ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.67.1
उत्थितायां पृथायां तु सुभद्रा भ्रातरं तदा ।
दृष्ट्वा चुक्रोश दुःखार्ता वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १४.६७.१ ॥
ପୃଥା ଉଠିବା ପରେ ସୁଭଦ୍ରା ନିଜ ଭାଇଙ୍କୁ ଦେଖି ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ ଚିତ୍କାର କଲେ ଏବଂ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
14.67.2
पुण्डरीकाक्ष पश्य त्वं पौत्रं पार्थस्य धीमतः ।
परिक्षीणेषु कुरुषु परिक्षीणां गतायुषम् ॥ १४.६७.२ ॥
ହେ କମଳନୟନ! ଦେଖ, ଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ ପାର୍ଥଙ୍କ ନାତି; କୁରୁମାନେ କ୍ଷୀଣ ହେବା ପରେ ଏ କ୍ଷୀଣ ଓ ଆୟୁହୀନ ହୋଇଛି।
14.67.3
इषीका द्रोणपुत्रेणि भीमसेनार्थमुद्यता ।
सोत्तरायां निपतिता विजये मयि चैव ह ॥ १४.६७.३ ॥
ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି ଛାଡିଥିବା ବାଣ ଉତ୍ତରା ଉପରେ ପଡ଼ିଲା ଏବଂ ବିଜୟ ଏପରି ମୋ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ିଲା।
14.67.4
सेयं ज्वलन्ती हृदये मयि तिष्टति केशव ।
यन्न पश्यामि दुर्धर्ष सहपुत्रं तु तं प्रभो ॥ १४.६७.४ ॥
ହେ କେଶବ! ସେହି ଜଳୁଥିବା ଯନ୍ତ୍ରଣା ମୋ ହୃଦୟରେ ରହିଛି; ହେ ଦୁର୍ଧର୍ଷ ପ୍ରଭୁ, ତାକୁ ପୁତ୍ର ସହିତ ମୁଁ ଦେଖି ପାରୁନାହିଁ।
14.67.5
किंनु वक्ष्यति धर्मात्मा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चापि माद्रवत्याः सुतौ च तौ ॥ १४.६७.५ ॥
ଧର୍ମାତ୍ମା ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର କ'ଣ କହିବେ? ଭୀମସେନ ଓ ଅର୍ଜୁନ, ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ସେହି ଦୁଇ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ କ'ଣ କହିବେ?
14.67.6
श्रुत्वाऽभिमन्योस्तनयं जातं च मृतमेव च ।
मुषिता इव वार्ष्णेय द्रोणपुत्रेण पाण्डवाः ॥ १४.६७.६ ॥
ହେ ବାର୍ଷ୍ଣେୟ! ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମି ମୃତ ହୋଇଛି ବୋଲି ଶୁଣି, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଲୁଟାଯାଇଥିବା ପରି ପାଣ୍ଡବମାନେ ହୋଇଗଲେ।
14.67.7
अभिमन्युः प्रियः कृष्ण पितॄणां नात्र संशयः ।
ते श्रुत्वा किंनु वक्ष्यन्ति द्रोणपुत्रास्त्रनिर्जिताः ॥ १४.६७.७ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଅଭିମନ୍ୟୁ ପିତୃଗଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଥିଲେ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତାହା ଶୁଣି ଅସ୍ତ୍ରରେ ପରାଜିତ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରମାନେ କ'ଣ କହିବେ?
14.67.8
भविता नः परं दुःखं किंनु मन्ये जनार्दन ।
अभिमन्योः सुतं कृष्ण मृतं जातमरिंदम ॥ १४.६७.८ ॥
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଆମ ପାଇଁ କେତେ ବଡ଼ ଦୁଃଖ ହେବ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବୁଛି! ହେ କୃଷ୍ଣ, ହେ ଅରିନ୍ଦମ, ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ମୃତ ଭାବେ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି।
14.67.9
साऽहं प्रसादये कृष्ण त्वामद्य शिरसा नता ।
पृथेयं द्रौपदी चैव ताः पश्य पुरुषोत्तम ॥ १४.६७.९ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଆଜି ମସ୍ତକ ନତ କରି ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି। ଏହି ପୃଥା, ଏବଂ ଦ୍ରୌପଦୀ ମଧ୍ୟ; ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖ।
14.67.10
यदा द्रोणसुतो गर्भान्पाण्डूनां हन्ति माधव ।
तदा किल त्वया द्रौणिः क्रुद्धेनोक्तोऽरिमर्दन ॥ १४.६७.१० ॥
ହେ ମାଧବ, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଗର୍ଭ ବିନାଶ କଲାବେଳେ, ହେ ଅରିମର୍ଦ୍ଦନ, କ୍ରୋଧରେ ତୁମେ ହିଁ ଦ୍ରୌଣିକୁ କହିଥିଲ।
14.67.11
अकामं त्वां करिष्यामि ब्रह्मबन्धो नराधम ।
अहं संजीवयिष्यामि किरीटितनयात्मजम् ॥ १४.६७.११ ॥
ହେ ବ୍ରହ୍ମବନ୍ଧୁ, ହେ ନରାଧମ, ଇଚ୍ଛା ନ ଥିଲେ ହେଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ସେହିପରି କରିବି। କିରୀଟୀ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କ କନ୍ୟାର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ଜୀବିତ କରିବି।
14.67.12
इत्येद्वचनं श्रुत्वा जानानाऽहं बलं तव ।
प्रसादये त्वां दुर्धर्ष जीवतामभिमन्युजः ॥ १४.६७.१२ ॥
ଏହି ବଚନ ଶୁଣି, ତୁମ ବଳ ଜାଣି, ହେ ଦୁର୍ଧର୍ଷ, ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜୀବିତ ହେଉ ବୋଲି ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି।
14.67.13
यद्येतत्त्वं प्रतिश्रुत्य न करोषि वच शुभम् ।
सकलं वृष्णिशार्दूल मृतां मामवधारय ॥ १४.६७.१३ ॥
ତୁମେ ଏହା ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇ ଶୁଭ ବଚନ ପାଳନ ନ କଲେ, ହେ ବୃଷ୍ଣିଶାର୍ଦୂଳ, ମୋତେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୃତ ବୋଲି ଜାଣ।
14.67.14
अभिमन्योः सुतो वीर न संजीवति यद्ययम् ।
जीवति त्वयि दुर्धर्ष किं करिष्याम्यहं त्वया ॥ १४.६७.१४ ॥
ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ଏହି ବୀର ପୁତ୍ର ଯଦି ବଞ୍ଚି ନ ଉଠେ, ହେ ଦୁର୍ଧର୍ଷ, ତୁମେ ଜୀବିତ ଥିବାବେଳେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ କ'ଣ କରିବି?
14.67.15
संजीवयैनं दुर्धर्ष मृतं त्वमभिमन्युजम् ।
सदृशाक्षसुतं वीर सस्यं वर्षन्निवांम्बुदः ॥ १४.६७.१५ ॥
ହେ ଦୁର୍ଧର୍ଷ, ମୃତ ଅଭିମନ୍ୟୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ତୁମେ ବଞ୍ଚାଅ; ହେ ବୀର, ତୁମ ପରି ପୁତ୍ରଙ୍କୁ, ମେଘ ଶସ୍ୟ ଉପରେ ବର୍ଷା କରିବା ପରି।
14.67.16
त्वं हि केशव धर्मात्मा सत्यवान्सत्यविक्रमः ।
स तां वाचमृतां कर्तुमर्हसि त्वमरिंदम ॥ १४.६७.१६ ॥
ତୁମେ, ହେ କେଶବ, ଧର୍ମାତ୍ମା, ସତ୍ୟବାନ ଓ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ; ତେଣୁ ସେହି ବଚନ ସତ୍ୟ କରିବା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ, ହେ ଅରିନ୍ଦମ।
14.67.17
इच्छन्नपि हि लोकांस्त्रीञ्जीवयेथा मृतानिमान् ।
किं पुनर्दयितं जातं स्वस्रीयस्यात्मजं मृतम् ॥ १४.६७.१७ ॥
ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କଲେ ଏହି ତିନି ଲୋକର ମୃତମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଞ୍ଚାଇ ପାରିବ; ତେବେ ଭଉଣୀ ପୁତ୍ରର ପ୍ରିୟ ଜାତ ପୁତ୍ରର ମୃତ୍ୟୁର କଥା କ'ଣ?
14.67.18
प्रभावज्ञाऽस्मि ते कृष्ण तस्मात्त्वां याचयाम्यहम् ।
कुरुष्व पाण्डुपुत्राणामिमं परमनुग्रहम् ॥ १४.६७.१८ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରଭାବ ଜାଣେ; ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମଠାରେ ଯାଚନା କରୁଛି। ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏହି ପରମ ଅନୁଗ୍ରହ କର।
14.67.19
स्वसेति वा महाबाहो हतपुत्रेति वा पुनः ।
प्रपन्ना मामियं चेति दयां कर्तुमिहार्हसि ॥ १४.६७.१९ ॥
ହେ ମହାବାହୁ, ଏ ମୋ ଭଉଣୀ, କିମ୍ବା ପୁତ୍ରହୀନା, କିମ୍ବା ଶରଣାଗତା — ଏଣୁ ଏଠାରେ ଏହା ପ୍ରତି ଦୟା କରିବା ତୁମ ପକ୍ଷରେ ଉଚିତ।