Mahābhārata · Adhyāya 14.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.90.1
श्रपयित्वा पशूनन्यान्विधिवद्द्विजसत्तमाः ।
तं तुरङ्गं यथाशास्त्रमालभन्त द्विजातयः ॥ १४.९०.१ ॥
Tendo cozido os outros animais conforme a regra, os melhores dos duas-vezes-nascidos imolaram aquele cavalo segundo as escrituras.
14.90.2
ततः संज्ञप्य तुरगंक विधिवद्याजकर्षभाः ।
उपसंवेशयांचक्रुस्ततस्तां द्रुपदात्मजाम्।
कलाभिस्तिसृभी राजन्यथाविधि मनस्विनीम् ॥ १४.९०.२ ॥
Então os melhores dos oficiantes, tendo abatido o cavalo segundo a regra, fizeram sentar junto dele a filha de Drupada, com três porções, conforme o rito, ó rei, aquela mulher magnânima.
14.90.3
उद्धृत्य तु वपां तस्य यथाशास्त्रं द्विजातयः ।
श्रपयामासुरव्यग्रा विधिवद्भरतर्षभ ॥ १४.९०.३ ॥
Tendo retirado sua gordura conforme as escrituras, os duas-vezes-nascidos, sem perturbação, cozinharam-na segundo a regra, ó touro dos Bharatas.
14.90.4
तं वपाधूमगन्धं तु धर्मराजः सहानुजैः ।
उपाजिघ्रद्यथासास्त्रं सर्वपापापहं तदा ॥ १४.९०.४ ॥
Então o rei Dharma, com seus irmãos mais novos, segundo as escrituras, aspirou aquele aroma da fumaça da gordura, que remove todos os pecados.
14.90.5
शिष्टान्यङ्गानि यान्यासंस्तस्याश्वस्य नराधिप ।
तान्यग्रौ जुहुवुर्धीराः समस्ताः षोडशर्त्विजः ॥ १४.९०.५ ॥
E os membros restantes daquele cavalo, ó senhor dos homens, os dezesseis sacerdotes, todos juntos e com firmeza, ofereceram ao fogo.
14.90.6
संस्थाप्यैवं तस्य राज्ञस्तं यज्ञं शक्रतेजसः ।
व्यासः सशिष्यो भगवान्वर्धयामास तं नृपम् ॥ १४.९०.६ ॥
Assim concluído o sacrifício daquele rei de esplendor semelhante ao de Indra, o bem-aventurado Vyāsa, com seus discípulos, fez prosperar aquele monarca.
14.90.7
ततो युधिष्ठिरः प्रादात्सदस्येभ्यो यथाविधि ।
कोटीः सहस्रं निष्काणां व्यासाय तु वसुंधराम् ॥ १४.९०.७ ॥
Então Yudhiṣṭhira deu, segundo o rito, aos membros da assembleia; e a Vyāsa deu mil koṭis de niṣkas e a terra.
14.90.8
प्रतिगृह्य धरां राजन्व्यासः सत्यवतीसुतः ।
अब्रवीद्भरतश्रेष्ठं धर्मराजं युधिष्ठिरम् ॥ १४.९०.८ ॥
Tendo recebido a terra, ó rei, Vyāsa, filho de Satyavatī, falou a Yudhiṣṭhira, o melhor dos Bharatas, rei do dharma.
14.90.9
वसुधा भवतस्त्वेषां संन्यस्ता राजसत्तम ।
निष्क्रयो दीयतां मह्यं ब्राह्मणा हि धनार्थिना ॥ १४.९०.९ ॥
Ó melhor dos reis, esta terra é tua, tendo sido confiada a eles. Que me seja dado um resgate, pois os brâmanes desejam riqueza.
14.90.10
युधिष्ठिरस्तु तान्विप्रान्प्रत्युवाच महामनाः ।
भ्रातृभिः सहितो धीमान्मध्ये राज्ञां महात्मनाम् ॥ १४.९०.१० ॥
Mas Yudhiṣṭhira, de grande mente e sábio, junto com seus irmãos, respondeu àqueles brâmanes no meio dos reis magnânimos.
14.90.11
अश्वमेधे महायज्ञे पृथिवी दक्षिणा स्मृता ।
अर्जुनेन जिता चेयमृत्विग्भ्यः प्रापिता मया ॥ १४.९०.११ ॥
No grande sacrifício do cavalo, a terra é considerada a dakṣiṇā. Esta terra foi conquistada por Arjuna, e eu fiz com que fosse dada aos sacerdotes.
