مهابهاراتا · أدهيايا 14.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.74.1
त्रिगर्तैरभवद्युद्धं कृतवैरैः किरीटिनः ।
महारथसमाज्ञातैर्हतानां पुत्रनप्तृभिः ॥ १४.७४.१ ॥
نشبت معركة مع التريغارتا الذين كانوا يحملون العداوة لأرجونا ذي التاج؛ وكانوا أبناء وأحفاد القتلى، المعروفين بأنهم فرسان العربات العظام.
14.74.2
ते समाज्ञाय सम्प्राप्तं यज्ञियं तुरगोत्तम ।
विषयान्तं ततो वीरा दंशिताः पर्यवारयन् ॥ १४.७४.२ ॥
وإذ عرفوا أن الحصان الأفضل للقربان قد وصل إلى حدود البلاد، أحاط به الأبطال المدرعون.
14.74.3
रथिनो बद्धतूणीराः सदश्वैः समलङ्कृतैः ।
परिवार्य हयं राजन्ग्रहीतुं सम्प्रचक्रमुः ॥ १४.७४.३ ॥
فرسان العربات، وأكنّتهم مشدودة، على خيول جميلة مزينة، أيها الملك، أحاطوا بالحصان وشرعوا في الإمساك به.
14.74.4
ततः किरीटी सञ्चिन्त्य तेषां तत्र चिकीर्षितम् ।
वारयामास तान्वीरान्सान्त्वपूर्वमरिंदमः ॥ १४.७४.४ ॥
فأمعن أرجونا ذو التاج، مُخضِع الأعداء، النظر في نيتهم هناك، فكفّ أولئك الأبطال أولاً بكلمات التلطف.
14.74.5
तदनादृत्य ते सर्वे शरैरभ्यहनंस्तदा ।
तमोरजोभ्यां संछन्नांस्तान्किरीटी न्यवारयत् ॥ १४.७४.५ ॥
فتجاهلوا ذلك وانهالوا جميعاً عليه بالسهام؛ فكفّهم كيريتي وقد غشيتهم الظلمة والغبار.
14.74.6
तानव्रवीत्ततो जिष्णुः प्रहसन्निव भारत ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञाः श्रेयो जीवितमेव च ॥ १४.७४.६ ॥
ثم قال لهم، يا بهاراتا، الظافر أرجونا كأنه يبتسم: «يا من لا تعرفون الدارما، ارجعوا؛ فالحياة نفسها خير.»
14.74.7
स हि वीरः प्रयास्यन्वै धर्मराजेन वारितः ।
हतबान्धवा न ते पार्त हन्तव्याः पार्थिवा इति ॥ १४.७४.७ ॥
وكان ذلك البطل مندفعًا إلى الأمام، فمنعه ملك الدارما. يا ابن برثا، إن الملوك الذين قُتل أقاربهم ليسوا ممن يجب أن تقتلهم.
14.74.8
स तदा तद्वचः श्रुत्वा धर्मराजस्य धीमतः ।
तान्निवर्तध्वमित्याह न न्यवर्तन्ति चापि ते ॥ १४.७४.८ ॥
فلما سمع ذلك القول من ملك الدارما الحكيم قال لهم: «ارجعوا»، لكنهم لم يرجعوا.
14.74.9
ततस्त्रिगर्तराजानं सूर्यवर्माणमाहवे ।
विनद्य शरजालेनि प्रजहास धनंजयः ॥ १४.७४.९ ॥
ثم زأر دهنجايا في المعركة على ملك التريغارتا سوريافارمان، وأحاط به بشبكة من السهام، وضحك بصوت عالٍ.
14.74.10
ततस्ते रथघोपेण रथनेमिस्वनेन च ।
पूरयन्तो दिशः सर्वा धनंजयमुपाद्रवन् ॥ १४.७४.१० ॥
ثم انقضوا على دهنجايا، يملأون الجهات كلها بقعقعة العربات وصوت أطراف العجلات.
14.74.11
सूर्यवर्मा ततः पार्ते शराणां नतपर्वणाम् ।
शतान्यमुञ्चद्राजेन्द्र लघ्वस्त्रमभिदर्शयन् ॥ १४.७४.११ ॥
ثم أطلق سوريافارمان، مظهرًا مهارته بالأسلحة الخفيفة، مئات السهام ذات الأنابيب المنحنية نحو ابن برثا، يا سيد الملوك.
