ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 15.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.32.1
भगवञ्श्वशुरो मेऽसि दैवतस्यापि दैवतम् ।
स मे देवातिदेवस्त्वं शृणु सत्यां गिरं मम ॥ १५.३२.१ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಮಾವ; ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದೇವತೆ. ನೀನು ದೇವರುಗಳಿಗೂ ಮೇಲಿನ ದೇವ; ನನ್ನ ಸತ್ಯವಾಣಿಯನ್ನು ಕೇಳು.
15.32.2
तपस्वी कोपनो विप्रो दुर्वासा नाम मे पितुः ।
भिक्षामुपागतो भोक्तुं तमहं पर्यतोषयम् ॥ १५.३२.२ ॥
ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಬಳಿಗೆ ದುರ್ವಾಸ ಎಂಬ ತಪಸ್ವಿ, ಕೋಪಿಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಬಂದನು; ನಾನು ಅವನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದೆ.
15.32.3
शौचने त्वागसस्त्यागैः शुद्धेन मनसा तथा ।
कोपस्थानेष्वपि महत्स्वकुप्यन्न कदाचन ॥ १५.३२.३ ॥
ಶುಚಿತ್ವದಿಂದ, ದೋಷಗಳ ತ್ಯಾಗದಿಂದ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಹಾ ಕೋಪದ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
15.32.4
स प्रीतो वरदो मेऽभूत्कृतकृत्यो महामुनिः ।
अवश्यं ते ग्रहीतव्यमिति मां सोब्रवीद्वचः ॥ १५.३२.४ ॥
ಅವನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ನನಗೆ ವರ ನೀಡುವವನಾದನು; ಕೃತಕೃತ್ಯನಾದ ಆ ಮಹಾಮುನಿ, 'ನೀನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು' ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು.
15.32.5
ततः शापभयाद्विप्रमवोचं पुनरेव तम् ।
एवमस्त्विति च प्राह पुनरेव स मे द्विजः ॥ १५.३२.५ ॥
ಆಗ ಶಾಪದ ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದೆನು; 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಆ ದ್ವಿಜನು ಮತ್ತೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು.
15.32.6
धर्मस्य जननी भद्रे भवित्री त्वं शुभानने ।
वशे स्थास्यन्ति ते देवा यांस्त्वमावाहयिष्यसि ॥ १५.३२.६ ॥
ಓ ಭದ್ರೆ, ಓ ಶುಭಮುಖಿ! ನೀನು ಧರ್ಮದ ತಾಯಿಯಾಗುವೆ; ನೀನು ಆವಾಹಿಸುವ ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿರುವರು.
15.32.7
इत्युक्त्वाऽन्तर्हितो विप्रस्ततोऽहं विस्मिताऽभवम् ।
न च सर्वास्ववस्थासु स्मृतिर्मे विप्रणश्यति ॥ १५.३२.७ ॥
ಋಷಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅಂತರ್ಧಾನರಾದರು. ಆಗ ನಾನು ವಿಸ್ಮಿತಳಾದೆ; ಎಲ್ಲಾ ಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಸ್ಮೃತಿ ನಶಿಸಲಿಲ್ಲ.
15.32.8
अथ हर्म्यतलस्थाऽहं रविमुद्यन्तमीक्षती ।
संस्मृत्य तदृषेर्वाक्यं स्पृहयन्ती दिवाकरम् ॥ १५.३२.८ ॥
ಆಗ ಅರಮನೆಯ ಮಾಳಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಋಷಿಯ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆದು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಬಯಸಿದೆ.
15.32.9
स्थिताऽहं बालभावेन तत्र दोषमबुद्ध्यती ।
अथ देवः सहस्रांशुर्मत्समीपगतोऽभवत् ॥ १५.३२.९ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಬಾಲ್ಯಭಾವದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದೆ; ಅದರ ದೋಷವನ್ನು ಅರಿಯದೆ. ಆಗ ಸಹಸ್ರಕಿರಣನಾದ ದೇವರು ನನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
15.32.10
द्विधा कृत्वाऽऽत्मनो देहं भूमौ च गगनेऽपि च ।
तताप लोकानेकेन द्वितीयेनागमत्स माम् ॥ १५.३२.१० ॥
ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಎರಡಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಒಂದರಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತಪಿಸುತ್ತಾ, ಮತ್ತೊಂದರಿಂದ ಅವರು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು.
15.32.11
स मामुवाच वेपन्तीं वरं मत्तो वृणीष्व ह ।
गम्यतामिति तं चाहं प्रणम्य सिरसाऽवदम् ॥ १५.३२.११ ॥
ಅವರು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳಿದರು: "ನನ್ನಿಂದ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊ." ಅವರಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಾನು "ಹೋಗಿ" ಎಂದೆ.
15.32.12
स मामुवाच तिग्मांशुर्वृथाऽऽह्वानं न मे क्षमम् ।
धक्ष्यामि त्वां च विप्रं च येन दत्तो वरस्तव ॥ १५.३२.१२ ॥
ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ವ್ಯರ್ಥ ಆಹ್ವಾನ ನನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ನಿನ್ನನ್ನೂ, ನಿನಗೆ ವರ ನೀಡಿದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನೂ ಸುಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೇನೆ."
15.32.13
तमहं रक्षती विप्रं शापादनपकारिणम् ।
पुत्रो मे त्वत्समो देव भवेदिति ततोऽब्रवम् ॥ १५.३२.१३ ॥
ಆ ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಶಾಪದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ನಾನು ಹೇಳಿದೆ: 'ದೇವ, ನನ್ನ ಮಗ ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಆಗಲಿ.'
15.32.14
ततो मां तेजसाऽऽविश्य मोहयित्वा च भानुमान् ।
उवाच भविता पुत्रस्तवेत्यभ्यगमद्दिवम् ॥ १५.३२.१४ ॥
ಆಗ ತೇಜೋಮಯನಾದ ಭಾನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, 'ನಿನಗೆ ಮಗನಾಗುವನು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
15.32.15
ततोऽहमन्तर्भवने पितुश्चित्तानुरक्षिणी ।
गूढोत्पन्नं सुतं बालं जले कर्णमवासृजम् ॥ १५.३२.१५ ॥
ಆಗ ನಾನು, ತಂದೆಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾ, ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಜನಿಸಿದ ಆ ಶಿಶು ಮಗ ಕರ್ಣನನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟೆ.
15.32.16
नूनं तस्यैव देवस्य प्रसादात्पुनरेव तु ।
कन्याऽहमभवं विप्र यथा प्राह स मामृषिः ॥ १५.३२.१६ ॥
ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆ ದೇವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದಲೇ, ಓ ವಿಪ್ರ, ಆ ಋಷಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಕನ್ಯೆಯಾದೆ.
15.32.17
स मया सूढया पुत्रो ज्ञायमानोऽप्युपेक्षितः ।
तन्मां दहति विप्रर्षे यथा सुविदितं तव ॥ १५.३२.१७ ॥
ಅವನು — ಮದುವೆಯಾಗದ ನನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗ — ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ನಾನು ಅವನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದೆ. ಓ ವಿಪ್ರರ್ಷಿ, ಅದು ನನ್ನನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿದೆ; ಇದು ನಿಮಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದೆ.
15.32.18
यदि पापमपापं वा यदेतद्विवृतं मया ।
तं द्रष्टुमिच्छामि भगवन्व्यपनेतुं त्वमर्हसि ॥ १५.३२.१८ ॥
ನಾನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದ ಇದು ಪಾಪವೋ ನಿಷ್ಪಾಪವೋ, ಓ ಭಗವನ್, ಅದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಅದನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ನೀವು ಅರ್ಹರು.
15.32.19
यच्चास्य राज्ञो विदितं हृदिस्थं भवतोऽनघ ।
तं चायं लभतां काममद्यैव मुनिसत्तम ॥ १५.३२.१९ ॥
ಓ ನಿಷ್ಕಳಂಕನೇ, ಈ ರಾಜನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವುದೂ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದೂ ಆದ ಆ ಬಯಕೆಯನ್ನು, ಓ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಂದೇ ಇವನು ಪಡೆಯಲಿ.
15.32.20
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं व्यासो वेदविदांवरः ।
साधु सर्वमिदं भाव्यमेवमेतद्यथाऽऽत्थ माम् ॥ १५.३२.२० ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ವೇದಜ್ಞರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವ್ಯಾಸನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಸರಿ, ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಇದೆಲ್ಲವೂ ಆಗಲಿ.'
15.32.21
अपराधश्च ते नास्ति कन्याभावं गता ह्यसि ।
देवाश्चैश्वर्यवन्तो वै शरीराण्याविशन्ति वै ॥ १५.३२.२१ ॥
ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇಲ್ಲ; ನೀನು ಕನ್ಯಾಭಾವದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದೀಯೆ. ಐಶ್ವರ್ಯವಂತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದೇಹಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.
15.32.22
सन्ति देवनिकायाश्च संकल्पाज्जनयन्ति ये ।
वाचा दृष्ट्या तथा स्पर्शात्संघर्षेणेति पञ्चधा ॥ १५.३२.२२ ॥
ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ, ಮಾತಿನಿಂದ, ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂಘರ್ಷಣೆಯಿಂದ—ಹೀಗೆ ಐದು ರೀತಿಗಳಲ್ಲಿ—ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುವ ದೇವಗಣಗಳಿವೆ.
15.32.23
मनुष्यधर्मो दैवेन धर्मेण हि न दुष्यति ।
इति कुन्ति विजानीहि व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ १५.३२.२३ ॥
ಮನುಷ್ಯಧರ್ಮ ದೈವದಿಂದ ಆದಾಗ ಧರ್ಮದಿಂದ ಕೆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಓ ಕುಂತಿ, ಇದನ್ನು ತಿಳಿ; ನಿನ್ನ ಮಾನಸಿಕ ಜ್ವರ ಹೋಗಲಿ.
15.32.24
सर्वं बलवतां पथ्यं सर्वं बलवतां शुचि ।
सर्वं बलवतां धर्मः सर्वं बलवतां स्वकम् ॥ १५.३२.२४ ॥
ಬಲವಂತರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಹಿತವಾದುದು; ಬಲವಂತರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಶುದ್ಧ; ಬಲವಂತರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಧರ್ಮ; ಬಲವಂತರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ವಂತವಾದುದು.