14.90.12
वनं प्रवेक्ष्ये विप्राग्र्या विभजध्वं महीमिमाम् ।
चतुर्धा पृथिवीं कृत्वा चातुर्होत्रप्रमाणतः ॥ १४.९०.१२ ॥
Ó mais excelentes dos brâmanes, entrarei na floresta. Dividam esta terra em quatro partes segundo a medida do rito dos quatro sacerdotes.
14.90.13
नाहमादातुमिच्छामि ब्रह्मस्वं द्विजसत्तमाः ।
इदं नित्यं मनो विप्रा भ्रातॄणां चैव मे सदा ॥ १४.९०.१३ ॥
Ó melhores dos duas vezes nascidos, não desejo tomar a riqueza dos brâmanes. Ó brâmanes, esta sempre foi a mente minha e de meus irmãos.
14.90.14
इत्युक्तवति तस्मिंस्तु भ्रातरो द्रौपदी च सा ।
एवमेतदिति प्राहुस्तदभूद्रोमहर्षणम् ॥ १४.९०.१४ ॥
Quando ele assim falou, os irmãos e Draupadī disseram: "Assim é." Aquilo arrepiou os cabelos.
14.90.15
ततोऽन्तरिक्षे वागासीत्साधुसाध्विति भारत ।
तथैव द्विजसङ्घानां शंसतां विबभौ स्वनः ॥ १४.९०.१५ ॥
Então, ó Bhārata, uma voz surgiu no céu: "Bem, bem!" E igualmente resplandeceu o som das assembleias de brâmanes que louvavam.
14.90.16
द्वैपायनस्तथा कृष्णः पुनरेव युधिष्ठिरम् ।
प्रोवाच मध्ये विप्राणामिदं सम्पूजयन्मुनिः ॥ १४.९०.१६ ॥
Então Kṛṣṇa Dvaipāyana também falou de novo a Yudhiṣṭhira no meio dos brâmanes, o sábio honrando-os ao dizer isto.
14.90.17
दत्तैषा भवता मह्यं तां ते प्रतिददाम्यहम् ।
हिरण्यं दीयतामेभ्यो ब्राह्मणेभ्यो धराऽस्तु ते ॥ १४.९०.१७ ॥
Esta terra me foi dada por ti; eu a devolvo a ti. Que se dê ouro a estes brâmanes, e que a terra seja tua.
14.90.18
ततोऽब्रवीद्वासुदेवो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
यथाऽऽह भगवान्व्यासस्तथा त्वं कर्तुमर्हसि ॥ १४.९०.१८ ॥
Então Vāsudeva disse a Dharmarāja Yudhiṣṭhira: "Como disse o bem-aventurado Vyāsa, assim deves fazer."
14.90.19
इत्युक्तः स कुरुश्रेष्ठः प्रीतात्मा भ्रातृभिः सह ।
कोटिं कोटिं गवां प्रादाद्दक्षिणां त्रिगुणीकृताम् ॥ १४.९०.१९ ॥
Assim interpelado, o melhor dos Kurus, com o ânimo alegre e junto a seus irmãos, deu dez milhões de vacas cada um, como dakṣiṇā triplicada.
14.90.20
न करिष्यति तल्लोके कश्चिदन्यो नराधिपः ।
यत्कृतं कुरुराजेन मरुत्तस्यानुकुर्वता ॥ १४.९०.२० ॥
Nenhum outro rei no mundo fará o que o rei dos Kurus fez, imitando Marutta.
14.90.21
प्रतिगृह्य तु तद्द्रव्यं कृष्णद्वैपायनो मुनिः ।
ऋत्विग्भ्यः प्रददौ विद्वांश्चतुर्धा व्यभजंश्च ते ॥ १४.९०.२१ ॥
Tendo recebido aquela riqueza, o sábio Kṛṣṇa Dvaipāyana, erudito, entregou-a aos sacerdotes, e eles a dividiram em quatro partes.
14.90.22
धरण्या निष्क्रयं दत्त्वा तद्धिरण्यं युधिष्ठिरः ।
दूतपापो जितस्वर्गो मुमुदे भ्रातृभिः सह ॥ १४.९०.२२ ॥
Tendo dado aquele ouro como resgate da terra, Yudhiṣṭhira, livre do pecado do jogo de dados e tendo conquistado o céu, alegrou-se junto a seus irmãos.
14.90.23
ऋत्विजस्तमपर्यन्तं सुवर्णनिचयं तथा ।
व्यभजन्त द्विजातिभ्यो यथोत्साहं यथासुखम् ॥ १४.९०.२३ ॥
Os sacerdotes repartiram aquele monte imenso de ouro entre os duas vezes nascidos, segundo o seu ânimo e conforto.
14.90.24
यज्ञवाटे च यत्किञ्चिद्धिरण्यं सवि भूषणम् ।
तोरणानि च यूपांश्च घटान्पात्रीस्तथेष्टकाः।
युधिष्ठिराभ्यनुज्ञाताः सर्वं तद्व्यभजन्द्विजाः ॥ १४.९०.२४ ॥
Todo o ouro que havia no recinto do sacrifício, junto com os adornos, os portais, os postes sacrificiais, os jarros, os recipientes e os tijolos, tudo isso os duas vezes nascidos dividiram entre si, com a permissão de Yudhiṣṭhira.
14.90.25
अनन्तरं द्विजातिभ्यः क्षत्रिया जह्रिरे वसु ।
तथा विट्शूद्रसङ्घाश्च तथाऽन्ये म्लेच्छजातयः।
कालेन महता जह्रुस्तत्सुवर्णं ततस्ततः ॥ १४.९०.२५ ॥
Depois, os kṣatriyas tomaram a riqueza dos dvijas, e igualmente as multidões de vaiśyas e śūdras e as outras tribos mlecchas tomaram aquele ouro com o tempo, repetidamente.
14.90.26
ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे मुदिता जग्मुरालयान् ।
तर्पिता वसुना तेन धर्मिराजेन धीमिता ॥ १४.९०.२६ ॥
Então, todos aqueles brâmanes, satisfeitos, voltaram para suas casas, saciados com a riqueza do rei justo, aqueles sábios.
14.90.27
स्वमंशं भगवान्व्यासः कुन्त्यै पादाभिवादितः ।
प्रददौ तस्य महतो हिरण्यस्य महाद्युतिः ॥ १४.९०.२७ ॥
O bem-aventurado Vyāsa, de grande esplendor, saudado aos pés de Kuntī, deu-lhe a sua própria parte daquele grande ouro.
14.90.28
श्वशुरात्प्रीतिदायं तं प्राप्य सा प्रीतमानसा ।
चकार पुण्यकं तेन सुमहत्सङ्घशः पृथा ॥ १४.९०.२८ ॥
Tendo recebido aquele presente de afeto de seu sogro, Pṛthā, com o coração alegre, realizou com aquela riqueza grandes ritos meritórios, muitas vezes.
14.90.29
गत्वा त्ववभृथं राजा विपाप्मा भ्रातृभिः सह ।
सभाज्यमानः शुशुभे महेन्द्रस्त्रिदशैरिव ॥ १४.९०.२९ ॥
Tendo ido ao banho final do sacrifício, o rei sem pecado, honrado junto com seus irmãos, brilhou como brilha o grande Indra, honrado pelos deuses.
14.90.30
पाण्डवाश्च महीपालैः समेतैरभिसंवृताः ।
अशोभन्त महाराज ग्रहस्तारागणैरिव ॥ १४.९०.३० ॥
E os Pāṇḍavas, cercados pelos reis reunidos, grande rei, brilharam como brilham os planetas em meio à multidão de estrelas.
14.90.31
राजभ्योपि ततः प्रादाद्रत्नानि विविधानि च ।
गजानश्वानलङ्कारान्त्रियो वासांसि काञ्चनम् ॥ १४.९०.३१ ॥
Então deu também aos reis diversas joias, elefantes, cavalos, adornos, mulheres, vestes e ouro.
14.90.32
तद्धनौघमपर्यन्तं पार्थः पार्थिवमण्डले ।
विसृजञ्शुशुभे राजन्यथा वैश्रवणस्तथा ॥ १४.९०.३२ ॥
Ó rei, Pārtha resplandecia ao distribuir aquele torrente sem fim de riquezas entre o círculo dos reis, como Vaiśravaṇa (Kubera).
