ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 14.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.75.1
प्राग्ज्योतिषमथाभ्येत्य व्यचरत्स हयोत्तमः ।
भगदत्तात्मजस्तत्र निर्ययौ रणकर्कशः ॥ १४.७५.१ ॥
ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷରେ ପହଞ୍ଚି ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଶ୍ୱ ସେଠାରେ ବିଚରଣ କଲା। ତେବେ ଯୁଦ୍ଧରେ କଠୋର ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେଠାରେ ବାହାରି ଆସିଲେ।
14.75.2
सहयं पाण्डुपुत्रं तु विषयान्तमुपागतम् ।
युयुधे भरतश्रेष्ठ यज्ञदत्तो महीपतिः ॥ १४.७५.२ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅଶ୍ୱ ସହିତ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ରାଜ୍ୟ ସୀମାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ରାଜା ଯଜ୍ଞଦତ୍ତ ତାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
14.75.3
सोभिनिर्याय नगराद्भगदत्तसुतो नृपः ।
अश्वमायान्तमुन्मथ्य नगराभिमुखो ययौ ॥ १४.७५.३ ॥
ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେହି ରାଜା ନଗରରୁ ବାହାରି ଆସୁଥିବା ଅଶ୍ୱକୁ ଅଟକାଇ ନଗର ଆଡ଼କୁ ମୁହଁ କରି ଫେରିଗଲେ।
14.75.4
तमालक्ष्य महाबाहुः कुरूणामृषभस्तदा ।
गाण्डीवं विक्षिपंस्तूर्णं सहसा समुपाद्रवत् ॥ १४.७५.४ ॥
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହାବାହୁ ସେତେବେଳେ ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁ ଟାଣି ଶୀଘ୍ର ହଠାତ୍ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଧାଇଁଗଲେ।
14.75.5
ततो गाण्डीवनिर्मुक्तैरिषुभिर्मोहितो नृपः ।
हयमुत्सृज्य तं वीरस्ततः पार्थमुपाद्रवत् ॥ १४.७५.५ ॥
ତା'ପରେ ଗାଣ୍ଡୀବରୁ ଛୁଟିଥିବା ବାଣରେ ମୋହିତ ହୋଇ ରାଜା ସେହି ଅଶ୍ୱକୁ ଛାଡ଼ି ସେହି ବୀର ପାର୍ଥ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।
14.75.6
पुनः प्रविश्य नगरं दंशितः स नृपोत्तमः ।
आरुह्य नागप्रवरं निर्ययौ युद्धकाङ्क्षया ॥ १४.७५.६ ॥
ପୁନର୍ବାର ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କରି, କବଚଧାରୀ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଯୁଦ୍ଧ-ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀରେ ଚଢ଼ି ବାହାରି ଆସିଲେ।
14.75.7
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
दोधूयता चामरेण श्वेतेन च महारथः ॥ १४.७५.७ ॥
ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧଳା ଛତ୍ର ଧରାଯାଉଥିବା ଓ ଧଳା ଚାମର ଢୋଲାଯାଉଥିବା ସେ ମହାରଥ (ରାଜା)।
14.75.8
ततः पार्थं समासाद्य पाण्डवानां महारथम् ।
आह्वयामास बीभत्सुं बाल्यान्मोहाच्च संयुगे ॥ १४.७५.८ ॥
ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମହାରଥ ପାର୍ଥଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବାଲ୍ୟ ଓ ମୋହ ହେତୁ ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲା।
14.75.9
स वारणं नगप्रख्यं प्रभिन्नकरटामुखम् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धः श्वेताश्वं प्रति पार्थिवः ॥ १४.७५.९ ॥
ସେ ରାଜା କ୍ରୋଧରେ ପର୍ବତ ପରି, ମଦ ବହୁଥିବା କପାଳ ଓ ମୁଖ ବିଶିଷ୍ଟ ସେହି ହାତୀକୁ ଧଳା ଘୋଡ଼ାର ଅଧିକାରୀ (ଅର୍ଜୁନ) ଆଡ଼କୁ ପଠାଇଲା।
14.75.10
विक्षरन्तं महामेघं परवारणवारणम् ।
शस्त्रवत्कल्पितं सङ्ख्ये विवशं युद्धदुर्मदम् ॥ १४.७५.१० ॥
ମହାମେଘ ପରି ମଦ ବହାଉଥିବା, ଶତ୍ରୁ ହାତୀମାନଙ୍କୁ ରୋକୁଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅସ୍ତ୍ର ପରି ସଜ୍ଜିତ, ଅବଶ ଓ ଯୁଦ୍ଧମଦରେ ମତ୍ତ ସେହି (ହାତୀ)।
14.75.11
प्रचोद्यमानः स गजस्तेन राज्ञा महाबलः ।
तदाऽङ्कशेन विबभावुत्पतिष्यन्निवाम्बरम् ॥ १४.७५.११ ॥
ସେ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଙ୍କୁଶରେ ପ୍ରେରିତ ସେହି ମହାବଳ ହାତୀ, ଆକାଶକୁ ଡେଇଁବାକୁ ଯେପରି ଉଦ୍ୟତ, ସେପରି ଶୋଭା ପାଇଲା।
14.75.12
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य क्रुद्धो राजन्धनंजयः ।
भूमिष्ठो वारणगतं योधयामास भारत ॥ १४.७५.१२ ॥
ତାକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଆସିବାର ଦେଖି, ହେ ରାଜନ୍, କ୍ରୋଧିତ ଧନଞ୍ଜୟ ଭୂମିରେ ଠିଆ ହୋଇ, ହେ ଭାରତ, ହାତୀ ଉପରେ ଥିବା ସେହି ଯୋଦ୍ଧା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲା।
14.75.13
यज्ञदत्तस्ततः क्रुद्धो मुमोचाशु धनंजये ।
तोमरानग्निसङ्काशाञ्शलभानिव वेगितान् ॥ १४.७५.१३ ॥
ଆଗରୁ କ୍ରୋଧିତ ଯଜ୍ଞଦତ୍ତ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଗ୍ନିସଦୃଶ ତୋମର ଶୀଘ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲା; ସେଗୁଡ଼ିକ ପଙ୍ଗପାଳ ପରି ବେଗରେ ଗଲା।
14.75.14
अर्जुनस्तानसम्प्राप्तान्गाण्डीवप्रभवैः शरैः ।
द्विधा त्रिधा च चिच्छेद खगमान्खगमैस्तदा ॥ १४.७५.१४ ॥
ଅର୍ଜୁନ ସେମାନେ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ ଗାଣ୍ଡୀବରୁ ଛୁଟିଥିବା ବାଣରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦୁଇ ଓ ତିନି ଖଣ୍ଡ କଲେ।
14.75.15
स तान्दृष्ट्वा तथा छिन्नांस्तोमरान्भगदत्तजः ।
इषूनसक्तांस्त्वरितः प्राहिणोत्पाण्डवं प्रति ॥ १४.७५.१५ ॥
ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେହି ତୋମରଗୁଡ଼ିକୁ ଏପରି କଟା ଯାଇଥିବା ଦେଖି, ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପ୍ରତି ଶୀଘ୍ର ନିରନ୍ତର ବାଣ ପ୍ରେରଣ କଲା।
14.75.16
ततोऽर्जुनस्तूर्णतरं रुक्मपुङ्खानजिह्मगान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो भगदत्तात्मजं प्रति ॥ १४.७५.१६ ॥
ତା'ପରେ ଅର୍ଜୁନ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଭଗଦତ୍ତପୁତ୍ର ପ୍ରତି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଖାଥିବା, ସିଧା ଯାଉଥିବା ବାଣ ଅତି ଶୀଘ୍ର ପ୍ରେରଣ କଲେ।
14.75.17
स तैर्विद्धो महातेजा यज्ञदत्तो महामृधे ।
भृशाहतः पपातोर्व्यां न त्वेनमजहात्स्मृतिः ॥ १४.७५.१७ ॥
ମହାତେଜା ଯଜ୍ଞଦତ୍ତ ସେଗୁଡ଼ିକ ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ଧ ହୋଇ, ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆହତ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା; କିନ୍ତୁ ତାହାର ଚେତନା ତାକୁ ଛାଡ଼ିଲା ନାହିଁ।
14.75.18
ततः स पुनरारुह्य वारणप्रवरं रणे ।
अव्यग्रः प्रेषयामास जयार्थी विजयं प्रति ॥ १४.७५.१८ ॥
ତା'ପରେ ସେ ପୁନର୍ବାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହସ୍ତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ରଣରେ ସ୍ଥିର ରହି, ଜୟ ଇଚ୍ଛାରେ ବିଜୟ (ଅର୍ଜୁନ) ପ୍ରତି ବାଣ ପ୍ରେରଣ କଲା।
14.75.19
तस्मै बाणांस्ततो जिष्णुर्निर्मुक्ताशीविषोपमान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो ज्वलितज्वलनोपमान् ॥ १४.७५.१९ ॥
ଏହିପରି କ୍ରୋଧିତ ଜିଷ୍ଣୁ (ଅର୍ଜୁନ) ତାଙ୍କ ଉପରେ ବିଷଧର ସର୍ପ ପରି ଓ ଜଳନ୍ତା ଅଗ୍ନି ପରି ବାଣ ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
14.75.20
स तैर्विद्धो महानागो विस्रवन्रुधिरं बभौ ।
हिमवानिव शैलेन्द्रो बहुप्रस्रवणस्तदा ॥ १४.७५.२० ॥
ସେହି ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ମହାଗଜ ରକ୍ତ ବହାଇ ଅନେକ ଝରଣାଥିବା ପର୍ବତରାଜ ହିମାଳୟ ପରି ସେତେବେଳେ ଶୋଭିତ ହେଲା।