മഹാഭാരതം · അധ്യായം 15.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.32.1
भगवञ्श्वशुरो मेऽसि दैवतस्यापि दैवतम् ।
स मे देवातिदेवस्त्वं शृणु सत्यां गिरं मम ॥ १५.३२.१ ॥
ഭഗവാനേ, അങ്ങ് എന്റെ ശ്വശുരനാണ്; ദേവന്മാർക്കും ദേവനാണ്. അങ്ങ് ദേവാതിദേവനാണ്; എന്റെ സത്യവാക്ക് കേൾക്കണമേ.
15.32.2
तपस्वी कोपनो विप्रो दुर्वासा नाम मे पितुः ।
भिक्षामुपागतो भोक्तुं तमहं पर्यतोषयम् ॥ १५.३२.२ ॥
എന്റെ പിതാവിന്റെ അടുത്ത് ദുർവാസാവ് എന്ന തപസ്വിയും കോപശീലനുമായ ബ്രാഹ്മണൻ ഭക്ഷണത്തിന് വന്നു; ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ പൂർണ്ണമായി സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
15.32.3
शौचने त्वागसस्त्यागैः शुद्धेन मनसा तथा ।
कोपस्थानेष्वपि महत्स्वकुप्यन्न कदाचन ॥ १५.३२.३ ॥
ശുചിത്വത്താലും കുറ്റങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നതിനാലും ശുദ്ധമനസ്സോടെയും, വലിയ കോപകാരണങ്ങളിലും ഞാൻ ഒരിക്കലും കോപിച്ചില്ല.
15.32.4
स प्रीतो वरदो मेऽभूत्कृतकृत्यो महामुनिः ।
अवश्यं ते ग्रहीतव्यमिति मां सोब्रवीद्वचः ॥ १५.३२.४ ॥
അദ്ദേഹം സന്തുഷ്ടനായി എനിക്ക് വരം നൽകുന്നവനായി; കൃതകൃത്യനായ ആ മഹാമുനി എന്നോട്, 'നീ അത് അവശ്യം സ്വീകരിക്കണം' എന്ന് പറഞ്ഞു.
15.32.5
ततः शापभयाद्विप्रमवोचं पुनरेव तम् ।
एवमस्त्विति च प्राह पुनरेव स मे द्विजः ॥ १५.३२.५ ॥
അപ്പോൾ ശാപഭയത്താൽ ഞാൻ ആ ബ്രാഹ്മണനോട് വീണ്ടും പറഞ്ഞു; 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്ന് ആ ദ്വിജൻ വീണ്ടും എന്നോട് പറഞ്ഞു.
15.32.6
धर्मस्य जननी भद्रे भवित्री त्वं शुभानने ।
वशे स्थास्यन्ति ते देवा यांस्त्वमावाहयिष्यसि ॥ १५.३२.६ ॥
ഭദ്രേ, ശുഭാനനേ! നീ ധർമ്മത്തിന്റെ മാതാവാകും; നീ വിളിക്കുന്ന ദേവന്മാർ നിന്റെ വശത്തിലിരിക്കും.
15.32.7
इत्युक्त्वाऽन्तर्हितो विप्रस्ततोऽहं विस्मिताऽभवम् ।
न च सर्वास्ववस्थासु स्मृतिर्मे विप्रणश्यति ॥ १५.३२.७ ॥
ഋഷി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അന്തർധാനം ചെയ്തു. അപ്പോൾ ഞാൻ വിസ്മയിച്ചു; എല്ലാ അവസ്ഥകളിലും എന്റെ സ്മൃതി നശിച്ചില്ല.
15.32.8
अथ हर्म्यतलस्थाऽहं रविमुद्यन्तमीक्षती ।
संस्मृत्य तदृषेर्वाक्यं स्पृहयन्ती दिवाकरम् ॥ १५.३२.८ ॥
അപ്പോൾ കൊട്ടാരത്തിന്റെ മേൽത്തട്ടിൽ നിന്ന് ഉദിക്കുന്ന സൂര്യനെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഋഷിയുടെ ആ വാക്കുകൾ ഓർത്ത് സൂര്യനെ ആഗ്രഹിച്ചു.
