மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.13.1
भीम ज्येष्ठो गुरुर्मे त्वं नातोऽन्यद्वमुक्तुमुत्सहे ।
धृताराष्ट्रस्तु राजर्षिः सर्वथा मानमर्हति ॥ १५.१३.१ ॥
அர்ஜுனன் கூறினான்: பீமா, நீ எனக்கு மூத்தவனும் குருவும் ஆவாய்; ஆகவே இதற்கு மேல் வேறு எதையும் சொல்ல நான் துணியமாட்டேன். ஆயினும் ராஜரிஷி திருதராஷ்டிரர் எல்லா விதத்திலும் மரியாதைக்கு உரியவர்.
15.13.2
न स्मरन्त्यपराद्धानि स्मरन्ति सुकृतान्यपि ।
असंभिन्नार्थमर्यादाः साधवः पुरुषोत्तमाः ॥ १५.१३.२ ॥
அர்ஜுனன் கூறினான்: நல்லோர் குற்றங்களை நினைவில் கொள்வதில்லை, நற்செயல்களையே நினைவில் கொள்கின்றனர். தம் வாக்கையும் கடமை எல்லையையும் பிளவுபடாமல் காக்கும் அவர்கள் சிறந்த மனிதர்கள்.
15.13.3
इति तस्य वचः श्रुत्वा फल्गुनस्य महात्मनः ।
विदुरं प्राह धर्मात्मा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १५.१३.३ ॥
மகாத்மாவான பல்குனனின் (அர்ஜுனனின்) இந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, தர்மாத்மாவான குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் விதுரரிடம் கூறினான்.
15.13.4
इदं मद्वचनात्क्षत्तः कौरवं ब्रूहि पार्थिवम् ।
यावदिच्छति पुत्राणां दातुं तावद्ददाम्यहम् ॥ १५.१३.४ ॥
விதுரரே, என் சொல்லின்படி கௌரவ அரசனிடம் இதைச் சொல்லுங்கள்: அவர் தம் மகன்களுக்கு எவ்வளவு கொடுக்க விரும்புகிறாரோ, அவ்வளவு நான் தருவேன்.
15.13.5
भीष्मादीनां च सर्वेषां सुहृदामुपकारिणाम् ।
मम कोशादिति विभो मा भूद्भीमः सुदुर्मनाः ॥ १५.१३.५ ॥
பீஷ்மர் முதலிய உதவிய நல்லுறவினர் அனைவருக்கும் என் கருவூலத்திலிருந்து (கொடுக்கவேண்டும்). ஓ வீரனே, பீமன் மிகவும் மனம் வருந்தாதிருக்கட்டும்.
15.13.6
इत्युक्त्वा धर्मराजस्तमर्जुनं प्रत्यपूजयत् ।
भीमसेनः कटाक्षेण वीक्षांचक्रे धनंजयम् ॥ १५.१३.६ ॥
இவ்வாறு சொல்லி தர்மராஜன் அர்ஜுனனை மதித்துப் போற்றினான். பீமசேனன் கடைக்கண் பார்வையால் தனஞ்சயனை நோக்கினான்.
15.13.7
ततः स विदुरं धीमान्वाक्यमाह युधिष्ठिरः ।
न भीमसेन कोपं स नृपतिः कर्तुमर्हति ॥ १५.१३.७ ॥
அப்போது ஞானியான யுதிஷ்டிரர் விதுரரிடம் கூறினார்: "பீமசேனா, அந்த அரசன் கோபம் கொள்ளத் தகுதியுடையவன் அல்ல."
15.13.8
परिक्लिष्टो हि भीमस्तु हिमवृष्ट्यातपादिभिः ।
दुःखैर्बहुविधैर्धीमानरण्ये विदितं तव ॥ १५.१३.८ ॥
பனி, மழை, வெயில் முதலியவற்றாலும், பலவகைத் துன்பங்களாலும் பீமன் காட்டில் பெரிதும் வருந்தினான்; ஞானியே, இது உமக்குத் தெரியும்.
15.13.9
किंतु मद्वचनाद्ब्रूहि राजानं भरतर्षभम् ।
यद्यदिच्छसि यावच्च गृह्यतां मद्गृहादिति ॥ १५.१३.९ ॥
ஆனால் என் சொல்லின்படி பரதர்களில் சிறந்த அரசனிடம் கூறும்: நீர் விரும்பும் அளவு எது வேண்டுமோ அதை என் வீட்டிலிருந்து எடுத்துக்கொள்ளலாம்.
15.13.10
यन्मात्सर्यमयं भीमः करोति भृशदुःखितः ।
न तन्मनसि कर्तव्यमिति वाच्यः स पार्थिवः ॥ १५.१३.१० ॥
மிகவும் வருந்திய பீமன் பொறாமையுடன் செய்யும் செயலை மனத்தில் கொள்ளக் கூடாது—இதை அந்த அரசனிடம் சொல்ல வேண்டும்.
15.13.11
यन्ममास्ति धनं किञ्चिदर्जुनस्य च वेश्मनि ।
तस्य स्वामी महाराज इति वाच्यः स पार्थिवः ॥ १५.१३.११ ॥
என் வீட்டிலும் அர்ஜுனனின் வீட்டிலும் உள்ள எந்தச் செல்வமும் அதன் உரிமையாளர் மகாராஜாவாகிய நீரே என்று அந்த அரசனிடம் சொல்ல வேண்டும்.
15.13.12
ददातु राजा विप्रेभ्यो यथेष्टं क्रियतां व्ययः ।
पुत्राणां सुहृदां चैव गच्छत्वानृण्यमद्य सः ॥ १५.१३.१२ ॥
அரசன் தான் விரும்பியபடி பிராமணர்களுக்குக் கொடுக்கட்டும்; விரும்பும்படி செலவு செய்யட்டும்; புதல்வர்களுக்கும் நண்பர்களுக்கும் கடனில்லாமல் இன்றே அவர் ஆகட்டும்.
15.13.13
इदं चापि शरीरं मे तवायत्तं जनाधिप ।
धनानि चेति विद्धि त्वं क्षत्तर्नास्त्यत्र संशयः ॥ १५.१३.१३ ॥
மக்களின் தலைவரே, இந்த என் உடலும் செல்வமும் உம்முடையவையே. ஓ க்ஷத்தா, இதில் ஐயமில்லை என்பதை அறிவீராக.