ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 15.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.32.1
भगवञ्श्वशुरो मेऽसि दैवतस्यापि दैवतम् ।
स मे देवातिदेवस्त्वं शृणु सत्यां गिरं मम ॥ १५.३२.१ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ଆପଣ ମୋ ଶ୍ୱଶୁର, ଦେବତାଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଦେବତା। ଆପଣ ଦେବାତିଦେବ; ମୋର ସତ୍ୟ ବାଣୀ ଶୁଣନ୍ତୁ।
15.32.2
तपस्वी कोपनो विप्रो दुर्वासा नाम मे पितुः ।
भिक्षामुपागतो भोक्तुं तमहं पर्यतोषयम् ॥ १५.३२.२ ॥
ମୋ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଦୁର୍ବାସା ନାମକ ଜଣେ ତପସ୍ୱୀ, କୋପନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭୋଜନ ପାଇଁ ଆସିଲେ; ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲି।
15.32.3
शौचने त्वागसस्त्यागैः शुद्धेन मनसा तथा ।
कोपस्थानेष्वपि महत्स्वकुप्यन्न कदाचन ॥ १५.३२.३ ॥
ଶୁଚିତା, ଦୋଷ ତ୍ୟାଗ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ମନ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ମହା କୋପର କାରଣ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ କଦାପି କୋପିତ ହୋଇ ନ ଥିଲି।
15.32.4
स प्रीतो वरदो मेऽभूत्कृतकृत्यो महामुनिः ।
अवश्यं ते ग्रहीतव्यमिति मां सोब्रवीद्वचः ॥ १५.३२.४ ॥
ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ମୋତେ ବର ଦେବାକୁ ହେଲେ; କୃତକୃତ୍ୟ ସେହି ମହାମୁନି ମୋତେ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଅବଶ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ହେବ।'
15.32.5
ततः शापभयाद्विप्रमवोचं पुनरेव तम् ।
एवमस्त्विति च प्राह पुनरेव स मे द्विजः ॥ १५.३२.५ ॥
ତା'ପରେ ଅଭିଶାପ ଭୟରୁ ମୁଁ ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୁଣି କହିଲି; 'ଏହିପରି ହେଉ' କହି ସେହି ଦ୍ୱିଜ ମୋତେ ପୁଣି କହିଲେ।
15.32.6
धर्मस्य जननी भद्रे भवित्री त्वं शुभानने ।
वशे स्थास्यन्ति ते देवा यांस्त्वमावाहयिष्यसि ॥ १५.३२.६ ॥
ହେ ଭଦ୍ରେ, ହେ ଶୁଭାନନେ! ତୁମେ ଧର୍ମଙ୍କ ମାତା ହେବ; ତୁମେ ଆବାହନ କରୁଥିବା ଦେବତାମାନେ ତୁମ ବଶରେ ରହିବେ।
15.32.7
इत्युक्त्वाऽन्तर्हितो विप्रस्ततोऽहं विस्मिताऽभवम् ।
न च सर्वास्ववस्थासु स्मृतिर्मे विप्रणश्यति ॥ १५.३२.७ ॥
ଋଷି ଏହା କହି ଅନ୍ତର୍ହିତ ହେଲେ। ତା'ପରେ ମୁଁ ବିସ୍ମିତ ହେଲି; ସବୁ ଅବସ୍ଥାରେ ମୋର ସ୍ମୃତି ନଷ୍ଟ ହେଉ ନ ଥିଲା।
15.32.8
अथ हर्म्यतलस्थाऽहं रविमुद्यन्तमीक्षती ।
संस्मृत्य तदृषेर्वाक्यं स्पृहयन्ती दिवाकरम् ॥ १५.३२.८ ॥
ତା'ପରେ ପ୍ରାସାଦର ଛାତରେ ଠିଆ ହୋଇ ମୁଁ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିଲି। ଋଷିଙ୍କର ସେହି ବାକ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରି ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିଲି।
15.32.9
स्थिताऽहं बालभावेन तत्र दोषमबुद्ध्यती ।
अथ देवः सहस्रांशुर्मत्समीपगतोऽभवत् ॥ १५.३२.९ ॥
ସେଠାରେ ମୁଁ ବାଳକ ଭାବରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲି, ତହିଁର ଦୋଷ ବୁଝି ନ ଥିଲି। ତା'ପରେ ସହସ୍ରରଶ୍ମି ଦେବ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
15.32.10
द्विधा कृत्वाऽऽत्मनो देहं भूमौ च गगनेऽपि च ।
तताप लोकानेकेन द्वितीयेनागमत्स माम् ॥ १५.३२.१० ॥
ନିଜ ଦେହକୁ ଦୁଇ ଭାଗ କରି, ଗୋଟିକରେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶରେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ତପାଇ, ଅନ୍ୟଟିରେ ସେ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
15.32.11
स मामुवाच वेपन्तीं वरं मत्तो वृणीष्व ह ।
गम्यतामिति तं चाहं प्रणम्य सिरसाऽवदम् ॥ १५.३२.११ ॥
ସେ କମ୍ପମାନ ମୋତେ କହିଲେ: "ମୋଠାରୁ ଏକ ବର ବରଣ କର।" ତାଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଁଇ ପ୍ରଣାମ କରି ମୁଁ କହିଲି, "ଯାଆନ୍ତୁ।"
15.32.12
स मामुवाच तिग्मांशुर्वृथाऽऽह्वानं न मे क्षमम् ।
धक्ष्यामि त्वां च विप्रं च येन दत्तो वरस्तव ॥ १५.३२.१२ ॥
ସେହି ତେଜସ୍ୱୀ ମୋତେ କହିଲେ: "ବୃଥା ଆହ୍ୱାନ ମୋ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଏବଂ ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତୁମକୁ ବର ଦେଲେ, ତାଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କରିବି।"
15.32.13
तमहं रक्षती विप्रं शापादनपकारिणम् ।
पुत्रो मे त्वत्समो देव भवेदिति ततोऽब्रवम् ॥ १५.३२.१३ ॥
ସେହି ନିରପରାଧ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅଭିଶାପରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ କହିଲି, 'ହେ ଦେବ, ମୋ ପୁତ୍ର ଆପଣଙ୍କ ପରି ହେଉ।'
15.32.14
ततो मां तेजसाऽऽविश्य मोहयित्वा च भानुमान् ।
उवाच भविता पुत्रस्तवेत्यभ्यगमद्दिवम् ॥ १५.३२.१४ ॥
ତା'ପରେ ତେଜସ୍ୱୀ ଭାନୁ ନିଜ ତେଜରେ ମୋ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ମୋତେ ମୋହିତ କରି, 'ତୁମର ପୁତ୍ର ହେବ' ବୋଲି କହି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
15.32.15
ततोऽहमन्तर्भवने पितुश्चित्तानुरक्षिणी ।
गूढोत्पन्नं सुतं बालं जले कर्णमवासृजम् ॥ १५.३२.१५ ॥
ତା'ପରେ ମୁଁ, ପିତାଙ୍କ ମନ ରକ୍ଷା କରି, ଅନ୍ତଃପୁରରେ ଗୁପ୍ତରେ ଜନ୍ମିତ ସେହି ଶିଶୁ ପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଜଳରେ ଛାଡ଼ିଦେଲି।
15.32.16
नूनं तस्यैव देवस्य प्रसादात्पुनरेव तु ।
कन्याऽहमभवं विप्र यथा प्राह स मामृषिः ॥ १५.३२.१६ ॥
ନିଶ୍ଚୟ ସେହି ଦେବତାଙ୍କ କୃପାରୁ, ହେ ବିପ୍ର, ଋଷି କହିଥିବା ପରି ମୁଁ ପୁଣି କନ୍ୟା ହୋଇଗଲି।
15.32.17
स मया सूढया पुत्रो ज्ञायमानोऽप्युपेक्षितः ।
तन्मां दहति विप्रर्षे यथा सुविदितं तव ॥ १५.३२.१७ ॥
ସେ — ଅବିବାହିତା ଥିବାବେଳେ ମୋଠାରୁ ଜନ୍ମିତ ପୁତ୍ର — ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅବହେଳା କଲି। ହେ ବିପ୍ରର୍ଷି, ତାହା ମୋତେ ଜାଳେ; ଏହା ଆପଣଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବେ ଜଣା ଅଛି।
