مهابهاراتا · أدهيايا 14.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.94.1
धर्मागतेन त्यागेन भगवन्सर्वमस्ति चेत् ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व कुशलो ह्यसि भाषितुम् ॥ १४.९४.१ ॥
أيها الجليل، إن كان كل شيء يُنال بالتخلي المكتسب بالدارما، فبيّن لي ذلك كله، فإنك بارع في الكلام.
14.94.2
तस्योञ्छवृत्तेर्यद्वृत्तं सक्तुदाने फलं महत् ।
कथितं तु मम ब्रह्मंस्तथ्यमेतदसंशयम् ॥ १४.९४.२ ॥
أيها البراهمي، لقد أُخبرت بسيرة ذلك اللاقط للسنابل وبالثمرة العظيمة لهبة دقيق الشعير؛ وهذا حق لا ريب فيه.
14.94.3
कथं हि सर्वयज्ञेषु निश्चयः परमो भवेत् ।
एतदर्हसि मे वक्तुं निखिलेन द्विजर्षभ ॥ १४.९४.३ ॥
أيها الأفضل بين المولودين مرتين، كيف يكون اليقين الأعلى بين جميع القرابين؟ إنك جدير بأن تبيّن لي ذلك كاملًا.
14.94.4
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अगस्त्यस्य महायज्ञे पुरावृत्तमरिंदम ॥ १४.९४.४ ॥
وهنا أيضًا يُروى هذا الخبر القديم، الواقعة الماضية في الذبيحة العظيمة لأغاستيا، يا قاهر الأعداء.
14.94.5
पुराऽगस्त्यो महातेजा दीक्षां द्वादशवार्षिकीम् ।
प्रविवेश महाराज सर्वभूतहिते रतः ॥ १४.९४.५ ॥
في سالف الزمان دخل أغاستيا ذو البهاء في عهد تكريس دام اثني عشر عامًا، أيها الملك العظيم، مبتهجًا بخير جميع الكائنات.
14.94.6
तत्राग्निकल्पा होतार आसन्सत्रे महात्मनः ।
मूलाहाराः फलाहाराश्चाश्मकुट्टा मरीचिपाः ॥ १४.९४.६ ॥
وكان هناك في سَتْرِ ذلك العظيم كهنةٌ مثل النار، يعيشون على الجذور، ويعيشون على الثمار، ويطحنون بالحجارة، ويشربون أشعة الشمس.
14.94.7
परिपृष्टिका वैघसिकाः प्रसङ्ख्यानास्तथैव च ।
यतयो भिक्षवश्चात्र बभूवुः पर्यवस्थिताः ॥ १४.९४.७ ॥
وكان هناك المتقصّون، وآكلو الفضلات، والمتأملون، وكذلك النساك والمتسولون مجتمعين.
14.94.8
सर्वे प्रत्यक्षधर्माणो जितक्रोधा जितेन्द्रियाः ।
दमे स्थिताश्च सर्वे ते हिंसादंभविवर्जिताः ॥ १४.९४.८ ॥
كان جميعهم ممن يتجلى فيهم الدارما، قد قهروا الغضب وضبطوا الحواس، ثابتين في ضبط النفس، خالين من العنف والرياء.
14.94.9
वृत्ते शुद्धे स्थिता नित्यमिन्द्रियैश्चाप्यबाधिताः ।
उपातिष्ठन्त तं यज्ञं यजन्तस्ते महर्षयः ॥ १४.९४.९ ॥
كانوا دائماً ثابتين في السلوك الطاهر، غير مضطربين بالحواس، فحضر أولئك الكبار من الحكماء ذلك القربان وهم يقيمونه.
14.94.10
यथाशक्त्या भगवता तदन्नं समुपार्जितम् ।
तस्मिन्सत्रे तु यद्वृत्तं यद्योग्यं च तदाऽभवत् ॥ १४.९४.१० ॥
جمع المبارك ذلك الطعام بقدر طاقته؛ وما جرى في ذلك السَّتْر كان حينئذ مناسباً.
14.94.11
तथा ह्यनेकैर्मुनिभिर्महान्तः क्रतवः कृताः ।
एवंविधे त्वगस्त्यस्य वर्तमाने तथाऽध्वरे।
न ववर्ष सहस्राक्षस्तदा भरतसत्तम ॥ १४.९४.११ ॥
وهكذا أقام كثير من الحكماء قرابين عظيمة؛ غير أنه في هذه الحال، والقربان الذي أقامه أغستيا جارٍ، يا خير البهارتيين، لم يُمطر ساهراكشا حينئذ.
14.94.12
ततः कर्मान्तरे राजन्नगस्त्यस्य महात्मनः ।
कथेयमभिनिर्वृत्ता मुनीनां भावितात्मनाम् ॥ १४.९४.१२ ॥
ثم، يا ملك، في خضم الشعيرة، ظهرت هذه الحكاية عن أغستيا العظيم بين الحكماء المطهّرة نفوسهم.
14.94.13
अगस्त्यो यजमानोसौ ददात्यन्नं विमत्सरः ।
न च वर्षति पर्जन्यः कथमन्नं भविष्यति ॥ १४.९४.१३ ॥
أغاستيا، وهو يقيم القربان، يعطي الطعام بلا حسد، لكن السحابة الممطرة لا تمطر. فكيف يكون الطعام إذن؟
14.94.14
सत्रं चेदं महद्विप्रा मुनेर्द्वादशवार्षिकम् ।
न वर्षिष्यति देवश्च वर्षाण्येतानि द्वादश ॥ १४.९४.१४ ॥
أيها البراهمة، هذه الجلسة القربانية العظيمة للحكيم تدوم اثني عشر عامًا؛ ولن يمطر الإله في هذه السنوات الاثنتي عشرة.
14.94.15
एतद्भवन्तः संचिन्त्य महर्षेरस्य धीमतः ।
अगस्त्यस्यातितपसः कर्तुमर्हन्त्यनुग्रहम् ॥ १४.९४.१५ ॥
بعد أن تتأملوا جيدًا في هذا الحكيم العظيم أغاستيا، الحكيم الفطن شديد التقشف، فإنكم جديرون بأن تمنحوه فضلكم.
14.94.16
इत्येवमुक्ते वचने ततोऽगस्त्यः प्रतापवान् ।
प्रोवाच वाक्यं स तदा प्रसाद्य शिरसा मुनीन् ॥ १४.९४.१६ ॥
ولما قيلت هذه الكلمات، أجاب أغاستيا الجليل، مسترضيًا الحكماء بخفض رأسه، فقال عندئذ هذه الكلمات.
14.94.17
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
चिन्तायज्ञं करिष्यामि विधिरेष सनातनः ॥ १४.९४.१७ ॥
إن لم يمطر فاسافا اثني عشر عامًا، فسأقيم قربان الفكر؛ فهذا هو الحكم الأزلي.
14.94.18
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
स्पर्शयज्ञं करिष्यामि विधिरेष सनातनः ॥ १४.९४.१८ ॥
إن لم يمطر فاسافا اثني عشر عامًا، فسأقيم قربان اللمس؛ فهذا هو الحكم الأزلي.
14.94.19
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
व्यायामेनाहरिष्यामि यज्ञानेतान्यतव्रतः ॥ १४.९४.१९ ॥
إن لم يُمطر فاسافا (إندرا) اثني عشر عامًا، فسأتمّ هذه القرابين بالجهد، ثابتًا على نذري.
14.94.20
बीजयज्ञो मयाऽयं वै बहुवर्षसमाचितः ।
बीजैर्हितं करिष्यामि नात्र विघ्नो भविष्यति ॥ १४.९४.२० ॥
هذه القربان بالبذور، الذي جمعته عبر سنين طويلة، سأؤديه بالبذور نفعًا، ولن يقع هنا أي عائق.
14.94.21
नेदं शक्यं वृथा कर्तुं मम सत्रं कथञ्चन ।
वर्षिष्यतीह वा देवो नवा वर्षं भविष्यति ॥ १४.९४.२१ ॥
لا يمكن بأي حال أن يُجعل هذا الجلسة القربانية لي باطلة، سواء أمطر الإله هنا أم لم يمطر، وسواء كان هناك مطر أم لا.
14.94.22
अथवाऽभ्यर्थनामिन्द्रो न करिष्यति कामतः ।
स्वयमिन्द्रो भविष्यामि जीवयिष्यामि च प्रजाः ॥ १४.९४.२२ ॥
أو إن لم يفعل إندرا من تلقاء نفسه بناءً على الطلب، فسأصير أنا إندرا وأحيي الناس.
14.94.23
यो यदाहारजातश्च स तथैव भविष्यति ।
विशेषं चैव कर्तास्मि पुनः पुनरतीव हि ॥ १४.९४.२३ ॥
أيًّا كانت مؤن الطعام فستبقى كما هي؛ وسأُعدّ مرارًا وتكرارًا تدبيرًا وافرًا على نحو خاص.
14.94.24
अद्येह स्वर्णमभ्येतु यच्चान्यद्वसु दुर्लभम् ।
त्रिषु लोकेषु यच्चास्ति तदिहागम्यतां स्वयम् ॥ १४.९४.२४ ॥
فليأتِ الذهب إلى هنا اليوم، وكذلك كل ثروة نادرة أخرى، وكل ما في العوالم الثلاثة، فليأتِ إلى هنا بنفسه.
14.94.25
दिव्याश्चाप्सरसां सङ्घा गन्धर्वाश्च सकिन्नराः ।
विश्वावसुश्च ये चान्ये तेऽप्युपासन्तु मे मखम् ॥ १४.९४.२५ ॥
فلتحضر أيضًا جماعات الأبسراس الإلهية، والغاندهاربا مع الكينّارا، وفيشفافاسو وغيرهم، ويؤدّوا خدمة قرباني.
14.94.26
उत्तरेभ्यः कुरुभ्यश्च यत्किंचिद्वसु विद्यते ।
सर्वं तदिह यज्ञेषु स्वयमेवोपतिष्ठतु ॥ १४.९४.२६ ॥
فليحضر هنا من تلقاء نفسه في القرابين كل ما يوجد من ثروة عند الكورو الشماليين وعند الكورو.
14.94.27
स्वर्गः स्वर्गसदश्चैवक धर्मश्च स्वयमेव तु ।
इत्युक्ते सर्वमेवैतदभवत्तपसा मुनेः।
तस्य दीप्ताग्निमहसस्त्वगस्त्यस्यातितेजसः ॥ १४.९४.२७ ॥
«ليأتِ السماء وما يماثلها، والدارما أيضًا من تلقاء نفسها». فلما قيل ذلك، تحقق كل هذا بقوة تقشف الحكيم، تقشف أغاستيا الذي كان بهاؤه كنار متوهجة وفائق الإشراق.
14.94.28
ततस्ते मुनयो हृष्टा ददृशुस्तपसो बलम् ।
विस्मिता वचनं प्राहुरिदं सर्वे महार्थवत् ॥ १४.९४.२८ ॥
فابتهج أولئك الحكماء، ولما رأوا قوة التقشف دُهشوا، فقالوا جميعًا هذه الكلمات ذات المعنى العظيم.
14.94.29
प्रीताः स्म तव वाक्येन न त्विच्छामस्तपोवनम् ।
तैरेव यज्ञैस्तुष्टाः स्य न्यायेनेच्छामहे वयम् ॥ १४.९४.२९ ॥
لقد سررنا بكلامك، لكننا لا نرغب في غابة التقشف؛ بتلك القرابين نفسها نرضى، فبحق نطلب القرابين.
14.94.30
यज्ञं दीक्षां तथा होमान्यच्चान्यन्मृगयामहे ।
तयोस्संधर्षितैर्यज्ञैर्नान्यतो मृगयामहे ॥ १४.९४.३० ॥
نطلب القربان والتكريس، وكذلك المحارق وما سواها؛ إنما نطلب بالقرابين الموصولة بهذين، لا من مكان آخر.
14.94.31
न्यायेनोपार्जिताहाराः स्वकर्माभिरता वयम् ।
वेदांश्च ब्रह्मचर्येण न्यायतः प्रार्थयामहे ॥ १४.९४.३१ ॥
نعيش على طعام نلناه بالحق، ونبتهج بواجباتنا؛ وبالعفاف في طلب العلم نلتمس الفيدات بالعدل.
14.94.32
न्यायेनोत्तरकालं च गृहेभ्यो निःसृता वयम् ।
धर्मदृष्टैर्विधिद्वारैस्तपस्तप्स्यामहे वयम् ॥ १४.९४.३२ ॥
بالعدل، ثم بعد أن نخرج من بيوتنا، نمارس التقشف بالوسائل المقررة والمُقرّة بالدهرما.
14.94.33
भवतः सम्यगिष्टा तु बुद्धिर्हिसाविवर्जिता ।
एतामहिंसा यज्ञेषु ब्रूयास्त्वं सततं प्रभो ॥ १४.९४.३३ ॥
فكركم حسنٌ مرضيّ، خالٍ من العنف؛ يا سيدي، ينبغي لك أن تعلن دائماً هذه اللاعنف في القرابين.
14.94.34
प्रीतास्ततो भविष्यामो वयं तु द्विजसत्तम ।
विसर्जिताः समाप्तौ च सत्रादस्माद्व्रजामहे ॥ १४.९४.३४ ॥
حينئذٍ، يا خير المولودين مرتين، سنكون راضين؛ ومتى أُذن لنا عند الختام، رحلنا عن هذا الاحتفال القرباني.
14.94.35
तथा कथयतां तेषां देवराजः पुरंदरः ।
ववर्ष सुमहातेजा दृष्ट्वा तस्य तपोबलम् ॥ १४.९४.३५ ॥
وبينما كانوا يتحدثون بذلك، أمطر إندرا، ملك الآلهة ذو البهاء العظيم، إذ رأى قوة تقشّفهم.
14.94.36
आसमाप्तेश्च यज्ञस्य तस्यामितपराक्रमः ।
निकामवर्षी पर्जन्यो बभूव जनमेजय ॥ १४.९४.३६ ॥
وحتى انتهاء ذلك القربان، يا جنمجيّا، صار سحاب ذلك الذي لا تُحدّ شجاعته مِمطراً متى شاء.
14.94.37
प्रसादयामास च तमगस्त्यं त्रिदशेश्वरः ।
स्वयमभ्येत्य राजर्षे पुरस्कृत्य बृहस्पतिम् ॥ १४.९४.३७ ॥
جاء سيد الآلهة بنفسه، مقدّماً برهاسباتي، فأرضى أغستيا. أيها الحكيم الملكي!
14.94.38
ततो यज्ञसमाप्तौ तान्विससर्ज महामुनीन् ।
अगस्त्यः परमप्रीतः पूजयित्वा यथाविधि ॥ १४.९४.३८ ॥
ثم لما انتهت القربان، صرف أغستيا، وقد سُرّ أيّما سرور، أولئك الحكماء العظام بعد أن أكرمهم على الوجه المشروع.