Mahābhārata · Adhyāya 14.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.94.1
धर्मागतेन त्यागेन भगवन्सर्वमस्ति चेत् ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व कुशलो ह्यसि भाषितुम् ॥ १४.९४.१ ॥
Ehrwürdiger, wenn alles durch Entsagung erreicht wird, die aus dem Dharma gewonnen ist, so erzähle mir all dies, denn du bist geschickt im Sprechen.
14.94.2
तस्योञ्छवृत्तेर्यद्वृत्तं सक्तुदाने फलं महत् ।
कथितं तु मम ब्रह्मंस्तथ्यमेतदसंशयम् ॥ १४.९४.२ ॥
O Brahmane, mir wurde das Verhalten jenes Ährenlesers und die große Frucht der Gabe von Gerstenmehl erzählt; dies ist wahr, ohne Zweifel.
14.94.3
कथं हि सर्वयज्ञेषु निश्चयः परमो भवेत् ।
एतदर्हसि मे वक्तुं निखिलेन द्विजर्षभ ॥ १४.९४.३ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, wie könnte die höchste Gewissheit unter allen Opfern entstehen? Du bist würdig, mir dies vollständig zu sagen.
14.94.4
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अगस्त्यस्य महायज्ञे पुरावृत्तमरिंदम ॥ १४.९४.४ ॥
Auch hier erzählt man diese alte Geschichte, das alte Ereignis vom großen Opfer Agastyas, o Bezwinger der Feinde.
14.94.5
पुराऽगस्त्यो महातेजा दीक्षां द्वादशवार्षिकीम् ।
प्रविवेश महाराज सर्वभूतहिते रतः ॥ १४.९४.५ ॥
Vor langer Zeit trat der glanzvolle Agastya in eine zwölfjährige Weihe ein, o großer König, erfreut am Wohl aller Wesen.
14.94.6
तत्राग्निकल्पा होतार आसन्सत्रे महात्मनः ।
मूलाहाराः फलाहाराश्चाश्मकुट्टा मरीचिपाः ॥ १४.९४.६ ॥
Dort, bei der Opfersitzung des Großherzigen, gab es feuergleiche Hotrīs, die von Wurzeln lebten, von Früchten lebten, mit Steinen zerrieben und Sonnenstrahlen tranken.
14.94.7
परिपृष्टिका वैघसिकाः प्रसङ्ख्यानास्तथैव च ।
यतयो भिक्षवश्चात्र बभूवुः पर्यवस्थिताः ॥ १४.९४.७ ॥
Die Nachforscher, die Resteesser, die Betrachter, ebenso Asketen und Bettelmönche, waren dort versammelt.
14.94.8
सर्वे प्रत्यक्षधर्माणो जितक्रोधा जितेन्द्रियाः ।
दमे स्थिताश्च सर्वे ते हिंसादंभविवर्जिताः ॥ १४.९४.८ ॥
Sie alle, deren Dharma offenkundig war, die den Zorn besiegt und ihre Sinne gezügelt hatten, standen fest in der Selbstbeherrschung, frei von Gewalt und Heuchelei.
14.94.9
वृत्ते शुद्धे स्थिता नित्यमिन्द्रियैश्चाप्यबाधिताः ।
उपातिष्ठन्त तं यज्ञं यजन्तस्ते महर्षयः ॥ १४.९४.९ ॥
Stets fest in reinem Wandel, von den Sinnen unbehelligt, dienten jene großen Seher bei diesem Opfer, indem sie es vollzogen.
14.94.10
यथाशक्त्या भगवता तदन्नं समुपार्जितम् ।
तस्मिन्सत्रे तु यद्वृत्तं यद्योग्यं च तदाऽभवत् ॥ १४.९४.१० ॥
Der Erhabene sammelte jene Speise nach seinen Kräften; was in jener Opfersitzung geschah, war damals angemessen.
14.94.11
तथा ह्यनेकैर्मुनिभिर्महान्तः क्रतवः कृताः ।
एवंविधे त्वगस्त्यस्य वर्तमाने तथाऽध्वरे।
न ववर्ष सहस्राक्षस्तदा भरतसत्तम ॥ १४.९४.११ ॥
So hatten viele Weise große Opfer vollzogen; doch in diesem Fall, während Agastyas Opfer im Gange war, o Bester der Bharatas, ließ der Tausendäugige damals keinen Regen fallen.
14.94.12
ततः कर्मान्तरे राजन्नगस्त्यस्य महात्मनः ।
कथेयमभिनिर्वृत्ता मुनीनां भावितात्मनाम् ॥ १४.९४.१२ ॥
Dann, o König, im Verlauf des Ritus, entstand unter den geläuterten Weisen diese Erzählung von dem großmütigen Agastya.
14.94.13
अगस्त्यो यजमानोसौ ददात्यन्नं विमत्सरः ।
न च वर्षति पर्जन्यः कथमन्नं भविष्यति ॥ १४.९४.१३ ॥
Agastya, der das Opfer vollzieht, gibt Speise ohne Neid, doch die Regenwolke regnet nicht. Wie wird es dann Speise geben?
14.94.14
सत्रं चेदं महद्विप्रा मुनेर्द्वादशवार्षिकम् ।
न वर्षिष्यति देवश्च वर्षाण्येतानि द्वादश ॥ १४.९४.१४ ॥
O Brahmanen, diese große Opfersitzung des Weisen dauert zwölf Jahre; der Gott wird in diesen zwölf Jahren nicht regnen.
14.94.15
एतद्भवन्तः संचिन्त्य महर्षेरस्य धीमतः ।
अगस्त्यस्यातितपसः कर्तुमर्हन्त्यनुग्रहम् ॥ १४.९४.१५ ॥
Nachdem ihr über diesen weisen großen Seher Agastya, den Mann großer Askese, gut nachgedacht habt, solltet ihr ihm Gnade erweisen.
14.94.16
इत्येवमुक्ते वचने ततोऽगस्त्यः प्रतापवान् ।
प्रोवाच वाक्यं स तदा प्रसाद्य शिरसा मुनीन् ॥ १४.९४.१६ ॥
Als diese Worte gesprochen worden waren, sprach der mächtige Agastya, die Weisen mit geneigtem Haupt besänftigend, da diese Worte.
14.94.17
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
चिन्तायज्ञं करिष्यामि विधिरेष सनातनः ॥ १४.९४.१७ ॥
Wenn Vāsava zwölf Jahre lang nicht regnet, werde ich ein Gedankenopfer darbringen; dies ist die ewige Regel.
14.94.18
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
स्पर्शयज्ञं करिष्यामि विधिरेष सनातनः ॥ १४.९४.१८ ॥
Wenn Vāsava zwölf Jahre lang nicht regnet, werde ich ein Berührungsopfer darbringen; dies ist die ewige Regel.
14.94.19
यदि द्वादशवर्षाणि न वर्षिष्यति वासवः ।
व्यायामेनाहरिष्यामि यज्ञानेतान्यतव्रतः ॥ १४.९४.१९ ॥
Wenn Vāsava zwölf Jahre lang nicht regnen lässt, werde ich diese Opfer durch Mühe vollenden, fest in meinem Gelübde.
14.94.20
बीजयज्ञो मयाऽयं वै बहुवर्षसमाचितः ।
बीजैर्हितं करिष्यामि नात्र विघ्नो भविष्यति ॥ १४.९४.२० ॥
Dieses Saatopfer, das ich über viele Jahre angesammelt habe, werde ich mit Samen zum Nutzen vollziehen; kein Hindernis wird entstehen.
14.94.21
नेदं शक्यं वृथा कर्तुं मम सत्रं कथञ्चन ।
वर्षिष्यतीह वा देवो नवा वर्षं भविष्यति ॥ १४.९४.२१ ॥
Diese meine Opfersitzung kann auf keine Weise vergeblich gemacht werden, ob der Gott hier regnet oder nicht, ob Regen kommt oder nicht.
14.94.22
अथवाऽभ्यर्थनामिन्द्रो न करिष्यति कामतः ।
स्वयमिन्द्रो भविष्यामि जीवयिष्यामि च प्रजाः ॥ १४.९४.२२ ॥
Oder wenn Indra aus eigenem Willen die Bitte nicht erfüllt, werde ich selbst Indra werden und die Völker am Leben erhalten.
14.94.23
यो यदाहारजातश्च स तथैव भविष्यति ।
विशेषं चैव कर्तास्मि पुनः पुनरतीव हि ॥ १४.९४.२३ ॥
Welche Nahrungsvorräte es auch gibt, so werden sie sein; und immer wieder werde ich besonders reichlich Vorsorge treffen.
14.94.24
अद्येह स्वर्णमभ्येतु यच्चान्यद्वसु दुर्लभम् ।
त्रिषु लोकेषु यच्चास्ति तदिहागम्यतां स्वयम् ॥ १४.९४.२४ ॥
Möge heute hier Gold kommen, und jeder andere seltene Reichtum, und was immer es in den drei Welten gibt, möge es von selbst hierher kommen.
14.94.25
दिव्याश्चाप्सरसां सङ्घा गन्धर्वाश्च सकिन्नराः ।
विश्वावसुश्च ये चान्ये तेऽप्युपासन्तु मे मखम् ॥ १४.९४.२५ ॥
Mögen auch die göttlichen Scharen der Apsarasen, die Gandharvas zusammen mit den Kinnaras, Viśvāvasu und die anderen mein Opfer besuchen.
14.94.26
उत्तरेभ्यः कुरुभ्यश्च यत्किंचिद्वसु विद्यते ।
सर्वं तदिह यज्ञेषु स्वयमेवोपतिष्ठतु ॥ १४.९४.२६ ॥
Möge aller Reichtum, der bei den nördlichen Kuru und bei den Kuru vorhanden ist, von selbst hier bei den Opfern erscheinen.
14.94.27
स्वर्गः स्वर्गसदश्चैवक धर्मश्च स्वयमेव तु ।
इत्युक्ते सर्वमेवैतदभवत्तपसा मुनेः।
तस्य दीप्ताग्निमहसस्त्वगस्त्यस्यातितेजसः ॥ १४.९४.२७ ॥
»Möge der Himmel, das dem Himmel Gleiche und auch das Dharma von selbst kommen.« Als dies gesagt war, geschah all dies durch die Macht der Askese des Weisen, des Agastya, dessen Glanz lodernden Feuers gleicht, von überragender Strahlkraft.
14.94.28
ततस्ते मुनयो हृष्टा ददृशुस्तपसो बलम् ।
विस्मिता वचनं प्राहुरिदं सर्वे महार्थवत् ॥ १४.९४.२८ ॥
Da sprachen jene Weisen, erfreut und staunend über die Macht der Askese, alle zusammen diese Worte von großer Bedeutung.
14.94.29
प्रीताः स्म तव वाक्येन न त्विच्छामस्तपोवनम् ।
तैरेव यज्ञैस्तुष्टाः स्य न्यायेनेच्छामहे वयम् ॥ १४.९४.२९ ॥
Deine Worte erfreuen uns, doch wir begehren keinen Wald der Askese. Mit eben diesen Opfern sind wir zufrieden; rechtmäßig begehren wir Opfer.
14.94.30
यज्ञं दीक्षां तथा होमान्यच्चान्यन्मृगयामहे ।
तयोस्संधर्षितैर्यज्ञैर्नान्यतो मृगयामहे ॥ १४.९४.३० ॥
Wir suchen das Opfer, die Weihe, ebenso die Spendungen und was sonst noch ist; durch Opfer, die mit diesen beiden verbunden sind, suchen wir, und nicht von anderswoher.
14.94.31
न्यायेनोपार्जिताहाराः स्वकर्माभिरता वयम् ।
वेदांश्च ब्रह्मचर्येण न्यायतः प्रार्थयामहे ॥ १४.९४.३१ ॥
Wir leben von rechtmäßig erworbener Nahrung und freuen uns an unseren eigenen Pflichten; durch die Keuschheit des Brahmacarya erbitten wir die Veden auf rechtmäßigem Wege.
14.94.32
न्यायेनोत्तरकालं च गृहेभ्यो निःसृता वयम् ।
धर्मदृष्टैर्विधिद्वारैस्तपस्तप्स्यामहे वयम् ॥ १४.९४.३२ ॥
Rechtmäßig, und später, aus unseren Häusern ausgezogen, werden wir Askese üben durch die vom Dharma gebilligten vorgeschriebenen Mittel.
14.94.33
भवतः सम्यगिष्टा तु बुद्धिर्हिसाविवर्जिता ।
एतामहिंसा यज्ञेषु ब्रूयास्त्वं सततं प्रभो ॥ १४.९४.३३ ॥
Euer Verstand ist wohlgefällig, frei von Gewalt; o Herr, Ihr sollt diese Ahiṃsā bei den Opfern stets verkünden.
14.94.34
प्रीतास्ततो भविष्यामो वयं तु द्विजसत्तम ।
विसर्जिताः समाप्तौ च सत्रादस्माद्व्रजामहे ॥ १४.९४.३४ ॥
Dann, o Bester der Zweimalgeborenen, werden wir zufrieden sein; bei Abschluss entlassen, werden wir diese Opfersitzung verlassen.
14.94.35
तथा कथयतां तेषां देवराजः पुरंदरः ।
ववर्ष सुमहातेजा दृष्ट्वा तस्य तपोबलम् ॥ १४.९४.३५ ॥
Während sie so sprachen, ließ Indra, der König der Götter von großer Strahlkraft, als er ihre Kraft der Askese sah, Regen fallen.
14.94.36
आसमाप्तेश्च यज्ञस्य तस्यामितपराक्रमः ।
निकामवर्षी पर्जन्यो बभूव जनमेजय ॥ १४.९४.३६ ॥
Bis zur Vollendung jenes Opfers, o Janamejaya, wurde die Regenwolke jenes an Tapferkeit Grenzenlosen eine, die nach Belieben regnete.
14.94.37
प्रसादयामास च तमगस्त्यं त्रिदशेश्वरः ।
स्वयमभ्येत्य राजर्षे पुरस्कृत्य बृहस्पतिम् ॥ १४.९४.३७ ॥
Der Herr der Götter selbst trat herzu, stellte Bṛhaspati voran und besänftigte Agastya. O königlicher Weiser!
14.94.38
ततो यज्ञसमाप्तौ तान्विससर्ज महामुनीन् ।
अगस्त्यः परमप्रीतः पूजयित्वा यथाविधि ॥ १४.९४.३८ ॥
Als das Opfer vollendet war, entließ Agastya, hoch erfreut, jene großen Weisen, nachdem er sie der Vorschrift gemäß geehrt hatte.