Mahābhārata · Adhyāya 15.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.13.1
भीम ज्येष्ठो गुरुर्मे त्वं नातोऽन्यद्वमुक्तुमुत्सहे ।
धृताराष्ट्रस्तु राजर्षिः सर्वथा मानमर्हति ॥ १५.१३.१ ॥
Arjuna sprach: Bhīma, du bist mein Ältester und mein Lehrer, daher wage ich nichts weiter zu sagen. Doch der königliche Weise Dhṛtarāṣṭra verdient in jeder Hinsicht Ehre.
15.13.2
न स्मरन्त्यपराद्धानि स्मरन्ति सुकृतान्यपि ।
असंभिन्नार्थमर्यादाः साधवः पुरुषोत्तमाः ॥ १५.१३.२ ॥
Arjuna sprach: Die Guten erinnern sich nicht an erlittenes Unrecht, sondern an gute Taten. Die ihr Wort und die Grenzen der Pflicht unversehrt bewahren, sind die besten der Menschen.
15.13.3
इति तस्य वचः श्रुत्वा फल्गुनस्य महात्मनः ।
विदुरं प्राह धर्मात्मा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १५.१३.३ ॥
Nachdem er die Worte des großmütigen Phalguna (Arjuna) gehört hatte, sprach der rechtschaffene Sohn der Kuntī, Yudhiṣṭhira, zu Vidura.
15.13.4
इदं मद्वचनात्क्षत्तः कौरवं ब्रूहि पार्थिवम् ।
यावदिच्छति पुत्राणां दातुं तावद्ददाम्यहम् ॥ १५.१३.४ ॥
Vidura, sage dies in meinem Namen dem Kaurava-König: So viel er seinen Söhnen geben möchte, so viel gebe ich ihm.
15.13.5
भीष्मादीनां च सर्वेषां सुहृदामुपकारिणाम् ।
मम कोशादिति विभो मा भूद्भीमः सुदुर्मनाः ॥ १५.१३.५ ॥
Für Bhīṣma und alle wohlwollenden Helfer soll es aus meinem Schatz gegeben werden, o Mächtiger, damit Bhīma nicht tief betrübt wird.
15.13.6
इत्युक्त्वा धर्मराजस्तमर्जुनं प्रत्यपूजयत् ।
भीमसेनः कटाक्षेण वीक्षांचक्रे धनंजयम् ॥ १५.१३.६ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, ehrte der König des Dharma Arjuna. Bhīmasena blickte Dhanaṃjaya mit einem Seitenblick an.
15.13.7
ततः स विदुरं धीमान्वाक्यमाह युधिष्ठिरः ।
न भीमसेन कोपं स नृपतिः कर्तुमर्हति ॥ १५.१३.७ ॥
Da sprach der weise Yudhiṣṭhira diese Worte zu Vidura: "O Bhīmasena, jener König verdient keinen Zorn."
15.13.8
परिक्लिष्टो हि भीमस्तु हिमवृष्ट्यातपादिभिः ।
दुःखैर्बहुविधैर्धीमानरण्ये विदितं तव ॥ १५.१३.८ ॥
Bhīma hat im Wald durch Schnee, Regen, Hitze und ähnliches sowie durch vielerlei Leiden sehr gelitten, wie du wohl weißt, o Weiser.
15.13.9
किंतु मद्वचनाद्ब्रूहि राजानं भरतर्षभम् ।
यद्यदिच्छसि यावच्च गृह्यतां मद्गृहादिति ॥ १५.१३.९ ॥
Doch in meinem Namen sag dem König, dem Stier der Bharatas: Was immer und so viel du wünschst, möge aus meinem Haus genommen werden.
15.13.10
यन्मात्सर्यमयं भीमः करोति भृशदुःखितः ।
न तन्मनसि कर्तव्यमिति वाच्यः स पार्थिवः ॥ १५.१३.१० ॥
Was Bhīma, tief betrübt, aus Neid tut, soll man nicht im Sinn behalten; dies soll man jenem König sagen.
15.13.11
यन्ममास्ति धनं किञ्चिदर्जुनस्य च वेश्मनि ।
तस्य स्वामी महाराज इति वाच्यः स पार्थिवः ॥ १५.१३.११ ॥
Was immer an Reichtum in meinem Haus und auch im Haus Arjunas ist, sein Herr bist du, o großer König – dies soll man jenem König sagen.
15.13.12
ददातु राजा विप्रेभ्यो यथेष्टं क्रियतां व्ययः ।
पुत्राणां सुहृदां चैव गच्छत्वानृण्यमद्य सः ॥ १५.१३.१२ ॥
Der König gebe den Brahmanen, wie es ihm beliebt, und seine Ausgaben geschehen nach seinem Wunsch; heute möge er von der Schuld gegenüber seinen Söhnen und Freunden befreit sein.
15.13.13
इदं चापि शरीरं मे तवायत्तं जनाधिप ।
धनानि चेति विद्धि त्वं क्षत्तर्नास्त्यत्र संशयः ॥ १५.१३.१३ ॥
O Herr der Menschen, dieser mein Körper und meine Reichtümer sind ebenfalls von dir abhängig; wisse dies, o Kṣattar, daran ist kein Zweifel.