மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.74.1
त्रिगर्तैरभवद्युद्धं कृतवैरैः किरीटिनः ।
महारथसमाज्ञातैर्हतानां पुत्रनप्तृभिः ॥ १४.७४.१ ॥
கிரீடதாரியான அர்ஜுனனுடன் பகை கொண்ட த்ரிகர்தர்களுடன் போர் நிகழ்ந்தது; அவர்கள் மகாரதர்களாகப் புகழ்பெற்ற, கொல்லப்பட்டவர்களின் மகன்களும் பேரன்களும் ஆவர்.
14.74.2
ते समाज्ञाय सम्प्राप्तं यज्ञियं तुरगोत्तम ।
विषयान्तं ततो वीरा दंशिताः पर्यवारयन् ॥ १४.७४.२ ॥
யாகத்திற்குரிய சிறந்த குதிரை நாட்டின் எல்லைக்கு வந்துவிட்டதை அறிந்து, கவசம் அணிந்த வீரர்கள் அதைச் சுற்றி வளைத்தனர்.
14.74.3
रथिनो बद्धतूणीराः सदश्वैः समलङ्कृतैः ।
परिवार्य हयं राजन्ग्रहीतुं सम्प्रचक्रमुः ॥ १४.७४.३ ॥
அம்புறாத்தூணிகள் கட்டிய தேர்வீரர்கள், அலங்கரிக்கப்பட்ட சிறந்த குதிரைகளுடன், ஓ அரசே, அந்தக் குதிரையைச் சூழ்ந்து பிடிக்க முயன்றனர்.
14.74.4
ततः किरीटी सञ्चिन्त्य तेषां तत्र चिकीर्षितम् ।
वारयामास तान्वीरान्सान्त्वपूर्वमरिंदमः ॥ १४.७४.४ ॥
பின்னர் பகைவரை அடக்கும் கிரீடி, அவர்களின் அங்குள்ள நோக்கத்தை ஆராய்ந்து, முதலில் சாந்தமாகப் பேசி அந்த வீரர்களைத் தடுத்தான்.
14.74.5
तदनादृत्य ते सर्वे शरैरभ्यहनंस्तदा ।
तमोरजोभ्यां संछन्नांस्तान्किरीटी न्यवारयत् ॥ १४.७४.५ ॥
அவன் சொல்லை மதிக்காமல் அவர்கள் அனைவரும் அப்போது அம்புகளால் தாக்கினர்; இருளாலும் தூசியாலும் மூடப்பட்ட அவர்களை கிரீடி தடுத்தான்.
14.74.6
तानव्रवीत्ततो जिष्णुः प्रहसन्निव भारत ।
निवर्तध्वमधर्मज्ञाः श्रेयो जीवितमेव च ॥ १४.७४.६ ॥
அப்போது பாரதா, வெற்றியாளன் அர்ஜுனன் சிரிப்பது போல அவர்களிடம் கூறினான்: 'தர்மத்தை அறியாதவர்களே, திரும்புங்கள்; உங்கள் உயிரே நன்மையானது.'
14.74.7
स हि वीरः प्रयास्यन्वै धर्मराजेन वारितः ।
हतबान्धवा न ते पार्त हन्तव्याः पार्थिवा इति ॥ १४.७४.७ ॥
அந்த வீரன் முன்னேறிச் செல்லும்போது தர்மராஜனால் தடுக்கப்பட்டான். பார்த்தா, உறவினர்களை இழந்த அந்த அரசர்களை நீ கொல்லக்கூடாது என்று.
14.74.8
स तदा तद्वचः श्रुत्वा धर्मराजस्य धीमतः ।
तान्निवर्तध्वमित्याह न न्यवर्तन्ति चापि ते ॥ १४.७४.८ ॥
அப்போது அவன் அறிவுள்ள தர்மராஜனின் சொற்களைக் கேட்டு, 'திரும்பிச் செல்லுங்கள்' என்று அவர்களிடம் கூறினான். ஆனால் அவர்கள் திரும்பவில்லை.
14.74.9
ततस्त्रिगर्तराजानं सूर्यवर्माणमाहवे ।
विनद्य शरजालेनि प्रजहास धनंजयः ॥ १४.७४.९ ॥
பின்னர் தனஞ்சயன் போரில் த்ரிகர்த்த அரசன் சூர்யவர்மனை முழங்கி, அம்புகளின் வலையால் சூழ்ந்து உரக்கச் சிரித்தான்.
