మహాభారతం · అధ్యాయం 15.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.32.1
भगवञ्श्वशुरो मेऽसि दैवतस्यापि दैवतम् ।
स मे देवातिदेवस्त्वं शृणु सत्यां गिरं मम ॥ १५.३२.१ ॥
భగవంతుడా, మీరు నా మామగారు; దేవతలకు కూడా దేవుడు. మీరు దేవాతిదేవుడు; నా సత్యవాక్యాన్ని వినండి.
15.32.2
तपस्वी कोपनो विप्रो दुर्वासा नाम मे पितुः ।
भिक्षामुपागतो भोक्तुं तमहं पर्यतोषयम् ॥ १५.३२.२ ॥
నా తండ్రి వద్దకు దుర్వాసుడు అనే తపస్వి, కోపస్వభావం గల బ్రాహ్మణుడు భోజనానికి వచ్చాడు; నేను అతన్ని పూర్తిగా సంతోషపెట్టాను.
15.32.3
शौचने त्वागसस्त्यागैः शुद्धेन मनसा तथा ।
कोपस्थानेष्वपि महत्स्वकुप्यन्न कदाचन ॥ १५.३२.३ ॥
శుచితో, దోషాలను విడిచిపెట్టడంతో, శుద్ధమైన మనస్సుతో, గొప్ప కోపకారణాలు ఎదురైనప్పుడు కూడా నేను ఎప్పుడూ కోపించలేదు.
15.32.4
स प्रीतो वरदो मेऽभूत्कृतकृत्यो महामुनिः ।
अवश्यं ते ग्रहीतव्यमिति मां सोब्रवीद्वचः ॥ १५.३२.४ ॥
అతను సంతోషించి నాకు వరం ఇచ్చేవాడయ్యాడు; కృతకృత్యుడైన ఆ మహామునిడు నాతో, 'నువ్వు తప్పక స్వీకరించాలి' అని అన్నాడు.
15.32.5
ततः शापभयाद्विप्रमवोचं पुनरेव तम् ।
एवमस्त्विति च प्राह पुनरेव स मे द्विजः ॥ १५.३२.५ ॥
అప్పుడు శాపభయంతో నేను ఆ బ్రాహ్మణుడితో మళ్ళీ చెప్పాను; 'అలాగే కానివ్వు' అని ఆ ద్విజుడు మళ్ళీ నాతో అన్నాడు.
15.32.6
धर्मस्य जननी भद्रे भवित्री त्वं शुभानने ।
वशे स्थास्यन्ति ते देवा यांस्त्वमावाहयिष्यसि ॥ १५.३२.६ ॥
ఓ శుభవతీ, శుభముఖీ! నువ్వు ధర్మానికి తల్లివి అవుతావు; నువ్వు ఆహ్వానించే దేవతలు నీ వశంలో ఉంటారు.
15.32.7
इत्युक्त्वाऽन्तर्हितो विप्रस्ततोऽहं विस्मिताऽभवम् ।
न च सर्वास्ववस्थासु स्मृतिर्मे विप्रणश्यति ॥ १५.३२.७ ॥
ఋషి ఇలా చెప్పి అంతర్ధానమయ్యాడు. అప్పుడు నేను విస్మయం చెందాను; అన్ని స్థితులలోనూ నా స్మృతి నశించలేదు.
15.32.8
अथ हर्म्यतलस्थाऽहं रविमुद्यन्तमीक्षती ।
संस्मृत्य तदृषेर्वाक्यं स्पृहयन्ती दिवाकरम् ॥ १५.३२.८ ॥
అప్పుడు భవనపు మేడపై నిలబడి ఉదయిస్తున్న సూర్యుణ్ణి చూస్తూ ఉన్నాను. ఋషి ఆ మాటలను స్మరించి సూర్యుణ్ణి కోరుకున్నాను.
15.32.9
स्थिताऽहं बालभावेन तत्र दोषमबुद्ध्यती ।
अथ देवः सहस्रांशुर्मत्समीपगतोऽभवत् ॥ १५.३२.९ ॥
అక్కడ నేను బాల్యభావంతో నిలబడి ఉన్నాను; దాని దోషాన్ని గ్రహించలేదు. అప్పుడు సహస్రకిరణుడైన దేవుడు నా సమీపానికి వచ్చాడు.
15.32.10
द्विधा कृत्वाऽऽत्मनो देहं भूमौ च गगनेऽपि च ।
तताप लोकानेकेन द्वितीयेनागमत्स माम् ॥ १५.३२.१० ॥
తన దేహాన్ని రెండుగా చేసి, ఒక భాగంతో భూమిలోనూ ఆకాశంలోనూ లోకాలను తపింపజేస్తూ, రెండవ భాగంతో అతడు నా వద్దకు వచ్చాడు.
15.32.11
स मामुवाच वेपन्तीं वरं मत्तो वृणीष्व ह ।
गम्यतामिति तं चाहं प्रणम्य सिरसाऽवदम् ॥ १५.३२.११ ॥
అతడు వణుకుతున్న నాతో ఇలా అన్నాడు: "నా నుండి ఒక వరాన్ని కోరుకో." అతనికి నేను తలవంచి నమస్కరించి, "వెళ్లండి" అన్నాను.
15.32.12
स मामुवाच तिग्मांशुर्वृथाऽऽह्वानं न मे क्षमम् ।
धक्ष्यामि त्वां च विप्रं च येन दत्तो वरस्तव ॥ १५.३२.१२ ॥
ఆ తేజస్వి నాతో ఇలా అన్నాడు: "వ్యర్థమైన పిలుపు నాకు తగదు. నిన్నూ, నీకు వరం ఇచ్చిన ఆ బ్రాహ్మణుణ్ణీ దహింపజేస్తాను."
