มหาภารตะ · อัธยายะ 14.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.95.1
कोसौ नकुलरूपेण शिरसा काञ्चनेन वै ।
प्राह मानुषवद्वाचमेतत्पृष्टो वदस्व मे ॥ १४.९५.१ ॥
ผู้นั้นคือใคร มีร่างเป็นพังพอนหัวทองคำ และเปล่งเสียงพูดด้วยภาษามนุษย์ ท่านถามข้าแล้ว จงบอกข้าเถิด
14.95.2
एतत्पूर्वं न पृष्टोऽहं न चास्माभिः प्रभाषितम् ।
श्रूयतां नकुलो योसौ यथा वाक्तस्य मानुषी ॥ १४.९५.२ ॥
ไม่เคยมีผู้ใดถามข้าเรื่องนี้มาก่อน และพวกเราก็ไม่เคยกล่าวถึงมันเลย จงฟังเถิดว่าพังพอนตัวนั้นได้พูดภาษามนุษย์ได้อย่างไร
14.95.3
श्राद्धं संकल्पयामास जमदग्निः पुरा किल ।
होमधेनुस्तमागाच्च स्वयमेव दुदोह ताम् ॥ १४.९५.३ ॥
กาลก่อน ชมทัคนิตั้งใจจะประกอบพิธีศราทธ์ โหมธเธนุเสด็จมาหาท่านและรีดนมให้เองโดยสมัครใจ
14.95.4
तत्पयः स्थपयामास नवे भाण्डे दृढे शुचौ ।
क्रोधो नकुलरूपेण पिठरं पर्यकर्षयत् ॥ १४.९५.४ ॥
ท่านเทน้ำนมนั้นใส่ภาชนะใหม่ แข็งแรง และสะอาด แล้วความโกรธในร่างพังพอนก็ลากหม้อนั้นไปมา
14.95.5
जिज्ञासुस्तमृषिश्रेष्टं किं कुर्याद्विप्रिये कृते ।
इति सञ्चिन्त्य दुर्मेधा धर्षयामास तत्पयः ॥ १४.९५.५ ॥
ผู้โง่เขลาคิดว่า ฤๅษีผู้ประเสริฐที่สุดจะทำอย่างไรเมื่อไม่พอใจ จึงปรารถนาจะรู้ จึงทำให้น้ำนมนั้นเสียไป
14.95.6
तमाज्ञाय मुनिः क्रोधं नैवास्य स चुकोप ह ।
स तु क्रोधस्ततो राजन्ब्राह्मणीं मूर्तिमास्थितः ॥ १४.९५.६ ॥
มุนีรู้เรื่องนั้นแล้ว แต่ท่านมิได้โกรธเขาเลย ทว่าท่านพระองค์นั้น ความโกรธได้ปรากฏในร่างหญิงพราหมณ์ ข้าแต่พระราชา
14.95.7
जितोस्मीति भृगुश्रेष्ठ भृगवो ह्यतिरोषणाः ।
लोके मिथ्याप्रवादोयं यत्त्वयाऽस्मि विनिर्जितः ॥ १४.९५.७ ॥
"ข้าแพ้แล้ว" ท่านกล่าว "ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดแห่งภฤคุ ตระกูลภฤคุนั้นโกรธง่ายยิ่งนัก คำกล่าวในโลกที่ว่าข้าพ่ายแพ้ต่อท่านนั้นเป็นคำเท็จ"
14.95.8
वशे स्थितोऽहं त्वय्यह्य क्षमावति महात्मनि ।
बिभेमि तपसः साधो प्रसादं कुरु मे प्रभो ॥ १४.९५.८ ॥
"ข้าอยู่ในอำนาจของท่าน ข้าแต่ผู้มีใจประเสริฐผู้อดทน ข้าเกรงอำนาจแห่งตบะของท่าน ข้าแต่ผู้ดีงาม ข้าแต่องค์ผู้เป็นใหญ่ โปรดแสดงความเมตตาแก่ข้าเถิด"
14.95.9
साक्षाद्दृष्टोसि मे क्रध गच्छ त्वं विगतज्वरः ।
न त्वयापकृतं मेऽद्य न च मे मन्युरस्ति वै ॥ १४.९५.९ ॥
"ข้าได้เห็นท่านต่อหน้าแล้ว ข้าแต่ผู้โกรธ จงไปเถิด หายจากไข้แล้ว วันนี้ท่านมิได้ทำผิดต่อข้า และในใจข้าก็ไม่มีความขุ่นเคืองเลย"
14.95.10
यान्समुद्दिश्य संकल्पः पयसोस्य कृतो मया ।
पितरस्ते महाभागास्तेभ्यो बुद्ध्यस्व गम्यताम् ॥ १४.९५.१० ॥
"บรรพบุรุษเหล่านั้นที่ข้ามุ่งหมายในการตั้งความปรารถนาเหนือน้ำนมนี้ คือบรรพบุรุษอันมีบุญยิ่งของท่าน จงรู้จักท่านเหล่านั้นและจงไปเถิด"
14.95.11
इत्युक्तो जातसंत्रासस्तत्रैवान्तरधीयत ।
पितॄणामभिषङ्गाच्च नकुलत्वमुपागतः ॥ १४.९५.११ ॥
เมื่อได้รับคำเช่นนั้น เขาก็เกิดความหวาดกลัว และหายตัวไปในที่นั้นเอง เพราะการสัมผัสกับบรรพบุรุษ เขาจึงได้สภาพเป็นพังพอน
14.95.12
स तान्प्रसादयामास शापस्यान्तो भवेदिति ।
तैश्चाप्युक्तः क्षिपन्धर्मं सापस्यान्तमवाप्स्यति ॥ १४.९५.१२ ॥
เขาจึงทำให้บรรพบุรุษเหล่านั้นพอพระทัย เพื่อให้คำสาปสิ้นสุดลง และบรรพบุรุษเหล่านั้นก็บอกเขาว่า "เพราะท่านดูหมิ่นธรรม ท่านจะได้สิ้นสุดแห่งวงศ์สกุล"
14.95.13
तैश्चोक्तो यज्ञियान्देशान्धर्मारण्यं तथैव च ।
जुगुप्समानो धावन्स तं यज्ञं समुपासदत् ॥ १४.९५.१३ ॥
เมื่อบรรพบุรุษบอกให้ไปยังถิ่นอันควรแก่การบูชายัญ และไปยังธรรมารัณย์ด้วย เขาจึงรู้สึกรังเกียจ วิ่งไปจนถึงพิธีบูชายัญนั้น
14.95.14
धर्मपुत्रमथाक्षिप्य सक्तुप्रस्थेन तेन सः ।
मुक्तः सापात्ततः क्रोधो धर्मो ह्यासीद्युधिष्ठिरः ॥ १४.९५.१४ ॥
จากนั้นเขาได้ตำหนิโอรสแห่งธรรม แล้วได้รับการปลดปล่อยจากคำสาปด้วยการให้แป้งข้าวบาร์เลย์หนึ่งปรัสถะ ความโกรธนั้นแท้จริงคือธรรม ยุธิษฐิระ
14.95.15
एवमेतत्तदा वृत्तं यज्ञे तस्य महात्मनः ।
पश्यतां चापि नस्तत्र नकुलोऽन्तर्हितस्तदा। ॥ १४.९५.१५ ॥
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นอย่างนี้เมื่อครั้งพิธีบูชายัญของท่านผู้ยิ่งใหญ่ และในขณะที่พวกเรากำลังเฝ้าดูอยู่ นกุละก็หายไปจากที่นั้นในเวลานั้น