મહાભારત · અધ્યાય 15.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.32.1
भगवञ्श्वशुरो मेऽसि दैवतस्यापि दैवतम् ।
स मे देवातिदेवस्त्वं शृणु सत्यां गिरं मम ॥ १५.३२.१ ॥
હે ભગવાન, તમે મારા સસરા છો, દેવોના પણ દેવ છો. તમે દેવાતિદેવ છો; મારું સત્ય વચન સાંભળો.
15.32.2
तपस्वी कोपनो विप्रो दुर्वासा नाम मे पितुः ।
भिक्षामुपागतो भोक्तुं तमहं पर्यतोषयम् ॥ १५.३२.२ ॥
મારા પિતા પાસે દુર્વાસા નામે તપસ્વી, ક્રોધી બ્રાહ્મણ ભોજન માટે આવ્યા; મેં તેમને સંપૂર્ણપણે પ્રસન્ન કર્યા.
15.32.3
शौचने त्वागसस्त्यागैः शुद्धेन मनसा तथा ।
कोपस्थानेष्वपि महत्स्वकुप्यन्न कदाचन ॥ १५.३२.३ ॥
શુચિતા, દોષોના ત્યાગ અને શુદ્ધ મનથી, મોટા ક્રોધના પ્રસંગોમાં પણ હું ક્યારેય ક્રોધિત ન થઈ.
15.32.4
स प्रीतो वरदो मेऽभूत्कृतकृत्यो महामुनिः ।
अवश्यं ते ग्रहीतव्यमिति मां सोब्रवीद्वचः ॥ १५.३२.४ ॥
તેઓ પ્રસન્ન થઈને મને વરદાન આપનારા થયા; કૃતકૃત્ય એવા તે મહામુનિએ મને કહ્યું, 'તારે અવશ્ય ગ્રહણ કરવું પડશે.'
15.32.5
ततः शापभयाद्विप्रमवोचं पुनरेव तम् ।
एवमस्त्विति च प्राह पुनरेव स मे द्विजः ॥ १५.३२.५ ॥
ત્યારે શાપના ભયથી મેં તે બ્રાહ્મણને ફરીથી કહ્યું; 'એમ જ થાઓ' કહીને તે દ્વિજે મને ફરીથી કહ્યું.
15.32.6
धर्मस्य जननी भद्रे भवित्री त्वं शुभानने ।
वशे स्थास्यन्ति ते देवा यांस्त्वमावाहयिष्यसि ॥ १५.३२.६ ॥
હે ભદ્રે, હે શુભાનને! તું ધર્મની માતા થઈશ; જે દેવોને તું આહ્વાન કરીશ તે તારા વશમાં રહેશે.
15.32.7
इत्युक्त्वाऽन्तर्हितो विप्रस्ततोऽहं विस्मिताऽभवम् ।
न च सर्वास्ववस्थासु स्मृतिर्मे विप्रणश्यति ॥ १५.३२.७ ॥
ઋષિ એમ કહીને અંતર્ધાન થયા. ત્યારે હું વિસ્મિત થઈ; બધી અવસ્થાઓમાં મારી સ્મૃતિ નષ્ટ થતી ન હતી.
15.32.8
अथ हर्म्यतलस्थाऽहं रविमुद्यन्तमीक्षती ।
संस्मृत्य तदृषेर्वाक्यं स्पृहयन्ती दिवाकरम् ॥ १५.३२.८ ॥
ત્યારે મહેલના ધાબા પર ઊભી રહીને હું ઉગતા સૂર્યને જોઈ રહી હતી. ઋષિના તે વચનો યાદ કરીને હું સૂર્યને ઝંખતી હતી.
15.32.9
स्थिताऽहं बालभावेन तत्र दोषमबुद्ध्यती ।
अथ देवः सहस्रांशुर्मत्समीपगतोऽभवत् ॥ १५.३२.९ ॥
ત્યાં હું બાલભાવથી ઊભી હતી, તેનો દોષ સમજતી ન હતી. ત્યારે સહસ્ર-કિરણવાળા દેવ મારી પાસે આવ્યા.
15.32.10
द्विधा कृत्वाऽऽत्मनो देहं भूमौ च गगनेऽपि च ।
तताप लोकानेकेन द्वितीयेनागमत्स माम् ॥ १५.३२.१० ॥
પોતાના દેહને બે ભાગમાં કરીને, એક ભાગથી પૃથ્વી અને આકાશમાં લોકોને તપાવતા, બીજાથી તે મારી પાસે આવ્યા.
15.32.11
स मामुवाच वेपन्तीं वरं मत्तो वृणीष्व ह ।
गम्यतामिति तं चाहं प्रणम्य सिरसाऽवदम् ॥ १५.३२.११ ॥
તે ધ્રૂજતી મને બોલ્યા: "મારી પાસેથી વર માગ." તેમને માથું નમાવીને મેં કહ્યું, "જાઓ."
15.32.12
स मामुवाच तिग्मांशुर्वृथाऽऽह्वानं न मे क्षमम् ।
धक्ष्यामि त्वां च विप्रं च येन दत्तो वरस्तव ॥ १५.३२.१२ ॥
તે તેજસ્વીએ મને કહ્યું: "વ્યર્થ આહ્વાન મને યોગ્ય નથી. હું તને અને જે બ્રાહ્મણે તને વર આપ્યો તેને બાળી દઈશ."