15.32.18
यदि पापमपापं वा यदेतद्विवृतं मया ।
तं द्रष्टुमिच्छामि भगवन्व्यपनेतुं त्वमर्हसि ॥ १५.३२.१८ ॥
ମୁଁ ଯାହା ପ୍ରକାଶ କଲି ତାହା ପାପ ହେଉ କି ନିଷ୍ପାପ, ହେ ଭଗବନ୍, ମୁଁ ତାହା ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ; ତାହା ଦୂର କରିବାକୁ ଆପଣ ଯୋଗ୍ୟ।
15.32.19
यच्चास्य राज्ञो विदितं हृदिस्थं भवतोऽनघ ।
तं चायं लभतां काममद्यैव मुनिसत्तम ॥ १५.३२.१९ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ଏହି ରାଜାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଥିବା ଏବଂ ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣା ଥିବା ସେହି ଇଚ୍ଛା, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଜି ହିଁ ଇଏ ପାଆନ୍ତୁ।
15.32.20
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं व्यासो वेदविदांवरः ।
साधु सर्वमिदं भाव्यमेवमेतद्यथाऽऽत्थ माम् ॥ १५.३२.२० ॥
ଏହିପରି କୁହାଯିବା ପରେ ବେଦଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟାସ ଏହିପରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ— 'ଭଲ, ତୁମେ ମୋତେ ଯେମିତି କହିଛ, ଏ ସବୁ ସେମିତି ହେବ।'
15.32.21
अपराधश्च ते नास्ति कन्याभावं गता ह्यसि ।
देवाश्चैश्वर्यवन्तो वै शरीराण्याविशन्ति वै ॥ १५.३२.२१ ॥
ତୁମଠାରେ କୌଣସି ଅପରାଧ ନାହିଁ; ତୁମେ କନ୍ୟାଭାବରେ ହିଁ ଅଛ। ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟବାନ ଦେବତାମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
15.32.22
सन्ति देवनिकायाश्च संकल्पाज्जनयन्ति ये ।
वाचा दृष्ट्या तथा स्पर्शात्संघर्षेणेति पञ्चधा ॥ १५.३२.२२ ॥
ସଂକଳ୍ପ ଦ୍ୱାରା, ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା, ସେହିପରି ସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ଓ ସଂଘର୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା—ଏହିପରି ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାରରେ—ଜନ୍ମ ଦେଉଥିବା ଦେବଗଣ ଅଛନ୍ତି।
15.32.23
मनुष्यधर्मो दैवेन धर्मेण हि न दुष्यति ।
इति कुन्ति विजानीहि व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ १५.३२.२३ ॥
ଦୈବ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ମନୁଷ୍ୟଧର୍ମ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତ ହୁଏ ନାହିଁ। ହେ କୁନ୍ତୀ, ଏହା ଜାଣ; ତୁମ ମନର ଜ୍ୱର ଦୂର ହେଉ।
15.32.24
सर्वं बलवतां पथ्यं सर्वं बलवतां शुचि ।
सर्वं बलवतां धर्मः सर्वं बलवतां स्वकम् ॥ १५.३२.२४ ॥
ବଳବାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁ ହିତକର; ବଳବାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁ ଶୁଦ୍ଧ; ବଳବାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁ ଧର୍ମ; ବଳବାନମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁ ନିଜର।