مهابهاراتا · أدهيايا 14.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.58.1
स मित्रसहमासाद्य अभिज्ञानमयाचत ।
तस्मै ददावभिज्ञानं स चेक्ष्वाकुवरस्तदा ॥ १४.५८.१ ॥
ذهب ميترا سهَ إليه وطلب علامة للتعارف، فأعطاه أفضل سلالة إكشفاكو تلك العلامة حينئذ.
14.58.2
न चैवैषा गतिः क्षेम्या न चान्या विद्यते गतिः ।
एतन्मे तत्वमाज्ञाय प्रयच्छ मणिकुण्डले ॥ १४.५८.२ ॥
هذا الطريق غير آمن، ولا طريق آخر. فاعلم حالي وأعطني القرطين الجوهريين.
14.58.3
इत्युक्तस्तामुदङ्कस्तु भर्तुर्वाक्यमथाब्रवीत् ।
श्रुत्वा च सा तदा प्रादात्ततस्ते मणिकुण्डले ॥ १४.५८.३ ॥
فلما قيل له ذلك، نقل أُدَنكا كلام زوجها إليها، فلما سمعته أعطته القرطين الجوهريين حينئذ.
14.58.4
अवाप्य कुण्डले ते तु राजानं पुनरब्रवीत् ।
किमेतद्गुह्यवचनं श्रोतुमिच्छामि पार्थिव ॥ १४.५८.४ ॥
ولما حصل على القرطين قال للملك مرة أخرى: «يا سيد الأرض، أود أن أسمع ما هذه العبارة السرية.»
14.58.5
प्रजाविसर्गाद्विप्रान्वै क्षत्रियाः पूजयन्ति ह ।
विप्रेभ्यश्चापि बहवो दोषाः प्रादुर्भवन्ति नः ॥ १४.५८.५ ॥
منذ بدء الخليقة والكشاترية يكرمون البراهمة؛ ومع ذلك يأتينا من البراهمة كثير من المصائب.
14.58.6
सोहं द्विजेभ्यः प्रणतो विप्राद्दोषमवाप्तवान् ।
गतिमन्यां न पश्यामि मदयन्तीसहायवान् ॥ १४.५८.६ ॥
أنا الذي كنت أنحني للمولودين مرتين، قد نلت هذا الذنب من برهمي واحد. ماداياني رفيقتي، ولكني لا أرى سبيلاً آخر.
14.58.7
न चान्यामपि पश्यामि गतिं गतिमतांवर ।
स्वर्गद्वारस्य गमने स्थाने चेह द्विजोत्तम ॥ १४.५८.७ ॥
يا خير ذوي الملاذ، لا أرى طريقًا آخر إلى باب السماء، ولا مكانًا آخر هنا، يا خير البراهمة.
14.58.8
न हि राज्ञा विशेषेण विरुद्धेन द्विजातिभिः ।
शक्यं हि लोके स्थातुं वै प्रेत्य वा सुखमेधितुम् ॥ १४.५८.८ ॥
فإنه لا يمكن للملك، ولا سيما إذا كان في خصومة مع المولودين مرتين، أن يثبت في هذا العالم أو أن ينمي السعادة بعد الموت.
14.58.9
तदिष्टे ते मया दत्ते एते स्वे मणिकुण्डले ।
यः कृतस्तेऽद्य समयः सफलं तं कुरुष्य मे ॥ १४.५८.९ ॥
فلذلك أيها الموقر، قد أعطيتك هذين القرطين المرصعين بالجواهر الخاصين بي. فاجعل الميثاق الذي عقدته لي اليوم مثمرًا.
14.58.10
राजंस्तथेह कर्तास्मि पुनरेष्यामि ते वशम् ।
प्रश्नं च कञ्चित्प्रष्टुं त्वां व्यवसिष्ये परंतप ॥ १४.५८.१० ॥
أيها الملك، سأفعل ذلك هنا وسأعود مرة أخرى إلى سلطانك. يا مُحرِق الأعداء، قد عزمتُ على أن أسألك سؤالًا.