15.32.9
स्थिताऽहं बालभावेन तत्र दोषमबुद्ध्यती ।
अथ देवः सहस्रांशुर्मत्समीपगतोऽभवत् ॥ १५.३२.९ ॥
അവിടെ ഞാൻ ബാല്യഭാവത്തിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു; അതിന്റെ ദോഷം അറിഞ്ഞില്ല. അപ്പോൾ സഹസ്രരശ്മിയായ ദേവൻ എന്റെ അടുത്തെത്തി.
15.32.10
द्विधा कृत्वाऽऽत्मनो देहं भूमौ च गगनेऽपि च ।
तताप लोकानेकेन द्वितीयेनागमत्स माम् ॥ १५.३२.१० ॥
തന്റെ ശരീരം രണ്ടായി ആക്കി, ഒന്നുകൊണ്ട് ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും ലോകങ്ങളെ ചൂടാക്കി, രണ്ടാമത്തേതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം എന്റെ അടുത്തെത്തി.
15.32.11
स मामुवाच वेपन्तीं वरं मत्तो वृणीष्व ह ।
गम्यतामिति तं चाहं प्रणम्य सिरसाऽवदम् ॥ १५.३२.११ ॥
അവൻ വിറച്ചുനിന്ന എന്നോട് പറഞ്ഞു: "എന്നോട് ഒരു വരം ചോദിക്കൂ." അദ്ദേഹത്തെ ശിരസ്സ് നമിച്ച് ഞാൻ "പോകൂ" എന്നു പറഞ്ഞു.
15.32.12
स मामुवाच तिग्मांशुर्वृथाऽऽह्वानं न मे क्षमम् ।
धक्ष्यामि त्वां च विप्रं च येन दत्तो वरस्तव ॥ १५.३२.१२ ॥
ആ തേജസ്വി എന്നോട് പറഞ്ഞു: "വ്യർത്ഥമായ വിളി എനിക്ക് യോജിച്ചതല്ല. നിന്നെയും നിനക്ക് വരം നൽകിയ ആ ബ്രാഹ്മണനെയും ഞാൻ ദഹിപ്പിക്കും."
15.32.13
तमहं रक्षती विप्रं शापादनपकारिणम् ।
पुत्रो मे त्वत्समो देव भवेदिति ततोऽब्रवम् ॥ १५.३२.१३ ॥
കുറ്റമൊന്നും ചെയ്യാത്ത ആ ബ്രാഹ്മണനെ ശാപത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞു: 'ദേവാ, എന്റെ പുത്രൻ നിന്നെപ്പോലെയാകട്ടെ.'
15.32.14
ततो मां तेजसाऽऽविश्य मोहयित्वा च भानुमान् ।
उवाच भविता पुत्रस्तवेत्यभ्यगमद्दिवम् ॥ १५.३२.१४ ॥
പിന്നെ തേജോമയനായ ഭാനു തന്റെ തേജസ്സോടെ എന്നിൽ പ്രവേശിച്ച്, എന്നെ മോഹിപ്പിച്ച്, 'നിനക്ക് ഒരു പുത്രനുണ്ടാകും' എന്ന് പറഞ്ഞ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.
15.32.15
ततोऽहमन्तर्भवने पितुश्चित्तानुरक्षिणी ।
गूढोत्पन्नं सुतं बालं जले कर्णमवासृजम् ॥ १५.३२.१५ ॥
പിന്നെ പിതാവിന്റെ മനസ്സ് കാത്ത ഞാൻ, അന്തഃപുരത്തിൽ രഹസ്യമായി ജനിച്ച ആ ശിശുപുത്രൻ കർണ്ണനെ വെള്ളത്തിൽ ഒഴുക്കി വിട്ടു.
15.32.16
नूनं तस्यैव देवस्य प्रसादात्पुनरेव तु ।
कन्याऽहमभवं विप्र यथा प्राह स मामृषिः ॥ १५.३२.१६ ॥
തീർച്ചയായും ആ ദേവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ, ഹേ വിപ്രാ, ആ ഋഷി പറഞ്ഞതുപോലെ ഞാൻ വീണ്ടും കന്യകയായി.
