Mahābhārata · Adhyāya 14.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.66.1
एतस्मिन्नेव काले तु वासुदेवोऽपि वीर्यवान् ।
उपायाद्वृष्णिभिः सार्दं पुरं वारणसाह्वयम् ॥ १४.६६.१ ॥
Zu eben dieser Zeit kam auch der mächtige Vāsudeva mit den Vṛṣṇis in die Stadt namens Vāraṇasāhva.
14.66.2
समयं वाजिमेधस्य विदित्वा पुरुषर्षभः ।
यथोक्तो धर्मपुत्रेण प्रव्रजन्स्वपुरीं प्रति ॥ १४.६६.२ ॥
Als der Mann unter den Männern den Zeitpunkt des Pferdeopfers erfuhr, brach er, wie der Sohn des Dharma gesagt hatte, in seine Stadt auf.
14.66.3
रौक्मिणेयेन सहितो युयुधानेन चैव ह ।
चारुदेष्णेन सांबेनि गदेन कृतवर्मणा ॥ १४.६६.३ ॥
In Begleitung des Sohnes der Rukmiṇī, Yuyudhānas, Cārudeṣṇas, Sāmbas, Gadas und Kṛtavarmans.
14.66.4
सारणेन च वीरेण निशठेनोन्मुखेन च ।
बलदेवं पुरस्कृत्य सुभद्रासहितस्तदा ॥ १४.६६.४ ॥
Mit dem Helden Sāraṇa, Niśaṭha und Unmukha, Baladeva voran, und damals mit Subhadrā.
14.66.5
द्रौपदीमुत्तरां चैव पृथां चाप्यवलोककः ।
समाश्वासयितुं चापि क्षत्रिया निहतेश्वराः ॥ १४.६६.५ ॥
Er blickte auf Draupadī, Uttarā und Pṛthā, um sie zu trösten, und auch auf die Kṣatriya-Frauen, deren Herren erschlagen worden waren.
14.66.6
तानागतान्समीक्ष्यैव धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
प्रत्यगृह्णाद्यथान्यायं विदुरश्च महामनाः ॥ १४.६६.६ ॥
Als sie kamen, empfingen König Dhṛtarāṣṭra, der Herr der Erde, und der hochherzige Vidura sie, wie es recht war.
14.66.7
तत्रैव न्यवसत्कृष्णः स्वर्चितः पुरुषोत्तमः ।
विदुरेणि महातेजास्तथैव च युयुत्सुना ॥ १४.६६.७ ॥
Dort blieb Kṛṣṇa, der Beste unter den Männern, wohl geehrt; und der großmächtige Vidura sowie Yuyutsu ebenso (ehrten ihn).
14.66.8
वसत्सु वृष्णिवीरेषु तत्राथ जनमेजय ।
जज्ञे तव पिता राजन्परिक्षित्परवीरहा ॥ १४.६६.८ ॥
Während die Helden der Vṛṣṇi dort wohnten, wurde da, o Janamejaya, dein Vater Parikṣit geboren, o König, der Töter feindlicher Helden.
14.66.9
स तु राजा महाराज ब्रह्मास्त्रेणावपीडितः ।
शवो बभूव निश्चेष्टो हर्षशोकविवर्धनः ॥ १४.६६.९ ॥
Jener König, o großer König, von der Brahmā-Waffe getroffen, wurde wie eine Leiche, regungslos, und steigerte Freude wie Trauer zugleich.
14.66.10
हृष्टानां सिंहनादेन जनानां तत्र निःस्वनः ।
आविवश दिशःसर्वाः पुनरेवाभ्युपागमत् ॥ १४.६६.१० ॥
Dort erhob sich das Löwengebrüll des frohlockenden Volkes wieder und erfüllte alle Richtungen.
14.66.11
ततः सोतित्वरः कृष्णो विवेशान्तःपुरं तदा ।
युयुधानद्वितीयो वै व्यथितेन्द्रियमानसः ॥ १४.६६.११ ॥
Da trat Kṛṣṇa, eilend, mit Yuyudhāna als Begleiter, mit verwirrten Sinnen und Geist in die inneren Gemächer ein.
14.66.12
ततस्त्वरितमायान्तीं ददर्शं स्वां पितृष्वसाम् ।
क्रोशन्तीमभिधावेति वासुदेवं पुनःपुनः ॥ १४.६६.१२ ॥
Da sah er seine Tante väterlicherseits eilig herankommen, weinend, und immer wieder zu Vāsudeva hineilen, ihn wiederholt rufend.
14.66.13
पृष्ठतो द्रौपदीं चैव सुभद्रां च यशस्विनीम् ।
विक्रोशन्त्यश्च करुणं पाण्डवानां स्त्रियो नृप ॥ १४.६६.१३ ॥
O König, hinter ihnen kamen Draupadī und die ruhmreiche Subhadrā sowie die Frauen der Pāṇḍavas, die kläglich aufschrien.
14.66.14
ततः कृष्णं समासाद्य कुन्ती भोजसुता तदा ।
प्रोवाच राजशार्दूल बाष्पगद्गदया गिरा ॥ १४.६६.१४ ॥
Da trat Kuntī, die Tochter der Bhoja, zu Kṛṣṇa und sprach, o Tiger unter den Königen, mit tränenerstickter Stimme.
14.66.15
वासुदेव महाबाहो सुप्रजा देवकी त्वया ।
त्वं नो गतिः प्रतिष्ठा च त्वदायत्तमिदं कुलम् ॥ १४.६६.१५ ॥
O Vāsudeva, Starkarmiger, durch dich ist Devakī mit guten Söhnen gesegnet. Du bist unsere Zuflucht und Stütze; diese Familie hängt von dir ab.
14.66.16
यदुप्रवीर योऽयं ते स्वस्त्रीयस्यात्मजः प्रभो ।
अश्वत्थाम्ना हतो जातस्तमुज्जीवय केशव ॥ १४.६६.१६ ॥
O Held der Yadu, o Herr, dieser Sohn des Sohnes deiner Schwester wurde tot geboren, erschlagen von Aśvatthāman. O Keśava, erwecke ihn.
14.66.17
त्वया ह्येतत्प्रतिज्ञातमैषीके यदुनन्दन ।
अहं संजीवयिष्यामि मृतं जातमिति प्रभो ॥ १४.६६.१७ ॥
O Freude der Yadu, du hast dies versprochen: „Ich werde das tot geborene Kind wiedererwecken.
14.66.18
सोयं जातो मृतस्तात पश्यैनं पुरुषर्षभ ।
उत्तरां च सुभद्रां च द्रौपदीं मां च माधव ॥ १४.६६.१८ ॥
Dieser wurde tot geboren, Lieber. Sieh ihn an, o Stier unter den Menschen — und sieh Uttarā, Subhadrā, Draupadī und mich, o Mādhava.
14.66.19
धर्मपुत्रं च भीमं च फल्गुनं नकुलं तथा ।
सहदेवं च दुर्धर्षं सर्वान्नस्त्रातुमर्हसि ॥ १४.६६.१९ ॥
Dharmas Sohn, Bhīma, Phalguna, auch Nakula und der unbezwingbare Sahadeva – ihr müsst uns alle beschützen.
14.66.20
अस्मिन्प्राणाः समायत्ताः पाण्डवानां ममैव च ।
पाण्डोश्च पिण्डो दाशार्ह तथैव श्वशुरस्य मे ॥ १४.६६.२० ॥
O Nachkomme Daśārhas, in ihm ruhen die Leben der Pāṇḍavas und das meine; er ist das Totenopfer Pāṇḍus, und ebenso das meines Schwiegervaters.
14.66.21
अभिमन्योश्च भद्रं ते प्रियस्य सदृशस्य च ।
प्रियमुत्पादयाद्य त्वं प्रेतस्यापि जनार्दन ॥ १४.६६.२१ ॥
Heil sei dir, und für Abhimanyu – den Geliebten und ihm Gleichen –, auch wenn er tot ist, o Janārdana, bereite nun Freude.
14.66.22
उत्तरा हि पुरोक्तं वै कथयत्यरिसूदन ।
अभिमन्योर्वचः कृष्ण प्रियत्वात्तन्न संशयः ॥ १४.६६.२२ ॥
O Vernichter der Feinde, Uttarā erzählt tatsächlich die früher gesprochenen Worte Abhimanyus; o Kṛṣṇa, es geschieht aus Zuneigung – daran besteht kein Zweifel.
14.66.23
अब्रवीत्किल दाशार्ह वैराटीमार्जुनिस्तदा ।
मातुलस्य कुलं भद्रे तव पुत्रो गमिष्यति ॥ १४.६६.२३ ॥
Da, so heißt es, sprach Arjunas Sohn Abhimanyu zur Tochter Virāṭas: O Glückliche, dein Sohn wird in die Familie seines Mutterbruders gehen.
14.66.24
गत्वा वृष्णयन्धककुलं धनुर्वेदं ग्रहीष्यति ।
अस्त्राणि च विचित्राणि नितीशास्त्रं च केवलं ॥ १४.६६.२४ ॥
Er wird in die Familie der Vṛṣṇi und Andhaka gehen und die Wissenschaft des Bogens, die vielfältigen Waffen und die Staatskunst vollständig erlernen.
14.66.25
इत्येतत्प्रणयात्तात सौभद्रः परवीरहा ।
कथयामास दुर्धर्षस्तथा चैतन्न संशयः ॥ १४.६६.२५ ॥
Lieber Sohn, aus Zuneigung erzählte der Sohn der Subhadrā, Bezwinger feindlicher Helden und Unbezwingbarer, dies alles; daran ist kein Zweifel.
14.66.26
तास्त्वां वयं प्रणम्येह याचामो मधुसूदन ।
कुलस्यास्य हितार्तं च कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ १४.६६.२६ ॥
Hier vor dir uns verneigend, bitten wir dich, o Madhusūdana: Für das Wohl dieser Familie und der Leidenden, wirke das höchste Gute.
14.66.27
एवमुक्त्वा तु वार्ष्णेयं पृथा पृथुललोचना ।
उद्धृत्य बाहू दुःखार्ता ताश्चान्याः प्रापतन्भुवि ॥ १४.६६.२७ ॥
So zum Vṛṣṇi-Nachkommen gesprochen, hob Pṛthā mit den weiten Augen, vom Schmerz überwältigt, die Arme; und die anderen Frauen fielen zu Boden.
14.66.28
अब्रुवंश्च महाराज सर्वाः सास्राविलेक्षणाः ।
स्वस्त्रीयो वासुदेवस्य मृतो जात इति प्रभो ॥ १४.६६.२८ ॥
Und, großer König, alle sprachen mit tränenverschleierten Augen: »Herr, die Söhne der Schwester Vāsudevas wurden tot geboren.«
14.66.29
एवं गते ततः कुन्तीं पर्यगृह्णाज्जनार्दनः ।
भूमौ निपतितां चैनां सान्त्वयामास भारत ॥ १४.६६.२९ ॥
Als dies geschehen war, fing Janārdana die zu Boden gefallene Kuntī auf und tröstete sie, o Bhārata.