Mahābhārata · Adhyāya 15.22
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.22.1
नारदस्य तु तद्वाक्यं शशंसुर्द्विजसत्तमाः ।
शतयूपस्तु राजर्षिर्नारदं वाक्यमब्रवीत् ॥ १५.२२.१ ॥
Die Besten unter den Zweimalgeborenen lobten Nāradas Worte; doch der königliche Weise Śatayūpa sprach zu Nārada diese Worte.
15.22.2
अहो भगवता श्रद्धा कुरुराजस्य वर्धिता ।
सर्वस्य च जनस्यास्य मम चैव महाद्युते ॥ १५.२२.२ ॥
Oh! Ehrwürdiger, du hast den Glauben des Kuru-Königs gemehrt, und den all dieser Menschen und auch meinen, o Strahlender!
15.22.3
अस्ति काचिद्विवक्षा तु तां मे निगदतः शृणु ।
धृतराष्ट्रं प्रति नृपं देवर्षे लोकपूजित ॥ १५.२२.३ ॥
Doch habe ich einen gewissen Wunsch; höre ihn, während ich ihn ausspreche: bezüglich König Dhṛtarāṣṭra, o göttlicher Weiser, von den Welten geehrt.
15.22.4
सर्ववृत्तान्ततत्त्वज्ञो भवान्दिव्येन चक्षुषा ।
युक्तः पश्यसि विप्रर्षे गतयो विविधा नृणाम् ॥ १५.२२.४ ॥
Du kennst die Wahrheit aller Ereignisse; mit dem göttlichen Auge begabt, o Weiser unter den Brahmanen, siehst du die vielfältigen Schicksale der Menschen.
15.22.5
उक्तवान्नृपतीनां त्वं महेन्द्रस्य सलोकताम् ।
न त्वस्य नृपतेर्लोकाः कथितास्ते महामुने ॥ १५.२२.५ ॥
Du hast den Königen die Welt Mahendras beschrieben; doch, o großer Weiser, die Welten dieses Königs hast du nicht beschrieben.
15.22.6
स्थानमप्यस्य नृपतेः श्रोतुमिच्छाम्यहं विभो ।
त्वत्तः कीदृक्कदा चेति तन्ममाख्याहि तत्त्वतः ॥ १५.२२.६ ॥
O Mächtiger, ich möchte auch die Wohnstätte dieses Königs hören: sag mir wahrhaftig, wie sie ist und wann sie sein wird.
15.22.7
इत्युक्तो नारदस्तेन वाक्यं सर्वमनोनुगम् ।
व्याजहार सभामध्ये दिव्यदर्शी महातपाः ॥ १५.२२.७ ॥
So angesprochen, sprach Nārada, der große Asket mit göttlichem Blick, inmitten der Versammlung Worte, die jedem Herzen gefielen.
15.22.8
यदृच्छया शक्रसदो गत्वा शक्रं शचीपतिम् ।
दृष्टवानस्मि राजर्षे तत्र पाण्डुं नराधिपम् ॥ १५.२२.८ ॥
O königlicher Weiser, zufällig ging ich zur Versammlung Indras, des Herrn der Śacī, und dort sah ich Pāṇḍu, den Herrscher der Menschen.
15.22.9
तत्रेयं धृतराष्ट्रस्य कथा समभवन्नप ।
तपसो दुष्करस्यास्य यदयं तपते नृपः ॥ १५.२२.९ ॥
Dort, o König, kam diese Erzählung über Dhṛtarāṣṭra auf: dass dieser König diese schwere Askese übt.
15.22.10
तत्राहमिदमश्रौषं शक्रस्य वदतः स्वयम् ।
वर्षाणि त्रीणि शिष्टानि राज्ञोस्य परमायुषः ॥ १५.२२.१० ॥
Dort hörte ich selbst Indra sprechen, dass von der höchsten Lebensdauer dieses Königs noch drei Jahre übrig seien.
15.22.11
ततः कुबेरभवनं गान्धारीसहितो नृपः ।
प्रयाता धृतराष्ट्रोऽयं राजराजाभिसत्कृतः ॥ १५.२२.११ ॥
Dann ging dieser König Dhṛtarāṣṭra zusammen mit Gāndhārī zur Wohnstatt Kuberas, vom König der Könige geehrt.
15.22.12
कामगेन विमानेन दिव्याभरणभूषितः ।
ऋषिपुत्रो महाभागस्तपसा दग्धकिल्बिषः ॥ १५.२२.१२ ॥
In einem nach Willen fahrenden Luftwagen, mit göttlichen Schmuckstücken geschmückt, der Sohn des Weisen, hochgesegnet, dessen Sünden durch Askese verbrannt sind.
15.22.13
सञ्चरिष्यति लोकांश्च देवगन्धर्वरक्षसाम् ।
स्वच्छन्देनेति धर्मात्मा व्यासस्य तु तपोबलात् ॥ १५.२२.१३ ॥
Der rechtschaffene Vyāsa wird kraft seiner Askese frei durch die Welten der Götter, Gandharvas und Rākṣasas wandern.
15.22.14
देवगुह्यमिदं प्रीत्या मया वः कथितं महत् ।
भवन्तो हि श्रुतधनास्तपसा दग्धकिल्बिषाः ॥ १५.२२.१४ ॥
Aus Zuneigung habe ich euch dieses große göttliche Geheimnis erzählt, denn ihr seid reich an Gehörtem, und eure Sünden sind durch Askese verbrannt.
15.22.15
इति ते तस्य तच्छ्रुत्वा देवर्षेर्मधुरं वचः ।
सर्वे सुमनसः प्रीता बभूवुः स च पार्थिवः ॥ १५.२२.१५ ॥
Als sie die süßen Worte des göttlichen Weisen gehört hatten, wurden sie alle froh und zufrieden, und auch der König.
15.22.16
एवं कथाभिरन्वास्य धृतराष्ट्रं मनीषिणः ।
विप्रजग्मुर्यथाकामं ते सिद्धगतिमास्थिताः ॥ १५.२२.१६ ॥
Nachdem sie Dhṛtarāṣṭra mit diesen Erzählungen geehrt hatten, zogen jene Weisen, die den Zustand der Vollendeten erreicht hatten, nach Belieben davon.