مهابهاراتا · أدهيايا 15.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.37.1
अदृष्ट्वा तु नृपः पुत्रान्दर्शनं प्रतिलब्धवान् ।
ऋषेः प्रसादात्पुत्राणां स्वरूपाणां कुरूद्वह ॥ १५.३७.१ ॥
ولم يكن قد رأى أبناءه، لكنه نال رؤيتهم بفضل الحكيم، يا خير الكوروس.
15.37.2
स राजा राजधर्मांश्च ब्रह्मोपनिषदं तथा ।
अवाप्तवान्नरश्रेष्ठो बुद्धिनिश्चयमेव च। ॥ १५.३७.२ ॥
ونال ذلك الملك أيضا واجبات الملك، وتعليم الأوبانيشاد البرهمي السري، واليقين الراسخ للفهم، يا خير البشر.
15.37.3
विदुरश्च महाप्राज्ञो ययौ सिद्धिं तपोबलात् ।
धृतराष्ट्रः समासाद्य व्यासं चैव तपस्विनम् ॥ १५.३७.३ ॥
وبلغ الحكيم الجليل فيدورا الكمال بقوة التقشف، أما دهريتراشترا فقد اقترب من الزاهد فياسا،
15.37.4
ममापि वरदो व्यासो दर्शयेत्पितरं यदि ।
तद्रूपवेषवयसं श्रद्दध्यां सर्वमेव तत् ॥ १५.३७.४ ॥
لو أن فياسا واهب النعم أراني أبي أيضا في ذات الهيئة واللباس والعمر، لصدّقت كل ذلك.
15.37.5
प्रियं मे स्यात्कृतार्थश्च स्यामहं कृतनिश्चयः ।
प्रसादादृषिमुख्यस्य मम कामः समृद्ध्यताम् ॥ १५.३७.५ ॥
سيكون ذلك عزيزا علي، وإذ أنا عازم على ذلك فسأبلغ مرادي. بفضل كبير الحكماء، لتتحقق أمنيتي.
15.37.6
इत्युक्तवचने तस्मिन्नृपे व्यासः प्रतापवान् ।
प्रसादमकरोद्धीमानानयच्च परिक्षितम् ॥ १५.३७.६ ॥
ولما قال الملك هذه الكلمات، أنعم فياسا الحكيم الجليل بفضله، وأحضر أيضا باريكشيت.
15.37.7
ततस्तद्रूपवयसमागतं नृपतिं दिवः ।
श्रीमन्तं पितरं राजा ददर्श स परीक्षितम् ॥ १५.३७.७ ॥
ثم رأى الملك أباه باريكشيت، المجيد، القادم من السماء بهيئة الشباب.
15.37.8
शमीकं च महात्मानं पुत्रं तं चास्य शृङ्गिणम् ।
अमात्या ये च निहता राज्ञस्तांश्च ददर्श ह ॥ १५.३७.८ ॥
ورأى أيضًا الكريم شميكا، وابنه شرينجين، ووزراء الملك الذين قُتلوا.
15.37.9
ततः सोवभृथे राजा मुदितो जनमेजयः ।
पितरं स्नापयामास स्वयं सस्नौ च पार्थिवः ॥ १५.३७.९ ॥
ثم في غسل الأفابريثا، سرّ الملك جانامجايا فأمر بتحميم أبيه، ثم اغتسل الملك بنفسه.
15.37.10
परीक्षिदपि तत्रैव बभूव स तिरोहितः ।
स्नात्वा स नृपतिर्विप्रमास्तीकमिदमब्रवीत्।
यायावरकुलोत्पन्नं जरत्कारुसुतं तदा ॥ १५.३७.१० ॥
واختفى باريكشيت هناك أيضًا. وبعد أن اغتسل، قال الملك هذه الكلمات للبراهمي آستيكا، ابن جرتكارو المولود في سلالة ياياڤارا.
15.37.11
आस्तीक विविधाश्चर्यो यज्ञेऽयमिति मे मतिः ।
यदद्यायं पिता प्राप्तो मम शोकप्रणाशनः ॥ १५.३७.११ ॥
يا آستيكا، أرى أن هذه القربان مليء بعجائب كثيرة، إذ جاء اليوم إلى هنا أبي، مُزيل حزني.
15.37.12
ऋषिर्द्वैपायनो यत्र पुराणस्तपसो निधिः ।
यज्ञे कुरुकुलश्रेष्ठ तस्य लोकावुभौ जितौ ॥ १५.३७.१२ ॥
يا خير سلالة كورو، حيث الحكيم القديم دفايبايانا، كنز التقشف، حاضر في القربان، هناك قد نُولت عالماه كليهما.
15.37.13
श्रुतं विचित्रमाख्यानं त्वया पाण्डवनन्दन ।
सर्पाश्च भस्मसान्नीता गताश्च पदवीं पितुः ॥ १५.३७.१३ ॥
يا سرور البانداڤاس، لقد سمعتَ هذه الحكاية العجيبة: صارت الأفاعي رمادًا وسلكت طريق أبيها.
15.37.14
कथंचित्तक्षको मुक्तः सत्यत्वात्तव पार्थिव ।
ऋषयः पूजिताः सर्वे गतिर्दृष्टा महात्मनः ॥ १५.३७.१४ ॥
أيها الملك، بفضل صدقك أُطلق سراح تَكشَكا بطريقة ما؛ وكُرّم جميع الحكماء، ورُئيت مصائر النفوس العظيمة.
15.37.15
प्राप्तः सुविपुलो धर्मः श्रुत्वा पापविनाशनम् ।
विमुक्तो हृदयग्रन्थिरुदारजनदर्शनात् ॥ १५.३७.१५ ॥
بسماع هذا المُبيد للخطيئة يُنال ثواب عظيم، وبرؤية الكرماء تنحلّ عقدة القلب.
15.37.16
ये च पक्षधरा धर्मे सद्वृत्तरुचयश्च ये ।
यान्दृष्ट्वा हीयते पापं तेभ्यः कार्या नमस्क्रिया ॥ १५.३७.१६ ॥
ومن كانوا أنصار الدِّهارما ويرتاحون إلى السلوك الحسن، ومن يُنقص رؤيتُهم الخطيئةَ، فلهم يجب أن تُؤدّى التحية.
15.37.17
एतच्छ्रुत्वा द्विजश्रेष्ठात्स राजा जनमेजयः ।
पूजयामास तमृषिमनुमान्य पुनःपुनः ॥ १५.३७.१७ ॥
ولمّا سمع الملك جانامِيجايا هذا من أفضل المولودين مرتين، أكرم ذلك الحكيم مراراً، مستأذناً إياه.
15.37.18
पप्रच्छ तमृषि चापि वैशम्पायनमच्युतम् ।
कथावशेषं धर्मज्ञो वनवासस्य सत्तम ॥ १५.३७.१८ ॥
وسأل العالم بالدِّهارما، أفضل الأخيار، الحكيمَ فايشامبايانا الثابتَ عمّا بقي من حكاية الإقامة في الغابة.