மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.94.1
धर्मागतेन त्यागेन भगवन्सर्वमस्ति चेत् ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व कुशलो ह्यसि भाषितुम् ॥ १४.९४.१ ॥
ஐயனே, தர்மத்தால் பெற்ற தியாகத்தால் அனைத்தும் கிடைக்குமெனில், அதை எல்லாம் எனக்குச் சொல்லுங்கள்; நீங்கள் பேசுவதில் திறமையானவர்.
14.94.2
तस्योञ्छवृत्तेर्यद्वृत्तं सक्तुदाने फलं महत् ।
कथितं तु मम ब्रह्मंस्तथ्यमेतदसंशयम् ॥ १४.९४.२ ॥
பிராமணரே, உஞ்சவிருத்தியில் வாழ்ந்தவனின் நடத்தையும், சத்து தானத்தின் பெரும் பலனும் எனக்குச் சொல்லப்பட்டன; இது உண்மை, சந்தேகமில்லை.
14.94.3
कथं हि सर्वयज्ञेषु निश्चयः परमो भवेत् ।
एतदर्हसि मे वक्तुं निखिलेन द्विजर्षभ ॥ १४.९४.३ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, எல்லா யாகங்களிலும் உயர்ந்த உறுதி எவ்வாறு ஏற்படும்? இதை முழுமையாக எனக்குச் சொல்லத் தகுந்தவர் நீங்களே.
14.94.4
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अगस्त्यस्य महायज्ञे पुरावृत्तमरिंदम ॥ १४.९४.४ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்த பழைய இதிகாசத்தைச் சொல்லுவர்: அகஸ்தியரின் பெரும் யாகத்தில் நடந்த பழைய வரலாறு, ஓ எதிரிகளை அடக்குபவனே.
14.94.5
पुराऽगस्त्यो महातेजा दीक्षां द्वादशवार्षिकीम् ।
प्रविवेश महाराज सर्वभूतहिते रतः ॥ १४.९४.५ ॥
முன்பொரு காலத்தில் மகா தேஜஸ்வியான அகஸ்தியர் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் நீடிக்கும் தீக்ஷையை ஏற்றார், ஓ மகாராஜனே; அவர் எல்லா உயிர்களின் நலனிலும் ஈடுபட்டிருந்தார்.
14.94.6
तत्राग्निकल्पा होतार आसन्सत्रे महात्मनः ।
मूलाहाराः फलाहाराश्चाश्मकुट्टा मरीचिपाः ॥ १४.९४.६ ॥
அங்கே அந்த மகாத்மாவின் சத்ரத்தில் நெருப்பைப் போன்ற ஹோதாக்கள் இருந்தனர்—வேர்களை உண்பவர்கள், பழங்களை உண்பவர்கள், கல்லில் இடித்து உண்பவர்கள், ஒளிக்கதிர்களை அருந்துபவர்கள்.
14.94.7
परिपृष्टिका वैघसिकाः प्रसङ्ख्यानास्तथैव च ।
यतयो भिक्षवश्चात्र बभूवुः पर्यवस्थिताः ॥ १४.९४.७ ॥
பரிபிருஷ்டிகர்களும், வைகசிகர்களும், பிரசங்க்யானர்களும், அவ்வாறே யதிகளும் பிக்ஷுக்களும் அங்கு கூடியிருந்தனர்.
14.94.8
सर्वे प्रत्यक्षधर्माणो जितक्रोधा जितेन्द्रियाः ।
दमे स्थिताश्च सर्वे ते हिंसादंभविवर्जिताः ॥ १४.९४.८ ॥
அவர்கள் அனைவரும் கண்கூடான தர்மம் உடையவர்கள், கோபத்தை வென்றவர்கள், புலன்களை அடக்கியவர்கள்; தமத்தில் நிலைத்தவர்கள், வன்முறையும் வஞ்சகமும் அற்றவர்கள்.
14.94.9
वृत्ते शुद्धे स्थिता नित्यमिन्द्रियैश्चाप्यबाधिताः ।
उपातिष्ठन्त तं यज्ञं यजन्तस्ते महर्षयः ॥ १४.९४.९ ॥
தூய ஒழுக்கத்தில் எப்போதும் நிலைத்தவர்கள், புலன்களால் தடுக்கப்படாதவர்கள்; அந்த யாகத்தில் யாகம் செய்தவாறு அந்த மகாரிஷிகள் அதனை அணுகினர்.