14.74.10
ततस्ते रथघोपेण रथनेमिस्वनेन च ।
पूरयन्तो दिशः सर्वा धनंजयमुपाद्रवन् ॥ १४.७४.१० ॥
பின்னர் அவர்கள் தேர்களின் முழக்கத்தாலும் தேர்ச்சக்கரங்களின் ஒலியாலும் எல்லாத் திசைகளையும் நிரப்பி தனஞ்சயன் மீது பாய்ந்தனர்.
14.74.11
सूर्यवर्मा ततः पार्ते शराणां नतपर्वणाम् ।
शतान्यमुञ्चद्राजेन्द्र लघ्वस्त्रमभिदर्शयन् ॥ १४.७४.११ ॥
அப்போது சூர்யவர்மன் பார்த்தன் மீது வளைந்த கணுக்களைக் கொண்ட நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளை எய்தான்; அரசர்களின் தலைவனே, தன் இலகு அஸ்திர வித்தையைக் காட்டிக்கொண்டு.
14.74.12
तथैवान्ये महेष्वासा ये च तस्यानुयायिनः ।
मुमुचुः शरवर्षाणि धनंजयवधैषिणः ॥ १४.७४.१२ ॥
அதேபோல் அவனைப் பின்தொடர்ந்த மற்ற பெரும் வில்லாளர்களும் தனஞ்சயனைக் கொல்ல விரும்பி அம்பு மழையைப் பொழிந்தனர்.
14.74.13
स ताञ्ज्यामुखनिर्मुक्तैर्बहुभिः सुबहूञ्शरान् ।
चिच्छेद पाण्डवो राजंस्ते भूमौ न्यपतंस्तदा ॥ १४.७४.१३ ॥
ராஜனே, பாண்டவன் வில்நாணிலிருந்து விடுபட்ட அந்தப் பல அம்புகளை பல அம்புகளால் வெட்டினான்; அப்போது உங்களவர்கள் நிலத்தில் விழுந்தனர்.
14.74.14
केतुवर्मा तु तेजस्वी तस्यैवावरजो युवा ।
युयुधे भ्रातुरर्थाय पाण्डवेन यशस्विना ॥ १४.७४.१४ ॥
ஆனால் ஒளிமிக்க கேதுவர்மன், அவனுடைய இளைய இளம் தம்பி, தன் சகோதரனுக்காக புகழ்பெற்ற பாண்டவனுடன் போரிட்டான்.
14.74.15
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य केतुवर्माणमाहवे ।
अभ्यघ्नन्निशितैर्बाणैर्बीभत्सुः परवीरहा ॥ १४.७४.१५ ॥
போரில் கேதுவர்மன் தன்னை நோக்கி பாய்ந்து வருவதைக் கண்ட, எதிரி வீரர்களைக் கொல்லும் பீபத்ஸு (அர்ஜுனன்), கூரிய அம்புகளால் அவனைத் தாக்கினான்.
14.74.16
केतुवर्मण्यभिहते धृतवर्मा महारथः ।
रथेनाशु समुत्पत्य शरैर्जिष्णुमवाकिरत् ॥ १४.७४.१६ ॥
கேதுவர்மன் தாக்கப்பட்டதும், மகாரதன் திருதவர்மன் விரைவாக தன் தேரிலிருந்து பாய்ந்து, வெற்றியாளனான ஜிஷ்ணுவின் (அர்ஜுனனின்) மேல் அம்புகளைப் பொழிந்தான்.
14.74.17
तस्य तां शीघ्रतामीक्ष्य तुतोषातीव वीर्यवान् ।
गुडाकेशो महादेजा बालस्य धृतवर्मणः ॥ १४.७४.१७ ॥
அவனுடைய அந்த விரைவைக் கண்டு, வலிமைமிக்க, மகா ஒளியுடைய குடாகேசன் (அர்ஜுனன்) மிகவும் மகிழ்ந்தான் — அது திருதவர்மனின் இளைஞனின் வீரம்.
14.74.18
न संदधानं ददृशे नाददानं च तं तदा ।
किरन्तमेवं स शरान्ददृशे पाकशासनिः ॥ १४.७४.१८ ॥
அப்போது அவன் (திருதவர்மன்) அம்பு பூட்டுவதோ எடுப்பதோ காணப்படவில்லை; அவன் அம்புகளைப் பொழிந்துகொண்டிருப்பதாகவே பாகசாசனியின் (இந்திரன் மகனின், அர்ஜுனனின்) கண்ணில் தெரிந்தான்.
14.74.19
स तु तं पूजयामास धृतवर्माणमाहवे ।
मनसा तु मुहूर्तं वै रणे समभिहर्षयन् ॥ १४.७४.१९ ॥
போரில் திருதவர்மனை அவன் ஒரு கணம் மனதில் மதித்தான்; அவனை போர்க்களத்தில் மிகவும் மகிழ்வித்தவாறு.
14.74.20
न विव्याध रणे क्रुद्धः कुन्तीपुत्रो हसन्निव ।
सौभद्रस्येव तत्कर्म दृष्ट्वा बालस्य विस्मितः ॥ १४.७४.२० ॥
குந்தியின் மகன் கோபத்திலும் போரில் அவனை அம்பால் துளைக்கவில்லை; சிரிப்பவன் போல இருந்தான்; சௌபத்ரனைப் போலவே அந்த இளைஞனின் செயலைக் கண்டு அவன் வியப்பில் ஆழ்ந்தான்.
14.74.21
तं पन्नगमिव क्रुद्धं कुरुवीरः स्मयन्निव ।
प्रीतिपूर्वं महाबाहुः प्राणैर्न व्यपरोपयत् ॥ १४.७४.२१ ॥
குருவீரன் கோபித்த பாம்பு போன்ற அவனை புன்னகையுடன், அன்பாக, அந்த மகாபாகு அவனது உயிரை பறிக்கவில்லை.
14.74.22
स तथा रक्ष्यमाणो वै पार्थेनामिततेजसा ।
धृतवर्मा शरं दीप्तं मुमोच विजये तदा ॥ १४.७४.२२ ॥
அளவற்ற ஒளியுடைய பார்த்தனால் அவ்வாறு காக்கப்பட்ட திருதவர்மன் அப்போது விஜயன் மீது ஒளிரும் அம்பை விடுத்தான்.
14.74.23
स तेन विजयस्तूर्णमासीद्विद्धः करे भृशम् ।
मुमोच गाण्डिवं मोहात्तत्पपाताथ भूतले ॥ १४.७४.२३ ॥
அந்த அம்பால் விஜயனின் கை விரைவாகக் கடுமையாகத் துளைக்கப்பட்டது; மயக்கத்தால் அவன் காண்டீவத்தை விட்டான், அது நிலத்தில் விழுந்தது.
14.74.24
धनुषः पततस्तस्य सव्यसाचिकराद्विभो ।
बभूव सदृशं रूपं शक्रचापस्य भारत ॥ १४.७४.२४ ॥
ஓ வீரனே, பாரதனே! சவ்யசாச்சியின் கையிலிருந்து விழுந்த அந்த வில்லின் தோற்றம் இந்திரவில்லைப் போல இருந்தது.
14.74.25
तस्मिन्निपतिते दिव्ये महाधनुषि पार्थिवः ।
चकार सस्वनं हासं धृतवर्मा महाहवे ॥ १४.७४.२५ ॥
அந்த தெய்வீகமான மகாவில் விழுந்தபோது, மன்னன் தൃதவர்மா மகாபோரில் உரத்த குரலில் சிரித்தான்.
14.74.26
ततो रोषार्दितो जिष्णुः प्रमृज्य रुधिरं करात् ।
धनुरादत्त तद्दिव्यं शरवर्षैर्ववर्ष च ॥ १४.७४.२६ ॥
பின்னர் கோபத்தால் வருந்திய ஜிஷ்ணு, கையிலிருந்த இரத்தத்தைத் துடைத்து, அந்த தெய்வீக வில்லை எடுத்து அம்பு மழை பொழிந்தான்.
14.74.27
ततो हलहलाशब्दो दिवस्पृगभवत्तदा ।
नानाविधानां भूतानां तत्कर्माणि प्रशंसताम् ॥ १४.७४.२७ ॥
பின்னர் வானைத் தொடும் பேரொலி எழுந்தது; பலவகை உயிரினங்கள் அவனுடைய செயல்களைப் புகழ்ந்தன.
