ मुनिश्रेष्ठमुदङ्कममितौजसम् ॥ १४.५३.७ ॥
அந்த மகாபாகு சமமான மருபூமிகளின் வழியே சென்று, அளவற்ற ஒளியுடைய முனிசிரேஷ்டர் உதங்கரைக் கண்டார்.
14.53.8
महर्षिं सिद्धतपसं सर्वलोकान्तविश्रुतम् ।
स तं सम्पूज्य तेजस्वी मुनिं पृथुललोचनः।
पूजितस्तेन च तदा पर्यपृच्छदनामयम् ॥ १४.५३.८ ॥
சித்தத்தவம் பெற்றவரும், எல்லா உலகங்களின் எல்லைவரை புகழ்பெற்ற மகரிஷியுமான அவரை அந்த தேஜஸ்வி, அகன்ற கண்களுடையவர் பூஜித்தார். அவராலும் பூஜிக்கப்பட்டு, அப்போது நலம் விசாரித்தார்.
14.53.9
स पृष्टः कुशलं तेन सम्पूज्य मधुसूदनम् ।
उदङ्को ब्राह्मणश्रेष्ठस्ततः पप्रच्छ माधवम् ॥ १४.५३.९ ॥
அவர் நலம் விசாரிக்கப்பட்டு, மதுசூதனரை பூஜித்த பின், பிராமணசிரேஷ்டர் உதங்கர் மாதவரிடம் கேட்டார்.
14.53.10
कच्चिच्छौरे त्वया गत्वा कुरुपाण्डवसद्म तत् ।
कृतं सौभ्रात्रमचलं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १४.५३.१० ॥
ஷௌரியே, நீர் குருக்களும் பாண்டவர்களும் உள்ள அந்த இல்லத்திற்குச் சென்று நிலையான சகோதரத்துவத்தை நிறுவினீரா? அதை எனக்கு விளக்குவது தகும்.
14.53.11
अपि सन्धाय तान्वीरानुपावृत्तोसि केशव ।
सम्बन्दिनःक स्वदयितान्सततं वृष्णिपुङ्गव ॥ १४.५३.११ ॥
கேசவா, அந்த வீரர்களுடன் சமாதானம் செய்துகொண்டு திரும்பினீரா? விருஷ்ணிகளின் காளையே, உமக்குப் பிரியமான உறவினர்கள் யார் யார்?
14.53.12
कच्चित्पाण्डुसुताः पञ्च धृतराष्ट्रस्य चात्मजाः ।
लोकेषु विहरिष्यन्ति त्वया सह परंतप ॥ १४.५३.१२ ॥
எதிரிகளை வாட்டுபவரே, பாண்டுவின் ஐந்து புதல்வர்களும் திருதராஷ்டிரரின் மக்களும் உம்மோடு உலகங்களில் இன்புற்று வாழ்வார்களா?
14.53.13
स्वराष्ट्रे ते च राजानः कच्चित्प्राप्स्यन्ति वै सुखम् ।
कौरवेषु प्रशान्तेषु त्वया नाथेन केशव ॥ १४.५३.१३ ॥
தங்கள் நாட்டில் அந்த அரசர்களும் மகிழ்ச்சியை அடைவார்கள்; கௌரவர்கள் சாந்தமடைய, நீ அவர்களின் தலைவனாக இருக்கையில், ஓ கேசவா.
14.53.14
या मे सम्भावना तात त्वयि नित्यमवर्तत ।
अपि सा सफला तात कृता ते भरतान्प्रति ॥ १४.५३.१४ ॥
அன்பனே, உன்னிடம் எப்போதும் நான் கொண்டிருந்த நம்பிக்கை பலனளித்ததா? அன்பனே, பரதர்களைப் பொறுத்தவரை நீ அதை நிறைவேற்றினாயா?
14.53.15
कृतो यत्नो मया पूर्वं सौशाम्ये कौरवान्प्रति ।
नाशक्यन्त यदा साम्ये ते स्थापयितुमञ्जसा। ॥ १४.५३.१५ ॥
முன்பு கௌரவர்களிடம் அமைதியை நிலைநாட்ட நான் முயற்சி செய்தேன்; ஆனால் அவர்களை நேராக சமாதானத்தில் நிலைநிறுத்த முடியாமல் போனபோது.
14.53.16
न दिष्टमप्यतिक्रान्तुं शक्यं बुद्ध्या बलेन वा ।
महर्षे विदितं भूयः सर्वमेतत्तवानघ ॥ १४.५३.१६ ॥
விதியைக் கடக்க அறிவாலோ பலத்தாலோ கூட இயலாது. மகரிஷியே, பாவமற்றவனே, இவையனைத்தும் உனக்கும் மீண்டும் தெரிந்தவையே.
14.53.17
तेऽत्यक्रामन्मतिं मह्यं भीष्मस्य विदुरस्य च ।
ततो यमक्षयं जग्मुः समासाद्येतरेतरम् ॥ १४.५३.१७ ॥
அவர்கள் என் அறிவுரையையும் பீஷ்மரின், விதுரரின் அறிவுரையையும் மீறினர்; பின்னர் ஒருவரோடொருவர் மோதி யமலோகம் சென்றனர்.
14.53.18
पञ्चैव पाण्डवाः शिष्टा इतमित्रा हतात्मजाः ।
धार्तराष्ट्राश्च निहताः सर्वे ससुतबान्धवाः ॥ १४.५३.१८ ॥
ஐந்து பாண்டவர்கள் மட்டுமே எஞ்சினர்; நண்பர்களும் புதல்வர்களும் கொல்லப்பட்டனர். தார்தராஷ்டிரர்கள் அனைவரும் தங்கள் புதல்வர்களும் உறவினர்களும் சகிதம் கொல்லப்பட்டனர்.
14.53.19
इत्युक्तवचने कृष्णे भृशं क्रोधसमन्वितः ।
उदङ्क इत्युवाचैनं रोषादुत्फुल्ललोचनः ॥ १४.५३.१९ ॥
கிருஷ்ணர் இவ்வாறு கூறியதும், உத்தங்கர் பெரும் கோபம் கொண்டு, சினத்தால் விழிகள் விரிய அவரிடம் கூறினார்.
14.53.20
यस्माच्छक्तेन ते कृष्ण न त्राताः कुरुपुङ्गवाः ।
सम्बन्धिनः प्रियास्तस्माच्छप्स्येऽहं त्वामसंशयम् ॥ १४.५३.२० ॥
கிருஷ்ணா, நீ வல்லமை பெற்றிருந்தும் குருக்களில் சிறந்தவர்களைக் காக்கவில்லை; அவர்கள் உனக்குப் பிரியமான உறவினர்கள். ஆகவே நிச்சயமாக உன்னைச் சபிப்பேன்.
14.53.21
न च ते प्रसभं यस्मात्ते निगृह्य निवारिताः ।
तस्मान्मन्युपरीतस्त्वां शप्स्यामि मधुसूदन ॥ १४.५३.२१ ॥
நீ அவர்களை வலுக்கட்டாயமாகத் தடுத்து நிறுத்தவும் இல்லை; ஆகவே மதுசூதனா, கோபத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு உன்னைச் சபிப்பேன்.
14.53.22
त्वया शक्तेन हि सता मिथ्याचारेणि माधव ।
ते परीताः कुरुश्रेष्ठा नश्यन्तः स्म ह्युपेक्षिताः ॥ १४.५३.२२ ॥
மாதவா, நீ வல்லவனும் நல்லவனும் ஆயிருந்தும் பொய்யான நடத்தையுடையவனாக இருந்தாய்; சூழப்பட்ட குருசிறந்தவர்கள் அழிந்துகொண்டிருக்க நீ அவர்களை அலட்சியம் செய்தாய்.
14.53.23
शृणु मे विस्तरेणेदं यद्वक्ष्ये भृगुनन्दन ।
गृहाणानुनयं चापि तपस्वी ह्यसि भार्गवम् ॥ १४.५३.२३ ॥
பிருகுவின் மகனே, நான் சொல்லப்போவதை விரிவாகக் கேள்; பார்க்கவா, நீ தவசி என்பதால் என் சமாதான வேண்டுகோளையும் ஏற்றுக்கொள்.
14.53.24
श्रुत्वा च मे तदध्यात्मं मुञ्चेथाः शापमद्य वै ।
न च मां तपसाऽल्पेन शक्तोऽभिभवितुं पुमान् ॥ १४.५३.२४ ॥
என் அந்த ஆன்மிகப் போதனையைக் கேட்டு, இப்போதே சாபத்தை விட்டுவிடு; சிறிய தவத்தால் எந்த மனிதனும் என்னை வெல்ல இயலாது.
14.53.25
न च ते तपसो नाशमिच्छामि तपतां वर ।
तपस्ते सुमहद्दीप्तं गुरवश्चापि तोषिताः ॥ १४.५३.२५ ॥
தவம் செய்பவர்களில் சிறந்தவனே, உன் தவத்தின் அழிவை நான் விரும்பவில்லை. உன் தவம் மிகவும் பெரியதும் ஒளிர்வதுமாகும்; குருமார்களும் மகிழ்ந்திருக்கிறார்கள்.
14.53.26
कौमारं ब्रह्मचर्यं ते जानामि द्विजसत्तम ।
दुःखार्जितस्य तपसस्तस्मान्नेच्चामि तेऽव्ययम् ॥ १४.५३.२६ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, நீ இளமையிலிருந்தே பிரம்மசரியம் கடைப்பிடித்திருக்கிறாய் என்பது எனக்குத் தெரியும். துன்பத்தால் ஈட்டிய உன் தவத்தின் அழியாத பலனை நான் விரும்பவில்லை.