Mahābhārata · Adhyāya 14.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.94.1
धर्मागतेन त्यागेन भगवन्सर्वमस्ति चेत् ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व कुशलो ह्यसि भाषितुम् ॥ १४.९४.१ ॥
Venerable, si todo se alcanza mediante la renuncia obtenida por el dharma, cuéntamelo todo, pues eres hábil en la palabra.
14.94.2
तस्योञ्छवृत्तेर्यद्वृत्तं सक्तुदाने फलं महत् ।
कथितं तु मम ब्रह्मंस्तथ्यमेतदसंशयम् ॥ १४.९४.२ ॥
Oh brahmán, me han contado la conducta de aquel que vivía de espigar y el gran fruto de la donación de harina de cebada; esto es verdad, sin duda.
14.94.3
कथं हि सर्वयज्ञेषु निश्चयः परमो भवेत् ।
एतदर्हसि मे वक्तुं निखिलेन द्विजर्षभ ॥ १४.९४.३ ॥
Oh el mejor de los dvijas, ¿cómo podría surgir la certeza suprema entre todos los sacrificios? Eres digno de contármelo por completo.
14.94.4
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अगस्त्यस्य महायज्ञे पुरावृत्तमरिंदम ॥ १४.९४.४ ॥
Aquí también se recita esta antigua historia, el antiguo suceso del gran sacrificio de Agastya, oh domador de enemigos.
14.94.5
पुराऽगस्त्यो महातेजा दीक्षां द्वादशवार्षिकीम् ।
प्रविवेश महाराज सर्वभूतहिते रतः ॥ १४.९४.५ ॥
En tiempos antiguos, el resplandeciente Agastya entró en una consagración de doce años, oh gran rey, deleitándose en el bien de todos los seres.
14.94.6
तत्राग्निकल्पा होतार आसन्सत्रे महात्मनः ।
मूलाहाराः फलाहाराश्चाश्मकुट्टा मरीचिपाः ॥ १४.९४.६ ॥
Allí, en la sesión sacrificial del magnánimo, había hotṛs semejantes al fuego, que vivían de raíces, de frutos, que molían con piedras y bebían los rayos del sol.
14.94.7
परिपृष्टिका वैघसिकाः प्रसङ्ख्यानास्तथैव च ।
यतयो भिक्षवश्चात्र बभूवुः पर्यवस्थिताः ॥ १४.९४.७ ॥
Los que siguen la investigación, los que comen sobras, los contemplativos, y asimismo ascetas y mendicantes, se encontraban allí reunidos.
14.94.8
सर्वे प्रत्यक्षधर्माणो जितक्रोधा जितेन्द्रियाः ।
दमे स्थिताश्च सर्वे ते हिंसादंभविवर्जिताः ॥ १४.९४.८ ॥
Todos ellos, de dharma manifiesto, vencedores de la ira y dueños de sus sentidos, estaban firmes en el dominio de sí, libres de violencia y de hipocresía.
14.94.9
वृत्ते शुद्धे स्थिता नित्यमिन्द्रियैश्चाप्यबाधिताः ।
उपातिष्ठन्त तं यज्ञं यजन्तस्ते महर्षयः ॥ १४.९४.९ ॥
Siempre firmes en una conducta pura, no perturbados por los sentidos, aquellos grandes sabios asistieron a aquel sacrificio mientras lo celebraban.
14.94.10
यथाशक्त्या भगवता तदन्नं समुपार्जितम् ।
तस्मिन्सत्रे तु यद्वृत्तं यद्योग्यं च तदाऽभवत् ॥ १४.९४.१० ॥
El bienaventurado reunió aquel alimento según sus fuerzas; lo que sucedió en aquella sesión sacrificial fue entonces lo apropiado.
14.94.11
तथा ह्यनेकैर्मुनिभिर्महान्तः क्रतवः कृताः ।
एवंविधे त्वगस्त्यस्य वर्तमाने तथाऽध्वरे।
न ववर्ष सहस्राक्षस्तदा भरतसत्तम ॥ १४.९४.११ ॥
Así, muchos sabios habían realizado grandes sacrificios; pero en tal caso, mientras se celebraba el sacrificio de Agastya, oh mejor de los Bharatas, el de mil ojos no hizo llover entonces.
14.94.12
ततः कर्मान्तरे राजन्नगस्त्यस्य महात्मनः ।
कथेयमभिनिर्वृत्ता मुनीनां भावितात्मनाम् ॥ १४.९४.१२ ॥
Entonces, oh rey, en el curso del rito, esta historia del magnánimo Agastya surgió entre los sabios de alma purificada.
