Mahābhārata · Adhyāya 14.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.95.1
कोसौ नकुलरूपेण शिरसा काञ्चनेन वै ।
प्राह मानुषवद्वाचमेतत्पृष्टो वदस्व मे ॥ १४.९५.१ ॥
¿Quién fue aquel, en forma de mangosta, de cabeza dorada, que habló con voz humana? Pregunto: dímelo.
14.95.2
एतत्पूर्वं न पृष्टोऽहं न चास्माभिः प्रभाषितम् ।
श्रूयतां नकुलो योसौ यथा वाक्तस्य मानुषी ॥ १४.९५.२ ॥
Nadie me había preguntado esto antes, ni nosotros lo habíamos contado. Escucha cómo aquella mangosta tuvo habla humana.
14.95.3
श्राद्धं संकल्पयामास जमदग्निः पुरा किल ।
होमधेनुस्तमागाच्च स्वयमेव दुदोह ताम् ॥ १४.९५.३ ॥
Antaño Jamadagni resolvió celebrar un śrāddha. La vaca de sacrificio Homadhenu vino a él y, por su propia voluntad, dio su leche.
14.95.4
तत्पयः स्थपयामास नवे भाण्डे दृढे शुचौ ।
क्रोधो नकुलरूपेण पिठरं पर्यकर्षयत् ॥ १४.९५.४ ॥
Puso esa leche en un recipiente nuevo, firme y limpio. Entonces la Ira, en forma de mangosta, arrastró la vasija.
14.95.5
जिज्ञासुस्तमृषिश्रेष्टं किं कुर्याद्विप्रिये कृते ।
इति सञ्चिन्त्य दुर्मेधा धर्षयामास तत्पयः ॥ १४.९५.५ ॥
Deseando saber qué haría el mejor de los sabios si se le hiciera algo desagradable, el de mal juicio meditó esto y ensució la leche.
14.95.6
तमाज्ञाय मुनिः क्रोधं नैवास्य स चुकोप ह ।
स तु क्रोधस्ततो राजन्ब्राह्मणीं मूर्तिमास्थितः ॥ १४.९५.६ ॥
Sabiéndolo, el sabio no se enojó con él; pero, oh rey, aquella Ira tomó entonces la forma de una mujer brahmán.
14.95.7
जितोस्मीति भृगुश्रेष्ठ भृगवो ह्यतिरोषणाः ।
लोके मिथ्याप्रवादोयं यत्त्वयाऽस्मि विनिर्जितः ॥ १४.९५.७ ॥
«Estoy vencido», dijo, «oh mejor de los Bhṛgus. Los Bhṛgus son, en efecto, muy propensos a la ira. En el mundo es un dicho falso que he sido vencido por ti.»
14.95.8
वशे स्थितोऽहं त्वय्यह्य क्षमावति महात्मनि ।
बिभेमि तपसः साधो प्रसादं कुरु मे प्रभो ॥ १४.९५.८ ॥
«Estoy bajo tu poder, oh magnánimo de gran alma y paciente. Temo tu ascetismo. Oh virtuoso, oh señor, concédeme tu favor.»
14.95.9
साक्षाद्दृष्टोसि मे क्रध गच्छ त्वं विगतज्वरः ।
न त्वयापकृतं मेऽद्य न च मे मन्युरस्ति वै ॥ १४.९५.९ ॥
«Te he visto en persona, oh iracundo. Vete ahora, libre de tu fiebre. Hoy no me has hecho ningún agravio, y en verdad no hay resentimiento en mí.»
14.95.10
यान्समुद्दिश्य संकल्पः पयसोस्य कृतो मया ।
पितरस्ते महाभागास्तेभ्यो बुद्ध्यस्व गम्यताम् ॥ १४.९५.१० ॥
«Aquellos antepasados para quienes hice este propósito con la ofrenda de agua son tus venerables antepasados. Reconócelos, y ahora vete.»
14.95.11
इत्युक्तो जातसंत्रासस्तत्रैवान्तरधीयत ।
पितॄणामभिषङ्गाच्च नकुलत्वमुपागतः ॥ १४.९५.११ ॥
Así interpelado, presa del terror, desapareció allí mismo, y por el contacto con los antepasados alcanzó la condición de mangosta.
14.95.12
स तान्प्रसादयामास शापस्यान्तो भवेदिति ।
तैश्चाप्युक्तः क्षिपन्धर्मं सापस्यान्तमवाप्स्यति ॥ १४.९५.१२ ॥
Aplacó a aquellos antepasados para que la maldición tuviera un fin. Y ellos también le dijeron: «Por injuriar al dharma, obtendrás el fin de tu descendencia.»
14.95.13
तैश्चोक्तो यज्ञियान्देशान्धर्मारण्यं तथैव च ।
जुगुप्समानो धावन्स तं यज्ञं समुपासदत् ॥ १४.९५.१३ ॥
Cuando ellos le dijeron que fuera a las regiones aptas para el sacrificio y también al bosque del Dharma, él, retrocediendo con repugnancia, corrió y llegó a aquel sacrificio.
14.95.14
धर्मपुत्रमथाक्षिप्य सक्तुप्रस्थेन तेन सः ।
मुक्तः सापात्ततः क्रोधो धर्मो ह्यासीद्युधिष्ठिरः ॥ १४.९५.१४ ॥
Entonces, habiendo reprochado al hijo de Dharma, fue liberado de la maldición con aquel prastha de harina de cebada; y aquella cólera era, en verdad, Dharma, Yudhiṣṭhira.
14.95.15
एवमेतत्तदा वृत्तं यज्ञे तस्य महात्मनः ।
पश्यतां चापि नस्तत्र नकुलोऽन्तर्हितस्तदा। ॥ १४.९५.१५ ॥
Así sucedió entonces en el sacrificio de aquel magnánimo; y mientras mirábamos, Nakula desapareció de allí en aquel momento.