14.74.12
तथैवान्ये महेष्वासा ये च तस्यानुयायिनः ।
मुमुचुः शरवर्षाणि धनंजयवधैषिणः ॥ १४.७४.१२ ॥
وكذلك أطلق بقية الرماة العظام الذين كانوا يتبعونه، طالبين قتل دهنجايا، وابلًا من السهام.
14.74.13
स ताञ्ज्यामुखनिर्मुक्तैर्बहुभिः सुबहूञ्शरान् ।
चिच्छेद पाण्डवो राजंस्ते भूमौ न्यपतंस्तदा ॥ १४.७४.१३ ॥
أيها الملك، قطع البانداوي تلك السهام الكثيرة المنطلقة من وتر القوس بسهام كثيرة، فسقط أتباعك على الأرض حينئذ.
14.74.14
केतुवर्मा तु तेजस्वी तस्यैवावरजो युवा ।
युयुधे भ्रातुरर्थाय पाण्डवेन यशस्विना ॥ १४.७४.१४ ॥
أما كيتوفارمان الساطع، أخوه الأصغر الشاب، فقد قاتل البانداوي المشهور من أجل أخيه.
14.74.15
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य केतुवर्माणमाहवे ।
अभ्यघ्नन्निशितैर्बाणैर्बीभत्सुः परवीरहा ॥ १४.७४.१५ ॥
فلما رأى كيتوفارمان ينقض عليه في المعركة، ضربه بيبهاتسو (أرجونا)، قاتل الأبطال الأعداء، بسهام حادة.
14.74.16
केतुवर्मण्यभिहते धृतवर्मा महारथः ।
रथेनाशु समुत्पत्य शरैर्जिष्णुमवाकिरत् ॥ १४.७४.१६ ॥
لما أُصيب كيتوفارمان، قفز دهريتافارمان، الفارس العظيم، بسرعة من عربته وأمطر جيشنو (أرجونا) بالسهام.
14.74.17
तस्य तां शीघ्रतामीक्ष्य तुतोषातीव वीर्यवान् ।
गुडाकेशो महादेजा बालस्य धृतवर्मणः ॥ १४.७४.१७ ॥
لما رأى سرعته، سُرّ غودакيشا (أرجونا) القدير الشديد الإشراق سروراً عظيماً — فتلك كانت شجاعة ذلك الابن الشاب لدهريتافارمان.
14.74.18
न संदधानं ददृशे नाददानं च तं तदा ।
किरन्तमेवं स शरान्ददृशे पाकशासनिः ॥ १४.७४.१८ ॥
فلم يُرَ حينئذ يضع سهماً ولا يأخذه؛ بل بدا لباكاشاسني (ابن إندرا، أرجونا) وهو يمطر السهام فقط.
14.74.19
स तु तं पूजयामास धृतवर्माणमाहवे ।
मनसा तु मुहूर्तं वै रणे समभिहर्षयन् ॥ १४.७४.१९ ॥
وقد أكرم دهرتافارمان في المعركة لحظةً في نفسه، مُسرّاً إياه كثيراً في القتال.
14.74.20
न विव्याध रणे क्रुद्धः कुन्तीपुत्रो हसन्निव ।
सौभद्रस्येव तत्कर्म दृष्ट्वा बालस्य विस्मितः ॥ १४.७४.२० ॥
لم يصبه ابن كونتي بسهم في المعركة وهو غاضب، كأنه يضحك؛ متعجباً من فعل ذلك الفتى، كفعل سوبهادرا.
14.74.21
तं पन्नगमिव क्रुद्धं कुरुवीरः स्मयन्निव ।
प्रीतिपूर्वं महाबाहुः प्राणैर्न व्यपरोपयत् ॥ १४.७४.२१ ॥
بطل الكورو، مبتسماً وبمودة، ذو الذراعين القويتين لم يسلب حياته، وهو غاضب كالثعبان.
14.74.22
स तथा रक्ष्यमाणो वै पार्थेनामिततेजसा ।
धृतवर्मा शरं दीप्तं मुमोच विजये तदा ॥ १४.७४.२२ ॥
وهكذا محمياً من ابن بريتا ذي الضياء اللامحدود، أطلق دهرتافارمان حينها سهماً متوهجاً نحو فيجايا.
14.74.23
स तेन विजयस्तूर्णमासीद्विद्धः करे भृशम् ।
मुमोच गाण्डिवं मोहात्तत्पपाताथ भूतले ॥ १४.७४.२३ ॥
بذلك السهم أُصيبت يد فيجايا بسرعة بجرح عميق؛ فمن الارتباك أفلت الغاندِيفا فسقط على الأرض.
