Mahābhārata · Adhyāya 14.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.75.1
प्राग्ज्योतिषमथाभ्येत्य व्यचरत्स हयोत्तमः ।
भगदत्तात्मजस्तत्र निर्ययौ रणकर्कशः ॥ १४.७५.१ ॥
Habiendo llegado a Prāgjyotiṣa, aquel excelente caballo vagó por allí. Entonces el hijo de Bhagadatta, feroz en la batalla, salió.
14.75.2
सहयं पाण्डुपुत्रं तु विषयान्तमुपागतम् ।
युयुधे भरतश्रेष्ठ यज्ञदत्तो महीपतिः ॥ १४.७५.२ ॥
Oh, mejor de los Bharatas, cuando el hijo de Pāṇḍu, junto con el caballo, llegó a la frontera del reino, el rey Yajñadatta luchó contra él.
14.75.3
सोभिनिर्याय नगराद्भगदत्तसुतो नृपः ।
अश्वमायान्तमुन्मथ्य नगराभिमुखो ययौ ॥ १४.७५.३ ॥
Aquel rey, hijo de Bhagadatta, salió de la ciudad, derribó al caballo que venía y se dirigió de nuevo hacia la ciudad.
14.75.4
तमालक्ष्य महाबाहुः कुरूणामृषभस्तदा ।
गाण्डीवं विक्षिपंस्तूर्णं सहसा समुपाद्रवत् ॥ १४.७५.४ ॥
Al verlo, el de poderosos brazos, toro de los Kurus, blandiendo el arco Gāṇḍīva, se lanzó de repente y con rapidez contra él.
14.75.5
ततो गाण्डीवनिर्मुक्तैरिषुभिर्मोहितो नृपः ।
हयमुत्सृज्य तं वीरस्ततः पार्थमुपाद्रवत् ॥ १४.७५.५ ॥
Entonces el rey, aturdido por las flechas lanzadas desde el Gāṇḍīva, soltó el caballo, y aquel héroe se lanzó contra Pārtha.
14.75.6
पुनः प्रविश्य नगरं दंशितः स नृपोत्तमः ।
आरुह्य नागप्रवरं निर्ययौ युद्धकाङ्क्षया ॥ १४.७५.६ ॥
Tras entrar de nuevo en la ciudad, aquel mejor de los reyes, armado y ansioso de combate, montó el mejor elefante y salió.
14.75.7
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
दोधूयता चामरेण श्वेतेन च महारथः ॥ १४.७५.७ ॥
Aquel gran guerrero, con un parasol blanco sostenido sobre su cabeza y un abanico de cola de yak blanco agitado sobre él.
14.75.8
ततः पार्थं समासाद्य पाण्डवानां महारथम् ।
आह्वयामास बीभत्सुं बाल्यान्मोहाच्च संयुगे ॥ १४.७५.८ ॥
Entonces, acercándose a Pārtha, el gran guerrero de los Pāṇḍavas, desafió en batalla a Bībhatsu (Arjuna) por necedad juvenil y ofuscación.
14.75.9
स वारणं नगप्रख्यं प्रभिन्नकरटामुखम् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धः श्वेताश्वं प्रति पार्थिवः ॥ १४.७५.९ ॥
Aquel rey, colérico, envió contra el de caballos blancos (Arjuna) aquel elefante semejante a una montaña, con las sienes y la cara manando celo.
14.75.10
विक्षरन्तं महामेघं परवारणवारणम् ।
शस्त्रवत्कल्पितं सङ्ख्ये विवशं युद्धदुर्मदम् ॥ १४.७५.१० ॥
Aquel elefante que derrama como una gran nube, el que contiene a los elefantes enemigos, dispuesto en batalla como un arma, indomable y frenético por el furor de la guerra.
14.75.11
प्रचोद्यमानः स गजस्तेन राज्ञा महाबलः ।
तदाऽङ्कशेन विबभावुत्पतिष्यन्निवाम्बरम् ॥ १४.७५.११ ॥
Espoleado por aquel rey con el aguijón, el poderoso elefante resplandecía como si fuera a saltar hacia el cielo.
14.75.12
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य क्रुद्धो राजन्धनंजयः ।
भूमिष्ठो वारणगतं योधयामास भारत ॥ १४.७५.१२ ॥
Al ver que se abalanzaba sobre él, Dhanaṃjaya, enfurecido, oh rey, de pie en tierra, combatió con el que iba montado en el elefante, oh Bhārata.
14.75.13
यज्ञदत्तस्ततः क्रुद्धो मुमोचाशु धनंजये ।
तोमरानग्निसङ्काशाञ्शलभानिव वेगितान् ॥ १४.७५.१३ ॥
Entonces Yajñadatta, enfurecido, lanzó de inmediato contra Dhanaṃjaya lanzas semejantes al fuego, que volaban veloces como langostas.
14.75.14
अर्जुनस्तानसम्प्राप्तान्गाण्डीवप्रभवैः शरैः ।
द्विधा त्रिधा च चिच्छेद खगमान्खगमैस्तदा ॥ १४.७५.१४ ॥
Arjuna, antes de que llegaran, los cortó en dos y en tres pedazos con flechas nacidas del Gāṇḍīva, como aves que abaten aves.
14.75.15
स तान्दृष्ट्वा तथा छिन्नांस्तोमरान्भगदत्तजः ।
इषूनसक्तांस्त्वरितः प्राहिणोत्पाण्डवं प्रति ॥ १४.७५.१५ ॥
Al ver así cortadas las lanzas, el hijo de Bhagadatta lanzó rápidamente una serie ininterrumpida de flechas hacia el Pāṇḍava.
14.75.16
ततोऽर्जुनस्तूर्णतरं रुक्मपुङ्खानजिह्मगान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो भगदत्तात्मजं प्रति ॥ १४.७५.१६ ॥
Entonces Arjuna, muy enfurecido, envió con gran rapidez flechas de plumas doradas que volaban rectas hacia el hijo de Bhagadatta.
14.75.17
स तैर्विद्धो महातेजा यज्ञदत्तो महामृधे ।
भृशाहतः पपातोर्व्यां न त्वेनमजहात्स्मृतिः ॥ १४.७५.१७ ॥
Herido por ellas, el poderoso Yajñadatta, gravemente lastimado en la gran batalla, cayó al suelo; pero la conciencia no lo abandonó.
14.75.18
ततः स पुनरारुह्य वारणप्रवरं रणे ।
अव्यग्रः प्रेषयामास जयार्थी विजयं प्रति ॥ १४.७५.१८ ॥
Entonces, montando de nuevo el mejor de los elefantes, sin turbarse en la batalla y deseoso de la victoria, envió sus flechas hacia Vijaya (Arjuna).
14.75.19
तस्मै बाणांस्ततो जिष्णुर्निर्मुक्ताशीविषोपमान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो ज्वलितज्वलनोपमान् ॥ १४.७५.१९ ॥
Entonces Jiṣṇu (Arjuna), encolerizado, lanzó contra él flechas semejantes a serpientes venenosas recién liberadas y a fuegos ardientes.
14.75.20
स तैर्विद्धो महानागो विस्रवन्रुधिरं बभौ ।
हिमवानिव शैलेन्द्रो बहुप्रस्रवणस्तदा ॥ १४.७५.२० ॥
Herido por aquellas flechas, el gran elefante, derramando sangre, brilló entonces como el Himālaya, rey de las montañas, con sus muchas fuentes.