مهابهاراتا · أدهيايا 14.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.69.1
सैवं विलप्य करुणं सोन्मादेव तपस्विनी ।
उत्तरा न्यपतद्भूमौ कृपणा पुत्रगृद्धिनी ॥ १४.६९.१ ॥
وهكذا نَدَبَتْ بحزن شديد كأنها مجنونة، فسقطت أُتّرا التقيّة على الأرض بائسة، تتوق إلى ابنها.
14.69.2
तां तु दृष्ट्वा निपतितां हतपुत्रपरिच्छदाम् ।
चुक्रोश कुन्ती दुःखार्ता सर्वाश्च भरतास्त्रियः ॥ १४.६९.२ ॥
ولما رأت أُتّرا ساقطة، مُجرَّدة من ابنها وأهلها، صرخت كُنتي المكلومة بالحزن، وصرخت معها جميع نساء البهاراتا.
14.69.3
मुहूर्तमिव राजेन्द्र पाण्डवानां निवेशनम् ।
अप्रेक्षणीयमभवदार्तस्वनविनादितम् ॥ १४.६९.३ ॥
يا سيد الملوك، صار مسكن البانداڤا لحظةً لا يُحتمل النظر إليه، يتردد فيه صدى صرخات الألم.
14.69.4
सा मुहूर्तं च राजेन्द्र पुत्रशोकाभिपीडिता ।
कश्मलाभिहता वीर वैराटी त्वभवत्तदा ॥ १४.६९.४ ॥
يا سيد الملوك، يا بطل، أصابت أُتّرا ابنةُ فيراتا، المكلومة بحزن ابنها، غَشيةٌ لحظة.
14.69.5
प्रतिलभ्य तु सा संज्ञामुत्तरा भरतर्षभ ।
अङ्कमारोप्य तं पुत्रमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १४.६९.५ ॥
يا ثور البهاراتا، استعادت أُتّرا وعيها، فأجلست ابنها في حجرها وقالت هذه الكلمات.
14.69.6
धर्मज्ञस्य सुतः संस्त्वं न धर्ममवबुध्यसे ।
यस्त्वं वृष्णिप्रवीरस्य कुरुषे नाभिवादनम् ॥ १४.६९.६ ॥
وأنت ابن العارف بالدهرما، ومع ذلك لا تفهم الدهرما، إذ لا تُحيّي أفضل أبطال الفريشنيين.
14.69.7
पुत्र गत्वा मम वचो ब्रूयास्त्वं पितरं त्विदम् ।
दुर्मरं प्राणिनां वीर काले प्राप्ते कथञ्चन ॥ १४.६९.७ ॥
يا بني، اذهب وقل لأبيك هذه الكلمات مني. أيها البطل، إذا جاء وقت الكائنات الحية فمن الصعب على أي حال تحمّله.
14.69.8
याऽहं त्वया विनाऽद्येह पत्या पुत्रेण चैव ह ।
मरणं नाभिगच्छामि हतस्वस्तिरकिञ्चना ॥ १४.६९.८ ॥
اليوم، بدونك، وبدون زوج وابن، أنا التي فقدت السلامة وصرت بلا شيء، لا أدركُ الموتَ هنا.
14.69.9
अथवा धर्मराज्ञाऽहमनुज्ञाता महाभुजः ।
भक्षयिष्ये विषं घोरं प्रवेक्ष्ये वा हुताशनम् ॥ १४.६९.९ ॥
أو، أيها القوي الذراعين، بإذن ملك الدهرما، سأتناول سمًّا رهيبًا أو أدخل النار.
14.69.10
अथवा दुर्भरं तात यदिदं मे सहस्रधा ।
पतिपुत्रविहीनाया हृदयं न विदीर्यते ॥ १४.६९.१० ॥
أو، يا بني العزيز، فؤادي هذا المحروم من الزوج والابن لا ينشطر ألف قطعة؛ إنه لا يُحتمل.
14.69.11
उत्तिष्ठ पुत्र पस्येमां दुःखितां प्रपितामहीम् ।
आर्तामुपप्लुतां दीनां निमग्नां शोकसागरे ॥ १४.६९.११ ॥
انهض يا بني، وانظر إلى هذه الجدة الكبرى الحزينة المتألمة المرتبكة الذليلة الغارقة في بحر الحزن.
14.69.12
आर्यां च पश्य पाञ्चालीं सात्वतीं च तपस्विनीम् ।
मां च पश्य सुदुःखार्तां व्याधविद्धां मृगीमिव ॥ १४.६९.१२ ॥
انظر إلى النبيلة بانجالي والزاهدة ساتفاتي، وانظر إليّ أنا المتألمة جدًا بالحزن، كأنثى الغزال المصابة بسهم الصياد.
14.69.13
उत्तिष्ठ पश्य वदनं लोकनाथस्य धीमतः ।
पुण्डरीकपलाशाक्षं पुरेव चपलेक्षणः ॥ १४.६९.१३ ॥
انهضي وانظري إلى وجه سيد العوالم الحكيم، ذي العينين كبتلات اللوتس، ذي النظرة الحية كما كانت من قبل.
