Mahābhārata · Adhyāya 15.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.32.1
भगवञ्श्वशुरो मेऽसि दैवतस्यापि दैवतम् ।
स मे देवातिदेवस्त्वं शृणु सत्यां गिरं मम ॥ १५.३२.१ ॥
O gesegneter Herr, du bist mein Schwiegervater, der Gott selbst der Götter. Du bist der höchste Gott über den Göttern; höre meine wahren Worte.
15.32.2
तपस्वी कोपनो विप्रो दुर्वासा नाम मे पितुः ।
भिक्षामुपागतो भोक्तुं तमहं पर्यतोषयम् ॥ १५.३२.२ ॥
In das Haus meines Vaters kam der asketische, jähzornige Brahmane Durvāsas, um zu essen; ich stellte ihn vollständig zufrieden.
15.32.3
शौचने त्वागसस्त्यागैः शुद्धेन मनसा तथा ।
कोपस्थानेष्वपि महत्स्वकुप्यन्न कदाचन ॥ १५.३२.३ ॥
Durch Reinheit, durch das Ablegen von Fehlern und mit reinem Geist zürnte ich niemals, selbst bei großen Anlässen zum Zorn.
15.32.4
स प्रीतो वरदो मेऽभूत्कृतकृत्यो महामुनिः ।
अवश्यं ते ग्रहीतव्यमिति मां सोब्रवीद्वचः ॥ १५.३२.४ ॥
Erfreut wurde er mein Gewährer eines Segens; der große Weise, sein Ziel erreicht, sprach zu mir: 'Du musst es unbedingt annehmen.'
15.32.5
ततः शापभयाद्विप्रमवोचं पुनरेव तम् ।
एवमस्त्विति च प्राह पुनरेव स मे द्विजः ॥ १५.३२.५ ॥
Da sprach ich aus Furcht vor einem Fluch erneut zu jenem Brahmanen; und der Zweimalgeborene sagte mir wieder: 'So sei es.'
15.32.6
धर्मस्य जननी भद्रे भवित्री त्वं शुभानने ।
वशे स्थास्यन्ति ते देवा यांस्त्वमावाहयिष्यसि ॥ १५.३२.६ ॥
O Glückliche, o Schönantlitzige! Du wirst die Mutter des Dharma sein; die Götter, die du anrufst, werden unter deiner Gewalt bleiben.
15.32.7
इत्युक्त्वाऽन्तर्हितो विप्रस्ततोऽहं विस्मिताऽभवम् ।
न च सर्वास्ववस्थासु स्मृतिर्मे विप्रणश्यति ॥ १५.३२.७ ॥
So sprach er und verschwand. Da war ich erstaunt, und in allen Zuständen ging mein Gedächtnis nicht verloren.
15.32.8
अथ हर्म्यतलस्थाऽहं रविमुद्यन्तमीक्षती ।
संस्मृत्य तदृषेर्वाक्यं स्पृहयन्ती दिवाकरम् ॥ १५.३२.८ ॥
Da stand ich auf dem Dach des Palastes und blickte auf die aufgehende Sonne. Mich der Worte des Sehers erinnernd, sehnte ich mich nach der Sonne.
15.32.9
स्थिताऽहं बालभावेन तत्र दोषमबुद्ध्यती ।
अथ देवः सहस्रांशुर्मत्समीपगतोऽभवत् ॥ १५.३२.९ ॥
Dort stand ich in kindlichem Zustand, ohne Schuld zu erkennen. Da kam der Gott der tausend Strahlen zu mir.
15.32.10
द्विधा कृत्वाऽऽत्मनो देहं भूमौ च गगनेऽपि च ।
तताप लोकानेकेन द्वितीयेनागमत्स माम् ॥ १५.३२.१० ॥
Seinen Leib in zwei geteilt, wärmte er mit dem einen Teil die Welten auf Erde und Himmel, und mit dem anderen kam er zu mir.
15.32.11
स मामुवाच वेपन्तीं वरं मत्तो वृणीष्व ह ।
गम्यतामिति तं चाहं प्रणम्य सिरसाऽवदम् ॥ १५.३२.११ ॥
Er sprach zu mir, die ich zitterte: »Wähle dir eine Gabe von mir.« Mit gesenktem Haupt sagte ich zu ihm: »Geh.«
15.32.12
स मामुवाच तिग्मांशुर्वृथाऽऽह्वानं न मे क्षमम् ।
धक्ष्यामि त्वां च विप्रं च येन दत्तो वरस्तव ॥ १५.३२.१२ ॥
Jener Strahlende sprach zu mir: »Ein vergeblicher Ruf ziemt sich nicht für mich. Ich werde dich verbrennen und auch den Brahmanen, der dir die Gabe gab.«
15.32.13
तमहं रक्षती विप्रं शापादनपकारिणम् ।
पुत्रो मे त्वत्समो देव भवेदिति ततोऽब्रवम् ॥ १५.३२.१३ ॥
Um jenen schuldlosen Brahmanen vor dem Fluch zu schützen, sagte ich: 'O Gott, möge mein Sohn dir gleich sein.'
15.32.14
ततो मां तेजसाऽऽविश्य मोहयित्वा च भानुमान् ।
उवाच भविता पुत्रस्तवेत्यभ्यगमद्दिवम् ॥ १५.३२.१४ ॥
Dann drang der strahlende Sonnengott mit seinem Glanz in mich ein, verwirrte mich, sprach: 'Du wirst einen Sohn haben,' und kehrte zum Himmel zurück.
15.32.15
ततोऽहमन्तर्भवने पितुश्चित्तानुरक्षिणी ।
गूढोत्पन्नं सुतं बालं जले कर्णमवासृजम् ॥ १५.३२.१५ ॥
Dann, um den Wunsch meines Vaters zu wahren, ließ ich den im Innern des Palastes heimlich geborenen Knaben Karṇa auf dem Wasser treiben.
15.32.16
नूनं तस्यैव देवस्य प्रसादात्पुनरेव तु ।
कन्याऽहमभवं विप्र यथा प्राह स मामृषिः ॥ १५.३२.१६ ॥
Gewiss durch die Gnade jenes Gottes, o Brahmane, wurde ich wieder eine Jungfrau, wie es der Weise mir gesagt hatte.
15.32.17
स मया सूढया पुत्रो ज्ञायमानोऽप्युपेक्षितः ।
तन्मां दहति विप्रर्षे यथा सुविदितं तव ॥ १५.३२.१७ ॥
Diesen Sohn, von mir geboren, als ich unvermählt war, vernachlässigte ich, obwohl ich ihn erkannte. O brahmanischer Weiser, es brennt mich, wie du wohl weißt.
15.32.18
यदि पापमपापं वा यदेतद्विवृतं मया ।
तं द्रष्टुमिच्छामि भगवन्व्यपनेतुं त्वमर्हसि ॥ १५.३२.१८ ॥
Ob dies, was ich offenbart habe, Sünde oder Sündlosigkeit ist, o Gesegneter, ich möchte es sehen; du bist würdig, es zu entfernen.
15.32.19
यच्चास्य राज्ञो विदितं हृदिस्थं भवतोऽनघ ।
तं चायं लभतां काममद्यैव मुनिसत्तम ॥ १५.३२.१९ ॥
O Makelloser, möge er noch heute den Wunsch erlangen, der im Herzen dieses Königs ruht und dir bekannt ist, bester der Weisen.
15.32.20
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं व्यासो वेदविदांवरः ।
साधु सर्वमिदं भाव्यमेवमेतद्यथाऽऽत्थ माम् ॥ १५.३२.२० ॥
So angesprochen antwortete Vyāsa, der beste unter den Kennern der Veden: 'Gut, all dies soll geschehen, so wie du es mir gesagt hast.'
15.32.21
अपराधश्च ते नास्ति कन्याभावं गता ह्यसि ।
देवाश्चैश्वर्यवन्तो वै शरीराण्याविशन्ति वै ॥ १५.३२.२१ ॥
Es liegt keine Schuld bei dir; du bist im Zustand einer Jungfrau geblieben. Die mächtigen Götter treten tatsächlich in Körper ein.
15.32.22
सन्ति देवनिकायाश्च संकल्पाज्जनयन्ति ये ।
वाचा दृष्ट्या तथा स्पर्शात्संघर्षेणेति पञ्चधा ॥ १५.३२.२२ ॥
Es gibt Göttergruppen, die durch Absicht, durch Rede, durch Blick, ebenso durch Berührung und durch Vereinigung zeugen – so auf fünferlei Weise.
15.32.23
मनुष्यधर्मो दैवेन धर्मेण हि न दुष्यति ।
इति कुन्ति विजानीहि व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ १५.३२.२३ ॥
Die Pflicht des Menschen, durch göttliche Fügung vollzogen, wird durch das Dharma nicht befleckt. Wisse dies, Kuntī; möge das Fieber deines Geistes weichen.
15.32.24
सर्वं बलवतां पथ्यं सर्वं बलवतां शुचि ।
सर्वं बलवतां धर्मः सर्वं बलवतां स्वकम् ॥ १५.३२.२४ ॥
Für die Mächtigen ist alles heilsam; für die Mächtigen ist alles rein; für die Mächtigen ist alles Dharma; für die Mächtigen ist alles das Ihre.