15.32.17
स मया सूढया पुत्रो ज्ञायमानोऽप्युपेक्षितः ।
तन्मां दहति विप्रर्षे यथा सुविदितं तव ॥ १५.३२.१७ ॥
അവൻ — വിവാഹമാകാത്ത ഞാൻ പ്രസവിച്ച പുത്രൻ — അറിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഹേ വിപ്രർഷേ, അത് എന്നെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു; ഇത് താങ്കൾക്ക് നന്നായറിയാമല്ലോ.
15.32.18
यदि पापमपापं वा यदेतद्विवृतं मया ।
तं द्रष्टुमिच्छामि भगवन्व्यपनेतुं त्वमर्हसि ॥ १५.३२.१८ ॥
ഞാൻ വെളിപ്പെടുത്തിയ ഇത് പാപമോ നിഷ്പാപമോ ആകട്ടെ, ഹേ ഭഗവാനേ, അത് ഞാൻ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അത് നീക്കാൻ അങ്ങ് അർഹനാണ്.
15.32.19
यच्चास्य राज्ञो विदितं हृदिस्थं भवतोऽनघ ।
तं चायं लभतां काममद्यैव मुनिसत्तम ॥ १५.३२.१९ ॥
നിഷ്പാപനേ, ഈ രാജാവിന്റെ ഹൃദയത്തിലുള്ളതും നിങ്ങൾക്കറിയാവുന്നതുമായ ആ ആഗ്രഹം, മുനിശ്രേഷ്ഠാ, ഇന്നുതന്നെ ഇദ്ദേഹം നേടട്ടെ.
15.32.20
इत्युक्तः प्रत्युवाचेदं व्यासो वेदविदांवरः ।
साधु सर्वमिदं भाव्यमेवमेतद्यथाऽऽत्थ माम् ॥ १५.३२.२० ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ വേദജ്ഞരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വ്യാസൻ ഇങ്ങനെ മറുപടി പറഞ്ഞു: 'ശരി, നീ എന്നോടു പറഞ്ഞതുപോലെ ഇതെല്ലാം സംഭവിക്കട്ടെ.'
15.32.21
अपराधश्च ते नास्ति कन्याभावं गता ह्यसि ।
देवाश्चैश्वर्यवन्तो वै शरीराण्याविशन्ति वै ॥ १५.३२.२१ ॥
നിന്നിൽ ഒരു കുറ്റവുമില്ല; നീ കന്യാഭാവത്തിൽ തന്നെയാണ്. ഐശ്വര്യവാന്മാരായ ദേവന്മാർ തീർച്ചയായും ശരീരങ്ങളിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
15.32.22
सन्ति देवनिकायाश्च संकल्पाज्जनयन्ति ये ।
वाचा दृष्ट्या तथा स्पर्शात्संघर्षेणेति पञ्चधा ॥ १५.३२.२२ ॥
സങ്കല്പത്താലും വാക്കിനാലും ദൃഷ്ടിയാലും അതുപോലെ സ്പർശത്താലും സംഘർഷണത്താലും—ഇങ്ങനെ അഞ്ചു വിധത്തിൽ—ജനിപ്പിക്കുന്ന ദേവഗണങ്ങളുണ്ട്.
15.32.23
मनुष्यधर्मो दैवेन धर्मेण हि न दुष्यति ।
इति कुन्ति विजानीहि व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ १५.३२.२३ ॥
ദൈവികമായ കാരണത്താൽ മനുഷ്യധർമം ധർമത്താൽ ദൂഷിതമാകുന്നില്ല. കുന്തീ, ഇതറിയുക; നിന്റെ മനസ്സിലെ ജ്വരം അകന്നുപോകട്ടെ.
15.32.24
सर्वं बलवतां पथ्यं सर्वं बलवतां शुचि ।
सर्वं बलवतां धर्मः सर्वं बलवतां स्वकम् ॥ १५.३२.२४ ॥
ബലവാന്മാർക്ക് എല്ലാം ഹിതമാണ്; ബലവാന്മാർക്ക് എല്ലാം ശുദ്ധമാണ്; ബലവാന്മാർക്ക് എല്ലാം ധർമമാണ്; ബലവാന്മാർക്ക് എല്ലാം അവരുടേതാണ്.