14.58.11
ब्रूहि विप्र यथाकामं प्रतिवक्तास्मि ते वचः ।
छेत्तास्मि संशयं तेऽद्य न मेऽत्राश्ति विचारणा ॥ १४.५८.११ ॥
تكلم أيها البراهمي كما تشاء، وسأجيب عن كلامك. وسأزيل شكك اليوم؛ ولا تردد عندي في ذلك.
14.58.12
प्राहुर्वाक्संयतं विप्रं धर्मनैपुणदर्शिनः ।
मित्रेषु यश्च विषमः स्तेन इत्येव तं विदुः ॥ १४.५८.१२ ॥
يسمي العارفون بدقائق الدهرما البراهمي الضابط لكلامه بهذا الاسم، ومن كان جائرًا على أصدقائه فإنهم يعرفونه لصًّا فحسب.
14.58.13
स बवान्मित्रतामद्य सम्प्राप्तो मम पार्थिव ।
स मे बुद्धिं प्रयच्छस्व सम्मतां पुरुषर्षभ ॥ १४.५८.१३ ॥
أيها الملك، لقد صار اليوم صديقي. يا ثور الرجال، أعطني مشورة تكون مقبولة عندي.
14.58.14
अवाप्तार्थोऽहमद्येह भवांश्च पुरुषादकः ।
भवत्सकाशमागन्तुं क्षमं मम न वेति वै ॥ १४.५८.१४ ॥
لقد تحقق غرضي هنا اليوم، وأنت آكل للبشر. أما كونه يليق بي أن أمثل بين يديك، فذلك هو السؤال.
14.58.15
क्षमं चेदिह वक्तव्यं मया द्विजवरोत्तम ।
मत्समीपं द्विजश्रेष्ट नागन्तव्यं कथञ्चन ॥ १४.५८.१५ ॥
يا خير المولودين مرتين، إن كان يليق بي أن أتكلم هنا فاسمع: يا خير البراهمة، لا ينبغي أن تأتي إليّ بأي حال.
14.58.16
एवं तव प्रपश्यामि श्रेयो भृगुकुलोद्वह ।
आगच्छतो हि ते विप्रि भवेन्मृर्त्युन संशयः ॥ १४.५८.१६ ॥
هكذا أرى الخير لك، يا حامل سلالة بهرغو: فإن قدومك، أيها البرهمي، سيجلب لك الموت لا محالة؛ ولا شك في ذلك.
14.58.17
इत्युक्तः स तदा राजा क्षमं बुद्धिमता हितम् ।
अनुज्ञाप्य स राजानमहल्यां प्रति जग्मिवान् ॥ १४.५८.१७ ॥
ولما خاطبه الحكيم بهذه الكلمات الموافقة والنافعة، استأذن الملك ومضى نحو أهلياً.
14.58.18
गृहीत्वा कुण्डले दिव्ये गुरुपत्न्याः प्रियंकरः ।
जवेन महता प्रायाद्गौतमस्याश्रमं प्रति ॥ १४.५८.१८ ॥
فأخذ الحلقتين الإلهيتين، ومضى بسرعة عظيمة نحو صومعة غوتاما، ذاك الذي يفعل ما يسر زوجة معلمه.
14.58.19
यथा तयो रक्षणं च मदयन्त्याऽभिभाषितम् ।
तथा ते कुण्डले बध्वा तदा कृष्णाजिनेऽनयत् ॥ १४.५८.१९ ॥
وكما كان حماية الاثنين وما قالته مدايانتي، فقد ربط حينئذ تلك القرطين ووضعهما على جلد الظبي الأسود.
14.58.20
स कस्मिंश्चित्क्षुधाविष्टः फलभारसमन्वितम् ।
बिल्वं ददर्श विप्रर्षिरारुरोह च तं ततः ॥ १४.५८.२० ॥
وذات مرة، وقد استولى عليه الجوع، رأى شجرة بيلفا محملة بثقل الثمار، فصعد عليها ذلك الحكيم البراهمي.