15.32.13
तमहं रक्षती विप्रं शापादनपकारिणम् ।
पुत्रो मे त्वत्समो देव भवेदिति ततोऽब्रवम् ॥ १५.३२.१३ ॥
તે નિર્દોષ બ્રાહ્મણને શાપથી બચાવવા મેં કહ્યું: 'હે દેવ, મારો પુત્ર તમારા જેવો થાય.'
15.32.14
ततो मां तेजसाऽऽविश्य मोहयित्वा च भानुमान् ।
उवाच भविता पुत्रस्तवेत्यभ्यगमद्दिवम् ॥ १५.३२.१४ ॥
પછી તેજસ્વી ભાનુએ પોતાના તેજથી મારામાં પ્રવેશ કરી, મને મોહિત કરી, 'તને પુત્ર થશે' એમ કહી સ્વર્ગે ગયા.
15.32.15
ततोऽहमन्तर्भवने पितुश्चित्तानुरक्षिणी ।
गूढोत्पन्नं सुतं बालं जले कर्णमवासृजम् ॥ १५.३२.१५ ॥
પછી મેં, પિતાના મનને સાચવતાં, અંતઃપુરમાં ગુપ્ત રીતે જન્મેલા તે બાળક પુત્ર કર્ણને પાણીમાં છોડી દીધો.
15.32.16
नूनं तस्यैव देवस्य प्रसादात्पुनरेव तु ।
कन्याऽहमभवं विप्र यथा प्राह स मामृषिः ॥ १५.३२.१६ ॥
ચોક્કસ એ દેવની કૃપાથી, હે વિપ્ર, ઋષિએ કહ્યા પ્રમાણે હું ફરી કન્યા બની.
15.32.17
स मया सूढया पुत्रो ज्ञायमानोऽप्युपेक्षितः ।
तन्मां दहति विप्रर्षे यथा सुविदितं तव ॥ १५.३२.१७ ॥
તે — અપરિણીત હતી ત્યારે મારાથી જન્મેલો પુત્ર — ઓળખવા છતાં મેં તેની ઉપેક્ષા કરી. હે વિપ્રર્ષિ, તે મને બાળે છે; આ તમે સારી રીતે જાણો છો.
15.32.18
यदि पापमपापं वा यदेतद्विवृतं मया ।
तं द्रष्टुमिच्छामि भगवन्व्यपनेतुं त्वमर्हसि ॥ १५.३२.१८ ॥
મેં જે પ્રગટ કર્યું તે પાપ હો કે નિષ્પાપ, હે ભગવન્, તે હું જોવા ઇચ્છું છું; તેને દૂર કરવા તમે યોગ્ય છો.
15.32.19
यच्चास्य राज्ञो विदितं हृदिस्थं भवतोऽनघ ।
तं चायं लभतां काममद्यैव मुनिसत्तम ॥ १५.३२.१९ ॥
હે નિષ્પાપ, આ રાજાના હૃદયમાં રહેલી અને તમને જાણીતી તે ઇચ્છા, હે મુનિશ્રેષ્ઠ, આજે જ એ પામે.
15.32.20
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं व्यासो वेदविदांवरः ।
साधु सर्वमिदं भाव्यमेवमेतद्यथाऽऽत्थ माम् ॥ १५.३२.२० ॥
આમ કહેવાયા પછી વેદજ્ઞોમાં શ્રેષ્ઠ વ્યાસે આ ઉત્તર આપ્યો: 'સારું, તેં મને જેમ કહ્યું તેમ આ બધું થશે.'
15.32.21
अपराधश्च ते नास्ति कन्याभावं गता ह्यसि ।
देवाश्चैश्वर्यवन्तो वै शरीराण्याविशन्ति वै ॥ १५.३२.२१ ॥
તારો કોઈ અપરાધ નથી; તું કન્યાભાવમાં જ છે. ઐશ્વર્યવાન દેવો ખરેખર શરીરોમાં પ્રવેશે છે.
15.32.22
सन्ति देवनिकायाश्च संकल्पाज्जनयन्ति ये ।
वाचा दृष्ट्या तथा स्पर्शात्संघर्षेणेति पञ्चधा ॥ १५.३२.२२ ॥
સંકલ્પથી, વાણીથી, દૃષ્ટિથી, તેમ જ સ્પર્શથી અને સંઘર્ષણથી—આ રીતે પાંચ પ્રકારે—જન્મ આપનારા દેવગણો છે.
15.32.23
मनुष्यधर्मो दैवेन धर्मेण हि न दुष्यति ।
इति कुन्ति विजानीहि व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ १५.३२.२३ ॥
મનુષ્યધર્મ દૈવીથી થયો હોય તો ધર્મથી દૂષિત થતો નથી. હે કુંતી, આ જાણ; તારો મનનો તાપ દૂર થાઓ.
15.32.24
सर्वं बलवतां पथ्यं सर्वं बलवतां शुचि ।
सर्वं बलवतां धर्मः सर्वं बलवतां स्वकम् ॥ १५.३२.२४ ॥
બળવાન માટે સર્વ હિતકર છે; બળવાન માટે સર્વ શુદ્ધ છે; બળવાન માટે સર્વ ધર્મ છે; બળવાન માટે સર્વ પોતાનું છે.