ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 15.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.13.1
भीम ज्येष्ठो गुरुर्मे त्वं नातोऽन्यद्वमुक्तुमुत्सहे ।
धृताराष्ट्रस्तु राजर्षिः सर्वथा मानमर्हति ॥ १५.१३.१ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: ಭೀಮ, ನೀನು ನನಗೆ ಹಿರಿಯನೂ ಗುರುವೂ ಆಗಿರುವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಹೇಳಲು ನಾನು ಧೈರ್ಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ರಾಜರ್ಷಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು.
15.13.2
न स्मरन्त्यपराद्धानि स्मरन्ति सुकृतान्यपि ।
असंभिन्नार्थमर्यादाः साधवः पुरुषोत्तमाः ॥ १५.१३.२ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಹೇಳಿದನು: ಸಜ್ಜನರು ಅಪರಾಧಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಡುವುದಿಲ್ಲ, ಒಳ್ಳೆಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನೇ ನೆನಪಿಡುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಮಾತನ್ನೂ ಕರ್ತವ್ಯದ ಮೇರೆಯನ್ನೂ ಭಂಗಮಾಡದ ಅವರು ಉತ್ತಮ ಪುರುಷರು.
15.13.3
इति तस्य वचः श्रुत्वा फल्गुनस्य महात्मनः ।
विदुरं प्राह धर्मात्मा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १५.१३.३ ॥
ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಫಲ್ಗುನನ (ಅರ್ಜುನನ) ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ವಿದುರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
15.13.4
इदं मद्वचनात्क्षत्तः कौरवं ब्रूहि पार्थिवम् ।
यावदिच्छति पुत्राणां दातुं तावद्ददाम्यहम् ॥ १५.१३.४ ॥
ವಿದುರನೇ, ನನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ಕೌರವ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳು: ಅವನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಕೊಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ ಅಷ್ಟನ್ನು ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
15.13.5
भीष्मादीनां च सर्वेषां सुहृदामुपकारिणाम् ।
मम कोशादिति विभो मा भूद्भीमः सुदुर्मनाः ॥ १५.१३.५ ॥
ಭೀಷ್ಮ ಮೊದಲಾದ ಉಪಕಾರಿ ಸುಹೃದರೆಲ್ಲರಿಗೂ ನನ್ನ ಕೋಶದಿಂದ (ಕೊಡಬೇಕು). ಓ ವಿಭೋ, ಭೀಮನು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾಗಬಾರದು.
15.13.6
इत्युक्त्वा धर्मराजस्तमर्जुनं प्रत्यपूजयत् ।
भीमसेनः कटाक्षेण वीक्षांचक्रे धनंजयम् ॥ १५.१३.६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಧರ್ಮರಾಜನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು. ಭೀಮಸೇನನು ಕಡೆಗಣ್ಣಿನಿಂದ ಧನಂಜಯನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
15.13.7
ततः स विदुरं धीमान्वाक्यमाह युधिष्ठिरः ।
न भीमसेन कोपं स नृपतिः कर्तुमर्हति ॥ १५.१३.७ ॥
ಆಗ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ವಿದುರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಭೀಮಸೇನ, ಆ ರಾಜನು ಕೋಪಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ."
15.13.8
परिक्लिष्टो हि भीमस्तु हिमवृष्ट्यातपादिभिः ।
दुःखैर्बहुविधैर्धीमानरण्ये विदितं तव ॥ १५.१३.८ ॥
ಹಿಮ, ಮಳೆ, ಬಿಸಿಲು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಭೀಮನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಓ ಬುದ್ಧಿವಂತನೇ, ಇದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.
15.13.9
किंतु मद्वचनाद्ब्रूहि राजानं भरतर्षभम् ।
यद्यदिच्छसि यावच्च गृह्यतां मद्गृहादिति ॥ १५.१३.९ ॥
ಆದರೆ ನನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳು: ನಿನಗೆ ಏನು, ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಮನೆಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
15.13.10
यन्मात्सर्यमयं भीमः करोति भृशदुःखितः ।
न तन्मनसि कर्तव्यमिति वाच्यः स पार्थिवः ॥ १५.१३.१० ॥
ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತನಾದ ಭೀಮನು ಮತ್ಸರದಿಂದ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಾರದು—ಇದನ್ನು ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.
15.13.11
यन्ममास्ति धनं किञ्चिदर्जुनस्य च वेश्मनि ।
तस्य स्वामी महाराज इति वाच्यः स पार्थिवः ॥ १५.१३.११ ॥
ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಯಾವ ಧನವಾದರೂ, ಅರ್ಜುನನ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವುದಾದರೂ ಅದರ ಒಡೆಯ ಮಹಾರಾಜನೇ ಎಂದು ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.
15.13.12
ददातु राजा विप्रेभ्यो यथेष्टं क्रियतां व्ययः ।
पुत्राणां सुहृदां चैव गच्छत्वानृण्यमद्य सः ॥ १५.१३.१२ ॥
ರಾಜನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಲಿ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವೆಚ್ಚ ಮಾಡಲಿ; ಇಂದು ಅವನು ಪುತ್ರರ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಲಿ.
15.13.13
इदं चापि शरीरं मे तवायत्तं जनाधिप ।
धनानि चेति विद्धि त्वं क्षत्तर्नास्त्यत्र संशयः ॥ १५.१३.१३ ॥
ಓ ಜನಾಧಿಪನೇ, ಈ ನನ್ನ ದೇಹವೂ ಧನವೂ ನಿನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿವೆ. ಓ ಕ್ಷತ್ತಾ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿ.