Mahābhārata · Adhyāya 14.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.69.1
सैवं विलप्य करुणं सोन्मादेव तपस्विनी ।
उत्तरा न्यपतद्भूमौ कृपणा पुत्रगृद्धिनी ॥ १४.६९.१ ॥
Así, lamentándose piadosamente como enloquecida, la asceta Uttarā cayó al suelo, desdichada, anhelando a su hijo.
14.69.2
तां तु दृष्ट्वा निपतितां हतपुत्रपरिच्छदाम् ।
चुक्रोश कुन्ती दुःखार्ता सर्वाश्च भरतास्त्रियः ॥ १४.६९.२ ॥
Al ver a Uttarā caída, privada de su hijo y de su séquito, Kuntī, afligida por el dolor, y todas las mujeres de los Bharatas gritaron.
14.69.3
मुहूर्तमिव राजेन्द्र पाण्डवानां निवेशनम् ।
अप्रेक्षणीयमभवदार्तस्वनविनादितम् ॥ १४.६९.३ ॥
Oh señor de reyes, por un momento la morada de los Pāṇḍavas se volvió insoportable de contemplar, resonando con gritos de angustia.
14.69.4
सा मुहूर्तं च राजेन्द्र पुत्रशोकाभिपीडिता ।
कश्मलाभिहता वीर वैराटी त्वभवत्तदा ॥ १४.६९.४ ॥
Oh señor de reyes, oh héroe, Uttarā, hija de Virāṭa, afligida por el dolor de su hijo, quedó por un momento abatida por el desvanecimiento.
14.69.5
प्रतिलभ्य तु सा संज्ञामुत्तरा भरतर्षभ ।
अङ्कमारोप्य तं पुत्रमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १४.६९.५ ॥
Recobrando el conocimiento, oh toro de los Bharatas, Uttarā colocó a su hijo en su regazo y pronunció estas palabras.
14.69.6
धर्मज्ञस्य सुतः संस्त्वं न धर्ममवबुध्यसे ।
यस्त्वं वृष्णिप्रवीरस्य कुरुषे नाभिवादनम् ॥ १४.६९.६ ॥
Aunque eres hijo de quien conoce el dharma, no comprendes el dharma, pues no rindes homenaje al más destacado de los héroes de los Vṛṣṇis.
14.69.7
पुत्र गत्वा मम वचो ब्रूयास्त्वं पितरं त्विदम् ।
दुर्मरं प्राणिनां वीर काले प्राप्ते कथञ्चन ॥ १४.६९.७ ॥
Hijo, ve y dile a tu padre estas palabras mías. Héroe, cuando llega el tiempo para los seres vivos, es difícil soportarlo de cualquier manera.
14.69.8
याऽहं त्वया विनाऽद्येह पत्या पुत्रेण चैव ह ।
मरणं नाभिगच्छामि हतस्वस्तिरकिञ्चना ॥ १४.६९.८ ॥
Hoy, sin ti, sin esposo ni hijo, yo, privada de bienestar y sin nada, no alcanzo la muerte aquí.
14.69.9
अथवा धर्मराज्ञाऽहमनुज्ञाता महाभुजः ।
भक्षयिष्ये विषं घोरं प्रवेक्ष्ये वा हुताशनम् ॥ १४.६९.९ ॥
O bien, oh de brazos poderosos, con el permiso del rey de la justicia, comeré un veneno terrible o entraré en el fuego.
14.69.10
अथवा दुर्भरं तात यदिदं मे सहस्रधा ।
पतिपुत्रविहीनाया हृदयं न विदीर्यते ॥ १४.६९.१० ॥
O bien, querido hijo, este corazón mío, privado de esposo e hijo, no se rompe en mil pedazos; es insoportable.
14.69.11
उत्तिष्ठ पुत्र पस्येमां दुःखितां प्रपितामहीम् ।
आर्तामुपप्लुतां दीनां निमग्नां शोकसागरे ॥ १४.६९.११ ॥
Levántate, hijo, mira a esta bisabuela afligida, angustiada, abrumada, desdichada, hundida en el océano del dolor.
14.69.12
आर्यां च पश्य पाञ्चालीं सात्वतीं च तपस्विनीम् ।
मां च पश्य सुदुःखार्तां व्याधविद्धां मृगीमिव ॥ १४.६९.१२ ॥
Mira a la noble Pāñcālī y a la asceta Sātvatī, y mírame a mí, muy afligida por el dolor, como una cierva herida por la flecha de un cazador.
14.69.13
उत्तिष्ठ पश्य वदनं लोकनाथस्य धीमतः ।
पुण्डरीकपलाशाक्षं पुरेव चपलेक्षणः ॥ १४.६९.१३ ॥
Levántate y mira el rostro del sabio señor de los mundos, de ojos como pétalos de loto, de mirada vivaz como antes.
14.69.14
एवं विप्रलपन्तीं तु दृष्ट्वा निपतितां पुनः ।
उत्तरां तां स्त्रियः सर्वाः पुनरुत्थापयन्त्युत ॥ १४.६९.१४ ॥
Al ver a Uttarā lamentándose así y caída de nuevo, todas las mujeres comenzaron a levantarla otra vez.
14.69.15
उत्थाय च पुनर्धैर्यात्तदा मत्स्यपतेः सुता ।
प्राञ्जलिः पुण्डरीकाक्षं भूमावेवाभ्यवादयत् ॥ १४.६९.१५ ॥
Entonces Uttarā, hija del rey de los Matsya, se levantó de nuevo, recobrando la firmeza, y con las manos juntas se postró ante el de ojos de loto, allí mismo en el suelo.
14.69.16
श्रुत्वा स तस्या विपुलं विलापं पुरुषर्षभः ।
उपस्पृश्य ततः कृष्णो ब्रह्मास्त्रं प्रत्यसंहरत् ॥ १४.६९.१६ ॥
Al oír su gran lamento, aquel toro entre los hombres se purificó con agua, y entonces Kṛṣṇa retiró el brahmāstra.
14.69.17
प्रतिजज्ञे च दाशार्हस्तस्य जीवितमच्युतः ।
अब्रवीच्च विशुद्धात्मा सर्वं विश्रावयज्जगत् ॥ १४.६९.१७ ॥
Dāśārha (Kṛṣṇa) prometió la vida de ella, y el Inmutable, de alma pura, habló haciéndolo oír a todo el mundo.
14.69.18
न ब्रवीम्युत्तरे मिथ्या सत्यमेतद्भविष्यति ।
एष संजीवयाम्येनं पश्यतां सर्वदेहिनाम् ॥ १४.६९.१८ ॥
No hablo en falso, Uttarā; esto se cumplirá. Ante la mirada de todos los seres corpóreos, lo reviviré.
14.69.19
नोक्तपूर्वं मया मिथ्या स्वैरेष्वपि कदाचन ।
न च युद्धात्परावृत्तस्तथा संजीवतामयम् ॥ १४.६९.१९ ॥
Nunca he dicho una mentira, ni siquiera en broma, ni he vuelto la espalda a la batalla; por esa verdad, que este reviva.
14.69.20
यथा मे दयितो धर्मो ब्राह्मणश्च विशेषतः ।
अभिमन्योः सुतो जातो मृतो जीवत्वयं तथा ॥ १४.६९.२० ॥
Así como el dharma, y especialmente los brahmanes, me son queridos, que este hijo de Abhimanyu, nacido muerto, viva de nuevo.
14.69.21
यथाऽहं नाभिजानामि विजये तु कदाचन ।
विरोधं तेन सत्येन मृतो जीवत्वयं शिशुः ॥ १४.६९.२१ ॥
Como nunca recuerdo enemistad alguna, ni siquiera en la victoria, por esa verdad, que este niño muerto viva.
14.69.22
यथा सत्यं च धर्मश्च मयि नित्यं प्रतिष्ठितौ ।
तथा मृतः शिशुरयं जीवतादभिमन्युजः ॥ १४.६९.२२ ॥
Como la verdad y el dharma están siempre firmes en mí, que este niño muerto, hijo de Abhimanyu, viva de nuevo.
14.69.23
यथा कंसश्च केशी च धर्मेण निहतौ मया ।
तेन सत्येन बालोऽयं पुनः संजीवतामिह ॥ १४.६९.२३ ॥
Así como maté a Kaṃsa y a Keśin conforme al dharma, por esa verdad, que este niño vuelva a vivir aquí.
14.69.24
इत्युक्त्वा वासुदेवोऽथ तं बालं भरतर्षभ ।
पादेन कमलाभेन ब्रह्मरुद्रार्चितेन च।
पस्पर्श पुण्डरीकाक्ष आपादतलमस्तकम् ॥ १४.६९.२४ ॥
Dicho esto, oh toro de los Bharatas, Vāsudeva de ojos de loto tocó a aquel niño desde las plantas de los pies hasta la cabeza con su pie semejante a un loto, adorado por Brahmā y Rudra.
14.69.25
स्पृष्टमात्रस्तु कृष्णेन स बालो भरतर्षभ ।
शनैःशनैर्महाराज प्रापद्यत स चेतनाम् ॥ १४.६९.२५ ॥
En cuanto Kṛṣṇa lo tocó, aquel niño, toro de los Bharatas, gran rey, poco a poco recobró la conciencia.
14.69.26
शनैःशनैर्महाराज प्रास्पन्दत सचेतनः ॥ १४.६९.२६ ॥
Poco a poco, gran rey, él, ya consciente, comenzó a moverse.