15.32.13
तमहं रक्षती विप्रं शापादनपकारिणम् ।
पुत्रो मे त्वत्समो देव भवेदिति ततोऽब्रवम् ॥ १५.३२.१३ ॥
ఆ అపరాధం చేయని బ్రాహ్మణుని శాపం నుండి రక్షించడానికి నేను ఇలా అన్నాను: 'దేవా, నా కుమారుడు నీతో సమానుడు కావాలి.'
15.32.14
ततो मां तेजसाऽऽविश्य मोहयित्वा च भानुमान् ।
उवाच भविता पुत्रस्तवेत्यभ्यगमद्दिवम् ॥ १५.३२.१४ ॥
అప్పుడు తేజోవంతుడైన భానుడు తన తేజస్సుతో నాలో ప్రవేశించి, నన్ను మోహింపజేసి, 'నీకు కుమారుడు కలుగుతాడు' అని చెప్పి స్వర్గానికి వెళ్ళిపోయాడు.
15.32.15
ततोऽहमन्तर्भवने पितुश्चित्तानुरक्षिणी ।
गूढोत्पन्नं सुतं बालं जले कर्णमवासृजम् ॥ १५.३२.१५ ॥
అప్పుడు నేను, తండ్రి మనసును కాపాడుతూ, అంతఃపురంలో రహస్యంగా జన్మించిన ఆ శిశువు కుమారుడు కర్ణుని నీటిలో విడిచిపెట్టాను.
15.32.16
नूनं तस्यैव देवस्य प्रसादात्पुनरेव तु ।
कन्याऽहमभवं विप्र यथा प्राह स मामृषिः ॥ १५.३२.१६ ॥
నిశ్చయంగా ఆ దేవుని అనుగ్రహం వల్లనే, ఓ బ్రాహ్మణా, ఆ ఋషి చెప్పినట్లుగా నేను మళ్ళీ కన్యగా మారాను.
15.32.17
स मया सूढया पुत्रो ज्ञायमानोऽप्युपेक्षितः ।
तन्मां दहति विप्रर्षे यथा सुविदितं तव ॥ १५.३२.१७ ॥
అతడు — పెళ్లి కాని నేను కన్న కుమారుడు — తెలిసినా నేను అతన్ని విడిచిపెట్టాను. ఓ బ్రాహ్మణ ఋషీ, అది నన్ను దహిస్తోంది; ఇది మీకు బాగా తెలుసు.
15.32.18
यदि पापमपापं वा यदेतद्विवृतं मया ।
तं द्रष्टुमिच्छामि भगवन्व्यपनेतुं त्वमर्हसि ॥ १५.३२.१८ ॥
నేను చెప్పిన ఇది పాపమా లేక పాపం లేనిదా, ఓ భగవంతుడా, దాన్ని చూడాలని కోరుతున్నాను; దాన్ని తొలగించడానికి మీరు అర్హులు.
15.32.19
यच्चास्य राज्ञो विदितं हृदिस्थं भवतोऽनघ ।
तं चायं लभतां काममद्यैव मुनिसत्तम ॥ १५.३२.१९ ॥
ఓ నిష్కల్మషుడా, ఈ రాజు హృదయంలో ఉన్నదీ, మీకు తెలిసినదీ అయిన ఆ కోరికను, ఓ మునిశ్రేష్ఠా, ఈరోజే ఇతడు పొందుగాక.
15.32.20
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं व्यासो वेदविदांवरः ।
साधु सर्वमिदं भाव्यमेवमेतद्यथाऽऽत्थ माम् ॥ १५.३२.२० ॥
ఇలా చెప్పబడినవాడై, వేదజ్ఞులలో శ్రేష్ఠుడైన వ్యాసుడు ఇలా బదులిచ్చాడు: 'మంచిది, నీవు నాతో చెప్పినట్లే ఇదంతా జరుగుతుంది.'
15.32.21
अपराधश्च ते नास्ति कन्याभावं गता ह्यसि ।
देवाश्चैश्वर्यवन्तो वै शरीराण्याविशन्ति वै ॥ १५.३२.२१ ॥
నీలో ఏ దోషమూ లేదు; నీవు కన్యాభావంలోనే ఉన్నావు. ఐశ్వర్యవంతులైన దేవతలు నిజంగానే శరీరాలలో ప్రవేశిస్తారు.
15.32.22
सन्ति देवनिकायाश्च संकल्पाज्जनयन्ति ये ।
वाचा दृष्ट्या तथा स्पर्शात्संघर्षेणेति पञ्चधा ॥ १५.३२.२२ ॥
సంకల్పం వలన, మాట వలన, దృష్టి వలన, అలాగే స్పర్శ వలన, సంఘర్షణ వలన—ఈ విధంగా ఐదు విధాలుగా—జన్మింపజేసే దేవగణాలు ఉన్నాయి.
15.32.23
मनुष्यधर्मो दैवेन धर्मेण हि न दुष्यति ।
इति कुन्ति विजानीहि व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ १५.३२.२३ ॥
మనుష్యధర్మం దైవికంగా జరిగినప్పుడు, ధర్మం వలన దూషితం కాదు. ఓ కుంతీ, ఇది తెలుసుకో; నీ మానసిక జ్వరం తొలగిపోవుగాక.
15.32.24
सर्वं बलवतां पथ्यं सर्वं बलवतां शुचि ।
सर्वं बलवतां धर्मः सर्वं बलवतां स्वकम् ॥ १५.३२.२४ ॥
బలవంతులకు సర్వం హితమే; బలవంతులకు సర్వం పవిత్రమే; బలవంతులకు సర్వం ధర్మమే; బలవంతులకు సర్వం వారిదే.