மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.58
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.58.1
स मित्रसहमासाद्य अभिज्ञानमयाचत ।
तस्मै ददावभिज्ञानं स चेक्ष्वाकुवरस्तदा ॥ १४.५८.१ ॥
மித்ரசஹன் அவனை அணுகி ஓர் அடையாளத்தைக் கேட்டான். அப்போது இக்ஷ்வாகு குலத்தின் சிறந்தவன் அவனுக்கு அந்த அடையாளத்தைக் கொடுத்தான்.
14.58.2
न चैवैषा गतिः क्षेम्या न चान्या विद्यते गतिः ।
एतन्मे तत्वमाज्ञाय प्रयच्छ मणिकुण्डले ॥ १४.५८.२ ॥
இந்த வழி பாதுகாப்பானதும் அல்ல, வேறு வழியும் இல்லை. என் இந்த நிலையை அறிந்து மணிக்குண்டலங்களைக் கொடு.
14.58.3
इत्युक्तस्तामुदङ्कस्तु भर्तुर्वाक्यमथाब्रवीत् ।
श्रुत्वा च सा तदा प्रादात्ततस्ते मणिकुण्डले ॥ १४.५८.३ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்ட உதங்கன் கணவனின் சொற்களை அவளிடம் சொன்னான். அதைக் கேட்டு அவள் அப்போது மணிக்குண்டலங்களைக் கொடுத்தாள்.
14.58.4
अवाप्य कुण्डले ते तु राजानं पुनरब्रवीत् ।
किमेतद्गुह्यवचनं श्रोतुमिच्छामि पार्थिव ॥ १४.५८.४ ॥
குண்டலங்களைப் பெற்ற அவன் மீண்டும் அரசனிடம் சொன்னான், "பூமியின் அரசே, இந்த இரகசியச் சொல் என்ன என்று கேட்க விரும்புகிறேன்."
14.58.5
प्रजाविसर्गाद्विप्रान्वै क्षत्रियाः पूजयन्ति ह ।
विप्रेभ्यश्चापि बहवो दोषाः प्रादुर्भवन्ति नः ॥ १४.५८.५ ॥
படைப்பின் தொடக்கத்திலிருந்தே க்ஷத்திரியர்கள் பிராமணர்களை மதிக்கின்றனர்; ஆனால் பிராமணர்களால் எங்களுக்குப் பல குற்றங்களும் தோன்றுகின்றன.
14.58.6
सोहं द्विजेभ्यः प्रणतो विप्राद्दोषमवाप्तवान् ।
गतिमन्यां न पश्यामि मदयन्तीसहायवान् ॥ १४.५८.६ ॥
நான் துவிஜர்களுக்கு வணங்கி நின்றேன்; ஆயினும் ஒரு பிராமணனால் இந்தக் குற்றத்தை அடைந்தேன். மதயந்தி என் துணையாக இருந்தும், வேறு வழி எதையும் நான் காணவில்லை.
14.58.7
न चान्यामपि पश्यामि गतिं गतिमतांवर ।
स्वर्गद्वारस्य गमने स्थाने चेह द्विजोत्तम ॥ १४.५८.७ ॥
நல்ல புகலிடம் உடையவர்களில் சிறந்தவரே, சொர்க்கவாசலுக்குச் செல்ல எனக்கு வேறு வழியையும் காணவில்லை; இங்கேயும், துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, வேறு இடத்தையும் காணவில்லை.
14.58.8
न हि राज्ञा विशेषेण विरुद्धेन द्विजातिभिः ।
शक्यं हि लोके स्थातुं वै प्रेत्य वा सुखमेधितुम् ॥ १४.५८.८ ॥
அரசன், குறிப்பாக துவிஜர்களுடன் பகைத்துக்கொண்டால், இவ்வுலகில் நிலைத்திருக்கவும், இறந்த பின் சுகத்தை அடையவும் முடியாது.
14.58.9
तदिष्टे ते मया दत्ते एते स्वे मणिकुण्डले ।
यः कृतस्तेऽद्य समयः सफलं तं कुरुष्य मे ॥ १४.५८.९ ॥
ஆகையால், வணக்கத்திற்குரியவரே, நான் இந்த என் சொந்த மணிக் குண்டலங்களை உமக்குக் கொடுத்துவிட்டேன். இன்று நீர் எனக்காக ஏற்படுத்திய உடன்படிக்கையை பலனுள்ளதாக்குங்கள்.
14.58.10
राजंस्तथेह कर्तास्मि पुनरेष्यामि ते वशम् ।
प्रश्नं च कञ्चित्प्रष्टुं त्वां व्यवसिष्ये परंतप ॥ १४.५८.१० ॥
அரசே, இங்கு அவ்வாறே செய்வேன்; மீண்டும் உமது வசத்திற்கு வருவேன். பகைவரைச் சுடுபவரே, உம்மிடம் சில கேள்விகளைக் கேட்கத் தீர்மானித்துள்ளேன்.
14.58.11
ब्रूहि विप्र यथाकामं प्रतिवक्तास्मि ते वचः ।
छेत्तास्मि संशयं तेऽद्य न मेऽत्राश्ति विचारणा ॥ १४.५८.११ ॥
அந்தணரே, உமக்கு விருப்பமானதைச் சொல்லும். உமது சொல்லுக்கு நான் பதில் சொல்வேன். இன்று உமது ஐயத்தை நீக்குவேன்; இதில் எனக்குத் தயக்கம் இல்லை.
14.58.12
प्राहुर्वाक्संयतं विप्रं धर्मनैपुणदर्शिनः ।
मित्रेषु यश्च विषमः स्तेन इत्येव तं विदुः ॥ १४.५८.१२ ॥
தர்மத்தின் நுட்பத்தைக் காண்பவர்கள், சொல்லில் அடக்கமுள்ள அந்தணரைப் பற்றிச் சொல்கிறார்கள்; நண்பர்களிடம் நேர்மையற்றவனை திருடன் என்றே அறிவார்கள்.
14.58.13
स बवान्मित्रतामद्य सम्प्राप्तो मम पार्थिव ।
स मे बुद्धिं प्रयच्छस्व सम्मतां पुरुषर्षभ ॥ १४.५८.१३ ॥
ஓ அரசே, அவன் இன்று என் நண்பனாகிவிட்டான். ஓ நரர்களில் சிறந்தவனே, எனக்கு ஏற்புடைய அறிவுரையை அளிப்பாயாக.
14.58.14
अवाप्तार्थोऽहमद्येह भवांश्च पुरुषादकः ।
भवत्सकाशमागन्तुं क्षमं मम न वेति वै ॥ १४.५८.१४ ॥
இன்று இங்கே என் நோக்கம் நிறைவேறியது; நீயோ நரமாமிசம் உண்பவன். உன்னிடம் வருவது எனக்கு தகுமா இல்லையா என்பதே கேள்வி.
14.58.15
क्षमं चेदिह वक्तव्यं मया द्विजवरोत्तम ।
मत्समीपं द्विजश्रेष्ट नागन्तव्यं कथञ्चन ॥ १४.५८.१५ ॥
ஓ இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, இங்கே நான் சொல்வது தகுமானால் கேளுங்கள்: ஓ பிராமணச் சிறந்தவரே, எந்த வகையிலும் என் அருகில் வராதீர்கள்.
14.58.16
एवं तव प्रपश्यामि श्रेयो भृगुकुलोद्वह ।
आगच्छतो हि ते विप्रि भवेन्मृर्त्युन संशयः ॥ १४.५८.१६ ॥
ஓ பிருகு குலத்தைத் தாங்குபவனே, உனக்கு நன்மை இதுவே என்று நான் காண்கிறேன் — ஓ பிராமணனே, வரும்போதே உனக்கு மரணம் நேரும்; இதில் ஐயமில்லை.
14.58.17
इत्युक्तः स तदा राजा क्षमं बुद्धिमता हितम् ।
अनुज्ञाप्य स राजानमहल्यां प्रति जग्मिवान् ॥ १४.५८.१७ ॥
அறிவுடையவரால் இவ்வாறு பொருத்தமான, நன்மையான சொற்கள் கூறப்பட்டதும், அவன் அரசனிடம் விடைபெற்று அஹல்யையை நோக்கிச் சென்றான்.
14.58.18
गृहीत्वा कुण्डले दिव्ये गुरुपत्न्याः प्रियंकरः ।
जवेन महता प्रायाद्गौतमस्याश्रमं प्रति ॥ १४.५८.१८ ॥
குருபத்னிக்கு இனிய செயல் செய்பவன் அந்த தெய்வீகக் குண்டலங்களை எடுத்துக்கொண்டு பெரும் வேகத்துடன் கௌதமரின் ஆசிரமத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
14.58.19
यथा तयो रक्षणं च मदयन्त्याऽभिभाषितम् ।
तथा ते कुण्डले बध्वा तदा कृष्णाजिनेऽनयत् ॥ १४.५८.१९ ॥
அவர்கள் இருவரின் பாதுகாப்பும், மதயந்தி கூறியதும் எவ்வாறோ, அவ்வாறே அப்போது அவன் அந்தக் குண்டலங்களைக் கட்டி கருங்கலைமான் தோலின் மீது வைத்தான்.
14.58.20
स कस्मिंश्चित्क्षुधाविष्टः फलभारसमन्वितम् ।
बिल्वं ददर्श विप्रर्षिरारुरोह च तं ततः ॥ १४.५८.२० ॥
அவன் ஒருமுறை பசியால் வருந்தியவனாய், பழங்களின் சுமையால் நிறைந்த ஒரு வில்வ மரத்தைக் கண்டான்; அந்த விப்ர முனிவன் பின்னர் அதன் மீது ஏறினான்.
14.58.21
शाखास्वासज्य तस्यैव कृष्णाजिनमरिंदम ।
पातयामास बिल्वानि तदा स द्विजपुङ्गवः ॥ १४.५८.२१ ॥
அதன் கிளைகளின் மீது கருங்கலைமான் தோலைத் தொங்கவிட்டு, எதிரிகளை அடக்குபவனே, அப்போது அந்த சிறந்த துவிஜன் வில்வப் பழங்களை வீழ்த்தினான்.
14.58.22
अथ पातयमानस्य बिल्वापहृतचक्षुषः ।
न्यपतंस्तानि बिल्वानि तस्मिन्नेवाजिने विभो ॥ १४.५८.२२ ॥
பின்னர், வில்வ பழங்களால் கண்கள் கவரப்பட்டவனாக அவன் பழங்களை வீழ்த்திக்கொண்டிருந்தபோது, ஓ விபோ, அந்த வில்வப் பழங்கள் அதே கலைமான் தோலின் மீதே விழுந்தன.
14.58.23
यस्मिंस्ते कुण्डले बद्धे तदा द्विजवरेण वै ।
बिल्वप्रहारैस्तस्याथ व्यशीर्यद्बन्धनं ततः ॥ १४.५८.२३ ॥
அந்தக் குண்டலங்கள் அப்போது சிறந்த துவிஜனால் கட்டப்பட்டிருந்த அதன் மீதே, வில்வப் பழங்களின் அடிகளால் அதன் கட்டு அறுந்தது.
14.58.24
सकुण्डलं तदजिनं पपात सहसा तरोः ।
विशीर्णबन्धने तस्मिन्गते कृष्णाजिने महीम् ॥ १४.५८.२४ ॥
குண்டலங்களுடன் அந்தத் தோல் திடீரென மரத்திலிருந்து விழுந்தது; கட்டு அறுந்ததால் அந்தக் கருங்கலைமான் தோல் நிலத்திற்குச் சென்றது.
14.58.25
अपश्यद्भुजगः कश्चित्ते तत्र मणिकुण्डले ।
ऐरावतकुलोद्भूतः शीघ्रो भूत्वा तदा हि सः ॥ १४.५८.२५ ॥
அங்கே ஒரு பாம்பு அந்த மணிக் குண்டலங்களைக் கண்டது. ஐராவத குலத்தில் பிறந்த அது அப்போது விரைவாக (உருவம் மாறி) வந்தது.
