మహాభారతం · అధ్యాయం 15.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.37.1
अदृष्ट्वा तु नृपः पुत्रान्दर्शनं प्रतिलब्धवान् ।
ऋषेः प्रसादात्पुत्राणां स्वरूपाणां कुरूद्वह ॥ १५.३७.१ ॥
రాజు కుమారులను చూడకపోయినా, మునిశ్రేష్ఠుని అనుగ్రహంతో వారి దర్శనం పొందాడు, కురుశ్రేష్ఠుడా.
15.37.2
स राजा राजधर्मांश्च ब्रह्मोपनिषदं तथा ।
अवाप्तवान्नरश्रेष्ठो बुद्धिनिश्चयमेव च। ॥ १५.३७.२ ॥
ఆ రాజు రాజధర్మాలను, బ్రహ్మోపనిషద్ రహస్యాన్ని, బుద్ధి నిశ్చయాన్ని కూడా పొందాడు, నరశ్రేష్ఠుడా.
15.37.3
विदुरश्च महाप्राज्ञो ययौ सिद्धिं तपोबलात् ।
धृतराष्ट्रः समासाद्य व्यासं चैव तपस्विनम् ॥ १५.३७.३ ॥
మహాప్రాజ్ఞుడైన విదురుడు తపోబలంతో సిద్ధి పొందాడు; ధృతరాష్ట్రుడు తపస్వి వ్యాసుని చేరాడు.
15.37.4
ममापि वरदो व्यासो दर्शयेत्पितरं यदि ।
तद्रूपवेषवयसं श्रद्दध्यां सर्वमेव तत् ॥ १५.३७.४ ॥
వరదాత అయిన వ్యాసుడు నాకు కూడా నా తండ్రిని అదే రూపంలో, వేషంలో, వయసులో చూపిస్తే, ఇవన్నీ నేను నమ్ముతాను.
15.37.5
प्रियं मे स्यात्कृतार्थश्च स्यामहं कृतनिश्चयः ।
प्रसादादृषिमुख्यस्य मम कामः समृद्ध्यताम् ॥ १५.३७.५ ॥
ఇది నాకు ప్రియమవుతుంది; దృఢనిశ్చయంతో నేను కృతార్థుడనవుతాను. ప్రధాన ఋషి అనుగ్రహంతో నా కోరిక నెరవేరుగాక.
15.37.6
इत्युक्तवचने तस्मिन्नृपे व्यासः प्रतापवान् ।
प्रसादमकरोद्धीमानानयच्च परिक्षितम् ॥ १५.३७.६ ॥
రాజు ఈ మాటలు పలికినపుడు, ప్రతాపవంతుడు, బుద్ధిమంతుడు అయిన వ్యాసుడు అనుగ్రహించి పరీక్షిత్తును కూడా తీసుకువచ్చాడు.
15.37.7
ततस्तद्रूपवयसमागतं नृपतिं दिवः ।
श्रीमन्तं पितरं राजा ददर्श स परीक्षितम् ॥ १५.३७.७ ॥
అప్పుడు రాజు స్వర్గం నుండి వచ్చిన ఆ రూపయౌవనములు గల, తేజస్వియైన తండ్రి పరీక్షితుని చూశాడు.
15.37.8
शमीकं च महात्मानं पुत्रं तं चास्य शृङ्गिणम् ।
अमात्या ये च निहता राज्ञस्तांश्च ददर्श ह ॥ १५.३७.८ ॥
మహాత్ముడైన శమీకుని, ఆయన కుమారుడు శృంగిని, రాజుయొక్క హతులైన అమాత్యులను కూడా అతడు చూశాడు.
15.37.9
ततः सोवभृथे राजा मुदितो जनमेजयः ।
पितरं स्नापयामास स्वयं सस्नौ च पार्थिवः ॥ १५.३७.९ ॥
అప్పుడు అవభృథ స్నానంలో సంతోషించిన రాజు జనమేజయుడు తండ్రికి స్నానం చేయించి, తాను కూడా స్నానం చేశాడు.
15.37.10
परीक्षिदपि तत्रैव बभूव स तिरोहितः ।
स्नात्वा स नृपतिर्विप्रमास्तीकमिदमब्रवीत्।
यायावरकुलोत्पन्नं जरत्कारुसुतं तदा ॥ १५.३७.१० ॥
పరీక్షితుడు కూడా అక్కడే అదృశ్యమయ్యాడు. స్నానం చేసి రాజు యాయావర కులంలో జన్మించిన జరత్కారు కుమారుడైన బ్రాహ్మణుడు ఆస్తీకునితో ఇలా అన్నాడు.
15.37.11
आस्तीक विविधाश्चर्यो यज्ञेऽयमिति मे मतिः ।
यदद्यायं पिता प्राप्तो मम शोकप्रणाशनः ॥ १५.३७.११ ॥
ఆస్తీకా! ఈ యజ్ఞం అనేక అద్భుతాలతో నిండినది అని నా అభిప్రాయం; నా శోకాన్ని పోగొట్టే నా తండ్రి ఈ రోజు ఇక్కడికి వచ్చారు.
15.37.12
ऋषिर्द्वैपायनो यत्र पुराणस्तपसो निधिः ।
यज्ञे कुरुकुलश्रेष्ठ तस्य लोकावुभौ जितौ ॥ १५.३७.१२ ॥
కురుకుల శ్రేష్ఠుడా! తపస్సుకు నిధియైన పురాతన ఋషి ద్వైపాయనుడు యజ్ఞంలో ఎక్కడ ఉన్నారో, అక్కడ ఆయన రెండు లోకాలు జయించబడ్డాయి.
15.37.13
श्रुतं विचित्रमाख्यानं त्वया पाण्डवनन्दन ।
सर्पाश्च भस्मसान्नीता गताश्च पदवीं पितुः ॥ १५.३७.१३ ॥
పాండవ నందనా, నీవు ఈ విచిత్రమైన ఆఖ్యానాన్ని విన్నావు; సర్పాలు భస్మమై తమ తండ్రి మార్గాన్ని పొందాయి.
15.37.14
कथंचित्तक्षको मुक्तः सत्यत्वात्तव पार्थिव ।
ऋषयः पूजिताः सर्वे गतिर्दृष्टा महात्मनः ॥ १५.३७.१४ ॥
రాజా, నీ సత్యం వల్ల తక్షకుడు ఏదో విధంగా విడుదలయ్యాడు; ఋషులందరూ పూజించబడ్డారు, మహాత్ముల గతి చూడబడింది.
15.37.15
प्राप्तः सुविपुलो धर्मः श्रुत्वा पापविनाशनम् ।
विमुक्तो हृदयग्रन्थिरुदारजनदर्शनात् ॥ १५.३७.१५ ॥
పాపనాశకమైన దీనిని విన్నవారికి అపారమైన ధర్మం లభిస్తుంది; ఉదార జనుల దర్శనం వల్ల హృదయ గ్రంథి విడిపోతుంది.
15.37.16
ये च पक्षधरा धर्मे सद्वृत्तरुचयश्च ये ।
यान्दृष्ट्वा हीयते पापं तेभ्यः कार्या नमस्क्रिया ॥ १५.३७.१६ ॥
ధర్మపక్షపాతులై సద్వర్తనంపై ప్రీతి కలిగినవారు ఎవరో, వారిని చూడగా పాపం తగ్గుతుందో, వారికి నమస్కారం చేయాలి.
15.37.17
एतच्छ्रुत्वा द्विजश्रेष्ठात्स राजा जनमेजयः ।
पूजयामास तमृषिमनुमान्य पुनःपुनः ॥ १५.३७.१७ ॥
ఇది విని ఆ రాజు జనమేజయుడు ద్విజశ్రేష్ఠుని నుండి, ఆ ఋషిని పదే పదే అనుమతి కోరి, ఆయనను పూజించాడు.
15.37.18
पप्रच्छ तमृषि चापि वैशम्पायनमच्युतम् ।
कथावशेषं धर्मज्ञो वनवासस्य सत्तम ॥ १५.३७.१८ ॥
ధర్మజ్ఞుడు, సత్తములలో ఉత్తముడైన ఆయన, ఆ ఋషి వైశంపాయనుడు అచ్యుతుడిని వనవాసంలోని కథా శేషం గురించి అడిగాడు.