મહાભારત · અધ્યાય 14.75
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.75.1
प्राग्ज्योतिषमथाभ्येत्य व्यचरत्स हयोत्तमः ।
भगदत्तात्मजस्तत्र निर्ययौ रणकर्कशः ॥ १४.७५.१ ॥
પ્રાગ્જ્યોતિષમાં પહોંચીને તે શ્રેષ્ઠ અશ્વ ત્યાં વિચર્યો. ત્યારે યુદ્ધમાં કઠોર ભગદત્તનો પુત્ર ત્યાં બહાર નીકળ્યો.
14.75.2
सहयं पाण्डुपुत्रं तु विषयान्तमुपागतम् ।
युयुधे भरतश्रेष्ठ यज्ञदत्तो महीपतिः ॥ १४.७५.२ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, ઘોડા સહિત પાંડુપુત્ર રાજ્યની સીમાએ આવ્યો ત્યારે રાજા યજ્ઞદત્તે તેની સાથે યુદ્ધ કર્યું.
14.75.3
सोभिनिर्याय नगराद्भगदत्तसुतो नृपः ।
अश्वमायान्तमुन्मथ्य नगराभिमुखो ययौ ॥ १४.७५.३ ॥
ભગદત્તનો પુત્ર તે રાજા નગરમાંથી બહાર નીકળ્યો, આવતા અશ્વને રોકીને નગર તરફ મોં ફેરવીને ગયો.
14.75.4
तमालक्ष्य महाबाहुः कुरूणामृषभस्तदा ।
गाण्डीवं विक्षिपंस्तूर्णं सहसा समुपाद्रवत् ॥ १४.७५.४ ॥
તેને જોઈને કુરુઓમાં શ્રેષ્ઠ મહાબાહુ ત્યારે ગાંડીવ ધનુષ્ય ખેંચતા ઝડપથી અચાનક તેના પર ધસી ગયા.
14.75.5
ततो गाण्डीवनिर्मुक्तैरिषुभिर्मोहितो नृपः ।
हयमुत्सृज्य तं वीरस्ततः पार्थमुपाद्रवत् ॥ १४.७५.५ ॥
પછી ગાંડીવમાંથી છૂટેલા બાણોથી મોહિત થયેલા રાજાએ તે અશ્વ છોડી દીધો અને તે વીર પાર્થ તરફ દોડી ગયો.
14.75.6
पुनः प्रविश्य नगरं दंशितः स नृपोत्तमः ।
आरुह्य नागप्रवरं निर्ययौ युद्धकाङ्क्षया ॥ १४.७५.६ ॥
ફરી નગરમાં પ્રવેશીને, કવચધારી તે શ્રેષ્ઠ રાજા, યુદ્ધની ઇચ્છાથી શ્રેષ્ઠ હાથી પર ચઢીને બહાર નીકળ્યો.
14.75.7
पाण्डुरेणातपत्रेण ध्रियमाणेन मूर्धनि ।
दोधूयता चामरेण श्वेतेन च महारथः ॥ १४.७५.७ ॥
માથા પર સફેદ છત્ર ધરાયેલું અને સફેદ ચામર ઢોળાતું હતું તે મહારથી (રાજા).
14.75.8
ततः पार्थं समासाद्य पाण्डवानां महारथम् ।
आह्वयामास बीभत्सुं बाल्यान्मोहाच्च संयुगे ॥ १४.७५.८ ॥
પછી પાંડવોના મહારથી પાર્થની પાસે જઈ, યુદ્ધમાં બાલ્યને કારણે અને મોહને કારણે બીભત્સુ (અર્જુન) ને તેણે લલકાર્યો.
14.75.9
स वारणं नगप्रख्यं प्रभिन्नकरटामुखम् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धः श्वेताश्वं प्रति पार्थिवः ॥ १४.७५.९ ॥
તે રાજાએ ક્રોધે ભરાઈ, પર્વત જેવા, મદ વહેતા ગાલ અને મુખવાળા તે હાથીને શ્વેતાશ્વ (અર્જુન) તરફ મોકલ્યો.
14.75.10
विक्षरन्तं महामेघं परवारणवारणम् ।
शस्त्रवत्कल्पितं सङ्ख्ये विवशं युद्धदुर्मदम् ॥ १४.७५.१० ॥
મહા મેઘ જેવો મદ વહાવતો, શત્રુના હાથીઓને રોકનારો, યુદ્ધમાં શસ્ત્ર જેવો સજાવાયેલો, અવશ અને યુદ્ધોન્મત્ત તે (હાથી).
14.75.11
प्रचोद्यमानः स गजस्तेन राज्ञा महाबलः ।
तदाऽङ्कशेन विबभावुत्पतिष्यन्निवाम्बरम् ॥ १४.७५.११ ॥
તે રાજાએ અંકુશથી પ્રેરેલો તે મહાબલવાન હાથી જાણે આકાશમાં કૂદવા તૈયાર હોય એમ શોભી ઊઠ્યો.
14.75.12
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य क्रुद्धो राजन्धनंजयः ।
भूमिष्ठो वारणगतं योधयामास भारत ॥ १४.७५.१२ ॥
તેને ધસી આવતો જોઈને, હે રાજન્, ક્રુદ્ધ ધનંજય ભૂમિ પર ઊભા રહીને, હે ભારત, હાથી પર બેઠેલા તે યોદ્ધા સાથે લડ્યો.
14.75.13
यज्ञदत्तस्ततः क्रुद्धो मुमोचाशु धनंजये ।
तोमरानग्निसङ्काशाञ्शलभानिव वेगितान् ॥ १४.७५.१३ ॥
ત્યારે ક્રોધે ભરાયેલા યજ્ઞદત્તે ધનંજય પર તરત અગ્નિ જેવા તોમર છોડ્યા; તે તીડની જેમ વેગથી ધસી આવ્યા.
14.75.14
अर्जुनस्तानसम्प्राप्तान्गाण्डीवप्रभवैः शरैः ।
द्विधा त्रिधा च चिच्छेद खगमान्खगमैस्तदा ॥ १४.७५.१४ ॥
અર્જુને તેમના પહોંચ્યા પહેલાં જ ગાંડીવમાંથી છૂટેલાં બાણોથી તેમને બે અને ત્રણ ટુકડામાં કાપી નાખ્યાં.
14.75.15
स तान्दृष्ट्वा तथा छिन्नांस्तोमरान्भगदत्तजः ।
इषूनसक्तांस्त्वरितः प्राहिणोत्पाण्डवं प्रति ॥ १४.७५.१५ ॥
ભગદત્તના પુત્રે તોમરોને આ રીતે કપાયેલા જોઈને પાંડવ તરફ ઝડપથી સતત બાણો છોડ્યા.
14.75.16
ततोऽर्जुनस्तूर्णतरं रुक्मपुङ्खानजिह्मगान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो भगदत्तात्मजं प्रति ॥ १४.७५.१६ ॥
ત્યારે અર્જુને અત્યંત ક્રોધે ભરાઈને ભગદત્તના પુત્ર તરફ સોનેરી પાંખવાળાં, સીધાં જનારાં બાણો અતિ ઝડપથી છોડ્યાં.
14.75.17
स तैर्विद्धो महातेजा यज्ञदत्तो महामृधे ।
भृशाहतः पपातोर्व्यां न त्वेनमजहात्स्मृतिः ॥ १४.७५.१७ ॥
મહાતેજસ્વી યજ્ઞદત્ત તેમનાથી વીંધાઈને મહાયુદ્ધમાં અત્યંત ઘાયલ થઈ ભૂમિ પર પડ્યો; છતાં તેની ચેતના તેને છોડી નહોતી.
14.75.18
ततः स पुनरारुह्य वारणप्रवरं रणे ।
अव्यग्रः प्रेषयामास जयार्थी विजयं प्रति ॥ १४.७५.१८ ॥
પછી તે ફરી ઉત્તમ હાથી પર ચઢીને, રણમાં અચળ રહીને, વિજયની ઇચ્છાએ વિજય (અર્જુન) તરફ બાણો છોડવા લાગ્યો.
14.75.19
तस्मै बाणांस्ततो जिष्णुर्निर्मुक्ताशीविषोपमान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो ज्वलितज्वलनोपमान् ॥ १४.७५.१९ ॥
ત્યારે ક્રોધે ભરાયેલા જિષ્ણુ (અર્જુન) એ તેના પર છોડેલા ઝેરી સર્પો જેવા અને સળગતા અગ્નિ જેવા બાણ છોડ્યા.
14.75.20
स तैर्विद्धो महानागो विस्रवन्रुधिरं बभौ ।
हिमवानिव शैलेन्द्रो बहुप्रस्रवणस्तदा ॥ १४.७५.२० ॥
તે બાણોથી વિંધાયેલો એ મહાગજ લોહી વહાવતો ત્યારે અનેક ઝરણાવાળા પર્વતરાજ હિમાલય જેવો શોભી ઊઠ્યો.