ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.94.1
धर्मागतेन त्यागेन भगवन्सर्वमस्ति चेत् ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व कुशलो ह्यसि भाषितुम् ॥ १४.९४.१ ॥
ಓ ಭಗವಂತನೇ, ಧರ್ಮದಿಂದ ಪಡೆದ ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಲಭಿಸುವುದಾದರೆ, ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ; ನೀವು ಮಾತನಾಡುವಲ್ಲಿ ಕುಶಲರು.
14.94.2
तस्योञ्छवृत्तेर्यद्वृत्तं सक्तुदाने फलं महत् ।
कथितं तु मम ब्रह्मंस्तथ्यमेतदसंशयम् ॥ १४.९४.२ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಉಂಛವೃತ್ತಿಯ ಆತನ ನಡೆ ಮತ್ತು ಸತ್ತು ದಾನದ ಮಹಾಫಲವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಇದು ಸತ್ಯ, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
14.94.3
कथं हि सर्वयज्ञेषु निश्चयः परमो भवेत् ।
एतदर्हसि मे वक्तुं निखिलेन द्विजर्षभ ॥ १४.९४.३ ॥
ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ನಿಶ್ಚಯ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುವುದು? ಇದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನನಗೆ ಹೇಳಲು ನೀವೇ ಅರ್ಹರು.
14.94.4
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अगस्त्यस्य महायज्ञे पुरावृत्तमरिंदम ॥ १४.९४.४ ॥
ಇಲ್ಲೂ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಮಹಾಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹಿಂದಿನ ವೃತ್ತಾಂತ, ಓ ಶತ್ರುದಮನನೇ.
14.94.5
पुराऽगस्त्यो महातेजा दीक्षां द्वादशवार्षिकीम् ।
प्रविवेश महाराज सर्वभूतहिते रतः ॥ १४.९४.५ ॥
ಹಿಂದೆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ದೀಕ್ಷೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು, ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ; ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಹಿತದಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು.
14.94.6
तत्राग्निकल्पा होतार आसन्सत्रे महात्मनः ।
मूलाहाराः फलाहाराश्चाश्मकुट्टा मरीचिपाः ॥ १४.९४.६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಸತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಸಮಾನರಾದ ಹೋತೃಗಳಿದ್ದರು—ಬೇರುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವವರು, ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವವರು, ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಟ್ಟಿ ತಿನ್ನುವವರು, ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಕುಡಿಯುವವರು.
14.94.7
परिपृष्टिका वैघसिकाः प्रसङ्ख्यानास्तथैव च ।
यतयो भिक्षवश्चात्र बभूवुः पर्यवस्थिताः ॥ १४.९४.७ ॥
ಪರಿಪೃಷ್ಟಿಕರು, ವೈಘಸಿಕರು, ಪ್ರಸಂಖ್ಯಾನರು, ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಯತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಭಿಕ್ಷುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದರು.
14.94.8
सर्वे प्रत्यक्षधर्माणो जितक्रोधा जितेन्द्रियाः ।
दमे स्थिताश्च सर्वे ते हिंसादंभविवर्जिताः ॥ १४.९४.८ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಧರ್ಮವುಳ್ಳವರು, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಗೆದ್ದವರು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು; ದಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರು, ಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ದಂಭರಹಿತರು.
14.94.9
वृत्ते शुद्धे स्थिता नित्यमिन्द्रियैश्चाप्यबाधिताः ।
उपातिष्ठन्त तं यज्ञं यजन्तस्ते महर्षयः ॥ १४.९४.९ ॥
ಶುದ್ಧ ನಡತೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ನೆಲೆಸಿದವರು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಬಾಧಿತರಾಗದವರು; ಆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.
14.94.10
यथाशक्त्या भगवता तदन्नं समुपार्जितम् ।
तस्मिन्सत्रे तु यद्वृत्तं यद्योग्यं च तदाऽभवत् ॥ १४.९४.१० ॥
ಭಗವಂತನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆ ಅನ್ನವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದನು; ಆ ಸತ್ರದಲ್ಲಿ ನಡೆದುದು ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯವಾದುದು ಆಗಿತ್ತು.
