Mahābhārata · Adhyāya 14.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.69.1
सैवं विलप्य करुणं सोन्मादेव तपस्विनी ।
उत्तरा न्यपतद्भूमौ कृपणा पुत्रगृद्धिनी ॥ १४.६९.१ ॥
Assim lamentando-se piedosamente, como se enlouquecida, a asceta Uttarā caiu ao chão, miserável, ansiando por seu filho.
14.69.2
तां तु दृष्ट्वा निपतितां हतपुत्रपरिच्छदाम् ।
चुक्रोश कुन्ती दुःखार्ता सर्वाश्च भरतास्त्रियः ॥ १४.६९.२ ॥
Ao ver Uttarā caída, privada de seu filho e de sua comitiva, Kuntī, atormentada pela dor, e todas as mulheres dos Bharatas gritaram.
14.69.3
मुहूर्तमिव राजेन्द्र पाण्डवानां निवेशनम् ।
अप्रेक्षणीयमभवदार्तस्वनविनादितम् ॥ १४.६९.३ ॥
Ó senhor dos reis, por um momento a morada dos Pāṇḍavas tornou-se insuportável de se ver, ressoando com gritos de angústia.
14.69.4
सा मुहूर्तं च राजेन्द्र पुत्रशोकाभिपीडिता ।
कश्मलाभिहता वीर वैराटी त्वभवत्तदा ॥ १४.६९.४ ॥
Ó senhor dos reis, ó herói, Uttarā, filha de Virāṭa, atormentada pelo luto do filho, foi por um momento vencida pelo desmaio.
14.69.5
प्रतिलभ्य तु सा संज्ञामुत्तरा भरतर्षभ ।
अङ्कमारोप्य तं पुत्रमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १४.६९.५ ॥
Recobrando a consciência, ó touro dos Bharatas, Uttarā colocou o filho no colo e proferiu estas palavras.
14.69.6
धर्मज्ञस्य सुतः संस्त्वं न धर्ममवबुध्यसे ।
यस्त्वं वृष्णिप्रवीरस्य कुरुषे नाभिवादनम् ॥ १४.६९.६ ॥
Embora sejas filho do conhecedor do dharma, não compreendes o dharma, pois não prestas reverência ao mais excelente dos heróis dos Vṛṣṇis.
14.69.7
पुत्र गत्वा मम वचो ब्रूयास्त्वं पितरं त्विदम् ।
दुर्मरं प्राणिनां वीर काले प्राप्ते कथञ्चन ॥ १४.६९.७ ॥
Filho, vai e diz ao teu pai estas minhas palavras. Herói, quando chega o tempo para os seres vivos, é difícil suportá-lo de qualquer maneira.
14.69.8
याऽहं त्वया विनाऽद्येह पत्या पुत्रेण चैव ह ।
मरणं नाभिगच्छामि हतस्वस्तिरकिञ्चना ॥ १४.६९.८ ॥
Hoje, sem ti, sem marido nem filho, eu, privada de bem-estar e sem nada, não alcanço aqui a morte.
14.69.9
अथवा धर्मराज्ञाऽहमनुज्ञाता महाभुजः ।
भक्षयिष्ये विषं घोरं प्रवेक्ष्ये वा हुताशनम् ॥ १४.६९.९ ॥
Ou, ó de braços poderosos, com a permissão do rei do dharma, comerei um veneno terrível ou entrarei no fogo.
14.69.10
अथवा दुर्भरं तात यदिदं मे सहस्रधा ।
पतिपुत्रविहीनाया हृदयं न विदीर्यते ॥ १४.६९.१० ॥
Ou, querido filho, este meu coração, privado de marido e filho, não se parte em mil pedaços; é insuportável.
14.69.11
उत्तिष्ठ पुत्र पस्येमां दुःखितां प्रपितामहीम् ।
आर्तामुपप्लुतां दीनां निमग्नां शोकसागरे ॥ १४.६९.११ ॥
Levanta-te, filho, olha para esta bisavó aflita, angustiada, submersa, miserável, mergulhada no oceano da dor.
14.69.12
आर्यां च पश्य पाञ्चालीं सात्वतीं च तपस्विनीम् ।
मां च पश्य सुदुःखार्तां व्याधविद्धां मृगीमिव ॥ १४.६९.१२ ॥
Olha para a nobre Pāñcālī e para a asceta Sātvatī, e olha para mim, tão afligida pela dor, como uma corça atingida pela flecha de um caçador.
14.69.13
उत्तिष्ठ पश्य वदनं लोकनाथस्य धीमतः ।
पुण्डरीकपलाशाक्षं पुरेव चपलेक्षणः ॥ १४.६९.१३ ॥
Levanta-te e olha o rosto do sábio senhor dos mundos, de olhos como pétalas de lótus, de olhar vivo como antes.
