മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.66.1
एतस्मिन्नेव काले तु वासुदेवोऽपि वीर्यवान् ।
उपायाद्वृष्णिभिः सार्दं पुरं वारणसाह्वयम् ॥ १४.६६.१ ॥
ആ സമയത്ത് വീര്യവാനായ വാസുദേവനും വൃഷ്ണികളോടൊപ്പം വാരണസാഹ്വയം എന്ന പുരത്തിലെത്തി.
14.66.2
समयं वाजिमेधस्य विदित्वा पुरुषर्षभः ।
यथोक्तो धर्मपुत्रेण प्रव्रजन्स्वपुरीं प्रति ॥ १४.६६.२ ॥
അശ്വമേധ സമയം അറിഞ്ഞ പുരുഷശ്രേഷ്ഠൻ ധർമ്മപുത്രൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്റെ പുരിയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.
14.66.3
रौक्मिणेयेन सहितो युयुधानेन चैव ह ।
चारुदेष्णेन सांबेनि गदेन कृतवर्मणा ॥ १४.६६.३ ॥
രുക്മിണീപുത്രനോടും യുയുധാനനോടും ചാരുദേഷ്ണനോടും സാംബനോടും ഗദനോടും കൃതവർമ്മനോടും ചേർന്ന്.
14.66.4
सारणेन च वीरेण निशठेनोन्मुखेन च ।
बलदेवं पुरस्कृत्य सुभद्रासहितस्तदा ॥ १४.६६.४ ॥
വീരനായ സാരണനോടും നിശഠനോടും ഉന്മുഖനോടും ചേർന്ന്, ബലദേവനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, അന്ന് സുഭദ്രയോടൊപ്പം.
14.66.5
द्रौपदीमुत्तरां चैव पृथां चाप्यवलोककः ।
समाश्वासयितुं चापि क्षत्रिया निहतेश्वराः ॥ १४.६६.५ ॥
ദ്രൗപദിയെയും ഉത്തരയെയും പൃഥയെയും കണ്ട്, അവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാനായി, നാഥന്മാർ നിഹതരായ ക്ഷത്രിയ സ്ത്രീകളെയും.
14.66.6
तानागतान्समीक्ष्यैव धृतराष्ट्रो महीपतिः ।
प्रत्यगृह्णाद्यथान्यायं विदुरश्च महामनाः ॥ १४.६६.६ ॥
അവർ വന്നെത്തിയത് കണ്ട്, മഹീപതിയായ ധൃതരാഷ്ട്രനും മഹാമനസ്കനായ വിദുരനും യഥാന്യായം അവരെ സ്വീകരിച്ചു.
14.66.7
तत्रैव न्यवसत्कृष्णः स्वर्चितः पुरुषोत्तमः ।
विदुरेणि महातेजास्तथैव च युयुत्सुना ॥ १४.६६.७ ॥
അവിടെത്തന്നെ നന്നായി ആദരിക്കപ്പെട്ട പുരുഷോത്തമനായ കൃഷ്ണൻ താമസിച്ചു. മഹാതേജസ്വിയായ വിദുരനും, യുയുത്സുവും അതുപോലെ (അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ചു).
14.66.8
वसत्सु वृष्णिवीरेषु तत्राथ जनमेजय ।
जज्ञे तव पिता राजन्परिक्षित्परवीरहा ॥ १४.६६.८ ॥
ജനമേജയാ, വൃഷ്ണിവീരന്മാർ അവിടെ വസിക്കുന്നകാലത്ത്, രാജാവേ, നിന്റെ പിതാവായ പരീക്ഷിത്ത് ജനിച്ചു; അവൻ ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്നവനായിരുന്നു.
14.66.9
स तु राजा महाराज ब्रह्मास्त्रेणावपीडितः ।
शवो बभूव निश्चेष्टो हर्षशोकविवर्धनः ॥ १४.६६.९ ॥
ആ രാജാവ്, മഹാരാജാവേ, ബ്രഹ്മാസ്ത്രത്താൽ പീഡിതനായി ശവംപോലെ ചലനമറ്റവനായി; അത് സന്തോഷവും ദുഃഖവും വർധിപ്പിച്ചു.
14.66.10
हृष्टानां सिंहनादेन जनानां तत्र निःस्वनः ।
आविवश दिशःसर्वाः पुनरेवाभ्युपागमत् ॥ १४.६६.१० ॥
അവിടെ സന്തോഷിച്ച ജനങ്ങളുടെ സിംഹനാദത്തിന്റെ ശബ്ദം വീണ്ടും ഉയർന്ന് എല്ലാ ദിക്കുകളിലും നിറഞ്ഞു.
14.66.11
ततः सोतित्वरः कृष्णो विवेशान्तःपुरं तदा ।
युयुधानद्वितीयो वै व्यथितेन्द्रियमानसः ॥ १४.६६.११ ॥
അപ്പോൾ ധൃതിപ്പെട്ട കൃഷ്ണൻ, യുയുധാനനെ കൂട്ടി, വ്യഥിതമായ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സുമായി അന്തഃപുരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
14.66.12
ततस्त्वरितमायान्तीं ददर्शं स्वां पितृष्वसाम् ।
क्रोशन्तीमभिधावेति वासुदेवं पुनःपुनः ॥ १४.६६.१२ ॥
അപ്പോൾ ധൃതിയിൽ വരുന്ന തന്റെ പിതൃസഹോദരിയെ കണ്ടു; അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് വാസുദേവന്റെ നേരെ ഓടി, പലതവണ അവനെ വിളിച്ചു.
14.66.13
पृष्ठतो द्रौपदीं चैव सुभद्रां च यशस्विनीम् ।
विक्रोशन्त्यश्च करुणं पाण्डवानां स्त्रियो नृप ॥ १४.६६.१३ ॥
ഓ രാജാവേ! പിന്നിൽ ദ്രൗപദിയും യശസ്വിനിയായ സുഭദ്രയും പാണ്ഡവന്മാരുടെ സ്ത്രീകളും ദയനീയമായി നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
14.66.14
ततः कृष्णं समासाद्य कुन्ती भोजसुता तदा ।
प्रोवाच राजशार्दूल बाष्पगद्गदया गिरा ॥ १४.६६.१४ ॥
അപ്പോൾ ഭോജപുത്രി കുന്തി കൃഷ്ണന്റെ അടുത്തെത്തി, ഹേ രാജശാർദൂലാ, കണ്ണീരിൽ ഇടറിയ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
14.66.15
वासुदेव महाबाहो सुप्रजा देवकी त्वया ।
त्वं नो गतिः प्रतिष्ठा च त्वदायत्तमिदं कुलम् ॥ १४.६६.१५ ॥
ഹേ മഹാബാഹോ വാസുദേവാ! നിന്നാൽ ദേവകി നല്ല പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചവളായി. നീയാണ് ഞങ്ങളുടെ ആശ്രയവും അടിത്തറയും; ഈ കുലം നിന്നെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
14.66.16
यदुप्रवीर योऽयं ते स्वस्त्रीयस्यात्मजः प्रभो ।
अश्वत्थाम्ना हतो जातस्तमुज्जीवय केशव ॥ १४.६६.१६ ॥
ഹേ യദുവീരാ! ഹേ പ്രഭോ! നിന്റെ സഹോദരീപുത്രന്റെ ഈ പുത്രൻ അശ്വത്ഥാമാവിനാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവനായി ജനിച്ചു. ഹേ കേശവാ, അവനെ ജീവിപ്പിക്കേണമേ.
14.66.17
त्वया ह्येतत्प्रतिज्ञातमैषीके यदुनन्दन ।
अहं संजीवयिष्यामि मृतं जातमिति प्रभो ॥ १४.६६.१७ ॥
ഹേ യദുനന്ദനാ! നീ ഇങ്ങനെ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തിരുന്നു — 'മരിച്ചു ജനിച്ച ഇവനെ ഞാൻ ജീവിപ്പിക്കും' എന്ന്. ഹേ പ്രഭോ!
14.66.18
सोयं जातो मृतस्तात पश्यैनं पुरुषर्षभ ।
उत्तरां च सुभद्रां च द्रौपदीं मां च माधव ॥ १४.६६.१८ ॥
ഇവൻ മരിച്ചു ജനിച്ചിരിക്കുന്നു, പ്രിയനേ. ഹേ പുരുഷർഷഭാ, ഇവനെ നോക്കൂ — ഉത്തരയെയും സുഭദ്രയെയും ദ്രൗപദിയെയും എന്നെയും നോക്കൂ, ഹേ മാധവാ.
14.66.19
धर्मपुत्रं च भीमं च फल्गुनं नकुलं तथा ।
सहदेवं च दुर्धर्षं सर्वान्नस्त्रातुमर्हसि ॥ १४.६६.१९ ॥
ധർമ്മപുത്രനെയും ഭീമനെയും ഫൽഗുനനെയും നകുലനെയും അതുപോലെ ദുർധർഷനായ സഹദേവനെയും — ഞങ്ങളെല്ലാവരെയും നീ രക്ഷിക്കണം.
14.66.20
अस्मिन्प्राणाः समायत्ताः पाण्डवानां ममैव च ।
पाण्डोश्च पिण्डो दाशार्ह तथैव श्वशुरस्य मे ॥ १४.६६.२० ॥
ദാശാർഹാ, ഇവനിൽ തന്നെയാണ് പാണ്ഡവരുടെയും എന്റെയും പ്രാണൻ നിലകൊള്ളുന്നത്; ഇവൻ പാണ്ഡുവിന്റെ പിണ്ഡം, എന്റെ ശ്വശുരന്റെയും അങ്ങനെതന്നെ.
14.66.21
अभिमन्योश्च भद्रं ते प्रियस्य सदृशस्य च ।
प्रियमुत्पादयाद्य त्वं प्रेतस्यापि जनार्दन ॥ १४.६६.२१ ॥
അഭിമന്യുവിന് നിനക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ; ജനാർദ്ദനാ, പ്രിയനും അവനു തുല്യനുമായ മൃതനു വേണ്ടിപ്പോലും ഇപ്പോൾ നീ സന്തോഷം ഉണ്ടാക്കുക.
14.66.22
उत्तरा हि पुरोक्तं वै कथयत्यरिसूदन ।
अभिमन्योर्वचः कृष्ण प्रियत्वात्तन्न संशयः ॥ १४.६६.२२ ॥
അരിസൂദനാ, ഉത്തര തീർച്ചയായും മുമ്പ് പറയപ്പെട്ട അഭിമന്യുവിന്റെ വാക്കുകൾ പറയുന്നു; കൃഷ്ണാ, സ്നേഹം കൊണ്ടാണത് — സംശയമില്ല.
14.66.23
अब्रवीत्किल दाशार्ह वैराटीमार्जुनिस्तदा ।
मातुलस्य कुलं भद्रे तव पुत्रो गमिष्यति ॥ १४.६६.२३ ॥
അപ്പോൾ അർജുനപുത്രൻ അഭിമന്യു വൈരാടിയോട് പറഞ്ഞുവത്രേ — ഭദ്രേ, നിന്റെ പുത്രൻ മാതുലകുലത്തിലേക്ക് പോകും.
14.66.24
गत्वा वृष्णयन्धककुलं धनुर्वेदं ग्रहीष्यति ।
अस्त्राणि च विचित्राणि नितीशास्त्रं च केवलं ॥ १४.६६.२४ ॥
വൃഷ്ണി-അന്ധക കുലത്തിൽ ചെന്ന് അവൻ ധനുർവേദം പഠിക്കും; വിചിത്രമായ അസ്ത്രങ്ങളും, കേവലം നീതിശാസ്ത്രവും.
14.66.25
इत्येतत्प्रणयात्तात सौभद्रः परवीरहा ।
कथयामास दुर्धर्षस्तथा चैतन्न संशयः ॥ १४.६६.२५ ॥
പ്രിയ തത്താ, ശത്രുവീരന്മാരെ വധിച്ച ദുർധർഷനായ സൗഭദ്രൻ സ്നേഹത്താൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
14.66.26
तास्त्वां वयं प्रणम्येह याचामो मधुसूदन ।
कुलस्यास्य हितार्तं च कुरु कल्याणमुत्तमम् ॥ १४.६६.२६ ॥
മധുസൂദനാ, ഞങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്നെ വണങ്ങി അപേക്ഷിക്കുന്നു; ഈ കുലത്തിന്റെ ഹിതത്തിനും ദുഃഖിതർക്കും ഉത്തമമായ നന്മ ചെയ്യേണമേ.
14.66.27
एवमुक्त्वा तु वार्ष्णेयं पृथा पृथुललोचना ।
उद्धृत्य बाहू दुःखार्ता ताश्चान्याः प्रापतन्भुवि ॥ १४.६६.२७ ॥
വാർഷ്ണേയനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, വിശാലനേത്രയായ പൃഥ ദുഃഖാർത്തയായി കൈകൾ ഉയർത്തി; മറ്റു സ്ത്രീകളും ഭൂമിയിൽ വീണു.
14.66.28
अब्रुवंश्च महाराज सर्वाः सास्राविलेक्षणाः ।
स्वस्त्रीयो वासुदेवस्य मृतो जात इति प्रभो ॥ १४.६६.२८ ॥
മഹാരാജാവേ, കണ്ണുനീരാൽ മങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ അവരെല്ലാം പറഞ്ഞു: "പ്രഭോ! വാസുദേവന്റെ സഹോദരിയുടെ പുത്രന്മാർ മരിച്ചു ജനിച്ചിരിക്കുന്നു."
14.66.29
एवं गते ततः कुन्तीं पर्यगृह्णाज्जनार्दनः ।
भूमौ निपतितां चैनां सान्त्वयामास भारत ॥ १४.६६.२९ ॥
ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചശേഷം, ജനാർദ്ദനൻ ഭൂമിയിൽ വീണ കുന്തിയെ താങ്ങി; ഭാരതാ, അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.