14.94.11
तथा ह्यनेकैर्मुनिभिर्महान्तः क्रतवः कृताः ।
एवंविधे त्वगस्त्यस्य वर्तमाने तथाऽध्वरे।
न ववर्ष सहस्राक्षस्तदा भरतसत्तम ॥ १४.९४.११ ॥
ಹೀಗೆಯೇ ಅನೇಕ ಮುನಿಗಳಿಂದ ಮಹಾ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಆ ಯಜ್ಞ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನು ಆಗ ಮಳೆ ಸುರಿಸಲಿಲ್ಲ.
14.94.12
ततः कर्मान्तरे राजन्नगस्त्यस्य महात्मनः ।
कथेयमभिनिर्वृत्ता मुनीनां भावितात्मनाम् ॥ १४.९४.१२ ॥
ಆಗ, ಓ ರಾಜನೇ, ಕರ್ಮದ ನಡುವೆ ಮಹಾತ್ಮ ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಈ ಕಥೆಯು ಭಾವಿತಾತ್ಮರಾದ ಮುನಿಗಳ ನಡುವೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
14.94.13
अगस्त्यो यजमानोसौ ददात्यन्नं विमत्सरः ।
न च वर्षति पर्जन्यः कथमन्नं भविष्यति ॥ १४.९४.१३ ॥
ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದೆ ಅನ್ನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಆದರೆ ಮೇಘ ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಅನ್ನ ಹೇಗೆ ಆಗುವುದು?
14.94.14
सत्रं चेदं महद्विप्रा मुनेर्द्वादशवार्षिकम् ।
न वर्षिष्यति देवश्च वर्षाण्येतानि द्वादश ॥ १४.९४.१४ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ಮುನಿಯ ಈ ಮಹಾ ಸತ್ರ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳದು; ದೇವರು ಈ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳು ಮಳೆ ಸುರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
14.94.15
एतद्भवन्तः संचिन्त्य महर्षेरस्य धीमतः ।
अगस्त्यस्यातितपसः कर्तुमर्हन्त्यनुग्रहम् ॥ १४.९४.१५ ॥
ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಅತ್ಯಂತ ತಪಸ್ವಿಯೂ ಆದ ಈ ಮಹರ್ಷಿ ಅಗಸ್ತ್ಯರ ಕುರಿತು ನೀವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಬೇಕು.
14.94.16
इत्येवमुक्ते वचने ततोऽगस्त्यः प्रतापवान् ।
प्रोवाच वाक्यं स तदा प्रसाद्य शिरसा मुनीन् ॥ १४.९४.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾದಾಗ, ಪ್ರತಾಪವಂತ ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಮುನಿಗಳನ್ನು ತಲೆ ಬಾಗಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ ಆಗ ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದರು.
14.94.17
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
चिन्तायज्ञं करिष्यामि विधिरेष सनातनः ॥ १४.९४.१७ ॥
ವಾಸವನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಮಳೆ ಸುರಿಸದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಚಿಂತಾಯಜ್ಞ ಮಾಡುವೆನು; ಇದು ಸನಾತನ ವಿಧಿ.
14.94.18
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
स्पर्शयज्ञं करिष्यामि विधिरेष सनातनः ॥ १४.९४.१८ ॥
ವಾಸವನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಮಳೆ ಸುರಿಸದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಸ್ಪರ್ಶಯಜ್ಞ ಮಾಡುವೆನು; ಇದು ಸನಾತನ ವಿಧಿ.
14.94.19
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
व्यायामेनाहरिष्यामि यज्ञानेतान्यतव्रतः ॥ १४.९४.१९ ॥
ಇಂದ್ರನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಳೆ ಸುರಿಸದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ವ್ರತನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಶ್ರಮದಿಂದ ಈ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವೆನು.
14.94.20
बीजयज्ञो मयाऽयं वै बहुवर्षसमाचितः ।
बीजैर्हितं करिष्यामि नात्र विघ्नो भविष्यति ॥ १४.९४.२० ॥
ಬಹು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಈ ಬೀಜಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾನು ಬೀಜಗಳಿಂದ ಹಿತಕರವಾಗಿ ನಡೆಸುವೆನು; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ವಿಘ್ನವೂ ಆಗದು.
