മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.67
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.67.1
उत्थितायां पृथायां तु सुभद्रा भ्रातरं तदा ।
दृष्ट्वा चुक्रोश दुःखार्ता वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १४.६७.१ ॥
പൃഥ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ, സുഭദ്ര തന്റെ സഹോദരനെ കണ്ട് ദുഃഖത്താൽ പീഡിതയായി നിലവിളിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
14.67.2
पुण्डरीकाक्ष पश्य त्वं पौत्रं पार्थस्य धीमतः ।
परिक्षीणेषु कुरुषु परिक्षीणां गतायुषम् ॥ १४.६७.२ ॥
താമരക്കണ്ണാ! നോക്കൂ, ഇത് ജ്ഞാനിയായ പാർത്ഥന്റെ പൗത്രനാണ്; കുരുക്കൾ ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ ഇവൻ ക്ഷീണിച്ച് ആയുസ്സ് നഷ്ടപ്പെട്ടവനായി.
14.67.3
इषीका द्रोणपुत्रेणि भीमसेनार्थमुद्यता ।
सोत्तरायां निपतिता विजये मयि चैव ह ॥ १४.६७.३ ॥
ദ്രോണപുത്രൻ ഭീമസേനനെ ലക്ഷ്യമാക്കി തൊടുത്ത അമ്പ് ഉത്തരയുടെമേലും വിജയനായ എന്റെ മേലും വീണു.
14.67.4
सेयं ज्वलन्ती हृदये मयि तिष्टति केशव ।
यन्न पश्यामि दुर्धर्ष सहपुत्रं तु तं प्रभो ॥ १४.६७.४ ॥
കേശവാ! ആ എരിയുന്ന വേദന എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; ദുർധർഷനായ പ്രഭോ, മകനോടുകൂടെ അവനെ ഞാൻ കാണുന്നില്ലല്ലോ.
14.67.5
किंनु वक्ष्यति धर्मात्मा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चापि माद्रवत्याः सुतौ च तौ ॥ १४.६७.५ ॥
ധർമ്മാത്മാവായ ധർമ്മരാജൻ യുധിഷ്ഠിരൻ എന്തു പറയും? ഭീമസേനനും അർജുനനും മാദ്രിയുടെ ആ രണ്ടു പുത്രന്മാരും എന്തു പറയും?
14.67.6
श्रुत्वाऽभिमन्योस्तनयं जातं च मृतमेव च ।
मुषिता इव वार्ष्णेय द्रोणपुत्रेण पाण्डवाः ॥ १४.६७.६ ॥
വാർഷ്ണേയാ! അഭിമന്യുവിന്റെ പുത്രൻ ജനിച്ചു മരിച്ചു എന്നു കേട്ട്, ദ്രോണപുത്രൻ കവർന്നെടുത്തവരെപ്പോലെ പാണ്ഡവർ ആയി.
14.67.7
अभिमन्युः प्रियः कृष्ण पितॄणां नात्र संशयः ।
ते श्रुत्वा किंनु वक्ष्यन्ति द्रोणपुत्रास्त्रनिर्जिताः ॥ १४.६७.७ ॥
കൃഷ്ണാ, അഭിമന്യു പിതൃക്കൾക്ക് പ്രിയനാണ്; ഇതിൽ സംശയമില്ല. അതു കേട്ട് അസ്ത്രങ്ങളാൽ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ട ദ്രോണപുത്രന്മാർ എന്തു പറയും?
14.67.8
भविता नः परं दुःखं किंनु मन्ये जनार्दन ।
अभिमन्योः सुतं कृष्ण मृतं जातमरिंदम ॥ १४.६७.८ ॥
ജനാർദ്ദനാ, ഞങ്ങൾക്ക് എത്ര വലിയ ദുഃഖം വരുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു! കൃഷ്ണാ, ശത്രുനാശകാ, അഭിമന്യുവിന്റെ പുത്രൻ മരിച്ചുതന്നെ ജനിച്ചു.
14.67.9
साऽहं प्रसादये कृष्ण त्वामद्य शिरसा नता ।
पृथेयं द्रौपदी चैव ताः पश्य पुरुषोत्तम ॥ १४.६७.९ ॥
കൃഷ്ണാ, ഇന്ന് ശിരസ്സുതാഴ്ത്തി ഞാൻ നിന്നോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഇവൾ പൃഥയാണ്; ദ്രൗപദിയും ഇവിടെയുണ്ട്. പുരുഷോത്തമാ, അവരെ നോക്കേണമേ.
14.67.10
यदा द्रोणसुतो गर्भान्पाण्डूनां हन्ति माधव ।
तदा किल त्वया द्रौणिः क्रुद्धेनोक्तोऽरिमर्दन ॥ १४.६७.१० ॥
മാധവാ, ദ്രോണപുത്രൻ പാണ്ഡവരുടെ ഗർഭങ്ങളെ കൊല്ലുമ്പോൾ, ശത്രുനാശകാ, കോപിച്ച് നീ തന്നെയാണ് ദ്രൗണിയോട് പറഞ്ഞത്.
14.67.11
अकामं त्वां करिष्यामि ब्रह्मबन्धो नराधम ।
अहं संजीवयिष्यामि किरीटितनयात्मजम् ॥ १४.६७.११ ॥
ബ്രഹ്മബന്ധോ, നരാധമാ, ഇഷ്ടമില്ലെങ്കിലും നിന്നെ അങ്ങനെ ഞാൻ ആക്കും. കിരീടിയുടെ (അർജുനന്റെ) പുത്രിയുടെ പുത്രനെ ഞാൻ ജീവിപ്പിക്കും.
14.67.12
इत्येद्वचनं श्रुत्वा जानानाऽहं बलं तव ।
प्रसादये त्वां दुर्धर्ष जीवतामभिमन्युजः ॥ १४.६७.१२ ॥
ഈ വാക്ക് കേട്ട്, നിന്റെ ബലം അറിയുന്നവനായി, ദുർധർഷാ, അഭിമന്യുവിന്റെ പുത്രൻ ജീവിക്കണമെന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു.
14.67.13
यद्येतत्त्वं प्रतिश्रुत्य न करोषि वच शुभम् ।
सकलं वृष्णिशार्दूल मृतां मामवधारय ॥ १४.६७.१३ ॥
നീ ഇത് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് ശുഭമായ വാക്ക് നിറവേറ്റുന്നില്ലെങ്കിൽ, വൃഷ്ണിസിംഹമേ, എന്നെ പൂർണ്ണമായി മരിച്ചവളായി കരുതുക.
14.67.14
अभिमन्योः सुतो वीर न संजीवति यद्ययम् ।
जीवति त्वयि दुर्धर्ष किं करिष्याम्यहं त्वया ॥ १४.६७.१४ ॥
അഭിമന്യുവിന്റെ ഈ വീരപുത്രൻ ജീവിച്ചില്ലെങ്കിൽ, ദുർധർഷാ, നീ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ നിന്നാൽ എന്തു ചെയ്യും?
14.67.15
संजीवयैनं दुर्धर्ष मृतं त्वमभिमन्युजम् ।
सदृशाक्षसुतं वीर सस्यं वर्षन्निवांम्बुदः ॥ १४.६७.१५ ॥
ദുർധർഷാ, മരിച്ച അഭിമന്യുപുത്രനെ നീ ജീവിപ്പിക്കുക; വീരാ, നിന്നെപ്പോലെയുള്ള പുത്രനെ, മേഘം വിളവിന്മേൽ മഴ പെയ്യിക്കുന്നതുപോലെ.
14.67.16
त्वं हि केशव धर्मात्मा सत्यवान्सत्यविक्रमः ।
स तां वाचमृतां कर्तुमर्हसि त्वमरिंदम ॥ १४.६७.१६ ॥
നീ, കേശവാ, ധർമ്മാത്മാവും സത്യവാനും സത്യപരാക്രമിയുമാണ്; അതിനാൽ ആ വാക്ക് സത്യമാക്കുന്നത് നിനക്കു യോഗ്യമാണ്, ശത്രുദമനാ.
14.67.17
इच्छन्नपि हि लोकांस्त्रीञ्जीवयेथा मृतानिमान् ।
किं पुनर्दयितं जातं स्वस्रीयस्यात्मजं मृतम् ॥ १४.६७.१७ ॥
നീ ആഗ്രഹിച്ചാൽ ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും മരിച്ചവരെ പോലും ജീവിപ്പിക്കാം; പിന്നെ സഹോദരീപുത്രന്റെ പ്രിയനായി ജനിച്ച മകൻ മരിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് എന്തു പറയാൻ?
14.67.18
प्रभावज्ञाऽस्मि ते कृष्ण तस्मात्त्वां याचयाम्यहम् ।
कुरुष्व पाण्डुपुत्राणामिमं परमनुग्रहम् ॥ १४.६७.१८ ॥
കൃഷ്ണാ, നിന്റെ പ്രഭാവം ഞാൻ അറിയുന്നു; അതിനാൽ നിന്നോട് ഞാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു. പാണ്ഡുപുത്രന്മാരിൽ ഈ പരമാനുഗ്രഹം ചെയ്യുക.
14.67.19
स्वसेति वा महाबाहो हतपुत्रेति वा पुनः ।
प्रपन्ना मामियं चेति दयां कर्तुमिहार्हसि ॥ १४.६७.१९ ॥
ഹേ മഹാബാഹോ, ഇവൾ എന്റെ സഹോദരിയാണ്, അല്ലെങ്കിൽ പുത്രന്മാരെ നഷ്ടപ്പെട്ടവളാണ്, അല്ലെങ്കിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചവളാണ് — അതിനാൽ ഇവിടെ ഇവളോട് ദയ കാണിക്കുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമാണ്.