മഹാഭാരതം · അധ്യായം 15.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.13.1
भीम ज्येष्ठो गुरुर्मे त्वं नातोऽन्यद्वमुक्तुमुत्सहे ।
धृताराष्ट्रस्तु राजर्षिः सर्वथा मानमर्हति ॥ १५.१३.१ ॥
അർജുനൻ പറഞ്ഞു: ഭീമാ, നീ എനിക്ക് ജ്യേഷ്ഠനും ഗുരുവുമാണ്; അതിനാൽ ഇതിനപ്പുറം മറ്റൊന്നും പറയാൻ ഞാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നില്ല. എന്നാൽ രാജർഷിയായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ എല്ലാ വിധത്തിലും ബഹുമാനത്തിന് അർഹനാണ്.
15.13.2
न स्मरन्त्यपराद्धानि स्मरन्ति सुकृतान्यपि ।
असंभिन्नार्थमर्यादाः साधवः पुरुषोत्तमाः ॥ १५.१३.२ ॥
അർജുനൻ പറഞ്ഞു: സജ്ജനങ്ങൾ അപരാധങ്ങളെ ഓർമ്മിക്കുന്നില്ല; സുകൃതങ്ങളെയാണ് ഓർക്കുന്നത്. വാക്കും കർത്തവ്യമര്യാദയും ഭംഗപ്പെടുത്താത്ത അവർ ഉത്തമപുരുഷന്മാരാണ്.
15.13.3
इति तस्य वचः श्रुत्वा फल्गुनस्य महात्मनः ।
विदुरं प्राह धर्मात्मा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १५.१३.३ ॥
മഹാത്മാവായ ഫല്ഗുനന്റെ (അർജുനന്റെ) ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധർമ്മാത്മാവായ കുന്തീപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ വിദുരനോട് പറഞ്ഞു.
15.13.4
इदं मद्वचनात्क्षत्तः कौरवं ब्रूहि पार्थिवम् ।
यावदिच्छति पुत्राणां दातुं तावद्ददाम्यहम् ॥ १५.१३.४ ॥
വിദുരാ, എന്റെ വാക്കിനാൽ കൗരവരാജാവിനോട് ഇത് പറയുക: തന്റെ പുത്രന്മാർക്ക് എത്ര കൊടുക്കാൻ അദ്ദേഹം ഇച്ഛിക്കുന്നുവോ അത്രയും ഞാൻ നൽകാം.
15.13.5
भीष्मादीनां च सर्वेषां सुहृदामुपकारिणाम् ।
मम कोशादिति विभो मा भूद्भीमः सुदुर्मनाः ॥ १५.१३.५ ॥
ഭീഷ്മർ മുതലായ, ഉപകാരം ചെയ്ത സുഹൃത്തുക്കൾ എല്ലാവർക്കും എന്റെ ഖജനാവിൽ നിന്ന് (നൽകണം). ഓ വിഭോ, ഭീമൻ അതിദുഃഖിതനാകാതിരിക്കട്ടെ.
15.13.6
इत्युक्त्वा धर्मराजस्तमर्जुनं प्रत्यपूजयत् ।
भीमसेनः कटाक्षेण वीक्षांचक्रे धनंजयम् ॥ १५.१३.६ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ധർമ്മരാജൻ അർജുനനെ ആദരിച്ചു. ഭീമസേനൻ കടക്കണ്ണുകൊണ്ട് ധനഞ്ജയനെ നോക്കി.
15.13.7
ततः स विदुरं धीमान्वाक्यमाह युधिष्ठिरः ।
न भीमसेन कोपं स नृपतिः कर्तुमर्हति ॥ १५.१३.७ ॥
അപ്പോൾ ബുദ്ധിമാനായ യുധിഷ്ഠിരൻ വിദുരനോട് പറഞ്ഞു: "ഭീമസേനാ, ആ രാജാവ് കോപിക്കാൻ അർഹനല്ല."
15.13.8
परिक्लिष्टो हि भीमस्तु हिमवृष्ट्यातपादिभिः ।
दुःखैर्बहुविधैर्धीमानरण्ये विदितं तव ॥ १५.१३.८ ॥
മഞ്ഞ്, മഴ, വെയിൽ എന്നിവയാലും പലവിധ ദുഃഖങ്ങളാലും ഭീമൻ കാട്ടിൽ വളരെ ക്ലേശിച്ചു; ബുദ്ധിമാനേ, ഇത് അങ്ങേക്ക് അറിയാമല്ലോ.
15.13.9
किंतु मद्वचनाद्ब्रूहि राजानं भरतर्षभम् ।
यद्यदिच्छसि यावच्च गृह्यतां मद्गृहादिति ॥ १५.१३.९ ॥
എന്നാൽ എന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് ഭരതശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവിനോട് പറയൂ: നിനക്ക് എന്തെല്ലാം, എത്രത്തോളം വേണമോ, അത് എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് എടുക്കാം.
15.13.10
यन्मात्सर्यमयं भीमः करोति भृशदुःखितः ।
न तन्मनसि कर्तव्यमिति वाच्यः स पार्थिवः ॥ १५.१३.१० ॥
വളരെ ദുഃഖിതനായ ഭീമൻ അസൂയയോടെ ചെയ്യുന്നത് മനസ്സിൽ വയ്ക്കരുത്—ഇത് ആ രാജാവിനോട് പറയണം.
15.13.11
यन्ममास्ति धनं किञ्चिदर्जुनस्य च वेश्मनि ।
तस्य स्वामी महाराज इति वाच्यः स पार्थिवः ॥ १५.१३.११ ॥
എന്റെ വീട്ടിലുള്ള ഏതു ധനവും അർജുനന്റെ വീട്ടിലുള്ളതും അതിന്റെ ഉടമ മഹാരാജാവായ അങ്ങാണ് എന്ന് ആ രാജാവിനോട് പറയണം.
15.13.12
ददातु राजा विप्रेभ्यो यथेष्टं क्रियतां व्ययः ।
पुत्राणां सुहृदां चैव गच्छत्वानृण्यमद्य सः ॥ १५.१३.१२ ॥
രാജാവ് തനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ബ്രാഹ്മണർക്ക് ദാനം ചെയ്യട്ടെ, ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ ചെലവഴിക്കട്ടെ; ഇന്ന് അദ്ദേഹം പുത്രന്മാരുടെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും കടത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകട്ടെ.
15.13.13
इदं चापि शरीरं मे तवायत्तं जनाधिप ।
धनानि चेति विद्धि त्वं क्षत्तर्नास्त्यत्र संशयः ॥ १५.१३.१३ ॥
ഹേ ജനാധിപാ, ഈ എന്റെ ശരീരവും ധനവും അങ്ങയുടെ അധീനത്തിലാണ്. ഹേ ക്ഷത്താവേ, ഇതിൽ സംശയമില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞാലും.