മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.94.1
धर्मागतेन त्यागेन भगवन्सर्वमस्ति चेत् ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व कुशलो ह्यसि भाषितुम् ॥ १४.९४.१ ॥
ഭഗവാനേ, ധർമ്മത്താൽ ലഭിച്ച ത്യാഗത്താൽ സർവ്വവും ലഭിക്കുമെങ്കിൽ, അതെല്ലാം എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരിക; നിങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്നതിൽ നിപുണനാണല്ലോ.
14.94.2
तस्योञ्छवृत्तेर्यद्वृत्तं सक्तुदाने फलं महत् ।
कथितं तु मम ब्रह्मंस्तथ्यमेतदसंशयम् ॥ १४.९४.२ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, ഉഞ്ഛവൃത്തിയുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആചാരവും സത്തു ദാനത്തിന്റെ മഹത്തായ ഫലവും എനിക്ക് പറയപ്പെട്ടു; ഇത് സത്യം, സംശയമില്ല.
14.94.3
कथं हि सर्वयज्ञेषु निश्चयः परमो भवेत् ।
एतदर्हसि मे वक्तुं निखिलेन द्विजर्षभ ॥ १४.९४.३ ॥
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിലും പരമമായ നിശ്ചയം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും? ഇത് പൂർണ്ണമായി എനിക്ക് പറയാൻ നിങ്ങൾ അർഹനാണ്.
14.94.4
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अगस्त्यस्य महायज्ञे पुरावृत्तमरिंदम ॥ १४.९४.४ ॥
ഇവിടെയും ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം പറയാറുണ്ട്—അഗസ്ത്യന്റെ മഹായജ്ഞത്തിലെ പുരാതന വൃത്താന്തം, ഹേ ശത്രുനിഗ്രഹിയേ.
14.94.5
पुराऽगस्त्यो महातेजा दीक्षां द्वादशवार्षिकीम् ।
प्रविवेश महाराज सर्वभूतहिते रतः ॥ १४.९४.५ ॥
പണ്ട് മഹാതേജസ്വിയായ അഗസ്ത്യൻ പന്ത്രണ്ടു വർഷത്തെ ദീക്ഷയിൽ പ്രവേശിച്ചു, ഹേ മഹാരാജാവേ; സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും ഹിതത്തിൽ ആസക്തനായിരുന്നു.
14.94.6
तत्राग्निकल्पा होतार आसन्सत्रे महात्मनः ।
मूलाहाराः फलाहाराश्चाश्मकुट्टा मरीचिपाः ॥ १४.९४.६ ॥
അവിടെ ആ മഹാത്മാവിന്റെ സത്രത്തിൽ അഗ്നിതുല്യരായ ഹോതാക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു—വേരുകൾ ആഹരിക്കുന്നവർ, ഫലങ്ങൾ ആഹരിക്കുന്നവർ, കല്ലിൽ ഇടിച്ചു ഭക്ഷിക്കുന്നവർ, സൂര്യരശ്മികൾ പാനം ചെയ്യുന്നവർ.
14.94.7
परिपृष्टिका वैघसिकाः प्रसङ्ख्यानास्तथैव च ।
यतयो भिक्षवश्चात्र बभूवुः पर्यवस्थिताः ॥ १४.९४.७ ॥
പരിപൃഷ്ടികരും വൈഘസികരും പ്രസംഖ്യാനരും, അതുപോലെ യതികളും ഭിക്ഷുക്കളും അവിടെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു.
14.94.8
सर्वे प्रत्यक्षधर्माणो जितक्रोधा जितेन्द्रियाः ।
दमे स्थिताश्च सर्वे ते हिंसादंभविवर्जिताः ॥ १४.९४.८ ॥
അവരെല്ലാവരും പ്രത്യക്ഷധർമ്മമുള്ളവരും, ക്രോധം ജയിച്ചവരും, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവരും; ദമത്തിൽ സ്ഥിരരും, ഹിംസയും ദംഭവും ഇല്ലാത്തവരുമായിരുന്നു.
14.94.9
वृत्ते शुद्धे स्थिता नित्यमिन्द्रियैश्चाप्यबाधिताः ।
उपातिष्ठन्त तं यज्ञं यजन्तस्ते महर्षयः ॥ १४.९४.९ ॥
ശുദ്ധമായ ആചാരത്തിൽ എന്നും സ്ഥിരരും, ഇന്ദ്രിയങ്ങളാൽ ബാധിക്കപ്പെടാത്തവരുമായ ആ മഹർഷിമാർ ആ യജ്ഞം നടത്തിക്കൊണ്ട് അതിനെ സേവിച്ചു.
14.94.10
यथाशक्त्या भगवता तदन्नं समुपार्जितम् ।
तस्मिन्सत्रे तु यद्वृत्तं यद्योग्यं च तदाऽभवत् ॥ १४.९४.१० ॥
ഭഗവാൻ തന്റെ ശക്തിക്കനുസരിച്ച് ആ അന്നം സമ്പാദിച്ചു; ആ സത്രത്തിൽ നടന്നതും അന്ന് യോഗ്യമായതും ഉണ്ടായി.
14.94.11
तथा ह्यनेकैर्मुनिभिर्महान्तः क्रतवः कृताः ।
एवंविधे त्वगस्त्यस्य वर्तमाने तथाऽध्वरे।
न ववर्ष सहस्राक्षस्तदा भरतसत्तम ॥ १४.९४.११ ॥
ഇതുപോലെ പല മുനിമാരാലും മഹായജ്ഞങ്ങൾ നടത്തപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ ഇങ്ങനെയുള്ള അവസ്ഥയിൽ, അഗസ്ത്യന്റെ ആ യജ്ഞം നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ, ഹേ ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, സഹസ്രാക്ഷൻ അന്ന് മഴ പെയ്യിച്ചില്ല.
14.94.12
ततः कर्मान्तरे राजन्नगस्त्यस्य महात्मनः ।
कथेयमभिनिर्वृत्ता मुनीनां भावितात्मनाम् ॥ १४.९४.१२ ॥
അപ്പോൾ, രാജാവേ, കർമ്മത്തിന്റെ നടുവിൽ മഹാത്മാവായ അഗസ്ത്യന്റെ ഈ കഥ ശുദ്ധമനസ്സുള്ള മുനിമാർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായി.
14.94.13
अगस्त्यो यजमानोसौ ददात्यन्नं विमत्सरः ।
न च वर्षति पर्जन्यः कथमन्नं भविष्यति ॥ १४.९४.१३ ॥
അഗസ്ത്യൻ യജ്ഞം ചെയ്ത് അസൂയയില്ലാതെ അന്നം നൽകുന്നു; എന്നാൽ മേഘം മഴ പെയ്യുന്നില്ല. അങ്ങനെയെങ്കിൽ അന്നം എങ്ങനെ ഉണ്ടാകും?
14.94.14
सत्रं चेदं महद्विप्रा मुनेर्द्वादशवार्षिकम् ।
न वर्षिष्यति देवश्च वर्षाण्येतानि द्वादश ॥ १४.९४.१४ ॥
ബ്രാഹ്മണരേ, മുനിയുടെ ഈ മഹാസത്രം പന്ത്രണ്ട് വർഷം നീളുന്നതാണ്; ദേവൻ ഈ പന്ത്രണ്ട് വർഷവും മഴ പെയ്യിക്കില്ല.
14.94.15
एतद्भवन्तः संचिन्त्य महर्षेरस्य धीमतः ।
अगस्त्यस्यातितपसः कर्तुमर्हन्त्यनुग्रहम् ॥ १४.९४.१५ ॥
ബുദ്ധിമാനും അതിതപസ്വിയുമായ ഈ മഹർഷി അഗസ്ത്യനെ നന്നായി ആലോചിച്ച് നിങ്ങൾ അനുഗ്രഹം ചെയ്യണം.
14.94.16
इत्येवमुक्ते वचने ततोऽगस्त्यः प्रतापवान् ।
प्रोवाच वाक्यं स तदा प्रसाद्य शिरसा मुनीन् ॥ १४.९४.१६ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ പ്രതാപവാനായ അഗസ്ത്യൻ മുനിമാരെ ശിരസ്സു നമിച്ച് പ്രസാദിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അപ്പോൾ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
14.94.17
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
चिन्तायज्ञं करिष्यामि विधिरेष सनातनः ॥ १४.९४.१७ ॥
വാസവൻ പന്ത്രണ്ട് വർഷം മഴ പെയ്യിക്കാതിരുന്നാൽ ഞാൻ ചിന്താ യജ്ഞം ചെയ്യും; ഇതാണ് സനാതന വിധി.
14.94.18
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
स्पर्शयज्ञं करिष्यामि विधिरेष सनातनः ॥ १४.९४.१८ ॥
വാസവൻ പന്ത്രണ്ട് വർഷം മഴ പെയ്യിക്കാതിരുന്നാൽ ഞാൻ സ്പർശ യജ്ഞം ചെയ്യും; ഇതാണ് സനാതന വിധി.
14.94.19
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
व्यायामेनाहरिष्यामि यज्ञानेतान्यतव्रतः ॥ १४.९४.१९ ॥
ഇന്ദ്രൻ പന്ത്രണ്ടു വർഷം മഴ പെയ്യിക്കാതിരുന്നാൽ, ഉറച്ച വ്രതത്തോടെ ഞാൻ പ്രയത്നത്താൽ ഈ യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തും.
14.94.20
बीजयज्ञो मयाऽयं वै बहुवर्षसमाचितः ।
बीजैर्हितं करिष्यामि नात्र विघ्नो भविष्यति ॥ १४.९४.२० ॥
പല വർഷങ്ങളായി സമാഹരിച്ച ഈ ബീജയജ്ഞം ഞാൻ വിത്തുകളാൽ ഹിതകരമായി നടത്തും; ഇതിൽ ഒരു തടസ്സവും ഉണ്ടാകില്ല.
14.94.21
नेदं शक्यं वृथा कर्तुं मम सत्रं कथञ्चन ।
वर्षिष्यतीह वा देवो नवा वर्षं भविष्यति ॥ १४.९४.२१ ॥
എന്റെ ഈ സത്രം ഒരു വിധത്തിലും വ്യർഥമാക്കാൻ കഴിയില്ല; ഇവിടെ ദേവൻ മഴ പെയ്യിക്കുമോ ഇല്ലയോ, മഴ ഉണ്ടാകുമോ ഇല്ലയോ.
14.94.22
अथवाऽभ्यर्थनामिन्द्रो न करिष्यति कामतः ।
स्वयमिन्द्रो भविष्यामि जीवयिष्यामि च प्रजाः ॥ १४.९४.२२ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ദ്രൻ പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് സ്വേച്ഛയാൽ പ്രതികരിച്ചില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻതന്നെ ഇന്ദ്രനായി പ്രജകളെ ജീവിപ്പിക്കും.
14.94.23
यो यदाहारजातश्च स तथैव भविष्यति ।
विशेषं चैव कर्तास्मि पुनः पुनरतीव हि ॥ १४.९४.२३ ॥
ഏത് ആഹാരവസ്തുക്കളുണ്ടോ അവ അങ്ങനെതന്നെ ഉണ്ടാകും; ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രത്യേകമായി അതിവിപുലമായി ഏർപ്പാട് ചെയ്യും.
14.94.24
अद्येह स्वर्णमभ्येतु यच्चान्यद्वसु दुर्लभम् ।
त्रिषु लोकेषु यच्चास्ति तदिहागम्यतां स्वयम् ॥ १४.९४.२४ ॥
ഇന്ന് ഇവിടെ സ്വർണ്ണം വരട്ടെ; മറ്റു ദുർലഭമായ സമ്പത്തും മൂന്നു ലോകങ്ങളിലുള്ളതെല്ലാം സ്വയം ഇവിടെ വരട്ടെ.
14.94.25
दिव्याश्चाप्सरसां सङ्घा गन्धर्वाश्च सकिन्नराः ।
विश्वावसुश्च ये चान्ये तेऽप्युपासन्तु मे मखम् ॥ १४.९४.२५ ॥
ദിവ്യരായ അപ്സരസ്സുകളുടെ സംഘങ്ങളും, കിന്നരന്മാരോടുകൂടിയ ഗന്ധർവന്മാരും, വിശ്വാവസുവും മറ്റുള്ളവരും എന്റെ യജ്ഞത്തെ ഉപാസിക്കട്ടെ.
14.94.26
उत्तरेभ्यः कुरुभ्यश्च यत्किंचिद्वसु विद्यते ।
सर्वं तदिह यज्ञेषु स्वयमेवोपतिष्ठतु ॥ १४.९४.२६ ॥
ഉത്തരകുരുക്കളിൽ നിന്നും കുരുക്കളിൽ നിന്നും എന്തെല്ലാം സമ്പത്തുണ്ടോ, അതെല്ലാം ഇവിടെ യജ്ഞങ്ങളിൽ തന്നെ വന്നുചേരട്ടെ.
14.94.27
स्वर्गः स्वर्गसदश्चैवक धर्मश्च स्वयमेव तु ।
इत्युक्ते सर्वमेवैतदभवत्तपसा मुनेः।
तस्य दीप्ताग्निमहसस्त्वगस्त्यस्यातितेजसः ॥ १४.९४.२७ ॥
സ്വർഗവും സ്വർഗതുല്യവും ധർമവും തനിയെ വരട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ മുനിയുടെ തപസ്സിന്റെ ബലത്താൽ ഇവയെല്ലാം സംഭവിച്ചു; ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ തേജസ്സുള്ള അതിതേജസ്വിയായ അഗസ്ത്യന്റെ തപസ്സായിരുന്നു അത്.
14.94.28
ततस्ते मुनयो हृष्टा ददृशुस्तपसो बलम् ।
विस्मिता वचनं प्राहुरिदं सर्वे महार्थवत् ॥ १४.९४.२८ ॥
അപ്പോൾ ആ മുനിമാർ സന്തോഷിച്ചു, തപസ്സിന്റെ ബലം കണ്ട് വിസ്മയിച്ചു; എല്ലാവരും ചേർന്ന് മഹാർത്ഥമുള്ള ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
14.94.29
प्रीताः स्म तव वाक्येन न त्विच्छामस्तपोवनम् ।
तैरेव यज्ञैस्तुष्टाः स्य न्यायेनेच्छामहे वयम् ॥ १४.९४.२९ ॥
നിന്റെ വാക്കിനാൽ ഞങ്ങൾ സന്തുഷ്ടരായി; എന്നാൽ ഞങ്ങൾക്ക് തപോവനം വേണ്ട. ആ യജ്ഞങ്ങളാൽത്തന്നെ ഞങ്ങൾ തൃപ്തരാണ്; ന്യായപ്രകാരം ഞങ്ങൾ യജ്ഞങ്ങളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
14.94.30
यज्ञं दीक्षां तथा होमान्यच्चान्यन्मृगयामहे ।
तयोस्संधर्षितैर्यज्ञैर्नान्यतो मृगयामहे ॥ १४.९४.३० ॥
യജ്ഞത്തെയും ദീക്ഷയെയും, അതുപോലെ ഹോമങ്ങളെയും മറ്റുള്ളതിനെയും ഞങ്ങൾ തേടുന്നു. ആ രണ്ടിനെയും ചേർത്തുനടത്തുന്ന യജ്ഞങ്ങളാൽത്തന്നെ ഞങ്ങൾ തേടുന്നു; മറ്റൊരു വഴിയിൽനിന്നല്ല.
14.94.31
न्यायेनोपार्जिताहाराः स्वकर्माभिरता वयम् ।
वेदांश्च ब्रह्मचर्येण न्यायतः प्रार्थयामहे ॥ १४.९४.३१ ॥
ന്യായമായി ലഭിച്ച ആഹാരത്താൽ ജീവിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ സ്വകർമ്മങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു; ബ്രഹ്മചര്യത്തോടെ വേദങ്ങളെ ന്യായമായി നേടാൻ ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
14.94.32
न्यायेनोत्तरकालं च गृहेभ्यो निःसृता वयम् ।
धर्मदृष्टैर्विधिद्वारैस्तपस्तप्स्यामहे वयम् ॥ १४.९४.३२ ॥
ന്യായമായി, പിന്നീട് വീടുകൾ വിട്ടിറങ്ങി, ധർമ്മം അംഗീകരിച്ച വിധികളാൽ തപസ്സ് ചെയ്യും.
14.94.33
भवतः सम्यगिष्टा तु बुद्धिर्हिसाविवर्जिता ।
एतामहिंसा यज्ञेषु ब्रूयास्त्वं सततं प्रभो ॥ १४.९४.३३ ॥
നിങ്ങളുടെ ബുദ്ധി നന്നായി ഇഷ്ടമുള്ളത്, ഹിംസയില്ലാത്തത്; ഓ പ്രഭോ, യജ്ഞങ്ങളിൽ ഈ അഹിംസയെ നിങ്ങൾ എപ്പോഴും പ്രസ്താവിക്കണം.
14.94.34
प्रीतास्ततो भविष्यामो वयं तु द्विजसत्तम ।
विसर्जिताः समाप्तौ च सत्रादस्माद्व्रजामहे ॥ १४.९४.३४ ॥
ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ സന്തുഷ്ടരാകും; അവസാനിക്കുമ്പോൾ യാത്രയയച്ച് ഈ സത്രത്തിൽനിന്ന് ഞങ്ങൾ പോകും.
14.94.35
तथा कथयतां तेषां देवराजः पुरंदरः ।
ववर्ष सुमहातेजा दृष्ट्वा तस्य तपोबलम् ॥ १४.९४.३५ ॥
അവർ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, മഹാതേജസ്വിയായ ദേവരാജൻ പുരന്ദരൻ അവരുടെ തപോബലം കണ്ട് മഴ പെയ്യിച്ചു.
14.94.36
आसमाप्तेश्च यज्ञस्य तस्यामितपराक्रमः ।
निकामवर्षी पर्जन्यो बभूव जनमेजय ॥ १४.९४.३६ ॥
യജ്ഞം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ, ഓ ജനമേജയ, ആ അമിതപരാക്രമിയുടെ മേഘം ഇഷ്ടംപോലെ മഴ പെയ്യുന്നവനായി.
14.94.37
प्रसादयामास च तमगस्त्यं त्रिदशेश्वरः ।
स्वयमभ्येत्य राजर्षे पुरस्कृत्य बृहस्पतिम् ॥ १४.९४.३७ ॥
ദേവന്മാരുടെ അധിപനായ ഇന്ദ്രൻ സ്വയം വന്ന്, ബൃഹസ്പതിയെ മുന്നിൽ നിർത്തി അഗസ്ത്യനെ പ്രസാദിപ്പിച്ചു. ഓ രാജർഷേ!
14.94.38
ततो यज्ञसमाप्तौ तान्विससर्ज महामुनीन् ।
अगस्त्यः परमप्रीतः पूजयित्वा यथाविधि ॥ १४.९४.३८ ॥
പിന്നീട് യജ്ഞം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, അത്യന്ത സന്തുഷ്ടനായ അഗസ്ത്യൻ യഥാവിധി അവരെ പൂജിച്ച് ആ മഹാമുനിമാരെ യാത്രയാക്കി.