14.94.13
अगस्त्यो यजमानोसौ ददात्यन्नं विमत्सरः ।
न च वर्षति पर्जन्यः कथमन्नं भविष्यति ॥ १४.९४.१३ ॥
Agastya, que realiza el sacrificio, da alimento sin envidia, pero la nube de lluvia no llueve. ¿Cómo habrá entonces alimento?
14.94.14
सत्रं चेदं महद्विप्रा मुनेर्द्वादशवार्षिकम् ।
न वर्षिष्यति देवश्च वर्षाण्येतानि द्वादश ॥ १४.९४.१४ ॥
Oh brahmanes, esta gran sesión sacrificial del sabio dura doce años; el dios no lloverá durante estos doce años.
14.94.15
एतद्भवन्तः संचिन्त्य महर्षेरस्य धीमतः ।
अगस्त्यस्यातितपसः कर्तुमर्हन्त्यनुग्रहम् ॥ १४.९४.१५ ॥
Habiendo considerado bien a este sabio gran sabio Agastya, de gran austeridad, sería digno de vosotros mostrarle vuestra gracia.
14.94.16
इत्येवमुक्ते वचने ततोऽगस्त्यः प्रतापवान् ।
प्रोवाच वाक्यं स तदा प्रसाद्य शिरसा मुनीन् ॥ १४.९४.१६ ॥
Dichas estas palabras, el poderoso Agastya, inclinando la cabeza ante los sabios para propiciarlos, pronunció entonces estas palabras.
14.94.17
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
चिन्तायज्ञं करिष्यामि विधिरेष सनातनः ॥ १४.९४.१७ ॥
Si Vāsava no llueve durante doce años, realizaré un sacrificio de pensamiento; esta es la regla eterna.
14.94.18
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
स्पर्शयज्ञं करिष्यामि विधिरेष सनातनः ॥ १४.९४.१८ ॥
Si Vāsava no llueve durante doce años, realizaré un sacrificio de contacto; esta es la regla eterna.
14.94.19
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
व्यायामेनाहरिष्यामि यज्ञानेतान्यतव्रतः ॥ १४.९४.१९ ॥
Si Vāsava no hiciera llover durante doce años, yo llevaré a cabo estos sacrificios mediante el esfuerzo, firme en mi voto.
14.94.20
बीजयज्ञो मयाऽयं वै बहुवर्षसमाचितः ।
बीजैर्हितं करिष्यामि नात्र विघ्नो भविष्यति ॥ १४.९४.२० ॥
Este sacrificio de semillas, acumulado por mí durante muchos años, lo realizaré beneficiosamente con semillas; no surgirá obstáculo alguno.
14.94.21
नेदं शक्यं वृथा कर्तुं मम सत्रं कथञ्चन ।
वर्षिष्यतीह वा देवो नवा वर्षं भविष्यति ॥ १४.९४.२१ ॥
Este mi sacrificio de sesión no puede en modo alguno hacerse en vano; que aquí llueva el dios o no, que haya lluvia o no.
14.94.22
अथवाऽभ्यर्थनामिन्द्रो न करिष्यति कामतः ।
स्वयमिन्द्रो भविष्यामि जीवयिष्यामि च प्रजाः ॥ १४.९४.२२ ॥
O bien, si Indra, por su propia voluntad, no atiende la súplica, yo mismo me convertiré en Indra y daré vida a los pueblos.
14.94.23
यो यदाहारजातश्च स तथैव भविष्यति ।
विशेषं चैव कर्तास्मि पुनः पुनरतीव हि ॥ १४.९४.२३ ॥
Cualesquiera que sean las provisiones de alimento, así serán; y de nuevo y de nuevo haré una provisión especialmente abundante.
14.94.24
अद्येह स्वर्णमभ्येतु यच्चान्यद्वसु दुर्लभम् ।
त्रिषु लोकेषु यच्चास्ति तदिहागम्यतां स्वयम् ॥ १४.९४.२४ ॥
Que hoy venga aquí el oro, y cualquier otra riqueza rara, y todo lo que existe en los tres mundos, que venga aquí por sí mismo.
14.94.25
दिव्याश्चाप्सरसां सङ्घा गन्धर्वाश्च सकिन्नराः ।
विश्वावसुश्च ये चान्ये तेऽप्युपासन्तु मे मखम् ॥ १४.९४.२५ ॥
Que también acudan a mi sacrificio las divinas multitudes de apsarases, los gandharvas junto con los kinnaras, Viśvāvasu y los demás.
14.94.26
उत्तरेभ्यः कुरुभ्यश्च यत्किंचिद्वसु विद्यते ।
सर्वं तदिह यज्ञेषु स्वयमेवोपतिष्ठतु ॥ १४.९४.२६ ॥
Toda la riqueza que exista en los Kuru del norte y en los Kuru, que toda ella se presente aquí en los sacrificios por sí misma.