14.58.21
शाखास्वासज्य तस्यैव कृष्णाजिनमरिंदम ।
पातयामास बिल्वानि तदा स द्विजपुङ्गवः ॥ १४.५८.२१ ॥
ومعلّقاً جلد الظبي الأسود على أغصانها نفسها، يا قاهر الأعداء، ثم أسقط ذلك الخيّر بين المولودين مرتين ثمار البيلفا.
14.58.22
अथ पातयमानस्य बिल्वापहृतचक्षुषः ।
न्यपतंस्तानि बिल्वानि तस्मिन्नेवाजिने विभो ॥ १४.५८.२२ ॥
ثم، وبينما كان يُسقطها وقد سُلبت عيناه بثمار البيلفا، يا قدير، سقطت تلك الثمار على ذلك الجلد نفسه.
14.58.23
यस्मिंस्ते कुण्डले बद्धे तदा द्विजवरेण वै ।
बिल्वप्रहारैस्तस्याथ व्यशीर्यद्बन्धनं ततः ॥ १४.५८.२३ ॥
وعليه ربط ذلك الخيّر بين المولودين مرتين القرطين حينئذ، فانفكّ رباطه بضربات ثمار البيلفا.
14.58.24
सकुण्डलं तदजिनं पपात सहसा तरोः ।
विशीर्णबन्धने तस्मिन्गते कृष्णाजिने महीम् ॥ १४.५८.२४ ॥
مع القرطين، سقط ذلك الجلد فجأة من الشجرة؛ وبعد انفكاك رباطه، هبط جلد الظبي الأسود إلى الأرض.
14.58.25
अपश्यद्भुजगः कश्चित्ते तत्र मणिकुण्डले ।
ऐरावतकुलोद्भूतः शीघ्रो भूत्वा तदा हि सः ॥ १४.५८.२५ ॥
هناك رأت حيّةٌ ما ذلك القرطين المرصّعين بالجواهر. وُلدت من سلالة أيراڤاتا، فتحوّلت سريعًا وجاءت حينئذٍ.
14.58.26
विदश्यास्येन वल्मीकं विवेशाथ स कुण्डले ।
ह्रियमाणे तु दृष्ट्वा स कुण्डले भुजगेन ह ॥ १४.५८.२६ ॥
عضّ الحيّةُ الرُّكامَ بفمها ودخل، فلما رأى القرطين يُحملان بعيدًا بيد الحية...
14.58.27
पपात वृक्षात्सोद्वेगो दुःखात्परमकोपनः ।
स दण्डकाष्ठमादाय वल्मीकमखनत्तदा ॥ १४.५८.२७ ॥
اضطرب من الحزن وغضب غضبًا شديدًا، فسقط من الشجرة؛ وأخذ عصًا وحفر الرُّكام حينئذٍ.
14.58.28
अहानि त्रिंशदव्यग्रः पञ्च चान्यानि भारत ।
क्रोधामर्षाभिसंतप्तस्तदा ब्राह्मणिसत्तमः ॥ १४.५८.२८ ॥
يا بهارتا، ذلك خيرُ البراهمة، المعذَّب بالغضب والاستياء، دون اضطراب، حفر خمسة وثلاثين يومًا.
14.58.29
तस्य वेगमसह्यं तमसहन्ती वसुन्धरा ।
दण्डकाष्ठाभिनुन्नाङ्गी चचाल भृशमाकुला।
ततः खनत एवाथ विप्रर्षेर्धरणीतलम् ।
नागलोकस्य पन्थानं कर्तुकामस्य निश्चयात् ॥ १४.५८.२९ ॥
لم تحتمل الأرض قوته التي لا تُطاق، وقد أصابت الضربات أعضاءها، فارتعدت شديد الارتعاد مضطربة. ثم فيما كان ذلك الحكيم البراهمي يحفر، عازمًا على شقّ طريق إلى عالم النّاغات، اهتزّ سطح الأرض...
14.58.30
रथेन हरियुक्तेन तं देशमुपजग्मिवान् ।
वज्रपाणिर्महातेजास्तं ददर्श द्विजोत्तमम् ॥ १४.५८.३० ॥
جاء إلى ذلك المكان على عربة مقرونة بخيول كُمْتٍ، فرأى حامل الصاعقة ذو البهاء العظيم ذلك خيرَ البراهمة.
14.58.31
स तु तं ब्राह्मणो भूत्वा तस्य दुःखेन दुःखितः ।
उदङ्कमब्रवीद्वाक्यं नैतच्छक्यं त्वयेति वै ॥ १४.५८.३१ ॥
فتحوّل إلى هيئة برهمي، وحزن لحزنه، فقال لأُتَنكا: «هذا ليس ممكنًا لك».
14.58.32
इतो हि नागलोको वै योजनानि सहस्रशः ।
न दण्डकाष्ठसाध्यं च मन्ये कार्यमिदं तव ॥ १४.५८.३२ ॥
من هنا يبعد عالم الثعابين آلاف اليوجانات؛ وأرى أن مهمتك هذه لا تُنجَز بعصا أو خشب.
14.58.33
नागलोके यदि ब्रह्मन्न शक्ये कुण्डले मया ।
प्राप्तुं प्राणान्विमोक्ष्यामि पश्यतस्ते द्विजोत्तम ॥ १४.५८.३३ ॥
إن لم أستطع الحصول على القرطين في عالم الثعابين، أيها البرهمي، خير المولودين مرتين، فسأترك حياتي أمام عينيك.
14.58.34
यदा स नाशकत्तस्य निश्चयं कर्तुमन्यथा ।
वज्रपाणिस्तदा दण्डं वज्रास्त्रेण युयोज ह ॥ १४.५८.३४ ॥
فلما لم يستطع أن يغيّر عزمه، وجّه صاحب الصاعقة عصاه بسلاح الصاعقة.
14.58.35
ततो वज्रप्रहारैस्तैर्दार्यमाणा वसुन्धर ।
नागलोकस्य पन्थानमकरोज्जनमेजय ॥ १४.५८.३५ ॥
فشقّت الأرض تلك الضربات الصاعقية وشقّت طريقًا إلى عالم الثعابين، يا جنميجايا.
14.58.36
स तेन मार्गेण तदा नागलोकं विवेश ह ।
ददर्श नागलोकं च योजनानि सहस्रशः ॥ १४.५८.३६ ॥
فدخل بذلك الطريق عالم الثعابين، ورأى عالم الثعابين ممتدًا آلاف اليوجانات.
14.58.37
प्रकारनिचयैर्दिव्यैर्मणिमुक्तास्वलङ्कृतैः ।
उपपन्नं महाभाग शातकुम्भमयैस्तथा ॥ १४.५८.३७ ॥
مزيّن بجواهر ولآلئ إلهية، ذو أسوار متتالية، أيها المبارك العظيم، ومصنوع من الذهب أيضاً.
14.58.38
वापीः स्फटिकसोपाना नदीस्च विमलोदकाः ।
ददर्श वृक्षांश्च बहून्नानाद्विजगणायुतान् ॥ १४.५८.३८ ॥
رأى آبارًا ذات درجات من البلور، وأنهارًا صافية الماء، وأشجارًا كثيرة تعج بأسراب من الطيور المتنوعة.
14.58.39
तस्य लोकस्य च द्वारं स ददर्श भृगूद्वहः ।
पञ्चयोजनविस्तारमायतं शतयोजनम् ॥ १४.५८.३९ ॥
وبوابة ذلك العالم، عرضها خمسة يوجانات وامتدت مئة يوجان طولاً، رآها أفضل آل بِرِغو.
14.58.40
नागलोकमुदङ्कस्तु प्रेक्ष्य दीनोऽभवत्तदा ।
निराशश्चाभवत्तत्र कुण्डलाहरणे पुनः ॥ १४.५८.४० ॥
أما أوتانكا، فلما رأى عالم النّاغا صار حزيناً حينها، وفقد الأمل مجدداً في استعادة الأقراط هناك.
14.58.41
तत्र प्रोवाच तुरगस्तं कृष्णश्वेतवालधिः ।
ताम्रास्यनेत्रः कौरव्यः प्रज्वलन्निव तेजसा ॥ १४.५८.४१ ॥
هناك تكلّم إليه الحصان ذو الذيل الأسود والأبيض — أحمر النحاس فماً وعينين، أيها الكوراوي، متوقداً كأنما بالبهاء.
14.58.42
धमस्वापानमेतन्मे ततस्त्वं विप्र लप्स्यसे ।
ऐरावतसुतेनेहि तव्रानीते हि कुण्डले ॥ १४.५८.४२ ॥
انفخ هذا النفس مني؛ فحينئذ أيها البراهمي تنالها. هلمّ — فقد أُحضرت أقراطك حقاً بواسطة ابن أيراوata.
14.58.43
मा जुगुप्सां कृथाः पुत्र त्वमत्रार्थे कथञ्चन ।
त्वयैतद्धि समाचीर्णं गौतमस्याश्रमे तदा ॥ १४.५८.४३ ॥
يا بني، لا تُظهر اشمئزازًا في هذا الأمر بأي حال، فقد فعلتَ هذا نفسه حينذاك في ناسك غوتama.
14.58.44
कथं भवन्तं जानीयामुपाध्यायाश्रमं प्रति ।
यन्मया चीर्णपूर्वं हि श्रोतुमिच्छामि तद्ध्यहम् ॥ १४.५८.४४ ॥
كيف أعرفك فيما يخص ناسك المعلم؟ أريد أن أسمع ما فعلتُه من قبل.
14.58.45
गुरोर्गुरु मां जानीहि ज्वलन्तं जातवेदसम् ।
त्वया ह्यहं सदा विप्र गुरोरर्थेऽभिपूजितः ॥ १४.५८.४५ ॥
اعرفني بوصفي معلّم المعلّم، جاتافيداس المتّقد. أيها البراهمي، لقد كرّمتني دائمًا من أجل معلّمك.
14.58.46
विधिवत्सततं विप्र शुचिना भृगुनन्दन ।
तस्माच्छ्रेयो विधास्यामि तवैवं कुरु माचिरम् ॥ १४.५८.४६ ॥
أيها البراهمي، يا ابن بهرغو، لقد عبدتني دائمًا وفق الشريعة وبطهارة. لذلك سأمنحك الخير؛ فافعل كذلك دون تأخير.
14.58.47
इत्युक्तस्तु तथाऽकार्षीदुदङ्कश्चित्रभानुना ।
ताम्रार्चिः प्रीतिमांश्चापि प्रजज्वाल दिधक्षया ॥ १४.५८.४७ ॥
وعندما خوطب بذلك فعل أوتانكا كما أُمر، فاشتعل شيترابهانو ذو اللهب النحاسي، وإن كان مسرورًا، مشتعلًا برغبة في الإحراق.
14.58.48
ततोऽस्य रोमकूपेभ्यो ध्मायमानस्य भारत ।
घनः प्रादुरभूद्धूमो नागलोकभयावहः ॥ १४.५८.४८ ॥
ثم، يا بهاراتا، من مسامّ جسده وهو ينفخ، انبعث دخان كثيف جلب الرعب إلى عالم النّاغا.
14.58.49
तेन धूमेन महता वर्धमानेन भारत ।
नागलोके महाराज न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ १४.५८.४९ ॥
يا سليل بهاراتا، يا أيها الملك العظيم، بذلك الدخان الكبير المتصاعد لم يكن يُدرك شيء في عالم الثعابين.
14.58.50
हाहाकृतमभूत्सर्वमैरावतिनिवेशनम् ।
वासुकिप्रमुखानां च नागानां जनमेजय ॥ १४.५८.५० ॥
يا جانامييجايا، امتلأت مسكن أيراڤاتي كله بصيحات الفزع، وكذلك الناغات بقيادة فاسوكي.
14.58.51
न प्राकाशन्त वेश्मानि धूमरुद्धानि भारत ।
नीहारसंवृतानीव वनानि गिरयस्तथा ॥ १४.५८.५१ ॥
يا سليل بهاراتا، لم تظهر المساكن المحجوبة بالدخان؛ كانت كأنها مغطاة بالضباب، كالغابات والجبال.
14.58.52
ते धूमरक्तनयना वह्नितेजोभितापिताः ।
आजग्मुर्निश्चयं ज्ञातुं भार्गवस्य महात्मनः ॥ १४.५८.५२ ॥
جاؤوا بعيون محمرّة من الدخان، مشوية بحرارة النار، ليعرفوا عزم سليل بهريغو العظيم.
14.58.53
श्रुत्वा च निश्चयं तस्य महर्षेरतितेजसः ।
सम्भ्रान्तनयनाः सर्वे पूजां चक्रुर्यथाविधि ॥ १४.५८.५३ ॥
ولما سمعوا عزم ذلك الحكيم العظيم شديد البهاء، أدّوا له التكريم حسب الأصول، وعيونهم مملوءة بالفزع.
14.58.54
सर्वे प्राञ्जलयो नागा वृद्धबालपुरोगमाः ।
शिरोभिः प्रणिपत्योचुः प्रसीद भगवन्निति ॥ १४.५८.५४ ॥
جميع الناغات، يتقدّمهم الشيوخ والصغار، رافعين أيديهم ومنحنين برؤوسهم، قالوا: «كن رؤوفًا أيها الجليل.»
14.58.55
प्रसाद्य ब्राह्मणं ते तु पाद्यमर्घ्यं निवेद्य च ।
प्रायच्छन्कुण्डले दिव्ये पन्नगाः परमार्चिते ॥ १४.५८.५५ ॥
بعد أن أرضوا البراهمن وقدموا له ماء القدمين والقربان التكريمي، أعطاه النّاغا قرطين إلهيين بالغي التبجيل.
14.58.56
ततः स पूजितो नागैस्तदोदङ्कः प्रतापवान् ।
अग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा जगाम गुरुसद्म तत् ॥ १४.५८.५६ ॥
ثم طاف أُوتانكا، القوي المكرَّم من النّاغا، حول النار تاركًا إياها على يمينه، ومضى إلى بيت معلّمه.
14.58.57
स गत्वा त्वरितो राजन्गौतमस्य निवेशनम् ।
प्रायच्छत्कुण्डले दिव्ये गुरुपत्न्यास्तदाऽनघ ॥ १४.५८.५७ ॥
أيها الملك، ذهب مسرعًا إلى مسكن غوتاما، وأعطى زوجة معلمه القرطين الإلهيين، أيتها الطاهرة.
14.58.58
वासुकिप्रमुकानां च नागानां जनमेजय ।
सर्वं शशंस गुरेव यथावद्द्विजसत्तमः ॥ १४.५८.५८ ॥
يا جانامجاياـ أخبر أفضل البراهمة معلّمه بكل ما جرى كما وقع، عن واسوكي وسائر كبار النّاغا.
14.58.59
एवं महात्मना तेन त्रींलोकाञ्जनमेजय ।
परिक्रम्याहृते दिव्ये ततस्ते मणिकुण्डले ॥ १४.५८.५९ ॥
هكذا يا جانامجايا، طاف ذلك العظيم النفس بالعوالم الثلاثة، ثم أُحضر القرطان الإلهيان المرصعان بالجواهر.
14.58.60
एवंप्रभावः स मुनिरुदङ्को भरतर्षभ ।
परेण तपसा युक्तो यन्मां त्वं परिपृच्छसि। ॥ १४.५८.६० ॥
هكذا كان جلال ذلك الحكيم أُوتانكا، يا ثور البهاراتا، المتصف بأعلى التقشف، الذي تسألني عنه.