14.69.14
एवं विप्रलपन्तीं तु दृष्ट्वा निपतितां पुनः ।
उत्तरां तां स्त्रियः सर्वाः पुनरुत्थापयन्त्युत ॥ १४.६९.१४ ॥
Vendo Uttarā lamentando-se assim e caída de novo, todas as mulheres começaram a erguê-la outra vez.
14.69.15
उत्थाय च पुनर्धैर्यात्तदा मत्स्यपतेः सुता ।
प्राञ्जलिः पुण्डरीकाक्षं भूमावेवाभ्यवादयत् ॥ १४.६९.१५ ॥
Então Uttarā, filha do rei dos Matsya, levantou-se de novo, recobrando a firmeza, e, de mãos postas, prostrou-se diante do de olhos de lótus, ali mesmo no chão.
14.69.16
श्रुत्वा स तस्या विपुलं विलापं पुरुषर्षभः ।
उपस्पृश्य ततः कृष्णो ब्रह्मास्त्रं प्रत्यसंहरत् ॥ १४.६९.१६ ॥
Ouvindo o seu grande lamento, aquele touro entre os homens purificou-se com água, e então Kṛṣṇa recolheu o brahmāstra.
14.69.17
प्रतिजज्ञे च दाशार्हस्तस्य जीवितमच्युतः ।
अब्रवीच्च विशुद्धात्मा सर्वं विश्रावयज्जगत् ॥ १४.६९.१७ ॥
Dāśārha (Kṛṣṇa) prometeu a vida dele, e o Imutável, de alma pura, falou fazendo o mundo inteiro ouvir.
14.69.18
न ब्रवीम्युत्तरे मिथ्या सत्यमेतद्भविष्यति ।
एष संजीवयाम्येनं पश्यतां सर्वदेहिनाम् ॥ १४.६९.१८ ॥
Não falo falsamente, Uttarā; isto se realizará. Diante de todos os seres encarnados, eu o reviverei.
14.69.19
नोक्तपूर्वं मया मिथ्या स्वैरेष्वपि कदाचन ।
न च युद्धात्परावृत्तस्तथा संजीवतामयम् ॥ १४.६९.१९ ॥
Nunca proferi uma mentira, nem mesmo em brincadeira, nem virei as costas à batalha; por essa verdade, que ele reviva.
14.69.20
यथा मे दयितो धर्मो ब्राह्मणश्च विशेषतः ।
अभिमन्योः सुतो जातो मृतो जीवत्वयं तथा ॥ १४.६९.२० ॥
Assim como o dharma, e especialmente os brâmanes, me são caros, que este filho de Abhimanyu, nascido morto, viva.
14.69.21
यथाऽहं नाभिजानामि विजये तु कदाचन ।
विरोधं तेन सत्येन मृतो जीवत्वयं शिशुः ॥ १४.६९.२१ ॥
Assim como nunca recordo qualquer inimizade, nem mesmo na vitória, por essa verdade, que esta criança morta viva.
14.69.22
यथा सत्यं च धर्मश्च मयि नित्यं प्रतिष्ठितौ ।
तथा मृतः शिशुरयं जीवतादभिमन्युजः ॥ १४.६९.२२ ॥
Assim como a verdade e o dharma estão sempre firmes em mim, que esta criança morta, filho de Abhimanyu, viva de novo.
14.69.23
यथा कंसश्च केशी च धर्मेण निहतौ मया ।
तेन सत्येन बालोऽयं पुनः संजीवतामिह ॥ १४.६९.२३ ॥
Assim como matei Kaṃsa e Keśin segundo o dharma, que por essa verdade esta criança reviva aqui.
14.69.24
इत्युक्त्वा वासुदेवोऽथ तं बालं भरतर्षभ ।
पादेन कमलाभेन ब्रह्मरुद्रार्चितेन च।
पस्पर्श पुण्डरीकाक्ष आपादतलमस्तकम् ॥ १४.६९.२४ ॥
Tendo dito isso, ó touro dos Bharatas, Vāsudeva de olhos de lótus tocou aquela criança das solas dos pés até a cabeça com o seu pé semelhante ao lótus, adorado por Brahmā e Rudra.
14.69.25
स्पृष्टमात्रस्तु कृष्णेन स बालो भरतर्षभ ।
शनैःशनैर्महाराज प्रापद्यत स चेतनाम् ॥ १४.६९.२५ ॥
Assim que Kṛṣṇa o tocou, aquele menino, touro dos Bharatas, grande rei, recobrou aos poucos a consciência.
14.69.26
शनैःशनैर्महाराज प्रास्पन्दत सचेतनः ॥ १४.६९.२६ ॥
Aos poucos, grande rei, ele, já consciente, começou a mexer-se.