14.58.26
विदश्यास्येन वल्मीकं विवेशाथ स कुण्डले ।
ह्रियमाणे तु दृष्ट्वा स कुण्डले भुजगेन ह ॥ १४.५८.२६ ॥
வாயால் புற்றைக் கடித்து அது உள்ளே புகுந்தது. அப்போது அந்தக் குண்டலங்கள் கொண்டு செல்லப்படுவதைக் கண்டு...
14.58.27
पपात वृक्षात्सोद्वेगो दुःखात्परमकोपनः ।
स दण्डकाष्ठमादाय वल्मीकमखनत्तदा ॥ १४.५८.२७ ॥
துயரத்தால் கலங்கி மிகுந்த சினம் கொண்டு அவன் மரத்திலிருந்து விழுந்தான். ஒரு குச்சியை எடுத்து அப்போது புற்றைத் தோண்டினான்.
14.58.28
अहानि त्रिंशदव्यग्रः पञ्च चान्यानि भारत ।
क्रोधामर्षाभिसंतप्तस्तदा ब्राह्मणिसत्तमः ॥ १४.५८.२८ ॥
பாரதா! கோபமும் சீற்றமும் வெந்த அந்த சிறந்த அந்தணன் அப்போது கலங்காமல் முப்பத்தைந்து நாட்கள் (தோண்டிக் கொண்டிருந்தான்).
14.58.29
तस्य वेगमसह्यं तमसहन्ती वसुन्धरा ।
दण्डकाष्ठाभिनुन्नाङ्गी चचाल भृशमाकुला।
ततः खनत एवाथ विप्रर्षेर्धरणीतलम् ।
नागलोकस्य पन्थानं कर्तुकामस्य निश्चयात् ॥ १४.५८.२९ ॥
அவனது தாங்க முடியாத வேகத்தைத் தாங்காத வசுந்தரா, குச்சியின் அடியால் உறுப்புகள் வருந்தி மிகவும் கலங்கி நடுங்கினாள். அப்போது அந்த முனிவரான அந்தணன் நாகலோகத்துக்குச் செல்லும் பாதையை உருவாக்க உறுதி கொண்டு தோண்டுகையில் பூமியின் மேற்பரப்பு...
14.58.30
रथेन हरियुक्तेन तं देशमुपजग्मिवान् ।
वज्रपाणिर्महातेजास्तं ददर्श द्विजोत्तमम् ॥ १४.५८.३० ॥
பச்சைக் குதிரைகள் பூட்டிய தேரில் அவன் அந்த இடத்தை அடைந்தான். வஜ்ர ஏந்திய, பேரொளி கொண்ட அவன் அந்த சிறந்த அந்தணனைக் கண்டான்.
14.58.31
स तु तं ब्राह्मणो भूत्वा तस्य दुःखेन दुःखितः ।
उदङ्कमब्रवीद्वाक्यं नैतच्छक्यं त्वयेति वै ॥ १४.५८.३१ ॥
அவன் அந்தணனாக உருவெடுத்து, அவனது துயரால் துயருற்று, உதங்கரிடம் கூறினான்: "இது உன்னால் இயலாது."
14.58.32
इतो हि नागलोको वै योजनानि सहस्रशः ।
न दण्डकाष्ठसाध्यं च मन्ये कार्यमिदं तव ॥ १४.५८.३२ ॥
இங்கிருந்து நாகலோகம் ஆயிரக்கணக்கான யோசனைகள் தொலைவில் உள்ளது. உன் இந்தச் செயல் தண்டத்தாலும் மரக்கட்டையாலும் சாதிக்கக்கூடியது அல்ல என்று நான் நினைக்கிறேன்.
14.58.33
नागलोके यदि ब्रह्मन्न शक्ये कुण्डले मया ।
प्राप्तुं प्राणान्विमोक्ष्यामि पश्यतस्ते द्विजोत्तम ॥ १४.५८.३३ ॥
நாகலோகத்தில் குண்டலங்களை என்னால் பெற இயலவில்லை என்றால், அந்தணரே, துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, உம் கண்முன்னே என் உயிரை விடுவேன்.
14.58.34
यदा स नाशकत्तस्य निश्चयं कर्तुमन्यथा ।
वज्रपाणिस्तदा दण्डं वज्रास्त्रेण युयोज ह ॥ १४.५८.३४ ॥
அவனது உறுதியை மாற்ற அவனால் இயலாதபோது, வஜ்ரபாணி வஜ்ராஸ்திரத்தால் தண்டத்தை ஏவினான்.
14.58.35
ततो वज्रप्रहारैस्तैर्दार्यमाणा वसुन्धर ।
नागलोकस्य पन्थानमकरोज्जनमेजय ॥ १४.५८.३५ ॥
அப்போது அந்த வஜ்ரத்தின் அடிகளால் பிளக்கப்பட்ட பூமி, ஜனமேஜயா, நாகலோகத்திற்கான வழியை உண்டாக்கியது.
14.58.36
स तेन मार्गेण तदा नागलोकं विवेश ह ।
ददर्श नागलोकं च योजनानि सहस्रशः ॥ १४.५८.३६ ॥
அப்போது அவன் அந்த வழியின் வழியாக நாகலோகத்தில் நுழைந்தான்; ஆயிரக்கணக்கான யோசனைகள் பரவியிருந்த நாகலோகத்தைக் கண்டான்.
14.58.37
प्रकारनिचयैर्दिव्यैर्मणिमुक्तास्वलङ्कृतैः ।
उपपन्नं महाभाग शातकुम्भमयैस्तथा ॥ १४.५८.३७ ॥
தெய்வீக மணிகளாலும் முத்துக்களாலும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட மதில்களின் தொகுதிகளைக் கொண்டதும், ஓ மகாபாகனே, தங்கத்தால் ஆனதுமான (நாகலோகம் அமைந்திருந்தது).
14.58.38
वापीः स्फटिकसोपाना नदीस्च विमलोदकाः ।
ददर्श वृक्षांश्च बहून्नानाद्विजगणायुतान् ॥ १४.५८.३८ ॥
படிக்கட்டுகள் கொண்ட கிணறுகளையும், தெளிந்த நீருடைய ஆறுகளையும், பலவகைப் பறவைக் கூட்டங்களால் நிறைந்த பல மரங்களையும் அவர் கண்டார்.
14.58.39
तस्य लोकस्य च द्वारं स ददर्श भृगूद्वहः ।
पञ्चयोजनविस्तारमायतं शतयोजनम् ॥ १४.५८.३९ ॥
அந்த உலகின் வாயிலை, ஐந்து யோசனை அகலமும் நூறு யோசனை நீளமும் விரிந்ததை, அந்த பிருகு குலத்தின் சிறந்தவர் கண்டார்.
14.58.40
नागलोकमुदङ्कस्तु प्रेक्ष्य दीनोऽभवत्तदा ।
निराशश्चाभवत्तत्र कुण्डलाहरणे पुनः ॥ १४.५८.४० ॥
நாகலோகத்தைக் கண்டு உத்தங்கர் அப்போது வருந்தினார்; அங்கே குண்டலங்களை மீட்பது குறித்து மீண்டும் நம்பிக்கையற்றவரானார்.
14.58.41
तत्र प्रोवाच तुरगस्तं कृष्णश्वेतवालधिः ।
ताम्रास्यनेत्रः कौरव्यः प्रज्वलन्निव तेजसा ॥ १४.५८.४१ ॥
அங்கே கருமையும் வெண்மையுமான வாலுடைய அந்தக் குதிரை அவரிடம் சொன்னது—செம்பு போன்ற வாயும் கண்களும் உடையது, ஓ குரு வம்சத்தவனே, தேஜஸால் எரிவது போல.
14.58.42
धमस्वापानमेतन्मे ततस्त्वं विप्र लप्स्यसे ।
ऐरावतसुतेनेहि तव्रानीते हि कुण्डले ॥ १४.५८.४२ ॥
என் அபான வாயுவை ஊது; அப்போது, ஓ விப்ரனே, நீ பெறுவாய். வா, ஐராவதத்தின் மகனால் உன் குண்டலங்கள் உண்மையிலேயே கொண்டுவரப்பட்டன.
14.58.43
मा जुगुप्सां कृथाः पुत्र त्वमत्रार्थे कथञ्चन ।
त्वयैतद्धि समाचीर्णं गौतमस्याश्रमे तदा ॥ १४.५८.४३ ॥
மகனே, இந்த விஷயத்தில் எந்த விதத்திலும் வெறுப்பு கொள்ளாதே; கௌதமரின் ஆசிரமத்தில் அன்று நீ இதையே செய்திருக்கிறாய்.
14.58.44
कथं भवन्तं जानीयामुपाध्यायाश्रमं प्रति ।
यन्मया चीर्णपूर्वं हि श्रोतुमिच्छामि तद्ध्यहम् ॥ १४.५८.४४ ॥
ஆசிரியரின் ஆசிரமத்தைப் பற்றி உங்களை நான் எப்படி அறிவேன்? முன்பு நான் செய்ததையே நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.
14.58.45
गुरोर्गुरु मां जानीहि ज्वलन्तं जातवेदसम् ।
त्वया ह्यहं सदा विप्र गुरोरर्थेऽभिपूजितः ॥ १४.५८.४५ ॥
குருவுக்கும் குருவாக என்னை அறிவாய், எரியும் ஜாதவேதஸாகிய நெருப்பே. பிராமணனே, குருவின் பொருட்டு நீ எப்போதும் என்னை வழிபட்டிருக்கிறாய்.
14.58.46
विधिवत्सततं विप्र शुचिना भृगुनन्दन ।
तस्माच्छ्रेयो विधास्यामि तवैवं कुरु माचिरम् ॥ १४.५८.४६ ॥
பிராமணனே, பிருகுவின் மகனே, நீ தூய்மையுடன் எப்போதும் விதிப்படி (என்னை வழிபட்டிருக்கிறாய்). ஆகையால் உனக்கு நன்மை செய்வேன்; இவ்வாறே செய், தாமதிக்காதே.
14.58.47
इत्युक्तस्तु तथाऽकार्षीदुदङ्कश्चित्रभानुना ।
ताम्रार्चिः प्रीतिमांश्चापि प्रजज्वाल दिधक्षया ॥ १४.५८.४७ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் உத்தங்கர் அவ்வாறே செய்தார்; செம்பு நிற ஜ்வாலையுடைய சித்ரபானு மகிழ்ந்தும், எரிக்கும் விருப்பத்தால் பற்றி எரிந்தார்.
14.58.48
ततोऽस्य रोमकूपेभ्यो ध्मायमानस्य भारत ।
घनः प्रादुरभूद्धूमो नागलोकभयावहः ॥ १४.५८.४८ ॥
பின்னர், பாரதனே, அவனது மயிர்க்கால்களிலிருந்து ஊதப்பட்ட அடர்ந்த புகை எழுந்தது; அது நாகலோகத்துக்கு அச்சம் தருவதாய் இருந்தது.
14.58.49
तेन धूमेन महता वर्धमानेन भारत ।
नागलोके महाराज न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ १४.५८.४९ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, பெரிய அரசே, வளர்ந்து வரும் அந்தப் பெரும் புகையால் நாகலோகத்தில் எதுவும் தெரியவில்லை.
14.58.50
हाहाकृतमभूत्सर्वमैरावतिनिवेशनम् ।
वासुकिप्रमुखानां च नागानां जनमेजय ॥ १४.५८.५० ॥
ஜனமேஜயா, ஐராவதியின் இருப்பிடம் முழுவதும் அலறல் நிறைந்தது; வாசுகி தலைமையிலான நாகங்களும் அவ்வாறே.
14.58.51
न प्राकाशन्त वेश्मानि धूमरुद्धानि भारत ।
नीहारसंवृतानीव वनानि गिरयस्तथा ॥ १४.५८.५१ ॥
பரதனின் வழித்தோன்றலே, புகையால் மறைக்கப்பட்ட இல்லங்கள் தெரியவில்லை; பனியால் மூடப்பட்ட காடுகளும் மலைகளும் போல் இருந்தன.
14.58.52
ते धूमरक्तनयना वह्नितेजोभितापिताः ।
आजग्मुर्निश्चयं ज्ञातुं भार्गवस्य महात्मनः ॥ १४.५८.५२ ॥
புகையால் சிவந்த கண்களும் தீயின் வெப்பத்தால் தகிக்கப்பட்டவர்களுமாக அவர்கள் வந்தனர், மகாத்மாவான பார்கவரின் முடிவை அறிய.
14.58.53
श्रुत्वा च निश्चयं तस्य महर्षेरतितेजसः ।
सम्भ्रान्तनयनाः सर्वे पूजां चक्रुर्यथाविधि ॥ १४.५८.५३ ॥
அந்த மிகு ஒளியுள்ள மகரிஷியின் முடிவைக் கேட்டு, கலக்கமான கண்களுடன் அனைவரும் முறைப்படி அவரை வழிபட்டனர்.
14.58.54
सर्वे प्राञ्जलयो नागा वृद्धबालपुरोगमाः ।
शिरोभिः प्रणिपत्योचुः प्रसीद भगवन्निति ॥ १४.५८.५४ ॥
முதியவர்களும் சிறுவர்களும் முன்னே செல்ல, அனைத்து நாகங்களும் கைகூப்பித் தலை வணங்கி, "பகவானே, அருள் புரியுங்கள்" என்றன.
14.58.55
प्रसाद्य ब्राह्मणं ते तु पाद्यमर्घ्यं निवेद्य च ।
प्रायच्छन्कुण्डले दिव्ये पन्नगाः परमार्चिते ॥ १४.५८.५५ ॥
அந்தப் பிராமணனை மகிழ்வித்து, பாத்யமும் அர்க்கியமும் அளித்த பின், அந்த நாகர்கள் மிகவும் போற்றப்பட்ட இரண்டு தெய்வீக குண்டலங்களைக் கொடுத்தனர்.
14.58.56
ततः स पूजितो नागैस्तदोदङ्कः प्रतापवान् ।
अग्निं प्रदक्षिणं कृत्वा जगाम गुरुसद्म तत् ॥ १४.५८.५६ ॥
அப்போது நாகர்களால் போற்றப்பட்ட அந்த வலிமைமிக்க உதங்கர், அக்னியை வலமாக வலம் வந்து, அந்தக் குருவின் இல்லத்திற்குச் சென்றார்.
14.58.57
स गत्वा त्वरितो राजन्गौतमस्य निवेशनम् ।
प्रायच्छत्कुण्डले दिव्ये गुरुपत्न्यास्तदाऽनघ ॥ १४.५८.५७ ॥
அரசனே, அவர் விரைவாக கௌதமரின் இல்லத்திற்குச் சென்று, குற்றமற்றவளே, அப்போது குருபத்தினிக்கு அந்த தெய்வீக குண்டலங்களைக் கொடுத்தார்.
14.58.58
वासुकिप्रमुकानां च नागानां जनमेजय ।
सर्वं शशंस गुरेव यथावद्द्विजसत्तमः ॥ १४.५८.५८ ॥
ஜனமேஜயா, வாசுகி முதலிய நாகத் தலைவர்கள் பற்றிய அனைத்தையும், அந்த உயர்ந்த பிராமணர் தம் குருவிடமே உள்ளபடி கூறினார்.
14.58.59
एवं महात्मना तेन त्रींलोकाञ्जनमेजय ।
परिक्रम्याहृते दिव्ये ततस्ते मणिकुण्डले ॥ १४.५८.५९ ॥
ஜனமேஜயா, இவ்வாறு அந்த மகாத்மா மூன்று உலகங்களையும் சுற்றி வந்து அந்த தெய்வீக மணிக் குண்டலங்களைக் கொண்டு வந்தார்.
14.58.60
एवंप्रभावः स मुनिरुदङ्को भरतर्षभ ।
परेण तपसा युक्तो यन्मां त्वं परिपृच्छसि। ॥ १४.५८.६० ॥
பரதர்களில் காளையே, இத்தகைய வல்லமை பெற்ற அந்த முனிவர் உதங்கர் மிக உயர்ந்த தவத்துடன் கூடியவர். அவரைப் பற்றி நீ என்னிடம் கேட்கிறாய்.