14.74.24
धनुषः पततस्तस्य सव्यसाचिकराद्विभो ।
बभूव सदृशं रूपं शक्रचापस्य भारत ॥ १४.७४.२४ ॥
يا ذا القدرة، يا بهارتا! صار شكل ذلك القوس الساقط من يد سافياساتشين مشابهاً لقوس إندرا.
14.74.25
तस्मिन्निपतिते दिव्ये महाधनुषि पार्थिवः ।
चकार सस्वनं हासं धृतवर्मा महाहवे ॥ १४.७४.२५ ॥
عندما سقط ذلك القوس العظيم الإلهي، ضحك الملك دهرتافارمان ضحكًا عاليًا في المعركة العظيمة.
14.74.26
ततो रोषार्दितो जिष्णुः प्रमृज्य रुधिरं करात् ।
धनुरादत्त तद्दिव्यं शरवर्षैर्ववर्ष च ॥ १४.७४.२६ ॥
ثم مسح جيشنو، المنتصر المعذَّب بالغضب، الدم عن يده، وأخذ ذلك القوس الإلهي، وأمطر وابلًا من السهام.
14.74.27
ततो हलहलाशब्दो दिवस्पृगभवत्तदा ।
नानाविधानां भूतानां तत्कर्माणि प्रशंसताम् ॥ १४.७४.२७ ॥
ثم علت جلبة مدوية تلامس السماء، فيما راحت كائنات من أنواع شتى تُثني على أفعاله.
14.74.28
ततः सम्प्रेक्ष्य संक्रुद्धं कालान्तकयमोपमम् ।
जिष्णुं त्रैगर्तका योधाः परीताः पर्यवारयन् ॥ १४.७४.२८ ॥
فلما رأى محاربو الترغرتا جيشنو غاضبًا كالموت عند نهاية الزمان وكيما، أحاطوا به من كل جانب.
14.74.29
अभिसृत्य परीप्सार्थं ततस्ते धृतवर्मणः ।
परिवव्रुर्गुडाकेशं तत्राक्रुद्ध्यद्धनंजयः ॥ १४.७४.२९ ॥
فتقدم رجال دهرتافارمان لحمايته، وأحاطوا بغودakesha؛ وهناك غضب دهنجايا.
14.74.30
ततो योधाञ्जघानाशु तेषां स दश चाष्ट च ।
महेन्द्रवज्रप्रतिमैरायसैर्बहुभिः शरैः ॥ १४.७४.३० ॥
ثم أسقط منهم ثمانية عشر محاربًا بسرعة، بسهام حديدية كثيرة تشبه صاعقة إندرا العظيمة.
14.74.31
तान्सम्प्रभग्नान्सम्प्रेक्ष्य त्वरमाणो धनंजयः ।
शरैराशीविषाकारैर्जघान स्वनवद्धसन् ॥ १४.७४.३१ ॥
فلما رآهم منهزمين تمامًا، أسرع دهنجaya فضربهم بسهام كالأفاعي السامة، يزأر ويضحك.
14.74.32
ते भग्नमनसः सर्वे त्रैगर्तकमहारथाः ।
दिशोऽभिदुद्रुवू राजन्धनंजयशरार्दिताः ॥ १४.७४.३२ ॥
فهرب أولئك الفرسان العظام من الترِغرتا جميعهم محطمي النفوس، معذبين بسهام دهنجaya، إلى كل الجهات، أيها الملك.
14.74.33
हतावशिष्टा हि पराः पार्थं दृष्टपराक्रमाः ।
तमूचुः पुरुषव्याघ्रं संशप्तकनिषूदनम् ॥ १४.७४.३३ ॥
قال الناجون، إذ رأوا بطولته، لبارثا نمر البشر، مهلك السمشبتكا.
14.74.34
तवास्म किंकराः सर्वे सर्वे वै वशगास्तव ।
आज्ञापयस्वः नः पार्थ प्रह्वान्प्रेष्यानवस्थितान्।
करिष्यामः प्रियं सर्वं तव कौरवनन्दन ॥ १४.७४.३४ ॥
نحن جميعًا خدمك؛ وجميعنا تحت سلطانك. مُرْنا يا بارثا. نقف متواضعين كخدم، وسنفعل كل ما تحبه، يا فرح الكورو.
14.74.35
एतदाज्ञाय वचनं सर्वांस्तानब्रवीत्तदा ।
जीवितं रक्षत नृपाः शासनं प्रतिगृह्यताम् ॥ १४.७४.३५ ॥
فلما سمع هذا القول قال لهم جميعًا حينئذ: «أيها الملوك، احفظوا أرواحكم؛ اقبلوا أمري.»