14.94.21
नेदं शक्यं वृथा कर्तुं मम सत्रं कथञ्चन ।
वर्षिष्यतीह वा देवो नवा वर्षं भविष्यति ॥ १४.९४.२१ ॥
ನನ್ನ ಈ ಸತ್ರವನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ನಡೆಸಲಾಗದು; ಇಲ್ಲಿ ದೇವನು ಮಳೆ ಸುರಿಸುವನೋ ಇಲ್ಲವೋ, ಮಳೆ ಬರುವುದೋ ಇಲ್ಲವೋ.
14.94.22
अथवाऽभ्यर्थनामिन्द्रो न करिष्यति कामतः ।
स्वयमिन्द्रो भविष्यामि जीवयिष्यामि च प्रजाः ॥ १४.९४.२२ ॥
ಅಥವಾ ಇಂದ್ರನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಸ್ಪಂದಿಸದಿದ್ದರೆ, ನಾನೇ ಇಂದ್ರನಾಗಿ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಡುವೆನು.
14.94.23
यो यदाहारजातश्च स तथैव भविष्यति ।
विशेषं चैव कर्तास्मि पुनः पुनरतीव हि ॥ १४.९४.२३ ॥
ಯಾವ ಆಹಾರ ವಸ್ತುಗಳು ಇವೆಯೋ ಅವು ಹಾಗೆಯೇ ಇರುವುವು; ನಾನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅತ್ಯಧಿಕವಾಗಿ ಏರ್ಪಾಡು ಮಾಡುವೆನು.
14.94.24
अद्येह स्वर्णमभ्येतु यच्चान्यद्वसु दुर्लभम् ।
त्रिषु लोकेषु यच्चास्ति तदिहागम्यतां स्वयम् ॥ १४.९४.२४ ॥
ಇಂದು ಇಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಬರಲಿ; ಇತರ ದುರ್ಲಭ ಸಂಪತ್ತು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವುದೆಲ್ಲವೂ ತಾನಾಗಿಯೇ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಲಿ.
14.94.25
दिव्याश्चाप्सरसां सङ्घा गन्धर्वाश्च सकिन्नराः ।
विश्वावसुश्च ये चान्ये तेऽप्युपासन्तु मे मखम् ॥ १४.९४.२५ ॥
ದಿವ್ಯ ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು, ಕಿನ್ನರರೊಂದಿಗೆ ಗಂಧರ್ವರು, ವಿಶ್ವಾವಸು ಮತ್ತು ಇತರರೂ ನನ್ನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಲಿ.
14.94.26
उत्तरेभ्यः कुरुभ्यश्च यत्किंचिद्वसु विद्यते ।
सर्वं तदिह यज्ञेषु स्वयमेवोपतिष्ठतु ॥ १४.९४.२६ ॥
ಉತ್ತರ ಕುರುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಕುರುಗಳಿಂದ ಯಾವುದು ಸಂಪತ್ತು ಇದೆಯೋ, ಅದೆಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ತಾನಾಗಿಯೇ ಉಪಸ್ಥಿತವಾಗಲಿ.
14.94.27
स्वर्गः स्वर्गसदश्चैवक धर्मश्च स्वयमेव तु ।
इत्युक्ते सर्वमेवैतदभवत्तपसा मुनेः।
तस्य दीप्ताग्निमहसस्त्वगस्त्यस्यातितेजसः ॥ १४.९४.२७ ॥
ಸ್ವರ್ಗ, ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸದೃಶವಾದುದು ಮತ್ತು ಧರ್ಮವೂ ತಾನಾಗಿಯೇ ಬರಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಲು, ಆ ಮುನಿಯ ತಪಶ್ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಡೆಯಿತು; ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ತೇಜಸ್ವಿ ಅಗಸ್ತ್ಯನ ತಪಸ್ಸು ಅದು.
14.94.28
ततस्ते मुनयो हृष्टा ददृशुस्तपसो बलम् ।
विस्मिता वचनं प्राहुरिदं सर्वे महार्थवत् ॥ १४.९४.२८ ॥
ಆಗ ಆ ಮುನಿಗಳು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾಗಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಈ ಮಹಾರ್ಥಯುಕ್ತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
14.94.29
प्रीताः स्म तव वाक्येन न त्विच्छामस्तपोवनम् ।
तैरेव यज्ञैस्तुष्टाः स्य न्यायेनेच्छामहे वयम् ॥ १४.९४.२९ ॥
ನಿಮ್ಮ ಮಾತಿನಿಂದ ನಾವು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಆದರೆ ನಮಗೆ ತಪೋವನ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಆ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೇ ನಾವು ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನೇ ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ.
14.94.30
यज्ञं दीक्षां तथा होमान्यच्चान्यन्मृगयामहे ।
तयोस्संधर्षितैर्यज्ञैर्नान्यतो मृगयामहे ॥ १४.९४.३० ॥
ಯಜ್ಞ, ದೀಕ್ಷೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಹೋಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರವನ್ನೂ ನಾವು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ. ಆ ಎರಡನ್ನೂ ಸಂಯೋಜಿಸಿ ನಡೆಯುವ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದಲೇ ನಾವು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ; ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹುಡುಕುವುದಿಲ್ಲ.
14.94.31
न्यायेनोपार्जिताहाराः स्वकर्माभिरता वयम् ।
वेदांश्च ब्रह्मचर्येण न्यायतः प्रार्थयामहे ॥ १४.९४.३१ ॥
ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಪಡೆದ ಆಹಾರದಿಂದ ಜೀವಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ ವೇದಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇವೆ.
14.94.32
न्यायेनोत्तरकालं च गृहेभ्यो निःसृता वयम् ।
धर्मदृष्टैर्विधिद्वारैस्तपस्तप्स्यामहे वयम् ॥ १४.९४.३२ ॥
ನ್ಯಾಯವಾಗಿ, ನಂತರ ಮನೆಗಳನ್ನು ತೊರೆದು, ಧರ್ಮಸಮ್ಮತ ವಿಧಿಗಳ ಮೂಲಕ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
14.94.33
भवतः सम्यगिष्टा तु बुद्धिर्हिसाविवर्जिता ।
एतामहिंसा यज्ञेषु ब्रूयास्त्वं सततं प्रभो ॥ १४.९४.३३ ॥
ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾದದ್ದು, ಹಿಂಸೆಯಿಲ್ಲದದ್ದು; ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಅಹಿಂಸೆಯನ್ನೇ ನೀವು ಸದಾ ಹೇಳಿರಿ.
14.94.34
प्रीतास्ततो भविष्यामो वयं तु द्विजसत्तम ।
विसर्जिताः समाप्तौ च सत्रादस्माद्व्रजामहे ॥ १४.९४.३४ ॥
ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಆಗ ನಾವು ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ; ಮುಕ್ತಾಯದಲ್ಲಿ ಬೀಳ್ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟು ಈ ಸತ್ರದಿಂದ ಹೊರಡುತ್ತೇವೆ.
14.94.35
तथा कथयतां तेषां देवराजः पुरंदरः ।
ववर्ष सुमहातेजा दृष्ट्वा तस्य तपोबलम् ॥ १४.९४.३५ ॥
ಅವರು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ದೇವರಾಜ ಪುರಂದರನು ಅವರ ತಪೋಬಲವನ್ನು ಕಂಡು ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದನು.
14.94.36
आसमाप्तेश्च यज्ञस्य तस्यामितपराक्रमः ।
निकामवर्षी पर्जन्यो बभूव जनमेजय ॥ १४.९४.३६ ॥
ಯಜ್ಞ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ, ಓ ಜನಮೇಜಯ, ಆ ಅಮಿತ ಪರಾಕ್ರಮಿಯ ಮೇಘವು ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವಂತಾಯಿತು.
14.94.37
प्रसादयामास च तमगस्त्यं त्रिदशेश्वरः ।
स्वयमभ्येत्य राजर्षे पुरस्कृत्य बृहस्पतिम् ॥ १४.९४.३७ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯ ಇಂದ್ರನು ತಾನೇ ಬಂದು, ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು, ಅಗಸ್ತ್ಯನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು. ಓ ರಾಜರ್ಷಿಯೇ!
14.94.38
ततो यज्ञसमाप्तौ तान्विससर्ज महामुनीन् ।
अगस्त्यः परमप्रीतः पूजयित्वा यथाविधि ॥ १४.९४.३८ ॥
ನಂತರ ಯಜ್ಞವು ಮುಗಿದಾಗ, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತುಷ್ಟನಾದ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಆ ಮಹಾಮುನಿಗಳನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟನು.