Mahābhārata · Adhyāya 14.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.75.1
प्राग्ज्योतिषमथाभ्येत्य व्यचरत्स हयोत्तमः ।
भगदत्तात्मजस्तत्र निर्ययौ रणकर्कशः ॥ १४.७५.१ ॥
Nach Prāgjyotiṣa gelangt, streifte jenes beste Pferd dort umher. Da zog der Sohn Bhagadattas, im Kampf hart, hinaus.
14.75.2
सहयं पाण्डुपुत्रं तु विषयान्तमुपागतम् ।
युयुधे भरतश्रेष्ठ यज्ञदत्तो महीपतिः ॥ १४.७५.२ ॥
O Bester der Bharatas, als der Sohn Pāṇḍus mit dem Pferd an die Grenze des Reiches kam, kämpfte König Yajñadatta gegen ihn.
14.75.3
सोभिनिर्याय नगराद्भगदत्तसुतो नृपः ।
अश्वमायान्तमुन्मथ्य नगराभिमुखो ययौ ॥ १४.७५.३ ॥
Jener König, der Sohn Bhagadattas, zog aus der Stadt, traf das herankommende Pferd und kehrte mit dem Gesicht zur Stadt zurück.
14.75.4
तमालक्ष्य महाबाहुः कुरूणामृषभस्तदा ।
गाण्डीवं विक्षिपंस्तूर्णं सहसा समुपाद्रवत् ॥ १४.७५.४ ॥
Als er ihn erblickte, stürzte sich der mächtigarmige Stier der Kurus, den Gāṇḍīva-Bogen schwingend, schnell und plötzlich auf ihn.
14.75.5
ततो गाण्डीवनिर्मुक्तैरिषुभिर्मोहितो नृपः ।
हयमुत्सृज्य तं वीरस्ततः पार्थमुपाद्रवत् ॥ १४.७५.५ ॥
Da ließ der König, von den aus dem Gāṇḍīva geschossenen Pfeilen verwirrt, das Pferd los, und der Held stürmte auf Pārtha zu.
14.75.6
पुनः प्रविश्य नगरं दंशितः स नृपोत्तमः ।
आरुह्य नागप्रवरं निर्ययौ युद्धकाङ्क्षया ॥ १४.७५.६ ॥
Nachdem er wieder in die Stadt gegangen war, bestieg jener beste der Könige, gepanzert und kampfbegierig, den vortrefflichsten Elefanten und zog hinaus.
14.75.7
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
दोधूयता चामरेण श्वेतेन च महारथः ॥ १४.७५.७ ॥
Jener große Wagenkämpfer, über dessen Haupt ein weißer Sonnenschirm gehalten und ein weißer Yakschweif-Fächer geschwenkt wurde.
14.75.8
ततः पार्थं समासाद्य पाण्डवानां महारथम् ।
आह्वयामास बीभत्सुं बाल्यान्मोहाच्च संयुगे ॥ १४.७५.८ ॥
Dann trat er an Pārtha heran, den großen Wagenkämpfer der Pāṇḍavas, und forderte Bībhatsu (Arjuna) im Kampf heraus, aus jugendlicher Torheit und Verblendung.
14.75.9
स वारणं नगप्रख्यं प्रभिन्नकरटामुखम् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धः श्वेताश्वं प्रति पार्थिवः ॥ १४.७५.९ ॥
Jener König schickte, voller Zorn, gegen den Weißrossigen (Arjuna) jenen bergähnlichen Elefanten, dessen Schläfen und Gesicht vom Brunstsaft strömten.
14.75.10
विक्षरन्तं महामेघं परवारणवारणम् ।
शस्त्रवत्कल्पितं सङ्ख्ये विवशं युद्धदुर्मदम् ॥ १४.७५.१० ॥
Jener Elefant, der wie eine große Wolke strömt, der feindliche Elefanten zurückhält, im Kampf wie eine Waffe gerüstet, ungezügelt und wild vom Kampfesrausch.
