மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.66.1
एतस्मिन्नेव काले तु वासुदेवोऽपि वीर्यवान् ।
उपायाद्वृष्णिभिः सार्दं पुरं वारणसाह्वयम् ॥ १४.६६.१ ॥
அதே காலத்தில் வலிமைமிக்க வாசுதேவரும் விருஷ்ணிகளுடன் வாரணசாஹ்வம் என்ற நகரத்திற்கு வந்தார்.
14.66.2
समयं वाजिमेधस्य विदित्वा पुरुषर्षभः ।
यथोक्तो धर्मपुत्रेण प्रव्रजन्स्वपुरीं प्रति ॥ १४.६६.२ ॥
குதிரை வேள்வியின் காலத்தை அறிந்த அந்த நரரிஷபர், தர்மபுத்திரர் சொன்னபடி தம் நகரை நோக்கிப் புறப்பட்டார்.
14.66.3
रौक्मिणेयेन सहितो युयुधानेन चैव ह ।
चारुदेष्णेन सांबेनि गदेन कृतवर्मणा ॥ १४.६६.३ ॥
ருக்மிணியின் மகனுடனும், யுயுதானருடனும், சாருதேஷ்ணருடனும், சாம்பருடனும், கதனுடனும், கிருதவர்மனுடனும் சேர்ந்து.
14.66.4
सारणेन च वीरेण निशठेनोन्मुखेन च ।
बलदेवं पुरस्कृत्य सुभद्रासहितस्तदा ॥ १४.६६.४ ॥
வீரரான சாரணரும், நிசடரும், உன்முகரும் சேர்ந்து, பலதேவரை முன்னிறுத்தி, அப்போது சுபத்திரையுடன்.
14.66.5
द्रौपदीमुत्तरां चैव पृथां चाप्यवलोककः ।
समाश्वासयितुं चापि क्षत्रिया निहतेश्वराः ॥ १४.६६.५ ॥
திரௌபதியையும், உத்தரையையும், பிருதையையும் நோக்கி, அவர்களைத் தேற்றுவதற்காக, தலைவர்கள் கொல்லப்பட்ட க்ஷத்திரியப் பெண்களையும்.
14.66.6
तानागतान्समीक्ष्यैव धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
प्रत्यगृह्णाद्यथान्यायं विदुरश्च महामनाः ॥ १४.६६.६ ॥
அவர்கள் வந்திருப்பதைக் கண்டதும், மன்னன் திருதராஷ்டிரரும், மகாமனம் கொண்ட விதுரரும் முறைப்படி அவர்களை வரவேற்றனர்.
14.66.7
तत्रैव न्यवसत्कृष्णः स्वर्चितः पुरुषोत्तमः ।
विदुरेणि महातेजास्तथैव च युयुत्सुना ॥ १४.६६.७ ॥
அங்கேயே அழகாக மதிக்கப்பட்ட புருஷோத்தமன் கிருஷ்ணன் தங்கினான். மகாதேஜஸ்வியான விதுரனும், யுயுத்சுவும் அவ்வாறே (அவனைப் போற்றினர்).
14.66.8
वसत्सु वृष्णिवीरेषु तत्राथ जनमेजय ।
जज्ञे तव पिता राजन्परिक्षित्परवीरहा ॥ १४.६६.८ ॥
ஜனமேஜயா, விருஷ்ணி வீரர்கள் அங்கே தங்கியிருந்தபோது, அரசே, உன் தந்தை பரிட்சித் பிறந்தான்; அவன் பகைவீரர்களைக் கொல்பவன்.
14.66.9
स तु राजा महाराज ब्रह्मास्त्रेणावपीडितः ।
शवो बभूव निश्चेष्टो हर्षशोकविवर्धनः ॥ १४.६६.९ ॥
அந்த அரசன், மகாராஜனே, பிரம்மாஸ்திரத்தால் தாக்கப்பட்டு, பிணம் போல அசைவற்றவனானான்; அது மகிழ்ச்சியையும் துயரத்தையும் பெருக்கியது.
14.66.10
हृष्टानां सिंहनादेन जनानां तत्र निःस्वनः ।
आविवश दिशःसर्वाः पुनरेवाभ्युपागमत् ॥ १४.६६.१० ॥
அங்கு மகிழ்ந்த மக்களின் சிங்க முழக்கத்தின் ஒலி மீண்டும் எழுந்து எல்லாத் திசைகளையும் நிரப்பியது.
