மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.75.1
प्राग्ज्योतिषमथाभ्येत्य व्यचरत्स हयोत्तमः ।
भगदत्तात्मजस्तत्र निर्ययौ रणकर्कशः ॥ १४.७५.१ ॥
பிராக்ஜ்யோதிஷத்தை அடைந்து அந்த உயர்ந்த குதிரை அங்கே திரிந்தது. அப்போது போரில் கடுமையான பகதத்தனின் மகன் அங்கிருந்து வெளியே வந்தான்.
14.75.2
सहयं पाण्डुपुत्रं तु विषयान्तमुपागतम् ।
युयुधे भरतश्रेष्ठ यज्ञदत्तो महीपतिः ॥ १४.७५.२ ॥
பாரதர்களில் சிறந்தவனே, குதிரையுடன் பாண்டுவின் மகன் நாட்டின் எல்லைக்கு வந்தபோது, அரசன் யஜ்ஞதத்தன் அவனுடன் போரிட்டான்.
14.75.3
सोभिनिर्याय नगराद्भगदत्तसुतो नृपः ।
अश्वमायान्तमुन्मथ्य नगराभिमुखो ययौ ॥ १४.७५.३ ॥
பகதத்தனின் மகனான அரசன் நகரிலிருந்து வெளியே சென்று, வந்துகொண்டிருந்த குதிரையைத் தாக்கி, நகரை நோக்கித் திரும்பிச் சென்றான்.
14.75.4
तमालक्ष्य महाबाहुः कुरूणामृषभस्तदा ।
गाण्डीवं विक्षिपंस्तूर्णं सहसा समुपाद्रवत् ॥ १४.७५.४ ॥
அவனைக் கண்ட குருக்களில் சிறந்த மகாபாகு, அப்போது காண்டீவத்தைச் சுழற்றியபடி விரைவாக திடீரென அவனை நோக்கி பாய்ந்தான்.
14.75.5
ततो गाण्डीवनिर्मुक्तैरिषुभिर्मोहितो नृपः ।
हयमुत्सृज्य तं वीरस्ततः पार्थमुपाद्रवत् ॥ १४.७५.५ ॥
பின்னர் காண்டீவத்திலிருந்து விடுபட்ட அம்புகளால் மயங்கிய அரசன், அந்தக் குதிரையை விட்டுவிட்டு, அந்த வீரன் பின்னர் பார்த்தனை நோக்கி விரைந்தான்.
14.75.6
पुनः प्रविश्य नगरं दंशितः स नृपोत्तमः ।
आरुह्य नागप्रवरं निर्ययौ युद्धकाङ्क्षया ॥ १४.७५.६ ॥
நகருக்குள் மீண்டும் நுழைந்து, கவசம் அணிந்த அந்த சிறந்த அரசன், போர் ஆசையுடன் சிறந்த யானையில் ஏறி வெளியே சென்றான்.
14.75.7
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
दोधूयता चामरेण श्वेतेन च महारथः ॥ १४.७५.७ ॥
தலைக்கு மேல் வெண்குடை பிடிக்கப்பட்டு, வெண்சாமரம் வீசப்பட்ட அந்த மகாரதன் (அரசன்).
14.75.8
ततः पार्थं समासाद्य पाण्डवानां महारथम् ।
आह्वयामास बीभत्सुं बाल्यान्मोहाच्च संयुगे ॥ १४.७५.८ ॥
பின்னர் பாண்டவர்களின் மகாரதனான பார்த்தனை அணுகி, போரில் சிறுமையாலும் மயக்கத்தாலும் பீபத்ஸுவை (அர்ஜுனனை) அவன் அறைகூவினான்.
14.75.9
स वारणं नगप्रख्यं प्रभिन्नकरटामुखम् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धः श्वेताश्वं प्रति पार्थिवः ॥ १४.७५.९ ॥
அந்த அரசன் சினந்து, மலை போன்றதும் மதம் பொழியும் கன்னங்களும் முகமும் கொண்டதுமான அந்த யானையை வெள்ளைக் குதிரையுடையவன் (அர்ஜுனன்) நோக்கி அனுப்பினான்.
14.75.10
विक्षरन्तं महामेघं परवारणवारणम् ।
शस्त्रवत्कल्पितं सङ्ख्ये विवशं युद्धदुर्मदम् ॥ १४.७५.१० ॥
பெருமேகம் போல் பொழிவதும், எதிரி யானைகளைத் தடுப்பதும், போரில் ஆயுதம் போல் அலங்கரிக்கப்பட்டதும், அடங்காததும், போர்வெறியால் மதம் கொண்டதுமான அந்த யானை.
14.75.11
प्रचोद्यमानः स गजस्तेन राज्ञा महाबलः ।
तदाऽङ्कशेन विबभावुत्पतिष्यन्निवाम्बरम् ॥ १४.७५.११ ॥
அந்த அரசனால் அங்குசத்தால் தூண்டப்பட்ட அந்த மகாபலமுள்ள யானை, வானில் பாய எழப்போவது போல் ஒளிர்ந்தது.
14.75.12
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य क्रुद्धो राजन्धनंजयः ।
भूमिष्ठो वारणगतं योधयामास भारत ॥ १४.७५.१२ ॥
அவன் பாய்ந்து வருவதைக் கண்ட கோபமடைந்த தனஞ்சயன், அரசே, நிலத்தில் நின்றபடி யானையின் மீதிருந்த அவனுடன் போரிட்டான், பாரதனே.
14.75.13
यज्ञदत्तस्ततः क्रुद्धो मुमोचाशु धनंजये ।
तोमरानग्निसङ्काशाञ्शलभानिव वेगितान् ॥ १४.७५.१३ ॥
பின்னர் கோபமடைந்த யஜ்ஞதத்தன் தனஞ்சயன் மீது உடனே நெருப்புக்கு ஒப்பான தோமரங்களை எறிந்தான்; அவை வெட்டுக்கிளிகள் போல வேகமாகப் பாய்ந்தன.
14.75.14
अर्जुनस्तानसम्प्राप्तान्गाण्डीवप्रभवैः शरैः ।
द्विधा त्रिधा च चिच्छेद खगमान्खगमैस्तदा ॥ १४.७५.१४ ॥
அர்ஜுனன் அவற்றை அடைவதற்கு முன்பே காண்டீவத்திலிருந்து புறப்பட்ட அம்புகளால் இரண்டாகவும் மூன்றாகவும் வெட்டினான்; பறவைகள் பறவைகளை வீழ்த்துவது போல.
14.75.15
स तान्दृष्ट्वा तथा छिन्नांस्तोमरान्भगदत्तजः ।
इषूनसक्तांस्त्वरितः प्राहिणोत्पाण्डवं प्रति ॥ १४.७५.१५ ॥
பகதத்தனின் மகன் அவை இவ்வாறு வெட்டப்பட்டதைக் கண்டு, விரைவாக பாண்டவனை நோக்கித் தொடர்ந்து அம்புகளை எய்தான்.
14.75.16
ततोऽर्जुनस्तूर्णतरं रुक्मपुङ्खानजिह्मगान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो भगदत्तात्मजं प्रति ॥ १४.७५.१६ ॥
பின்னர் அர்ஜுனன் மிகுந்த கோபத்துடன், பகதத்தனின் மகனை நோக்கி பொன்னிற இறகுள்ள, நேராகச் செல்லும் அம்புகளை மிக விரைவாக எய்தான்.
14.75.17
स तैर्विद्धो महातेजा यज्ञदत्तो महामृधे ।
भृशाहतः पपातोर्व्यां न त्वेनमजहात्स्मृतिः ॥ १४.७५.१७ ॥
மகாதேஜஸ்வியான யஜ்ஞதத்தன் அவற்றால் துளைக்கப்பட்டு, பெரும்போரில் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டு நிலத்தில் வீழ்ந்தான்; ஆனால் அவனது நினைவு அவனை விட்டுப் போகவில்லை.
14.75.18
ततः स पुनरारुह्य वारणप्रवरं रणे ।
अव्यग्रः प्रेषयामास जयार्थी विजयं प्रति ॥ १४.७५.१८ ॥
பின்னர் அவன் மீண்டும் சிறந்த யானையின் மேல் ஏறி, போரில் கலக்கமின்றி, வெற்றியை விரும்பி விஜயனை நோக்கி அம்புகளை எய்தான்.
14.75.19
तस्मै बाणांस्ततो जिष्णुर्निर्मुक्ताशीविषोपमान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो ज्वलितज्वलनोपमान् ॥ १४.७५.१९ ॥
அப்போது கோபம் கொண்ட ஜிஷ்ணு (அர்ஜுனன்) அவன் மீது விடுபட்ட விஷப்பாம்புகளைப் போலவும் எரியும் நெருப்பைப் போலவும் இருந்த அம்புகளை ஏவினான்.
14.75.20
स तैर्विद्धो महानागो विस्रवन्रुधिरं बभौ ।
हिमवानिव शैलेन्द्रो बहुप्रस्रवणस्तदा ॥ १४.७५.२० ॥
அந்த அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட அந்தப் பெரிய யானை இரத்தம் வடிய, பல அருவிகள் கொண்ட மலைகளின் அரசனான இமயம் போல அப்போது ஒளிர்ந்தது.