14.75.11
प्रचोद्यमानः स गजस्तेन राज्ञा महाबलः ।
तदाऽङ्कशेन विबभावुत्पतिष्यन्निवाम्बरम् ॥ १४.७५.११ ॥
Von jenem König mit dem Stachelstock angetrieben, glänzte der gewaltige Elefant, als wolle er in den Himmel springen.
14.75.12
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य क्रुद्धो राजन्धनंजयः ।
भूमिष्ठो वारणगतं योधयामास भारत ॥ १४.७५.१२ ॥
Als er sah, wie jener auf ihn zustürmte, kämpfte der zornige Dhanaṃjaya, o König, am Boden stehend gegen den auf dem Elefanten Sitzenden, o Bhārata.
14.75.13
यज्ञदत्तस्ततः क्रुद्धो मुमोचाशु धनंजये ।
तोमरानग्निसङ्काशाञ्शलभानिव वेगितान् ॥ १४.७५.१३ ॥
Da schleuderte der zornige Yajñadatta sogleich gegen Dhanaṃjaya Speere, feurig wie Flammen, die schnell wie Heuschrecken heranschwirrten.
14.75.14
अर्जुनस्तानसम्प्राप्तान्गाण्डीवप्रभवैः शरैः ।
द्विधा त्रिधा च चिच्छेद खगमान्खगमैस्तदा ॥ १४.७५.१४ ॥
Arjuna zerschnitt sie, noch ehe sie ihn erreichten, mit Pfeilen aus dem Gāṇḍīva in zwei und drei Stücke, wie Vögel Vögel schlagen.
14.75.15
स तान्दृष्ट्वा तथा छिन्नांस्तोमरान्भगदत्तजः ।
इषूनसक्तांस्त्वरितः प्राहिणोत्पाण्डवं प्रति ॥ १४.७५.१५ ॥
Als er die Speere so zerschnitten sah, sandte der Sohn Bhagadattas rasch eine ununterbrochene Folge von Pfeilen gegen den Pāṇḍava.
14.75.16
ततोऽर्जुनस्तूर्णतरं रुक्मपुङ्खानजिह्मगान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो भगदत्तात्मजं प्रति ॥ १४.७५.१६ ॥
Da sandte Arjuna, voller Zorn, sehr schnell Pfeile mit goldenen Federn, die geradeaus flogen, gegen den Sohn Bhagadattas.
14.75.17
स तैर्विद्धो महातेजा यज्ञदत्तो महामृधे ।
भृशाहतः पपातोर्व्यां न त्वेनमजहात्स्मृतिः ॥ १४.७५.१७ ॥
Von ihnen durchbohrt, fiel der mächtige Yajñadatta, im großen Kampf schwer verwundet, zu Boden; doch das Bewusstsein verließ ihn nicht.
14.75.18
ततः स पुनरारुह्य वारणप्रवरं रणे ।
अव्यग्रः प्रेषयामास जयार्थी विजयं प्रति ॥ १४.७५.१८ ॥
Dann bestieg er wieder den vornehmsten der Elefanten, unerschüttert im Kampf und nach Sieg verlangend, und sandte seine Pfeile gegen Vijaya (Arjuna).
14.75.19
तस्मै बाणांस्ततो जिष्णुर्निर्मुक्ताशीविषोपमान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो ज्वलितज्वलनोपमान् ॥ १४.७५.१९ ॥
Da schickte Jiṣṇu (Arjuna), im Zorn, Pfeile gegen ihn, gleich giftigen Schlangen, eben losgelassen, und gleich lodernden Feuern.
14.75.20
स तैर्विद्धो महानागो विस्रवन्रुधिरं बभौ ।
हिमवानिव शैलेन्द्रो बहुप्रस्रवणस्तदा ॥ १४.७५.२० ॥
Von jenen Pfeilen durchbohrt, Blut strömend, glänzte da der große Elefant wie der Himālaya, der Fürst der Berge, mit seinen vielen Quellen.