14.66.11
ततः सोतित्वरः कृष्णो विवेशान्तःपुरं तदा ।
युयुधानद्वितीयो वै व्यथितेन्द्रियमानसः ॥ १४.६६.११ ॥
அப்போது விரைந்த கிருஷ்ணன், யுயுதானனை உடன்கொண்டு, கலங்கிய புலன்களும் மனமும் கொண்டவனாய் அந்தப்புரத்தில் நுழைந்தான்.
14.66.12
ततस्त्वरितमायान्तीं ददर्शं स्वां पितृष्वसाम् ।
क्रोशन्तीमभिधावेति वासुदेवं पुनःपुनः ॥ १४.६६.१२ ॥
அப்போது விரைந்து வரும் தன் அத்தையைக் கண்டான்; அவள் அழுதுகொண்டு வாசுதேவனை நோக்கி ஓடி, மீண்டும் மீண்டும் அவனை அழைத்தாள்.
14.66.13
पृष्ठतो द्रौपदीं चैव सुभद्रां च यशस्विनीम् ।
विक्रोशन्त्यश्च करुणं पाण्डवानां स्त्रियो नृप ॥ १४.६६.१३ ॥
ஓ மன்னா! பின்னால் திரௌபதியும், புகழ்மிக்க சுபத்திரையும், பாண்டவர்களின் பெண்களும் பரிதாபமாக அழுது கொண்டு வந்தனர்.
14.66.14
ततः कृष्णं समासाद्य कुन्ती भोजसुता तदा ।
प्रोवाच राजशार्दूल बाष्पगद्गदया गिरा ॥ १४.६६.१४ ॥
அப்போது போஜ மன்னன் மகள் குந்தி கிருஷ்ணனை அணுகி, ஓ மன்னர்களில் புலியே, கண்ணீரால் தழுதழுத்த குரலில் பேசினாள்.
14.66.15
वासुदेव महाबाहो सुप्रजा देवकी त्वया ।
त्वं नो गतिः प्रतिष्ठा च त्वदायत्तमिदं कुलम् ॥ १४.६६.१५ ॥
ஓ மகாபாஹுவான வாசுதேவா! உன்னால் தேவகி நல்ல மக்களைப் பெற்றவள். நீயே எங்களுக்கு புகலும் ஆதாரமும்; இந்தக் குலம் உன்னையே சார்ந்துள்ளது.
14.66.16
यदुप्रवीर योऽयं ते स्वस्त्रीयस्यात्मजः प्रभो ।
अश्वत्थाम्ना हतो जातस्तमुज्जीवय केशव ॥ १४.६६.१६ ॥
ஓ யாதவ வீரனே! ஓ பிரபுவே! உன் சகோதரியின் மகனின் இந்த மகன், அசுவத்தாமனால் கொல்லப்பட்டு பிறந்தவன். ஓ கேசவா, அவனை உயிர்ப்பித்துவிடு.
14.66.17
त्वया ह्येतत्प्रतिज्ञातमैषीके यदुनन्दन ।
अहं संजीवयिष्यामि मृतं जातमिति प्रभो ॥ १४.६६.१७ ॥
ஓ யாதவ மகிழ்ச்சியே! நீ இதை உறுதியளித்திருந்தாய் — 'இறந்து பிறந்த இவனை நான் உயிர்ப்பிப்பேன்' என்று. ஓ பிரபுவே!
14.66.18
सोयं जातो मृतस्तात पश्यैनं पुरुषर्षभ ।
उत्तरां च सुभद्रां च द्रौपदीं मां च माधव ॥ १४.६६.१८ ॥
இவன் இறந்து பிறந்திருக்கிறான், அன்பனே. ஓ நரர்களில் காளையே, இவனைப் பார். ஓ மாதவா, உத்தரையையும், சுபத்திரையையும், திரௌபதியையும், என்னையும் பார்.
14.66.19
धर्मपुत्रं च भीमं च फल्गुनं नकुलं तथा ।
सहदेवं च दुर्धर्षं सर्वान्नस्त्रातुमर्हसि ॥ १४.६६.१९ ॥
தர்மபுத்திரர், பீமன், பால்குனன், நகுலன், மற்றும் வெல்ல முடியாத சகதேவன் — எங்கள் அனைவரையும் நீ காக்க வேண்டும்.
14.66.20
अस्मिन्प्राणाः समायत्ताः पाण्डवानां ममैव च ।
पाण्डोश्च पिण्डो दाशार्ह तथैव श्वशुरस्य मे ॥ १४.६६.२० ॥
தாசார்ஹா, இவனிடமே பாண்டவர்களின் உயிரும் என்னுடைய உயிரும் சார்ந்துள்ளன; இவன் பாண்டுவின் பிண்டம், என் மாமனாருடையதும் அப்படியே.