14.90.33
आनीय च तथा वीरं राजानं बभ्रुवाहनम् ।
प्रदाय विपुलं वित्तं गृहात्प्रास्थापयनत्तदा ॥ १४.९०.३३ ॥
Trazendo também o herói, o rei Babhruvāhana, e dando-lhe abundante riqueza, então o despediram de casa.
14.90.34
दुःशलायाश्च तं पौत्रं बालकं भरतर्षभ ।
स्वराज्येऽथ पितुर्धामान्स्वसुः प्रीत्या न्वयेशयत् ॥ १४.९०.३४ ॥
Ó touro dos Bharatas, aquele jovem neto de Duḥśalā ele também estabeleceu no domínio de seu pai, por afeição à irmã.
14.90.35
नृपतींश्चैव तान्सर्वान्सुविभक्तान्सुपूजितान् ।
प्रस्थापयामास वशी कुरुराजो युधिष्ठिरः ॥ १४.९०.३५ ॥
O rei dos Kurus, Yudhiṣṭhira, senhor de si, despediu todos aqueles reis, bem presenteados e bem honrados.
14.90.36
गोविन्दं च महात्मानं बलदेवं महाबलम् ।
तथाऽन्यान्वृष्णिवीरांश्च प्रद्युम्नाद्यान्सहस्रशः ॥ १४.९०.३६ ॥
Govinda, o magnânimo Baladeva de grande força, e os outros heróis dos Vṛṣṇis, milhares liderados por Pradyumna, também (foram despedidos).
14.90.37
पूजयित्वा महाराज यथाविधि महाद्युतिः ।
भ्रातृभिः सहितो राजा प्रास्थापरयदरिंदमः ॥ १४.९०.३७ ॥
Ó grande rei, de grande esplendor, subjugador de inimigos, tendo-os honrado segundo o rito, o rei despediu-os juntamente com os seus irmãos.
14.90.38
एवं बभूव यज्ञः स धर्मिराजस्य धीमतः ।
बह्वन्नधनरत्नौघः सुरामैरेयसागरः ॥ १४.९०.३८ ॥
Assim decorreu o sacrifício do sábio rei Dharmarāja, com torrentes de alimento abundante, riqueza e joias, e um oceano de vinho e licor fermentado.
14.90.39
सर्पिःपङ्का ह्रदा यत्र बभूवुश्चान्नपर्वताः ।
रसालकर्दमा नद्यो बभूवुर्भरतर्षभ ॥ १४.९०.३९ ॥
Havia lagoas de lama de ghee e montanhas de comida, e rios de lama de sumo de manga corriam, ó touro dos Bhāratas.
14.90.40
भक्ष्यखाण्डवरागाणां क्रियतां भुज्यतां तथा ।
पशूनां वध्यतां चैव नान्तं ददृशिरे जनाः ॥ १४.९०.४० ॥
«Que se preparem e comam alimentos, doces de açúcar e bebidas especiadas, e que os animais sejam abatidos», diziam as pessoas; não se via fim.
14.90.41
मत्तप्रमत्तमुदितं सुप्रीतयुवतीजनम् ।
मृदङ्गशङ्खनादैस्च मनोरममभूत्तदा। ॥ १४.९०.४१ ॥
Então aquele lugar, cheio de embriagados e exaltados e de jovens muito alegres, tornou-se encantador com o som de tambores e conchas.
14.90.42
दीयतां भुज्यतां चापि तत्र शब्दो महानभूत् ।
दीयतां दीयतां चेति दिवारात्रमवारितम् ॥ १४.९०.४२ ॥
«Que se dê, que se coma!», um grande clamor ergueu-se ali; «Dai, dai!», continuava dia e noite sem cessar.
14.90.43
तं महोत्सवसंकाशं हृष्टपुष्टजनाकुलम् ।
कथयन्ति स्म पुरुषा नानादेशनिवासिनः ॥ १४.९०.४३ ॥
Homens que viviam em diversas terras costumavam contar daquele sacrifício, semelhante a uma grande festa, cheio de gente alegre e bem nutrida.
14.90.44
वर्षित्वा धनधाराभिः कामै रत्नै रसैस्तथा ।
विपाप्मा भरतश्रेष्ठः कृतार्थः प्राविशत्पुरम् ॥ १४.९०.४४ ॥
Tendo derramado torrentes de riqueza, coisas desejadas, joias e iguarias, o mais excelente dos Bharatas, sem pecado e com seu propósito cumprido, entrou na cidade.