14.94.10
यथाशक्त्या भगवता तदन्नं समुपार्जितम् ।
तस्मिन्सत्रे तु यद्वृत्तं यद्योग्यं च तदाऽभवत् ॥ १४.९४.१० ॥
பகவான் தன் சக்திக்கேற்ப அந்த உணவைச் சேகரித்தார்; அந்த சத்ரத்தில் நடந்ததும் அப்போது பொருத்தமானதுமாக இருந்தது.
14.94.11
तथा ह्यनेकैर्मुनिभिर्महान्तः क्रतवः कृताः ।
एवंविधे त्वगस्त्यस्य वर्तमाने तथाऽध्वरे।
न ववर्ष सहस्राक्षस्तदा भरतसत्तम ॥ १४.९४.११ ॥
இவ்வாறே பல முனிவர்களால் பெரிய யாகங்கள் செய்யப்பட்டிருந்தன; ஆனால் இப்படிப்பட்ட நிலையில், அகஸ்தியரின் அந்த யாகம் நடந்துகொண்டிருக்கையில், ஹே பரதசிறந்தவா, ஆயிரம் கண்ணான இந்திரன் அப்போது மழை பொழியவில்லை.
14.94.12
ततः कर्मान्तरे राजन्नगस्त्यस्य महात्मनः ।
कथेयमभिनिर्वृत्ता मुनीनां भावितात्मनाम् ॥ १४.९४.१२ ॥
பின்பு, ஹே அரசே, யாகச் செயலின் நடுவில் மகாத்மா அகஸ்தியரின் இந்தக் கதை, தூய உள்ளம் கொண்ட முனிவர்களிடையே எழுந்தது.
14.94.13
अगस्त्यो यजमानोसौ ददात्यन्नं विमत्सरः ।
न च वर्षति पर्जन्यः कथमन्नं भविष्यति ॥ १४.९४.१३ ॥
அகஸ்தியர் யாகம் செய்து பொறாமையின்றி அன்னம் அளிக்கிறார்; ஆனால் மேகம் மழை பொழியவில்லை. அப்படியானால் அன்னம் எப்படி விளையும்?
14.94.14
सत्रं चेदं महद्विप्रा मुनेर्द्वादशवार्षिकम् ।
न वर्षिष्यति देवश्च वर्षाण्येतानि द्वादश ॥ १४.९४.१४ ॥
அந்தணர்களே, முனிவரின் இந்த மகா சத்திரம் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் நீடிக்கும்; தேவன் இந்தப் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளும் மழை பொழியமாட்டான்.
14.94.15
एतद्भवन्तः संचिन्त्य महर्षेरस्य धीमतः ।
अगस्त्यस्यातितपसः कर्तुमर्हन्त्यनुग्रहम् ॥ १४.९४.१५ ॥
ஞானமுள்ள, மிகுந்த தவமுள்ள இந்த மகரிஷி அகஸ்தியரை நன்கு சிந்தித்து, அவர்மீது அருள் புரியத் தகுந்தவர்கள் நீங்கள்.
14.94.16
इत्येवमुक्ते वचने ततोऽगस्त्यः प्रतापवान् ।
प्रोवाच वाक्यं स तदा प्रसाद्य शिरसा मुनीन् ॥ १४.९४.१६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட பின், வலிமைமிக்க அகஸ்தியர் முனிவர்களைத் தலை வணங்கி மகிழ்வித்து அப்போது இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
14.94.17
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
चिन्तायज्ञं करिष्यामि विधिरेष सनातनः ॥ १४.९४.१७ ॥
வாசவன் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் மழை பொழியாவிட்டால், நான் சிந்தனை யாகம் செய்வேன்; இதுவே நித்திய விதி.
14.94.18
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
स्पर्शयज्ञं करिष्यामि विधिरेष सनातनः ॥ १४.९४.१८ ॥
வாசவன் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் மழை பொழியாவிட்டால், நான் ஸ்பரிச யாகம் செய்வேன்; இதுவே நித்திய விதி.
14.94.19
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
व्यायामेनाहरिष्यामि यज्ञानेतान्यतव्रतः ॥ १४.९४.१९ ॥
இந்திரன் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் மழை பெய்விக்காவிட்டால், நான் உறுதியான விரதத்துடன் முயற்சியால் இந்த யज்ஞங்களைச் செய்து முடிப்பேன்.
14.94.20
बीजयज्ञो मयाऽयं वै बहुवर्षसमाचितः ।
बीजैर्हितं करिष्यामि नात्र विघ्नो भविष्यति ॥ १४.९४.२० ॥
பல ஆண்டுகளாகச் சேமித்த இந்த விதை-யஜ்ஞத்தை நான் விதைகளால் நன்மை பயக்கும் வகையில் செய்வேன்; இதில் எந்தத் தடையும் இருக்காது.
14.94.21
नेदं शक्यं वृथा कर्तुं मम सत्रं कथञ्चन ।
वर्षिष्यतीह वा देवो नवा वर्षं भविष्यति ॥ १४.९४.२१ ॥
என் இந்த சத்திரம் எவ்வழியிலும் வீணாக்கப்படக் கூடாது; இங்கே தேவன் மழை பெய்விப்பாரா இல்லையா, மழை உண்டாகுமா இல்லையா.
14.94.22
अथवाऽभ्यर्थनामिन्द्रो न करिष्यति कामतः ।
स्वयमिन्द्रो भविष्यामि जीवयिष्यामि च प्रजाः ॥ १४.९४.२२ ॥
அல்லது இந்திரன் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கித் தாமாக எதுவும் செய்யாவிட்டால், நானே இந்திரனாகி மக்களை உயிர்ப்பிப்பேன்.
14.94.23
यो यदाहारजातश्च स तथैव भविष्यति ।
विशेषं चैव कर्तास्मि पुनः पुनरतीव हि ॥ १४.९४.२३ ॥
எந்த உணவுப் பொருட்கள் உள்ளனவோ அவை அவ்வாறே இருக்கும்; நான் மீண்டும் மீண்டும் சிறப்பாக மிகுதியாக ஏற்பாடு செய்வேன்.
14.94.24
अद्येह स्वर्णमभ्येतु यच्चान्यद्वसु दुर्लभम् ।
त्रिषु लोकेषु यच्चास्ति तदिहागम्यतां स्वयम् ॥ १४.९४.२४ ॥
இன்று இங்கே பொன் வரட்டும்; மற்றும் அரிய செல்வம், மூன்று உலகங்களிலும் உள்ள எல்லாம் தானாகவே இங்கு வரட்டும்.
14.94.25
दिव्याश्चाप्सरसां सङ्घा गन्धर्वाश्च सकिन्नराः ।
विश्वावसुश्च ये चान्ये तेऽप्युपासन्तु मे मखम् ॥ १४.९४.२५ ॥
தெய்வீக அப்சரஸ் கூட்டங்களும், கின்னரர்களுடன் கூடிய கந்தர்வர்களும், விஸ்வாவசுவும், வேறு எவர்களும் அவர்களும் என் யாகத்தில் வந்து பணிபுரியட்டும்.
14.94.26
उत्तरेभ्यः कुरुभ्यश्च यत्किंचिद्वसु विद्यते ।
सर्वं तदिह यज्ञेषु स्वयमेवोपतिष्ठतु ॥ १४.९४.२६ ॥
வடக்கு குருக்களிடமும் குருக்களிடமும் உள்ள எல்லா செல்வமும் இங்கே யாகங்களில் தானாகவே வந்து சேரட்டும்.
14.94.27
स्वर्गः स्वर्गसदश्चैवक धर्मश्च स्वयमेव तु ।
इत्युक्ते सर्वमेवैतदभवत्तपसा मुनेः।
तस्य दीप्ताग्निमहसस्त्वगस्त्यस्यातितेजसः ॥ १४.९४.२७ ॥
சுவர்க்கமும், சுவர்க்கத்திற்கு ஒத்த பேறும், தர்மமும் தானாகவே வரட்டும் என்று சொல்லப்பட்டதும், முனிவரின் தவத்தால் இவை அனைத்தும் நிகழ்ந்தன; அந்தப் பற்றியெரியும் அக்னி போன்ற பேரொளி கொண்ட அகஸ்தியருடைய தவம் அது.
14.94.28
ततस्ते मुनयो हृष्टा ददृशुस्तपसो बलम् ।
विस्मिता वचनं प्राहुरिदं सर्वे महार्थवत् ॥ १४.९४.२८ ॥
பின்னர் அந்த முனிவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் தவத்தின் வலிமையைக் கண்டு வியந்து, அனைவரும் சேர்ந்து இந்த பெரும் பொருள் நிறைந்த சொற்களைச் சொன்னார்கள்.
14.94.29
प्रीताः स्म तव वाक्येन न त्विच्छामस्तपोवनम् ।
तैरेव यज्ञैस्तुष्टाः स्य न्यायेनेच्छामहे वयम् ॥ १४.९४.२९ ॥
உங்கள் சொல்லால் நாங்கள் மகிழ்ந்தோம்; ஆனால் தவவனத்தை நாங்கள் விரும்பவில்லை. அந்த யாகங்களாலேயே நாங்கள் திருப்தி அடைகிறோம்; முறையாக யாகங்களையே நாங்கள் விரும்புகிறோம்.
14.94.30
यज्ञं दीक्षां तथा होमान्यच्चान्यन्मृगयामहे ।
तयोस्संधर्षितैर्यज्ञैर्नान्यतो मृगयामहे ॥ १४.९४.३० ॥
யாகத்தையும், தீக்ஷையையும், அவ்வாறே ஹோமங்களையும், வேறு எதையும் நாங்கள் தேடுகிறோம். அவ்விரண்டும் கலந்த யாகங்களால்தான் நாங்கள் தேடுகிறோம்; வேறு வழியில் தேடுவதில்லை.
14.94.31
न्यायेनोपार्जिताहाराः स्वकर्माभिरता वयम् ।
वेदांश्च ब्रह्मचर्येण न्यायतः प्रार्थयामहे ॥ १४.९४.३१ ॥
நியாயமாகப் பெற்ற உணவை உண்டு, நம் கடமைகளில் ஈடுபட்டிருக்கிறோம்; பிரம்மசரியத்துடன் வேதங்களை நியாயமாகப் பெற விரும்புகிறோம்.
14.94.32
न्यायेनोत्तरकालं च गृहेभ्यो निःसृता वयम् ।
धर्मदृष्टैर्विधिद्वारैस्तपस्तप्स्यामहे वयम् ॥ १४.९४.३२ ॥
நியாயமாக, பின்னர் வீடுகளை விட்டுப் புறப்பட்டு, தர்மம் அங்கீகரித்த விதிமுறைகளால் தவம் செய்வோம்.
14.94.33
भवतः सम्यगिष्टा तु बुद्धिर्हिसाविवर्जिता ।
एतामहिंसा यज्ञेषु ब्रूयास्त्वं सततं प्रभो ॥ १४.९४.३३ ॥
உங்கள் அறிவு நன்கு விரும்பத்தக்கது, வன்முறையற்றது; ஓ பிரபுவே, யாகங்களில் எப்போதும் இந்த அகிம்சையையே நீங்கள் கூறுங்கள்.
14.94.34
प्रीतास्ततो भविष्यामो वयं तु द्विजसत्तम ।
विसर्जिताः समाप्तौ च सत्रादस्माद्व्रजामहे ॥ १४.९४.३४ ॥
ஓ இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, அப்போது நாங்கள் மகிழ்ச்சியடைவோம்; முடிவில் விடைபெற்று இந்தச் சத்திரத்திலிருந்து செல்வோம்.
14.94.35
तथा कथयतां तेषां देवराजः पुरंदरः ।
ववर्ष सुमहातेजा दृष्ट्वा तस्य तपोबलम् ॥ १४.९४.३५ ॥
அவர்கள் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், மிகு தேஜஸ் கொண்ட தேவராஜன் புரந்தரன் அவர்களின் தவ வலிமையைக் கண்டு மழை பொழிந்தான்.
14.94.36
आसमाप्तेश्च यज्ञस्य तस्यामितपराक्रमः ।
निकामवर्षी पर्जन्यो बभूव जनमेजय ॥ १४.९४.३६ ॥
யாகம் முடியும் வரை, ஓ ஜனமேஜயா, அந்த அளவற்ற பராக்கிரமம் கொண்டவனின் மேகம் விரும்பியபடி மழை பொழிவதாக இருந்தது.
14.94.37
प्रसादयामास च तमगस्त्यं त्रिदशेश्वरः ।
स्वयमभ्येत्य राजर्षे पुरस्कृत्य बृहस्पतिम् ॥ १४.९४.३७ ॥
தேவர்களின் தலைவன் இந்திரன் தானே வந்து, பிரகஸ்பதியை முன்னிறுத்தி, அகஸ்தியரை சமாதானப்படுத்தினான். ஓ அரசரிஷியே!
14.94.38
ततो यज्ञसमाप्तौ तान्विससर्ज महामुनीन् ।
अगस्त्यः परमप्रीतः पूजयित्वा यथाविधि ॥ १४.९४.३८ ॥
பின்னர் யாகம் நிறைவடைந்ததும், மிகவும் மகிழ்ந்த அகஸ்தியர் முறைப்படி அவர்களை வழிபட்டு, அந்த மகாமுனிவர்களை அனுப்பி வைத்தார்.