14.66.21
अभिमन्योश्च भद्रं ते प्रियस्य सदृशस्य च ।
प्रियमुत्पादयाद्य त्वं प्रेतस्यापि जनार्दन ॥ १४.६६.२१ ॥
அபிமன்யுவுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; ஜனார்தனா, அன்புக்குரியவனும் அவனைப் போன்றவனுமான இறந்தவனுக்காகவும், இப்போது நீ மகிழ்ச்சியை உண்டாக்கு.
14.66.22
उत्तरा हि पुरोक्तं वै कथयत्यरिसूदन ।
अभिमन्योर्वचः कृष्ण प्रियत्वात्तन्न संशयः ॥ १४.६६.२२ ॥
அரிசூதனா, உத்தரை நிச்சயமாக முன்பு கூறப்பட்ட அபிமன்யுவின் சொற்களை சொல்லுகிறாள்; கிருஷ்ணா, அன்பினால்தான் அது — இதில் ஐயமில்லை.
14.66.23
अब्रवीत्किल दाशार्ह वैराटीमार्जुनिस्तदा ।
मातुलस्य कुलं भद्रे तव पुत्रो गमिष्यति ॥ १४.६६.२३ ॥
அப்போது அர்ஜுனன் மகன் அபிமன்யு விராடன் மகளிடம் சொன்னானாம் — பத்ரே, உன் மகன் தன் மாமன் குலத்துக்குச் செல்வான்.
14.66.24
गत्वा वृष्णयन्धककुलं धनुर्वेदं ग्रहीष्यति ।
अस्त्राणि च विचित्राणि नितीशास्त्रं च केवलं ॥ १४.६६.२४ ॥
விருஷ்ணி-அந்தக குலத்திற்குச் சென்று அவன் வில்வித்தையைக் கற்பான்; பல்வேறு அஸ்திரங்களையும், முழுமையாக நீதிநூலையும் கற்பான்.
14.66.25
इत्येतत्प्रणयात्तात सौभद्रः परवीरहा ।
कथयामास दुर्धर्षस्तथा चैतन्न संशयः ॥ १४.६६.२५ ॥
அன்புடன் அப்பா, எதிர்வீரர்களை அழிக்கும் வலிமைமிக்க சௌபத்ரன் இவ்வாறு கூறினான்; இதில் ஐயமில்லை.
14.66.26
तास्त्वां वयं प्रणम्येह याचामो मधुसूदन ।
कुलस्यास्य हितार्तं च कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ १४.६६.२६ ॥
மதுசூதனா, நாங்கள் இங்கு உங்களை வணங்கி வேண்டுகிறோம்; இக்குலத்தின் நலனுக்காகவும் துயருற்றோருக்காகவும் உயர்ந்த நன்மையைச் செய்யுங்கள்.
14.66.27
एवमुक्त्वा तु वार्ष्णेयं पृथा पृथुललोचना ।
उद्धृत्य बाहू दुःखार्ता ताश्चान्याः प्रापतन्भुवि ॥ १४.६६.२७ ॥
வார்ஷ்ணேயனிடம் இவ்வாறு கூறிவிட்டு, விரிந்த கண்களுடைய பிருதை துயரத்தால் கைகளை உயர்த்தி, மற்றவர்களுடன் நிலத்தில் வீழ்ந்தாள்.
14.66.28
अब्रुवंश्च महाराज सर्वाः सास्राविलेक्षणाः ।
स्वस्त्रीयो वासुदेवस्य मृतो जात इति प्रभो ॥ १४.६६.२८ ॥
மகாராஜனே, கண்ணீரால் மங்கிய விழிகளுடைய அவர்கள் அனைவரும் கூறினர்: "பிரபுவே! வாசுதேவனின் சகோதரி மகன்கள் இறந்தவர்களாகப் பிறந்துள்ளனர்."
14.66.29
एवं गते ततः कुन्तीं पर्यगृह्णाज्जनार्दनः ।
भूमौ निपतितां चैनां सान्त्वयामास भारत ॥ १४.६६.२९ ॥
இவ்வாறு நிகழ்ந்தபின், ஜனார்த்தனன் நிலத்தில் வீழ்ந்த குந்தியைத் தாங்கிக் கொண்டு, பாரதனே, அவளுக்கு ஆறுதல் கூறினான்.