14.94.27
स्वर्गः स्वर्गसदश्चैवक धर्मश्च स्वयमेव तु ।
इत्युक्ते सर्वमेवैतदभवत्तपसा मुनेः।
तस्य दीप्ताग्निमहसस्त्वगस्त्यस्यातितेजसः ॥ १४.९४.२७ ॥
«Que el cielo, lo semejante al cielo, y también el dharma vengan por sí mismos». Dicho esto, todo ello sucedió por el poder de la ascesis del sabio, de Agastya, cuyo esplendor era fuego ardiente y de extremo resplandor.
14.94.28
ततस्ते मुनयो हृष्टा ददृशुस्तपसो बलम् ।
विस्मिता वचनं प्राहुरिदं सर्वे महार्थवत् ॥ १४.९४.२८ ॥
Entonces aquellos sabios, complacidos y asombrados al ver el poder de la ascesis, todos juntos pronunciaron estas palabras de gran sentido.
14.94.29
प्रीताः स्म तव वाक्येन न त्विच्छामस्तपोवनम् ।
तैरेव यज्ञैस्तुष्टाः स्य न्यायेनेच्छामहे वयम् ॥ १४.९४.२९ ॥
Estamos complacidos con tus palabras, pero no deseamos un bosque de ascesis. Nos satisfacen esos mismos sacrificios; con justicia deseamos sacrificios.
14.94.30
यज्ञं दीक्षां तथा होमान्यच्चान्यन्मृगयामहे ।
तयोस्संधर्षितैर्यज्ञैर्नान्यतो मृगयामहे ॥ १४.९४.३० ॥
Buscamos el sacrificio, la consagración, asimismo las ofrendas de fuego y todo lo demás; por medio de sacrificios unidos a estos dos buscamos, y no de otra manera.
14.94.31
न्यायेनोपार्जिताहाराः स्वकर्माभिरता वयम् ।
वेदांश्च ब्रह्मचर्येण न्यायतः प्रार्थयामहे ॥ १४.९४.३१ ॥
Vivimos de alimentos obtenidos legítimamente y nos deleitamos en nuestros propios deberes; mediante la disciplina del brahmacarya pedimos los Vedas por medios justos.
14.94.32
न्यायेनोत्तरकालं च गृहेभ्यो निःसृता वयम् ।
धर्मदृष्टैर्विधिद्वारैस्तपस्तप्स्यामहे वयम् ॥ १४.९४.३२ ॥
Legítimamente, y después, habiendo salido de nuestras casas, practicaremos el tapas por los medios prescritos y aprobados por el dharma.
14.94.33
भवतः सम्यगिष्टा तु बुद्धिर्हिसाविवर्जिता ।
एतामहिंसा यज्ञेषु ब्रूयास्त्वं सततं प्रभो ॥ १४.९४.३३ ॥
Vuestro entendimiento es verdaderamente grato, libre de violencia; oh señor, debéis proclamar siempre esta ahiṃsā en los sacrificios.
14.94.34
प्रीतास्ततो भविष्यामो वयं तु द्विजसत्तम ।
विसर्जिताः समाप्तौ च सत्रादस्माद्व्रजामहे ॥ १४.९४.३४ ॥
Entonces, oh mejor de los dvija, estaremos complacidos; despedidos al término, partiremos de esta sesión sacrificial.
14.94.35
तथा कथयतां तेषां देवराजः पुरंदरः ।
ववर्ष सुमहातेजा दृष्ट्वा तस्य तपोबलम् ॥ १४.९४.३५ ॥
Mientras ellos hablaban así, Indra, rey de los dioses, de gran esplendor, al ver su poder de tapas, hizo llover.
14.94.36
आसमाप्तेश्च यज्ञस्य तस्यामितपराक्रमः ।
निकामवर्षी पर्जन्यो बभूव जनमेजय ॥ १४.९४.३६ ॥
Hasta la conclusión de aquel sacrificio, oh Janamejaya, la nube de lluvia de aquel de valor sin límite se volvió una que llovía a voluntad.
14.94.37
प्रसादयामास च तमगस्त्यं त्रिदशेश्वरः ।
स्वयमभ्येत्य राजर्षे पुरस्कृत्य बृहस्पतिम् ॥ १४.९४.३७ ॥
El señor de los dioses mismo se acercó, poniendo a Bṛhaspati al frente, y aplacó a Agastya. ¡Oh, sabio real!
14.94.38
ततो यज्ञसमाप्तौ तान्विससर्ज महामुनीन् ।
अगस्त्यः परमप्रीतः पूजयित्वा यथाविधि ॥ १४.९४.३८ ॥
Entonces, al concluir el sacrificio, Agastya, muy complacido, honró a aquellos grandes sabios según la regla y los despidió.