Mahābhārata · Adhyāya 14.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.95.1
कोसौ नकुलरूपेण शिरसा काञ्चनेन वै ।
प्राह मानुषवद्वाचमेतत्पृष्टो वदस्व मे ॥ १४.९५.१ ॥
Wer war jener, in Gestalt eines Mungos, mit goldenem Haupt, der mit menschlicher Stimme sprach? Gefragt, sag es mir.
14.95.2
एतत्पूर्वं न पृष्टोऽहं न चास्माभिः प्रभाषितम् ।
श्रूयतां नकुलो योसौ यथा वाक्तस्य मानुषी ॥ १४.९५.२ ॥
Dies hat mich vorher niemand gefragt, auch haben wir es nicht erzählt. Höre, wie jener Mungo menschliche Rede bekam.
14.95.3
श्राद्धं संकल्पयामास जमदग्निः पुरा किल ।
होमधेनुस्तमागाच्च स्वयमेव दुदोह ताम् ॥ १४.९५.३ ॥
Einst beschloss Jamadagni, ein Śrāddha zu vollziehen. Die Opferkuh Homadhenu kam zu ihm und gab aus eigenem Antrieb ihre Milch.
14.95.4
तत्पयः स्थपयामास नवे भाण्डे दृढे शुचौ ।
क्रोधो नकुलरूपेण पिठरं पर्यकर्षयत् ॥ १४.९५.४ ॥
Die Milch stellte er in ein neues, festes, reines Gefäß. Da zog der Zorn in Gestalt eines Mungos den Krug umher.
14.95.5
जिज्ञासुस्तमृषिश्रेष्टं किं कुर्याद्विप्रिये कृते ।
इति सञ्चिन्त्य दुर्मेधा धर्षयामास तत्पयः ॥ १४.९५.५ ॥
Begierig zu erfahren, was der beste der Weisen täte, wenn ihm Unangenehmes geschähe, überlegte der Törichte dies und beschmutzte die Milch.
14.95.6
तमाज्ञाय मुनिः क्रोधं नैवास्य स चुकोप ह ।
स तु क्रोधस्ततो राजन्ब्राह्मणीं मूर्तिमास्थितः ॥ १४.९५.६ ॥
Als der Weise dies erkannte, zürnte er ihm nicht. Doch, o König, nahm jener Zorn da die Gestalt einer Brahmanin an.
14.95.7
जितोस्मीति भृगुश्रेष्ठ भृगवो ह्यतिरोषणाः ।
लोके मिथ्याप्रवादोयं यत्त्वयाऽस्मि विनिर्जितः ॥ १४.९५.७ ॥
»Ich bin besiegt«, sprach er, »o Bester der Bhṛgu. Die Bhṛgu sind ja sehr jähzornig. In der Welt ist es eine falsche Rede, dass ich von dir besiegt worden bin.«
14.95.8
वशे स्थितोऽहं त्वय्यह्य क्षमावति महात्मनि ।
बिभेमि तपसः साधो प्रसादं कुरु मे प्रभो ॥ १४.९५.८ ॥
»Ich stehe in deiner Macht, o Großherziger voller Geduld. Ich fürchte deine Askese. O Tugendhafter, o Herr, erweise mir deine Gunst.«
14.95.9
साक्षाद्दृष्टोसि मे क्रध गच्छ त्वं विगतज्वरः ।
न त्वयापकृतं मेऽद्य न च मे मन्युरस्ति वै ॥ १४.९५.९ ॥
»Ich habe dich leibhaftig gesehen, o Zorniger. Geh nun, frei von deinem Fieber. Heute hast du mir kein Unrecht getan, und in mir ist ja kein Groll.«
14.95.10
यान्समुद्दिश्य संकल्पः पयसोस्य कृतो मया ।
पितरस्ते महाभागास्तेभ्यो बुद्ध्यस्व गम्यताम् ॥ १४.९५.१० ॥
»Die Ahnen, für die ich dieses Gelübde über dem Wasseropfer gemacht habe, sind deine hochgesegneten Vorfahren. Erkenne sie, und nun geh.«
14.95.11
इत्युक्तो जातसंत्रासस्तत्रैवान्तरधीयत ।
पितॄणामभिषङ्गाच्च नकुलत्वमुपागतः ॥ १४.९५.११ ॥
So angesprochen, von Schrecken ergriffen, verschwand er dort auf der Stelle, und durch die Berührung mit den Ahnen erlangte er den Zustand eines Mungos.
14.95.12
स तान्प्रसादयामास शापस्यान्तो भवेदिति ।
तैश्चाप्युक्तः क्षिपन्धर्मं सापस्यान्तमवाप्स्यति ॥ १४.९५.१२ ॥
Er besänftigte jene Ahnen, damit der Fluch ein Ende habe. Und auch sie sprachen zu ihm: »Weil du das Dharma schmähst, wirst du das Ende deiner Nachkommenschaft erlangen.«
14.95.13
तैश्चोक्तो यज्ञियान्देशान्धर्मारण्यं तथैव च ।
जुगुप्समानो धावन्स तं यज्ञं समुपासदत् ॥ १४.९५.१३ ॥
Als sie ihm sagten, er solle zu den für das Opfer geeigneten Gegenden und auch zum Dharma-Wald gehen, lief er, voller Abscheu, und gelangte zu jenem Opfer.
14.95.14
धर्मपुत्रमथाक्षिप्य सक्तुप्रस्थेन तेन सः ।
मुक्तः सापात्ततः क्रोधो धर्मो ह्यासीद्युधिष्ठिरः ॥ १४.९५.१४ ॥
Dann, nachdem er den Sohn des Dharma getadelt hatte, wurde er durch jenes Prastha Gerstenmehl vom Fluch befreit; und jener Zorn war in Wahrheit Dharma, Yudhiṣṭhira.
14.95.15
एवमेतत्तदा वृत्तं यज्ञे तस्य महात्मनः ।
पश्यतां चापि नस्तत्र नकुलोऽन्तर्हितस्तदा। ॥ १४.९५.१५ ॥
So geschah es damals bei dem Opfer jenes Großherzigen; und während wir zusahen, verschwand Nakula damals von dort.