ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.67.1
उत्थितायां पृथायां तु सुभद्रा भ्रातरं तदा ।
दृष्ट्वा चुक्रोश दुःखार्ता वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १४.६७.१ ॥
ಪೃಥೆ ಎದ್ದು ನಿಂತಾಗ, ಸುಭದ್ರೆ ತನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ನೋಡಿ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ ಕೂಗಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
14.67.2
पुण्डरीकाक्ष पश्य त्वं पौत्रं पार्थस्य धीमतः ।
परिक्षीणेषु कुरुषु परिक्षीणां गतायुषम् ॥ १४.६७.२ ॥
ಕಮಲನಯನನೇ! ನೋಡು, ಇದು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪಾರ್ಥನ ಮೊಮ್ಮಗ; ಕುರುಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸಿದ ನಂತರ ಇವನು ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಆಯುಷ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.
14.67.3
इषीका द्रोणपुत्रेणि भीमसेनार्थमुद्यता ।
सोत्तरायां निपतिता विजये मयि चैव ह ॥ १४.६७.३ ॥
ದ್ರೋಣನ ಮಗನು ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿ ಎಸೆದ ಬಾಣವು ಉತ್ತರೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು; ವಿಜಯನಾದ ನನ್ನ ಮೇಲೂ ಬಿತ್ತು.
14.67.4
सेयं ज्वलन्ती हृदये मयि तिष्टति केशव ।
यन्न पश्यामि दुर्धर्ष सहपुत्रं तु तं प्रभो ॥ १४.६७.४ ॥
ಕೇಶವ! ಆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ನೋವು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ; ದುರ್ಧರ್ಷನೇ, ಪ್ರಭುವೇ, ಅವನನ್ನು ಮಗನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ನೋಡಲಾರೆ.
14.67.5
किंनु वक्ष्यति धर्मात्मा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चापि माद्रवत्याः सुतौ च तौ ॥ १४.६७.५ ॥
ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಏನು ಹೇಳುವನು? ಭೀಮಸೇನ, ಅರ್ಜುನ, ಮಾದ್ರಿಯ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳೂ ಏನು ಹೇಳುವರು?
14.67.6
श्रुत्वाऽभिमन्योस्तनयं जातं च मृतमेव च ।
मुषिता इव वार्ष्णेय द्रोणपुत्रेण पाण्डवाः ॥ १४.६७.६ ॥
ವಾರ್ಷ್ಣೇಯ! ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿ ಸತ್ತನೆಂದು ಕೇಳಿ, ದ್ರೋಣನ ಮಗನಿಂದ ದೋಚಲ್ಪಟ್ಟವರಂತೆ ಪಾಂಡವರಾದರು.
14.67.7
अभिमन्युः प्रियः कृष्ण पितॄणां नात्र संशयः ।
ते श्रुत्वा किंनु वक्ष्यन्ति द्रोणपुत्रास्त्रनिर्जिताः ॥ १४.६७.७ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಅಭಿಮನ್ಯು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸೋತ ದ್ರೋಣಪುತ್ರರು ಏನು ಹೇಳುವರು?
14.67.8
भविता नः परं दुःखं किंनु मन्ये जनार्दन ।
अभिमन्योः सुतं कृष्ण मृतं जातमरिंदम ॥ १४.६७.८ ॥
ಜನಾರ್ದನ, ನಮಗೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ದುಃಖವಾಗುವುದೋ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ! ಕೃಷ್ಣ, ಅರಿಂದಮ, ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಮಗನು ಮೃತನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
14.67.9
साऽहं प्रसादये कृष्ण त्वामद्य शिरसा नता ।
पृथेयं द्रौपदी चैव ताः पश्य पुरुषोत्तम ॥ १४.६७.९ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಇಂದು ತಲೆಬಾಗಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ. ಇವಳು ಪೃಥೆ, ದ್ರೌಪದಿಯೂ ಇವಳೇ. ಪುರುಷೋತ್ತಮ, ಅವರನ್ನು ನೋಡು.
14.67.10
यदा द्रोणसुतो गर्भान्पाण्डूनां हन्ति माधव ।
तदा किल त्वया द्रौणिः क्रुद्धेनोक्तोऽरिमर्दन ॥ १४.६७.१० ॥
ಮಾಧವ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರನು ಪಾಂಡವರ ಗರ್ಭಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವಾಗ, ಅರಿಮರ್ದನ, ಕೋಪಗೊಂಡು ನೀನೇ ದ್ರೌಣಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ.
14.67.11
अकामं त्वां करिष्यामि ब्रह्मबन्धो नराधम ।
अहं संजीवयिष्यामि किरीटितनयात्मजम् ॥ १४.६७.११ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಬಂಧು, ನರಾಧಮ, ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವೆನು. ಕಿರೀಟಿಯ (ಅರ್ಜುನನ) ಮಗಳ ಮಗನನ್ನು ನಾನು ಬದುಕಿಸುವೆನು.
14.67.12
इत्येद्वचनं श्रुत्वा जानानाऽहं बलं तव ।
प्रसादये त्वां दुर्धर्ष जीवतामभिमन्युजः ॥ १४.६७.१२ ॥
ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಿನ್ನ ಬಲವನ್ನು ತಿಳಿದವನಾಗಿ, ದುರ್ಧರ್ಷ, ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಮಗನು ಬದುಕುವಂತೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ.
14.67.13
यद्येतत्त्वं प्रतिश्रुत्य न करोषि वच शुभम् ।
सकलं वृष्णिशार्दूल मृतां मामवधारय ॥ १४.६७.१३ ॥
ನೀನು ಇದನ್ನು ವಾಗ್ದಾನ ಮಾಡಿ ಶುಭವಾದ ಮಾತನ್ನು ನೆರವೇರಿಸದಿದ್ದರೆ, ವೃಷ್ಣಿ ಸಿಂಹನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೃತಳೆಂದು ಭಾವಿಸು.
14.67.14
अभिमन्योः सुतो वीर न संजीवति यद्ययम् ।
जीवति त्वयि दुर्धर्ष किं करिष्याम्यहं त्वया ॥ १४.६७.१४ ॥
ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಈ ವೀರ ಪುತ್ರನು ಜೀವ ಪಡೆಯದಿದ್ದರೆ, ದುರ್ಧರ್ಷನೇ, ನೀನು ಜೀವಂತವಿರುವಾಗ ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಏನು ಮಾಡಲಿ?
14.67.15
संजीवयैनं दुर्धर्ष मृतं त्वमभिमन्युजम् ।
सदृशाक्षसुतं वीर सस्यं वर्षन्निवांम्बुदः ॥ १४.६७.१५ ॥
ದುರ್ಧರ್ಷನೇ, ಸತ್ತ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಪುತ್ರನನ್ನು ನೀನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸು; ವೀರನೇ, ನಿನ್ನಂತಹ ಪುತ್ರನನ್ನು, ಮೋಡವು ಬೆಳೆಯ ಮೇಲೆ ಸುರಿಸುವಂತೆ.
14.67.16
त्वं हि केशव धर्मात्मा सत्यवान्सत्यविक्रमः ।
स तां वाचमृतां कर्तुमर्हसि त्वमरिंदम ॥ १४.६७.१६ ॥
ನೀನು, ಕೇಶವ, ಧರ್ಮಾತ್ಮ, ಸತ್ಯವಂತ, ಸತ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮಿ; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಮಾತನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ, ಶತ್ರುದಮನನೇ.
14.67.17
इच्छन्नपि हि लोकांस्त्रीञ्जीवयेथा मृतानिमान् ।
किं पुनर्दयितं जातं स्वस्रीयस्यात्मजं मृतम् ॥ १४.६७.१७ ॥
ನೀನು ಬಯಸಿದರೆ ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಸತ್ತವರನ್ನೂ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಬಲ್ಲೆ; ಹಾಗಾದರೆ ತಂಗಿಯ ಮಗನ ಪ್ರಿಯ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗ ಸತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಏನೆನ್ನಲಿ?
14.67.18
प्रभावज्ञाऽस्मि ते कृष्ण तस्मात्त्वां याचयाम्यहम् ।
कुरुष्व पाण्डुपुत्राणामिमं परमनुग्रहम् ॥ १४.६७.१८ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಪಾಂಡುಪುತ್ರರ ಮೇಲೆ ಈ ಪರಮ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಮಾಡು.
14.67.19
स्वसेति वा महाबाहो हतपुत्रेति वा पुनः ।
प्रपन्ना मामियं चेति दयां कर्तुमिहार्हसि ॥ १४.६७.१९ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಇವಳು ನನ್ನ ತಂಗಿ, ಅಥವಾ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವಳು, ಅಥವಾ ಶರಣಾದವಳು — ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಇವಳ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ.