Mahābhārata · Adhyāya 14.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.74.1
त्रिगर्तैरभवद्युद्धं कृतवैरैः किरीटिनः ।
महारथसमाज्ञातैर्हतानां पुत्रनप्तृभिः ॥ १४.७४.१ ॥
Ein Kampf entbrannte mit den Trigartas, die Feindschaft gegen Arjuna, den Gekrönten, hegten; es waren Söhne und Enkel der Erschlagenen, bekannt als große Wagenkämpfer.
14.74.2
ते समाज्ञाय सम्प्राप्तं यज्ञियं तुरगोत्तम ।
विषयान्तं ततो वीरा दंशिताः पर्यवारयन् ॥ १४.७४.२ ॥
Als sie erkannten, dass das beste Opferpferd die Grenze des Landes erreicht hatte, umzingelten die gepanzerten Helden es.
14.74.3
रथिनो बद्धतूणीराः सदश्वैः समलङ्कृतैः ।
परिवार्य हयं राजन्ग्रहीतुं सम्प्रचक्रमुः ॥ १४.७४.३ ॥
Die Wagenkämpfer mit gebundenen Köchern, mit prächtigen geschmückten Pferden, o König, umzingelten das Pferd und machten sich daran, es zu ergreifen.
14.74.4
ततः किरीटी सञ्चिन्त्य तेषां तत्र चिकीर्षितम् ।
वारयामास तान्वीरान्सान्त्वपूर्वमरिंदमः ॥ १४.७४.४ ॥
Da überlegte Arjuna, der Gekrönte, der Feindebezwinger, was sie vorhatten, und hielt jene Helden zunächst mit versöhnenden Worten zurück.
14.74.5
तदनादृत्य ते सर्वे शरैरभ्यहनंस्तदा ।
तमोरजोभ्यां संछन्नांस्तान्किरीटी न्यवारयत् ॥ १४.७४.५ ॥
Dies missachtend, griffen sie alle ihn nun mit Pfeilen an; und Kirīṭī hielt sie auf, die von Finsternis und Staub bedeckt waren.
14.74.6
तानव्रवीत्ततो जिष्णुः प्रहसन्निव भारत ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञाः श्रेयो जीवितमेव च ॥ १४.७४.६ ॥
Dann sprach, o Bhārata, der siegreiche Arjuna, gleichsam lächelnd, zu ihnen: 'Ihr, die ihr das Dharma nicht kennt, kehrt um; das Leben selbst ist gut.'
14.74.7
स हि वीरः प्रयास्यन्वै धर्मराजेन वारितः ।
हतबान्धवा न ते पार्त हन्तव्याः पार्थिवा इति ॥ १४.७४.७ ॥
Jener Held, der vorwärtsstürmte, wurde vom König des Dharma zurückgehalten. O Sohn der Pṛthā, die Könige, deren Verwandte erschlagen sind, dürfen nicht von dir getötet werden.
14.74.8
स तदा तद्वचः श्रुत्वा धर्मराजस्य धीमतः ।
तान्निवर्तध्वमित्याह न न्यवर्तन्ति चापि ते ॥ १४.७४.८ ॥
Als er diese Worte des weisen Königs des Dharma gehört hatte, sprach er zu ihnen: "Kehrt um!" Doch sie kehrten nicht um.
14.74.9
ततस्त्रिगर्तराजानं सूर्यवर्माणमाहवे ।
विनद्य शरजालेनि प्रजहास धनंजयः ॥ १४.७४.९ ॥
Da brüllte Dhanañjaya in der Schlacht gegen den König der Trigarta, Sūryavarman, umschloss ihn mit einem Netz aus Pfeilen und lachte laut auf.
14.74.10
ततस्ते रथघोपेण रथनेमिस्वनेन च ।
पूरयन्तो दिशः सर्वा धनंजयमुपाद्रवन् ॥ १४.७४.१० ॥
Da stürmten sie, alle Richtungen mit dem Dröhnen der Wagen und dem Klang der Radfelgen erfüllend, auf Dhanañjaya los.
14.74.11
सूर्यवर्मा ततः पार्ते शराणां नतपर्वणाम् ।
शतान्यमुञ्चद्राजेन्द्र लघ्वस्त्रमभिदर्शयन् ॥ १४.७४.११ ॥
Da schoss Sūryavarman, seine Fertigkeit mit leichten Waffen zeigend, Hunderte von Pfeilen mit gebogenen Gelenken auf den Sohn der Pṛthā, o Herr der Könige.
14.74.12
तथैवान्ये महेष्वासा ये च तस्यानुयायिनः ।
मुमुचुः शरवर्षाणि धनंजयवधैषिणः ॥ १४.७४.१२ ॥
Ebenso ließen die anderen großen Bogenschützen, die ihm folgten und den Tod Dhanañjayas suchten, Pfeilregen niedergehen.
14.74.13
स ताञ्ज्यामुखनिर्मुक्तैर्बहुभिः सुबहूञ्शरान् ।
चिच्छेद पाण्डवो राजंस्ते भूमौ न्यपतंस्तदा ॥ १४.७४.१३ ॥
O König, der Pāṇḍava zerschnitt jene vielen Pfeile, die von der Bogensehne abgeschnellt waren, mit vielen eigenen Pfeilen, und da fielen deine Krieger zu Boden.
14.74.14
केतुवर्मा तु तेजस्वी तस्यैवावरजो युवा ।
युयुधे भ्रातुरर्थाय पाण्डवेन यशस्विना ॥ १४.७४.१४ ॥
Doch der strahlende Ketuvarman, sein junger jüngerer Bruder, kämpfte für seinen Bruder gegen den ruhmreichen Pāṇḍava.
14.74.15
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य केतुवर्माणमाहवे ।
अभ्यघ्नन्निशितैर्बाणैर्बीभत्सुः परवीरहा ॥ १४.७४.१५ ॥
Als er Ketuvarman im Kampf auf sich zustürmen sah, traf ihn Bībhatsu (Arjuna), der Töter feindlicher Helden, mit scharfen Pfeilen.
14.74.16
केतुवर्मण्यभिहते धृतवर्मा महारथः ।
रथेनाशु समुत्पत्य शरैर्जिष्णुमवाकिरत् ॥ १४.७४.१६ ॥
Als Ketuvarman getroffen wurde, sprang der große Wagenkämpfer Dhṛtavarman schnell von seinem Wagen und überschüttete Jiṣṇu (Arjuna) mit Pfeilen.
14.74.17
तस्य तां शीघ्रतामीक्ष्य तुतोषातीव वीर्यवान् ।
गुडाकेशो महादेजा बालस्य धृतवर्मणः ॥ १४.७४.१७ ॥
Als er seine Schnelligkeit sah, war der mächtige und überaus strahlende Guḍākeśa (Arjuna) hoch erfreut — so groß war die Tapferkeit jenes jungen Sohnes des Dhṛtavarman.
14.74.18
न संदधानं ददृशे नाददानं च तं तदा ।
किरन्तमेवं स शरान्ददृशे पाकशासनिः ॥ १४.७४.१८ ॥
Da sah man ihn weder einen Pfeil anlegen noch einen nehmen; er erschien dem Pākaśāsani (dem Sohn Indras, Arjuna) nur als einer, der Pfeile schoss.
14.74.19
स तु तं पूजयामास धृतवर्माणमाहवे ।
मनसा तु मुहूर्तं वै रणे समभिहर्षयन् ॥ १४.७४.१९ ॥
Er ehrte Dhṛtavarman im Kampf einen Augenblick lang in seinem Herzen und erfreute ihn sehr im Gefecht.
14.74.20
न विव्याध रणे क्रुद्धः कुन्तीपुत्रो हसन्निव ।
सौभद्रस्येव तत्कर्म दृष्ट्वा बालस्य विस्मितः ॥ १४.७४.२० ॥
Der Sohn der Kuntī, obwohl zornig, durchbohrte ihn nicht im Kampf, als lachte er; erstaunt über die Tat jenes Jünglings, gleich der Saubhadras.
14.74.21
तं पन्नगमिव क्रुद्धं कुरुवीरः स्मयन्निव ।
प्रीतिपूर्वं महाबाहुः प्राणैर्न व्यपरोपयत् ॥ १४.७४.२१ ॥
Der Held der Kurus, lächelnd und liebevoll, der Mächtigarmige nahm ihm, der zornig wie eine Schlange war, nicht das Leben.
14.74.22
स तथा रक्ष्यमाणो वै पार्थेनामिततेजसा ।
धृतवर्मा शरं दीप्तं मुमोच विजये तदा ॥ १४.७४.२२ ॥
So vom Sohn der Pṛthā von grenzenloser Glanz geschützt, schoss Dhṛtavarman damals einen glühenden Pfeil auf Vijaya.
14.74.23
स तेन विजयस्तूर्णमासीद्विद्धः करे भृशम् ।
मुमोच गाण्डिवं मोहात्तत्पपाताथ भूतले ॥ १४.७४.२३ ॥
Durch jenen Pfeil wurde Vijayas Hand rasch tief durchbohrt; aus Verwirrung ließ er den Gāṇḍīva los, und er fiel zu Boden.
14.74.24
धनुषः पततस्तस्य सव्यसाचिकराद्विभो ।
बभूव सदृशं रूपं शक्रचापस्य भारत ॥ १४.७४.२४ ॥
O Mächtiger, o Bhārata! Die Gestalt jenes Bogens, der aus der Hand Savyasācins fiel, wurde gleich dem Bogen Indras.
14.74.25
तस्मिन्निपतिते दिव्ये महाधनुषि पार्थिवः ।
चकार सस्वनं हासं धृतवर्मा महाहवे ॥ १४.७४.२५ ॥
Als jener göttliche große Bogen gefallen war, lachte der König Dhṛtavarman laut in der großen Schlacht.
14.74.26
ततो रोषार्दितो जिष्णुः प्रमृज्य रुधिरं करात् ।
धनुरादत्त तद्दिव्यं शरवर्षैर्ववर्ष च ॥ १४.७४.२६ ॥
Da wischte der vom Zorn gequälte Sieger Arjuna das Blut von seiner Hand, nahm jenen göttlichen Bogen und ließ einen Pfeilregen niedergehen.
14.74.27
ततो हलहलाशब्दो दिवस्पृगभवत्तदा ।
नानाविधानां भूतानां तत्कर्माणि प्रशंसताम् ॥ १४.७४.२७ ॥
Da erhob sich ein tosendes Getöse, das den Himmel berührte, während Wesen vieler Arten seine Taten priesen.
14.74.28
ततः सम्प्रेक्ष्य संक्रुद्धं कालान्तकयमोपमम् ।
जिष्णुं त्रैगर्तका योधाः परीताः पर्यवारयन् ॥ १४.७४.२८ ॥
Da sahen die Trigarta-Krieger den zornigen Arjuna, gleich dem Tod am Ende der Zeit und Yama, und umringten ihn von allen Seiten.
14.74.29
अभिसृत्य परीप्सार्थं ततस्ते धृतवर्मणः ।
परिवव्रुर्गुडाकेशं तत्राक्रुद्ध्यद्धनंजयः ॥ १४.७४.२९ ॥
Da rückten Dhṛtavarmans Männer zu seinem Schutz vor und umringten Guḍākeśa; dort geriet Dhanaṃjaya in Zorn.
14.74.30
ततो योधाञ्जघानाशु तेषां स दश चाष्ट च ।
महेन्द्रवज्रप्रतिमैरायसैर्बहुभिः शरैः ॥ १४.७४.३० ॥
Dann erschlug er rasch achtzehn von ihnen mit vielen eisernen Pfeilen, gleich dem großen Donnerkeil Indras.
14.74.31
तान्सम्प्रभग्नान्सम्प्रेक्ष्य त्वरमाणो धनंजयः ।
शरैराशीविषाकारैर्जघान स्वनवद्धसन् ॥ १४.७४.३१ ॥
Als er sie völlig zerschlagen sah, schlug Dhanaṃjaya eilends mit Pfeilen, gleich giftigen Schlangen, auf sie ein, brüllend und lachend.
14.74.32
ते भग्नमनसः सर्वे त्रैगर्तकमहारथाः ।
दिशोऽभिदुद्रुवू राजन्धनंजयशरार्दिताः ॥ १४.७४.३२ ॥
Jene großen Wagenkämpfer der Trigartas, alle mit gebrochenem Mut, von Dhanaṃjayas Pfeilen gequält, flohen in alle Richtungen, o König.
14.74.33
हतावशिष्टा हि पराः पार्थं दृष्टपराक्रमाः ।
तमूचुः पुरुषव्याघ्रं संशप्तकनिषूदनम् ॥ १४.७४.३३ ॥
Die Überlebenden, die seine Tapferkeit gesehen hatten, sprachen zu Pārtha, dem Tiger unter den Menschen, dem Vernichter der Saṃśaptakas.
14.74.34
तवास्म किंकराः सर्वे सर्वे वै वशगास्तव ।
आज्ञापयस्वः नः पार्थ प्रह्वान्प्रेष्यानवस्थितान्।
करिष्यामः प्रियं सर्वं तव कौरवनन्दन ॥ १४.७४.३४ ॥
Wir alle sind deine Diener; wir alle stehen unter deiner Gewalt. Befiehl uns, Pārtha. Als demütige Diener stehend, werden wir alles tun, was dir lieb ist, Freude der Kauravas.
14.74.35
एतदाज्ञाय वचनं सर्वांस्तानब्रवीत्तदा ।
जीवितं रक्षत नृपाः शासनं प्रतिगृह्यताम् ॥ १४.७४.३५ ॥
Als er diese Worte gehört hatte, sprach er da zu ihnen allen: „O Könige, rettet eure Leben; nehmt meinen Befehl an.“