மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.95.1
कोसौ नकुलरूपेण शिरसा काञ्चनेन वै ।
प्राह मानुषवद्वाचमेतत्पृष्टो वदस्व मे ॥ १४.९५.१ ॥
நகுல வடிவில், தங்கத் தலையுடையவன், மனிதனைப் போல் பேசியவன் — இதைக் கேட்கப்பட்ட நான் உங்களிடம் கேட்கிறேன்; சொல்லுங்கள்.
14.95.2
एतत्पूर्वं न पृष्टोऽहं न चास्माभिः प्रभाषितम् ।
श्रूयतां नकुलो योसौ यथा वाक्तस्य मानुषी ॥ १४.९५.२ ॥
இதை முன்பு யாரும் என்னிடம் கேட்கவில்லை; நாங்களும் சொல்லவில்லை. கேளுங்கள் — அந்த நகுலன் எப்படி மனிதப் பேச்சைப் பேசினான் என்பதை.
14.95.3
श्राद्धं संकल्पयामास जमदग्निः पुरा किल ।
होमधेनुस्तमागाच्च स्वयमेव दुदोह ताम् ॥ १४.९५.३ ॥
முன்பொரு காலம் ஜமதக்னி சிராத்தம் செய்ய நிச்சயித்தார். ஹோம தேனு அவரிடம் வந்து தானாகவே பாலைக் கறந்தது.
14.95.4
तत्पयः स्थपयामास नवे भाण्डे दृढे शुचौ ।
क्रोधो नकुलरूपेण पिठरं पर्यकर्षयत् ॥ १४.९५.४ ॥
அந்தப் பாலை புதிய, உறுதியான, தூய பாத்திரத்தில் வைத்தார். அப்போது கோபம் நகுல வடிவில் அந்தக் குடத்தை இழுத்துத் தள்ளியது.
14.95.5
जिज्ञासुस्तमृषिश्रेष्टं किं कुर्याद्विप्रिये कृते ।
इति सञ्चिन्त्य दुर्मेधा धर्षयामास तत्पयः ॥ १४.९५.५ ॥
அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவரை அறிய விரும்பி — 'அன்பில்லாததைச் செய்தால் அவர் என்ன செய்வார்?' என்று சிந்தித்து, அந்தத் துர்புத்தி அந்தப் பாலை அசுத்தப்படுத்தியது.
14.95.6
तमाज्ञाय मुनिः क्रोधं नैवास्य स चुकोप ह ।
स तु क्रोधस्ततो राजन्ब्राह्मणीं मूर्तिमास्थितः ॥ १४.९५.६ ॥
அதை அறிந்தும் அந்த முனிவர் அந்தக் கோபத்தின் மீது கோபம் கொள்ளவில்லை. ஆனால், அரசே, அந்தக் கோபம் பிறகு பிராமணப் பெண்ணின் வடிவம் கொண்டது.
14.95.7
जितोस्मीति भृगुश्रेष्ठ भृगवो ह्यतिरोषणाः ।
लोके मिथ्याप्रवादोयं यत्त्वयाऽस्मि विनिर्जितः ॥ १४.९५.७ ॥
பிருகுக்களில் சிறந்தவரே, 'நான் தோற்றேன்' என்று கூறுகிறேன். பிருகுக்கள் மிகுந்த சினமுடையவர்கள். உலகில் இது ஒரு பொய்ப் பேச்சு, நான் உன்னால் தோற்கடிக்கப்பட்டேன் என்பது.
14.95.8
वशे स्थितोऽहं त्वय्यह्य क्षमावति महात्मनि ।
बिभेमि तपसः साधो प्रसादं कुरु मे प्रभो ॥ १४.९५.८ ॥
நான் உன் வசத்தில் நிற்கிறேன், பொறுமையுடைய மகாத்மாவே. உன் தவத்திற்கு நான் அஞ்சுகிறேன். நல்லவரே, பிரபுவே, எனக்கு அருள் செய்வாயாக.
14.95.9
साक्षाद्दृष्टोसि मे क्रध गच्छ त्वं विगतज्वरः ।
न त्वयापकृतं मेऽद्य न च मे मन्युरस्ति वै ॥ १४.९५.९ ॥
நான் உன்னை நேரில் கண்டேன், கோபக்காரனே. உன் சினத்தின் காய்ச்சலிலிருந்து விடுபட்டு நீ போ. இன்று நீ எனக்கு எந்த தீங்கும் செய்யவில்லை, எனக்குள் கோபமும் இல்லை.
14.95.10
यान्समुद्दिश्य संकल्पः पयसोस्य कृतो मया ।
पितरस्ते महाभागास्तेभ्यो बुद्ध्यस्व गम्यताम् ॥ १४.९५.१० ॥
இந்த நீர்ப் படையலுக்காக நான் எந்த முன்னோர்களை நினைத்து சங்கல்பம் செய்தேனோ, அவர்கள் உன் மகாபாக்கியம் பெற்ற முன்னோர்கள். அவர்களை அறிந்து கொள், இனிப் போ.
14.95.11
इत्युक्तो जातसंत्रासस्तत्रैवान्तरधीयत ।
पितॄणामभिषङ्गाच्च नकुलत्वमुपागतः ॥ १४.९५.११ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவன் பயத்தால் நடுங்கி அங்கேயே மறைந்தான்; முன்னோர்களின் தொடர்பால் அவன் கீரி நிலையை அடைந்தான்.
14.95.12
स तान्प्रसादयामास शापस्यान्तो भवेदिति ।
तैश्चाप्युक्तः क्षिपन्धर्मं सापस्यान्तमवाप्स्यति ॥ १४.९५.१२ ॥
அவன் அவர்களை மகிழ்வித்து, சாபத்திற்கு முடிவு வர வேண்டும் என்று வேண்டினான். அவர்களும் சொன்னார்கள்: 'தர்மத்தைப் பழித்ததால், நீ சந்ததியின் முடிவை அடைவாய்.'
14.95.13
तैश्चोक्तो यज्ञियान्देशान्धर्मारण्यं तथैव च ।
जुगुप्समानो धावन्स तं यज्ञं समुपासदत् ॥ १४.९५.१३ ॥
அவர்களால் யாகத்துக்குரிய இடங்களையும், தர்மாரண்யத்தையும் நோக்கிச் செல்லுமாறு சொல்லப்பட்டபோது, வெறுப்புடன் ஓடி அவன் அந்த யாகத்தை அடைந்தான்.
14.95.14
धर्मपुत्रमथाक्षिप्य सक्तुप्रस्थेन तेन सः ।
मुक्तः सापात्ततः क्रोधो धर्मो ह्यासीद्युधिष्ठिरः ॥ १४.९५.१४ ॥
பின்னர் தர்மபுத்திரனைப் பழித்து, அந்த சக்துப்ரஸ்தத்தால் அவன் சாபத்திலிருந்து விடுபட்டான்; அப்போது இருந்த அந்தக் கோபம் உண்மையில் தர்மனான யுதிஷ்டிரனே ஆவான்.
14.95.15
एवमेतत्तदा वृत्तं यज्ञे तस्य महात्मनः ।
पश्यतां चापि नस्तत्र नकुलोऽन्तर्हितस्तदा। ॥ १४.९५.१५ ॥
அந்த மகாத்மாவின் யாகத்தில் இவ்வாறு அன்று நிகழ்ந்தது; நாங்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் அப்போது நகுலன் அங்கிருந்து மறைந்தான்.