మహాభారతం · అధ్యాయం 15.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.13.1
भीम ज्येष्ठो गुरुर्मे त्वं नातोऽन्यद्वमुक्तुमुत्सहे ।
धृताराष्ट्रस्तु राजर्षिः सर्वथा मानमर्हति ॥ १५.१३.१ ॥
అర్జునుడు అన్నాడు: భీమా, నువ్వు నాకు జ్యేష్ఠుడివి, గురువువి; అందువల్ల దీనికి మించి ఏదీ చెప్పడానికి నేను సాహసించను. కానీ రాజర్షి ధృతరాష్ట్రుడు అన్ని విధాలుగా గౌరవానికి అర్హుడు.
15.13.2
न स्मरन्त्यपराद्धानि स्मरन्ति सुकृतान्यपि ।
असंभिन्नार्थमर्यादाः साधवः पुरुषोत्तमाः ॥ १५.१३.२ ॥
అర్జునుడు అన్నాడు: సజ్జనులు అపరాధాలను గుర్తుంచుకోరు, సత్కార్యాలనే స్మరిస్తారు. తమ మాటను, ధర్మ మర్యాదను భంగం చేయని ఉత్తమ పురుషులు వారు.
15.13.3
इति तस्य वचः श्रुत्वा फल्गुनस्य महात्मनः ।
विदुरं प्राह धर्मात्मा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १५.१३.३ ॥
మహాత్ముడైన ఫల్గునుడి (అర్జునుడి) ఈ మాటలు విని, ధర్మాత్ముడైన కుంతీపుత్రుడు యుధిష్ఠిరుడు విదురునితో అన్నాడు.
15.13.4
इदं मद्वचनात्क्षत्तः कौरवं ब्रूहि पार्थिवम् ।
यावदिच्छति पुत्राणां दातुं तावद्ददाम्यहम् ॥ १५.१३.४ ॥
విదురా, నా మాటగా కౌరవ రాజుతో ఇది చెప్పు: అతడు తన కుమారులకు ఎంత ఇవ్వాలనుకుంటాడో, అంత నేను ఇస్తాను.
15.13.5
भीष्मादीनां च सर्वेषां सुहृदामुपकारिणाम् ।
मम कोशादिति विभो मा भूद्भीमः सुदुर्मनाः ॥ १५.१३.५ ॥
భీష్ముడు మొదలైన, ఉపకారం చేసిన సుహృజ్జనులందరికీ నా కోశం నుండి (ఇవ్వాలి). ఓ విభూ, భీముడు మనసులో అత్యంత వ్యథ చెందకూడదు.
15.13.6
इत्युक्त्वा धर्मराजस्तमर्जुनं प्रत्यपूजयत् ।
भीमसेनः कटाक्षेण वीक्षांचक्रे धनंजयम् ॥ १५.१३.६ ॥
ఇలా చెప్పి ధర్మరాజు అర్జునుని గౌరవించాడు. భీమసేనుడు కడగంటి చూపుతో ధనంజయుని చూశాడు.
15.13.7
ततः स विदुरं धीमान्वाक्यमाह युधिष्ठिरः ।
न भीमसेन कोपं स नृपतिः कर्तुमर्हति ॥ १५.१३.७ ॥
అప్పుడు జ్ఞాని అయిన యుధిష్ఠిరుడు విదురునితో ఇలా అన్నాడు: "భీమసేనా, ఆ రాజు కోపానికి అర్హుడు కాడు."
15.13.8
परिक्लिष्टो हि भीमस्तु हिमवृष्ट्यातपादिभिः ।
दुःखैर्बहुविधैर्धीमानरण्ये विदितं तव ॥ १५.१३.८ ॥
మంచు, వర్షం, ఎండ మొదలైన వాటితో, అనేక రకాల కష్టాలతో భీముడు అడవిలో ఎంతగానో బాధపడ్డాడు; ఓ జ్ఞానీ, ఇది మీకు తెలిసినదే.
15.13.9
किंतु मद्वचनाद्ब्रूहि राजानं भरतर्षभम् ।
यद्यदिच्छसि यावच्च गृह्यतां मद्गृहादिति ॥ १५.१३.९ ॥
కానీ నా మాట ప్రకారం భరతులలో శ్రేష్ఠుడైన రాజుతో చెప్పు: నీకు ఏది ఎంత కావాలో, నా ఇంటి నుండి తీసుకోవచ్చు.
15.13.10
यन्मात्सर्यमयं भीमः करोति भृशदुःखितः ।
न तन्मनसि कर्तव्यमिति वाच्यः स पार्थिवः ॥ १५.१३.१० ॥
అత్యంత దుఃఖంతో భీముడు అసూయతో చేసేదాన్ని మనసులో పెట్టుకోకూడదు—ఇది ఆ రాజుతో చెప్పాలి.
15.13.11
यन्ममास्ति धनं किञ्चिदर्जुनस्य च वेश्मनि ।
तस्य स्वामी महाराज इति वाच्यः स पार्थिवः ॥ १५.१३.११ ॥
నా ఇంట్లో ఉన్న ఏ ధనమైనా, అర్జునుని ఇంట్లో ఉన్న ఏ ధనమైనా దానికి స్వామి మహారాజువైన నీవే అని ఆ రాజుతో చెప్పాలి.
15.13.12
ददातु राजा विप्रेभ्यो यथेष्टं क्रियतां व्ययः ।
पुत्राणां सुहृदां चैव गच्छत्वानृण्यमद्य सः ॥ १५.१३.१२ ॥
రాజు తన ఇష్టం ప్రకారం బ్రాహ్మణులకు దానం ఇవ్వాలి, ఖర్చు చేయాలి; ఈ రోజే ఆయన కుమారులకు, మిత్రులకు ఋణం లేనివాడవ్వాలి.
15.13.13
इदं चापि शरीरं मे तवायत्तं जनाधिप ।
धनानि चेति विद्धि त्वं क्षत्तर्नास्त्यत्र संशयः ॥ १५.१३.१३ ॥
ఓ జనాధిపా, ఈ నా శరీరమూ ధనమూ కూడా నీ అధీనంలోనే ఉన్నాయి. ఓ క్షత్తా, ఇందులో సందేహం లేదని తెలుసుకో.