14.69.14
एवं विप्रलपन्तीं तु दृष्ट्वा निपतितां पुनः ।
उत्तरां तां स्त्रियः सर्वाः पुनरुत्थापयन्त्युत ॥ १४.६९.१४ ॥
ولما رأين أُتّرا تنوح على هذا النحو وقد سقطت من جديد، بدأ جميع النساء يرفعنها مرة أخرى.
14.69.15
उत्थाय च पुनर्धैर्यात्तदा मत्स्यपतेः सुता ।
प्राञ्जलिः पुण्डरीकाक्षं भूमावेवाभ्यवादयत् ॥ १४.६९.१५ ॥
فنهضت أُتّرا ابنة ملك الماتسيا من جديد متماسكة، وبكفّين مضمومتين انحنت للمُغمَض العينين كاللوتس، هناك على الأرض نفسها.
14.69.16
श्रुत्वा स तस्या विपुलं विलापं पुरुषर्षभः ।
उपस्पृश्य ततः कृष्णो ब्रह्मास्त्रं प्रत्यसंहरत् ॥ १४.६९.१६ ॥
ولما سمع ذلك الثور بين الرجال نحيبها العظيم، تطهّر بالماء، ثم استدعى كريشنا البراهماستر وأعاده.
14.69.17
प्रतिजज्ञे च दाशार्हस्तस्य जीवितमच्युतः ।
अब्रवीच्च विशुद्धात्मा सर्वं विश्रावयज्जगत् ॥ १४.६९.१७ ॥
تعهّد داشارها (كريشنا) بإحياء حياته، وتكلّم المنزّه الثابت، نقيّ الذات، مُسمِعًا العالم كلّه.
14.69.18
न ब्रवीम्युत्तरे मिथ्या सत्यमेतद्भविष्यति ।
एष संजीवयाम्येनं पश्यतां सर्वदेहिनाम् ॥ १४.६९.१८ ॥
لا أقول باطلًا يا أُتّرا؛ سيتحقق هذا. أمام أعين جميع الكائنات ذات الأجساد، سأحييه.
14.69.19
नोक्तपूर्वं मया मिथ्या स्वैरेष्वपि कदाचन ।
न च युद्धात्परावृत्तस्तथा संजीवतामयम् ॥ १४.६९.१९ ॥
لم أقل قط كذبةً، ولا حتى مزاحًا، ولم أولِّ ظهري عن القتال؛ فبهذا الحق ليحيَ هذا.
14.69.20
यथा मे दयितो धर्मो ब्राह्मणश्च विशेषतः ।
अभिमन्योः सुतो जातो मृतो जीवत्वयं तथा ॥ १४.६९.२० ॥
كما أن الدَّهرما، ولا سيما البراهمة، عزيزون عليَّ، فليحيَ ابن أبهيمنيو هذا، المولود ميتًا.
14.69.21
यथाऽहं नाभिजानामि विजये तु कदाचन ।
विरोधं तेन सत्येन मृतो जीवत्वयं शिशुः ॥ १४.६९.२१ ॥
كما أنني لا أتذكر عداوةً قطّ، ولا حتى في النصر، فبهذا الحق ليحيَ هذا الطفل الميت.
14.69.22
यथा सत्यं च धर्मश्च मयि नित्यं प्रतिष्ठितौ ।
तथा मृतः शिशुरयं जीवतादभिमन्युजः ॥ १४.६९.२२ ॥
كما أن الحق والدَّهرما ثابتان فيَّ دائمًا، فليحيَ هذا الطفل الميت، ابن أبهيمنيو.
14.69.23
यथा कंसश्च केशी च धर्मेण निहतौ मया ।
तेन सत्येन बालोऽयं पुनः संजीवतामिह ॥ १४.६९.२३ ॥
كما قتلتُ كامسا وكيشين بحق الدَّهرما، فبذلك الحق ليُبعَث هذا الطفل هنا من جديد.
14.69.24
इत्युक्त्वा वासुदेवोऽथ तं बालं भरतर्षभ ।
पादेन कमलाभेन ब्रह्मरुद्रार्चितेन च।
पस्पर्श पुण्डरीकाक्ष आपादतलमस्तकम् ॥ १४.६९.२४ ॥
قال ذلك، يا ثور البهاراتا، ثم لمس فاسودِيفا ذو العينين اللوتسيتين ذلك الطفل من أخمص القدمين إلى الرأس بقدمه الشبيهة باللوتس، المعبودة من براهما ورودرا.
14.69.25
स्पृष्टमात्रस्तु कृष्णेन स बालो भरतर्षभ ।
शनैःशनैर्महाराज प्रापद्यत स चेतनाम् ॥ १४.६९.२५ ॥
ما إن لمسه كريشنا حتى استعاد ذلك الطفل، ثور البهاراتا، أيها الملك العظيم، وعيه شيئًا فشيئًا.
14.69.26
शनैःशनैर्महाराज प्रास्पन्दत सचेतनः ॥ १४.६९.२६ ॥
شيئًا فشيئًا، أيها الملك العظيم، بدأ يتحرك وقد عاد إليه وعيه.