மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.67.1
उत्थितायां पृथायां तु सुभद्रा भ्रातरं तदा ।
दृष्ट्वा चुक्रोश दुःखार्ता वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १४.६७.१ ॥
பிருதா எழுந்தபோது, சுபத்திரை தன் சகோதரனைக் கண்டு துயரத்தால் வருந்தி அழுதவளாய் இவ்வாறு கூறினாள்.
14.67.2
पुण्डरीकाक्ष पश्य त्वं पौत्रं पार्थस्य धीमतः ।
परिक्षीणेषु कुरुषु परिक्षीणां गतायुषम् ॥ १४.६७.२ ॥
தாமரைக்கண்ணனே! பார், இது ஞானியான பார்த்தனின் பேரன்; குருக்கள் அழிந்த பின் இவன் மெலிந்து ஆயுள் இழந்து கிடக்கிறான்.
14.67.3
इषीका द्रोणपुत्रेणि भीमसेनार्थमुद्यता ।
सोत्तरायां निपतिता विजये मयि चैव ह ॥ १४.६७.३ ॥
துரோணரின் மகன் பீமசேனனைக் குறிவைத்து எய்த அம்பு, உத்தரையின்மீதும், விஜயனாகிய என்மீதும் விழுந்தது.
14.67.4
सेयं ज्वलन्ती हृदये मयि तिष्टति केशव ।
यन्न पश्यामि दुर्धर्ष सहपुत्रं तु तं प्रभो ॥ १४.६७.४ ॥
கேசவா! எரிந்துகொண்டிருக்கும் அந்த வேதனை என் இதயத்தில் நிலைத்திருக்கிறது; வலிமைமிக்க பிரபுவே, அவனை மகனுடன் நான் காணவில்லையே.
14.67.5
किंनु वक्ष्यति धर्मात्मा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चापि माद्रवत्याः सुतौ च तौ ॥ १४.६७.५ ॥
தர்மாத்மாவான தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் என்ன சொல்வான்? பீமசேனனும் அர்ஜுனனும், மாத்ரியின் அந்த இரு மகன்களும் என்ன சொல்வார்கள்?
14.67.6
श्रुत्वाऽभिमन्योस्तनयं जातं च मृतमेव च ।
मुषिता इव वार्ष्णेय द्रोणपुत्रेण पाण्डवाः ॥ १४.६७.६ ॥
வார்ஷ்ணேயா! அபிமன்யுவின் மகன் பிறந்து இறந்தான் என்று கேட்டு, துரோணரின் மகனால் கொள்ளையடிக்கப்பட்டவர்கள் போல பாண்டவர்கள் ஆனார்கள்.
14.67.7
अभिमन्युः प्रियः कृष्ण पितॄणां नात्र संशयः ।
ते श्रुत्वा किंनु वक्ष्यन्ति द्रोणपुत्रास्त्रनिर्जिताः ॥ १४.६७.७ ॥
கிருஷ்ணா, அபிமன்யு தந்தையருக்கு அன்பானவன்; இதில் ஐயமில்லை. அதைக் கேட்டு, அஸ்திரங்களால் வென்றவர்களான துரோணபுத்திரர்கள் என்ன சொல்வார்கள்?
14.67.8
भविता नः परं दुःखं किंनु मन्ये जनार्दन ।
अभिमन्योः सुतं कृष्ण मृतं जातमरिंदम ॥ १४.६७.८ ॥
ஜனார்தனா, எங்களுக்கு என்ன பெரிய துக்கம் வரப்போகிறது என்று நினைக்கிறேன்! கிருஷ்ணா, எதிரிகளை அடக்குபவனே, அபிமன்யுவின் மகன் இறந்தே பிறந்தான்.
14.67.9
साऽहं प्रसादये कृष्ण त्वामद्य शिरसा नता ।
पृथेयं द्रौपदी चैव ताः पश्य पुरुषोत्तम ॥ १४.६७.९ ॥
கிருஷ்ணா, இன்று தலை வணங்கி நான் உம்மை வேண்டுகிறேன். இவள் பிருதை; திரௌபதியும் இவளே. புருஷோத்தமா, அவர்களைப் பாருங்கள்.
14.67.10
यदा द्रोणसुतो गर्भान्पाण्डूनां हन्ति माधव ।
तदा किल त्वया द्रौणिः क्रुद्धेनोक्तोऽरिमर्दन ॥ १४.६७.१० ॥
மாதவா, துரோணனின் மகன் பாண்டவர்களின் கருக்களைக் கொல்லும்போது, எதிரிகளை நசுக்குபவனே, சினந்த நீ அப்போது துரோணி(அசுவத்தாமன்)யிடம் சொன்னாய்.
14.67.11
अकामं त्वां करिष्यामि ब्रह्मबन्धो नराधम ।
अहं संजीवयिष्यामि किरीटितनयात्मजम् ॥ १४.६७.११ ॥
பிராமணக் கீழோனே, மனிதரில் கீழானவனே, விருப்பமின்றியே உன்னை (அவ்வாறு) செய்வேன். கிரீடியின் மகளின் மகனை நான் உயிர்ப்பிப்பேன்.
14.67.12
इत्येद्वचनं श्रुत्वा जानानाऽहं बलं तव ।
प्रसादये त्वां दुर्धर्ष जीवतामभिमन्युजः ॥ १४.६७.१२ ॥
இந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, உன் வலிமையை அறிந்தவனாக, தோற்கடிக்க முடியாதவனே, அபிமன்யுவின் மகன் உயிர் பெற வேண்டும் என்று நான் உன்னை வேண்டுகிறேன்.
14.67.13
यद्येतत्त्वं प्रतिश्रुत्य न करोषि वच शुभम् ।
सकलं वृष्णिशार्दूल मृतां मामवधारय ॥ १४.६७.१३ ॥
நீ இதை வாக்களித்துவிட்டு நல்ல சொல்லை நிறைவேற்றாவிட்டால், விருஷ்ணிகளில் சிங்கமே, என்னை முற்றிலும் இறந்தவளாகக் கருது.
14.67.14
अभिमन्योः सुतो वीर न संजीवति यद्ययम् ।
जीवति त्वयि दुर्धर्ष किं करिष्याम्यहं त्वया ॥ १४.६७.१४ ॥
அபிமன்யுவின் இந்த வீரப் புதல்வன் உயிர்பெறவில்லையெனில், வெல்ல முடியாதவனே, நீ உயிருடன் இருக்கும்போது உன்னால் நான் என்ன செய்வேன்?
14.67.15
संजीवयैनं दुर्धर्ष मृतं त्वमभिमन्युजम् ।
सदृशाक्षसुतं वीर सस्यं वर्षन्निवांम्बुदः ॥ १४.६७.१५ ॥
வெல்ல முடியாதவனே, இறந்த அபிமன்யுவின் மகனை உயிர்ப்பிப்பாயாக; வீரனே, உன்னைப் போன்ற புதல்வனை, மேகம் பயிர்களின் மீது பொழிவது போல.
14.67.16
त्वं हि केशव धर्मात्मा सत्यवान्सत्यविक्रमः ।
स तां वाचमृतां कर्तुमर्हसि त्वमरिंदम ॥ १४.६७.१६ ॥
நீ, கேசவா, தர்மாத்மா, சத்தியவான், சத்திய பராக்கிரமம் கொண்டவன்; ஆகவே அந்தச் சொல்லை நிறைவேற்றுவது உனக்குத் தகும், பகைவரை அடக்குபவனே.
14.67.17
इच्छन्नपि हि लोकांस्त्रीञ्जीवयेथा मृतानिमान् ।
किं पुनर्दयितं जातं स्वस्रीयस्यात्मजं मृतम् ॥ १४.६७.१७ ॥
நீ விரும்பினால் இந்த மூன்று உலகங்களில் இறந்தவர்களையும் உயிர்ப்பிக்கலாம்; அப்படியிருக்க, தங்கை மகனின் அன்புக்குரிய பிறந்த புதல்வன் இறந்திருப்பதை என்ன சொல்வது?
14.67.18
प्रभावज्ञाऽस्मि ते कृष्ण तस्मात्त्वां याचयाम्यहम् ।
कुरुष्व पाण्डुपुत्राणामिमं परमनुग्रहम् ॥ १४.६७.१८ ॥
கிருஷ்ணா, உன் பெருமையை நான் அறிந்தவள்; ஆகவே உன்னிடம் நான் வேண்டுகிறேன். பாண்டுவின் மக்களுக்கு இந்தப் பெரும் அருளைச் செய்வாயாக.
14.67.19
स्वसेति वा महाबाहो हतपुत्रेति वा पुनः ।
प्रपन्ना मामियं चेति दयां कर्तुमिहार्हसि ॥ १४.६७.१९ ॥
ஓ மஹாபாஹுவே, இவள் என் சகோதரி, அல்லது மகன்களை இழந்தவள், அல்லது சரணடைந்தவள் — ஆகவே இங்கு இவளுக்கு கருணை காட்டுவது உனக்கு தகும்.