มหาภารตะ · อัธยายะ 14.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.53.1
तथा प्रयान्तं वार्ष्णेयं द्वारकां भरतर्षभाः ।
परिष्वज्य न्यवर्तन्त सानुयात्राः परंतपाः ॥ १४.५३.१ ॥
ดังนั้น เมื่อวารษณัยเสด็จออกเดินทางสู่ทวารกา บรรดาวีรบุรุษแห่งภรตะผู้ทำลายศัตรูก็โอบกอดพระองค์ไว้ แล้วหันกลับไปพร้อมบริวารของตน
14.53.2
पुनःपुनश्च वार्ष्णेयं पर्यष्वजत फल्गुनः ।
आचक्षुर्विषयाच्चैनं स ददर्श पुनःपुनः ॥ १४.५३.२ ॥
ผัลคุนะโอบกอดวารษณัยซ้ำแล้วซ้ำเล่า และจนกระทั่งพระองค์พ้นสายตา ก็ยังมองดูพระองค์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
14.53.3
कृच्छ्रेणैव तु तां पार्तो गोविन्दे विनिवेशिताम् ।
संजहार ततो दृष्टिं कृष्णश्चाप्यपराजितः ॥ १४.५३.३ ॥
ปารถะ โอรสของปฤถา ดึงสายตาที่จับจ้องอยู่บนโควินทะกลับมาได้ด้วยความยากลำบาก จากนั้นพระกฤษณะผู้ไม่มีใครเอาชนะได้ก็ดึงสายตาของพระองค์กลับเช่นกัน
14.53.4
तस्य प्रयाणे यान्यासन्निमित्तानि महात्मनः ।
बहून्यद्भुतरूपाणि तानि मे गदतः शृणु ॥ १४.५३.४ ॥
ขอฟังเรื่องลางอันอัศจรรย์มากมายที่ปรากฏขึ้นในวาระที่พระผู้มีจิตใจสูงส่งเสด็จจากไป ข้าพเจ้าจะเล่าให้ฟัง
14.53.5
वायुर्वेगेन महता रथस्य पुरतो ववौ ।
कुर्वन्निःशर्करं मार्गं विरजस्कमकण्टकम् ॥ १४.५३.५ ॥
ลมพัดแรงอย่างยิ่งอยู่เบื้องหน้ารถศึก ทำให้ถนนปราศจากกรวด ปราศจากฝุ่น และปราศจากหนาม
14.53.6
ववर्ष वासवश्चैव तोयं शुचि सुगन्धि च ।
दिव्यानि चैव पुष्पाणि पुरतः शाङ्गधन्वनः ॥ १४.५३.६ ॥
วาสวะหรืออินทร์ก็โปรยน้ำที่บริสุทธิ์และหอมกรุ่น และดอกไม้ทิพย์ก็ร่วงลงเบื้องหน้าผู้ถือธนูศารงค์
14.53.7
स प्रयातो महाबाहुः समेषु मरुधन्वसु ।
ददर्शाथ मुनिश्रेष्ठमुदङ्कममितौजसम् ॥ १४.५३.७ ॥
พระผู้มีแขนทรงพลังเสด็จไปบนที่ราบอันกว้างใหญ่ของทะเลทรายมรุ แล้วได้พบอุทังกะ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มุนี ผู้มีอานุภาพหาประมาณมิได้
14.53.8
महर्षिं सिद्धतपसं सर्वलोकान्तविश्रुतम् ।
स तं सम्पूज्य तेजस्वी मुनिं पृथुललोचनः।
पूजितस्तेन च तदा पर्यपृच्छदनामयम् ॥ १४.५३.८ ॥
ผู้มีรัศมีและดวงเนตรกว้างได้ถวายความเคารพแด่มหาฤๅษีผู้บำเพ็ญตบะสมบูรณ์แล้ว ผู้มีชื่อเสียงไปทั่วทุกโลก เมื่อได้รับการเคารพตอบ พระองค์จึงทรงถามถึงความเป็นอยู่ของท่าน
14.53.9
स पृष्टः कुशलं तेन सम्पूज्य मधुसूदनम् ।
उदङ्को ब्राह्मणश्रेष्ठस्ततः पप्रच्छ माधवम् ॥ १४.५३.९ ॥
อุทังกะ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่พราหมณ์ เมื่อถูกถามถึงความสุขสบายจากพระองค์ และได้ถวายความเคารพแด่มธุสูทนะแล้ว จึงทูลถามมาธวะ
14.53.10
कच्चिच्छौरे त्वया गत्वा कुरुपाण्डवसद्म तत् ।
कृतं सौभ्रात्रमचलं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १४.५३.१० ॥
โอ ศૌริ พระองค์ได้เสด็จไปยังที่พำนักของเการพและปาณฑพแล้วหรือไม่ และได้สร้างความสามัคคีแบบพี่น้องที่มั่นคงไว้หรือไม่ ขอพระองค์ทรงอธิบายเรื่องนั้นให้ข้าพเจ้าทราบ
14.53.11
अपि सन्धाय तान्वीरानुपावृत्तोसि केशव ।
सम्बन्दिनःक स्वदयितान्सततं वृष्णिपुङ्गव ॥ १४.५३.११ ॥
โอ เกศวะ หลังจากได้ทำสัญญาสงบศึกกับวีรบุรุษเหล่านั้นแล้ว พระองค์จึงเสด็จกลับมาหรือ โอ ยอดวฤษณี ญาติผู้เป็นที่รักของพระองค์ที่อยู่กับพระองค์เสมอนั้นเป็นอย่างไรบ้าง
14.53.12
कच्चित्पाण्डुसुताः पञ्च धृतराष्ट्रस्य चात्मजाः ।
लोकेषु विहरिष्यन्ति त्वया सह परंतप ॥ १४.५३.१२ ॥
โอ ผู้ทำลายศัตรู บุตรทั้งห้าของปาณฑุ และบุตรของธฤตราษฎร์ จะอาศัยอยู่ร่วมกับพระองค์ในโลกนี้หรือไม่
14.53.13
स्वराष्ट्रे ते च राजानः कच्चित्प्राप्स्यन्ति वै सुखम् ।
कौरवेषु प्रशान्तेषु त्वया नाथेन केशव ॥ १४.५३.१३ ॥
โอ เกศวะ ในแว่นแคว้นของตน บรรดากษัตริย์เหล่านั้นจะได้รับความสุขอย่างแน่นอนหรือไม่ เมื่อเการพสงบลงแล้วและมีพระองค์ผู้เป็นที่พึ่งคุ้มครอง
14.53.14
या मे सम्भावना तात त्वयि नित्यमवर्तत ।
अपि सा सफला तात कृता ते भरतान्प्रति ॥ १४.५३.१४ ॥
ลูกรัก ความหวังที่ข้าพเจ้าเคยตั้งไว้ในตัวเจ้าเสมอมา บัดนี้ผลได้เกิดขึ้นแล้วหรือไม่ ลูกรัก เจ้าได้ทำให้มันสำเร็จต่อบรรดาภรตะแล้ว
14.53.15
कृतो यत्नो मया पूर्वं सौशाम्ये कौरवान्प्रति ।
नाशक्यन्त यदा साम्ये ते स्थापयितुमञ्जसा। ॥ १४.५३.१५ ॥
ก่อนหน้านี้ข้าพเจ้าได้พยายามนำความสงบมาสู่เการพ แต่เมื่อไม่อาจตั้งพวกเขาไว้ในความสงบได้โดยตรง
14.53.16
न दिष्टमप्यतिक्रान्तुं शक्यं बुद्ध्या बलेन वा ।
महर्षे विदितं भूयः सर्वमेतत्तवानघ ॥ १४.५३.१६ ॥
ชะตากรรมไม่อาจล่วงละเมิดได้ ทั้งด้วยปัญญาและด้วยกำลัง โอ มหาฤๅษี โอ ผู้ไร้บาป ท่านก็รู้เรื่องทั้งหมดนี้อยู่แล้ว
14.53.17
तेऽत्यक्रामन्मतिं मह्यं भीष्मस्य विदुरस्य च ।
ततो यमक्षयं जग्मुः समासाद्येतरेतरम् ॥ १४.५३.१७ ॥
พวกเขาได้ฝ่าฝืนคำแนะนำของข้าพเจ้า และของภีษมะและวิทุระ จากนั้นเมื่อประจัญหน้ากันในการรบ พวกเขาก็ไปสู่อาณาจักรของยมะ
14.53.18
पञ्चैव पाण्डवाः शिष्टा इतमित्रा हतात्मजाः ।
धार्तराष्ट्राश्च निहताः सर्वे ससुतबान्धवाः ॥ १४.५३.१८ ॥
เหลือเพียงปาณฑพทั้งห้า เพื่อนและบุตรชายของพวกเขาถูกสังหารหมด ส่วนบุตรของธฤตราษฎร์ทั้งหมดก็ถูกสังหารพร้อมกับบุตรและญาติของตน
14.53.19
इत्युक्तवचने कृष्णे भृशं क्रोधसमन्वितः ।
उदङ्क इत्युवाचैनं रोषादुत्फुल्ललोचनः ॥ १४.५३.१९ ॥
เมื่อพระกฤษณะตรัสดังนั้นแล้ว อุตตังกะเต็มไปด้วยความโกรธอย่างยิ่ง จึงกล่าวกับพระองค์ด้วยดวงตาที่เบิกโพลงเพราะความโกรธ
14.53.20
यस्माच्छक्तेन ते कृष्ण न त्राताः कुरुपुङ्गवाः ।
सम्बन्धिनः प्रियास्तस्माच्छप्स्येऽहं त्वामसंशयम् ॥ १४.५३.२० ॥
โอ กฤษณะ เพราะท่านมีอำนาจแต่กลับไม่คุ้มครองบรรดายอดคนในเการพ ผู้เป็นญาติที่รักของท่าน ข้าพเจ้าจึงจะสาปท่านอย่างแน่นอน ไม่ต้องสงสัยเลย
14.53.21
न च ते प्रसभं यस्मात्ते निगृह्य निवारिताः ।
तस्मान्मन्युपरीतस्त्वां शप्स्यामि मधुसूदन ॥ १४.५३.२१ ॥
เพราะท่านมิได้ห้ามปรามพวกเขาด้วยกำลังและมิได้ขัดขวางไว้ ดังนั้น โอ มธุสูทนะ ข้าพเจ้าซึ่งถูกความโกรธครอบงำจะสาปแช่งท่าน
14.53.22
त्वया शक्तेन हि सता मिथ्याचारेणि माधव ।
ते परीताः कुरुश्रेष्ठा नश्यन्तः स्म ह्युपेक्षिताः ॥ १४.५३.२२ ॥
โอ มาธวะ ท่านมีความสามารถและเป็นผู้ดี แต่กลับประพฤติตนอย่างผิดๆ เมื่อเหล่ากุรุผู้ประเสริฐถูกล้อมไว้และกำลังพินาศ ท่านก็เพิกเฉยต่อพวกเขา
14.53.23
शृणु मे विस्तरेणेदं यद्वक्ष्ये भृगुनन्दन ।
गृहाणानुनयं चापि तपस्वी ह्यसि भार्गवम् ॥ १४.५३.२३ ॥
โอ โอรสแห่งภฤกุ จงฟังข้าพเจ้าอธิบายเรื่องนี้โดยละเอียด และโอ ภารควะ จงรับคำขอโทษของข้าพเจ้าด้วยเถิด เพราะท่านเป็นผู้บำเพ็ญตบะอย่างแท้จริง
14.53.24
श्रुत्वा च मे तदध्यात्मं मुञ्चेथाः शापमद्य वै ।
न च मां तपसाऽल्पेन शक्तोऽभिभवितुं पुमान् ॥ १४.५३.२४ ॥
เมื่อได้ฟังคำสอนทางจิตวิญญาณของข้าพเจ้าแล้ว บัดนี้จงปลดปล่อยคำสาปนั้นเสียเถิด ไม่มีผู้ใดสามารถครอบงำข้าพเจ้าได้ด้วยตบะเพียงเล็กน้อย
14.53.25
न च ते तपसो नाशमिच्छामि तपतां वर ।
तपस्ते सुमहद्दीप्तं गुरवश्चापि तोषिताः ॥ १४.५३.२५ ॥
โอ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้บำเพ็ญตบะ ข้าพเจ้ามิได้ปรารถนาให้ตบะของท่านเสื่อมสลายเลย ตบะของท่านยิ่งใหญ่และรุ่งโรจน์ยิ่งนัก และครูของท่านก็พอพระทัยแล้วเช่นกัน
14.53.26
कौमारं ब्रह्मचर्यं ते जानामि द्विजसत्तम ।
दुःखार्जितस्य तपसस्तस्मान्नेच्चामि तेऽव्ययम् ॥ १४.५३.२६ ॥
โอ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ทวิชาติ ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านรักษาพรหมจรรย์มาตั้งแต่วัยเด็ก ดังนั้นข้าพเจ้าจึงไม่ปรารถนาผลอันไม่เสื่อมสลายของตบะที่ท่านได้มาด้วยความยากลำบาก