14.74.28
ततः सम्प्रेक्ष्य संक्रुद्धं कालान्तकयमोपमम् ।
जिष्णुं त्रैगर्तका योधाः परीताः पर्यवारयन् ॥ १४.७४.२८ ॥
பின்னர் கோபம் கொண்ட ஜிஷ்ணுவை, காலனும் யமனும் போல் கண்ட த்ரைகர்த வீரர்கள் அவனைச் சுற்றி வளைத்தனர்.
14.74.29
अभिसृत्य परीप्सार्थं ततस्ते धृतवर्मणः ।
परिवव्रुर्गुडाकेशं तत्राक्रुद्ध्यद्धनंजयः ॥ १४.७४.२९ ॥
பின்னர் தൃதவர்மாவின் வீரர்கள் பாதுகாப்புக்காக முன்னேறி குடாகேசனைச் சுற்றி வளைத்தனர்; அங்கே தனஞ்சயன் சினம் கொண்டான்.
14.74.30
ततो योधाञ्जघानाशु तेषां स दश चाष्ट च ।
महेन्द्रवज्रप्रतिमैरायसैर्बहुभिः शरैः ॥ १४.७४.३० ॥
பின்னர் அவன் அவர்களில் பதினெட்டு வீரர்களை விரைவில் கொன்றான்; இந்திரனின் வஜ்ரத்துக்கு ஒப்பான பல இரும்பு அம்புகளால்.
14.74.31
तान्सम्प्रभग्नान्सम्प्रेक्ष्य त्वरमाणो धनंजयः ।
शरैराशीविषाकारैर्जघान स्वनवद्धसन् ॥ १४.७४.३१ ॥
அவர்கள் முற்றிலும் சிதறியோடுவதைக் கண்ட தனஞ்சயன் விரைந்து, நாகங்களைப் போன்ற அம்புகளால் சிரித்துக்கொண்டே முழக்கத்துடன் அவர்களைத் தாக்கினான்.
14.74.32
ते भग्नमनसः सर्वे त्रैगर्तकमहारथाः ।
दिशोऽभिदुद्रुवू राजन्धनंजयशरार्दिताः ॥ १४.७४.३२ ॥
அரசே, மனம் உடைந்த அந்த த்ரைகர்த்தப் பெரும்தேர்வீரர்கள் அனைவரும் தனஞ்சயனின் அம்புகளால் வேதனையுற்று திசைகளை நோக்கி ஓடினர்.
14.74.33
हतावशिष्टा हि पराः पार्थं दृष्टपराक्रमाः ।
तमूचुः पुरुषव्याघ्रं संशप्तकनिषूदनम् ॥ १४.७४.३३ ॥
கொல்லப்படாமல் எஞ்சியவர்கள், அவனது வீரத்தைக் கண்டு, சம்சப்தகர்களை அழிப்பவனும் மனிதர்களில் புலியுமான பார்த்தனிடம் கூறினர்.
14.74.34
तवास्म किंकराः सर्वे सर्वे वै वशगास्तव ।
आज्ञापयस्वः नः पार्थ प्रह्वान्प्रेष्यानवस्थितान्।
करिष्यामः प्रियं सर्वं तव कौरवनन्दन ॥ १४.७४.३४ ॥
நாங்கள் அனைவரும் உன் ஏவலர்கள்; அனைவரும் உன் வசத்தில் இருக்கிறோம். பார்த்தா, எங்களுக்கு ஆணையிடு. பணிந்த ஏவலர்களாக நிற்கிறோம்; உனக்கு விருப்பமான அனைத்தையும் செய்வோம், கௌரவர்களின் மகிழ்ச்சியே.
14.74.35
एतदाज्ञाय वचनं सर्वांस्तानब्रवीत्तदा ।
जीवितं रक्षत नृपाः शासनं प्रतिगृह्यताम् ॥ १४.७४.३५ ॥
இந்த வார்த்தையைக் கேட்ட பின் அவன் அனைவரிடமும் அப்போது கூறினான்: 'அரசர்களே, உங்கள் உயிரைக் காத்துக்கொள்ளுங்கள்; என் ஆணையை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்.'