மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.37.1
अदृष्ट्वा तु नृपः पुत्रान्दर्शनं प्रतिलब्धवान् ।
ऋषेः प्रसादात्पुत्राणां स्वरूपाणां कुरूद्वह ॥ १५.३७.१ ॥
அரசன் புதல்வர்களைக் காணாமலேயே முனிவரின் அருளால் அவர்களின் தரிசனத்தைப் பெற்றான், குருக்களில் சிறந்தவனே.
15.37.2
स राजा राजधर्मांश्च ब्रह्मोपनिषदं तथा ।
अवाप्तवान्नरश्रेष्ठो बुद्धिनिश्चयमेव च। ॥ १५.३७.२ ॥
அந்த அரசன் அரசதர்மங்களையும், பிரம்ம உபநிடத ரகசியத்தையும், புத்தியின் உறுதியையும் பெற்றான், நரசிரேஷ்டனே.
15.37.3
विदुरश्च महाप्राज्ञो ययौ सिद्धिं तपोबलात् ।
धृतराष्ट्रः समासाद्य व्यासं चैव तपस्विनम् ॥ १५.३७.३ ॥
மகா அறிவாளியான விதுரன் தவவலிமையால் சித்தியை அடைந்தான்; திருதராஷ்டிரன் தவசியான வியாசரை அணுகினான்.
15.37.4
ममापि वरदो व्यासो दर्शयेत्पितरं यदि ।
तद्रूपवेषवयसं श्रद्दध्यां सर्वमेव तत् ॥ १५.३७.४ ॥
வரம் அளிக்கும் வியாசர் எனக்கும் என் தந்தையை அதே உருவம், உடை, வயதில் காட்டினால், இவை அனைத்தையும் நான் நம்புவேன்.
15.37.5
प्रियं मे स्यात्कृतार्थश्च स्यामहं कृतनिश्चयः ।
प्रसादादृषिमुख्यस्य मम कामः समृद्ध्यताम् ॥ १५.३७.५ ॥
இது எனக்கு விருப்பமாகும்; உறுதி கொண்ட நான் நிறைவடைவேன். முதன்மை முனிவரின் அருளால் என் விருப்பம் நிறைவேறட்டும்.
15.37.6
इत्युक्तवचने तस्मिन्नृपे व्यासः प्रतापवान् ।
प्रसादमकरोद्धीमानानयच्च परिक्षितम् ॥ १५.३७.६ ॥
அரசன் இவ்வாறு சொன்னபோது, வலிமைமிக்க அறிவாளி வியாசர் அருள் புரிந்து பரீட்சித்தையும் அழைத்து வந்தார்.
15.37.7
ततस्तद्रूपवयसमागतं नृपतिं दिवः ।
श्रीमन्तं पितरं राजा ददर्श स परीक्षितम् ॥ १५.३७.७ ॥
பின்னர் அரசன் வானத்திலிருந்து வந்த, அந்த உருவும் வயதும் கொண்ட, ஒளிமிக்க தந்தை பரீக்ஷித்தைக் கண்டான்.
15.37.8
शमीकं च महात्मानं पुत्रं तं चास्य शृङ्गिणम् ।
अमात्या ये च निहता राज्ञस्तांश्च ददर्श ह ॥ १५.३७.८ ॥
மகாத்மா சமீகரையும், அவரது மகன் சிருங்கியையும், அரசனின் கொல்லப்பட்ட அமைச்சர்களையும் அவன் கண்டான்.
15.37.9
ततः सोवभृथे राजा मुदितो जनमेजयः ।
पितरं स्नापयामास स्वयं सस्नौ च पार्थिवः ॥ १५.३७.९ ॥
பின்னர் அவபிருத நீராட்டின் போது மகிழ்ந்த அரசன் ஜனமேஜயன் தந்தையை நீராட்டி, பின்னர் தானும் நீராடினான்.
15.37.10
परीक्षिदपि तत्रैव बभूव स तिरोहितः ।
स्नात्वा स नृपतिर्विप्रमास्तीकमिदमब्रवीत्।
यायावरकुलोत्पन्नं जरत्कारुसुतं तदा ॥ १५.३७.१० ॥
பரீக்ஷித்தும் அங்கேயே மறைந்தான். நீராடிய பின் அரசன் யாயாவர குலத்தில் பிறந்த ஜரத்காருவின் மகனான அந்தப் பிராமணன் ஆஸ்திகனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
15.37.11
आस्तीक विविधाश्चर्यो यज्ञेऽयमिति मे मतिः ।
यदद्यायं पिता प्राप्तो मम शोकप्रणाशनः ॥ १५.३७.११ ॥
ஆஸ்திகனே! இந்த யாகம் பல அதிசயங்கள் நிறைந்தது என்பது என் கருத்து; இன்று என் துயரைப் போக்கும் என் தந்தை இங்கு வந்துவிட்டார்.
15.37.12
ऋषिर्द्वैपायनो यत्र पुराणस्तपसो निधिः ।
यज्ञे कुरुकुलश्रेष्ठ तस्य लोकावुभौ जितौ ॥ १५.३७.१२ ॥
குருகுலச் சிறந்தவனே! தவத்தின் பொக்கிஷமான பழைய முனிவர் த்வைபாயனர் யாகத்தில் எங்கு இருக்கிறாரோ, அங்கு அவருடைய இரண்டு உலகங்களும் வென்றெடுக்கப்பட்டன.
15.37.13
श्रुतं विचित्रमाख्यानं त्वया पाण्डवनन्दन ।
सर्पाश्च भस्मसान्नीता गताश्च पदवीं पितुः ॥ १५.३७.१३ ॥
பாண்டவர்களின் மகிழ்ச்சியே, நீ இந்த அற்புதமான கதையைக் கேட்டாய்; பாம்புகள் சாம்பலாக்கப்பட்டு தங்கள் தந்தையின் வழியை அடைந்தன.
15.37.14
कथंचित्तक्षको मुक्तः सत्यत्वात्तव पार्थिव ।
ऋषयः पूजिताः सर्वे गतिर्दृष्टा महात्मनः ॥ १५.३७.१४ ॥
அரசே, உன் உண்மையின் காரணமாக தக்ஷகன் எப்படியோ விடுவிக்கப்பட்டான்; எல்லா ரிஷிகளும் கௌரவிக்கப்பட்டனர், மகாத்மாக்களின் கதியும் காணப்பட்டது.
15.37.15
प्राप्तः सुविपुलो धर्मः श्रुत्वा पापविनाशनम् ।
विमुक्तो हृदयग्रन्थिरुदारजनदर्शनात् ॥ १५.३७.१५ ॥
பாவத்தை அழிக்கும் இதைக் கேட்பதால் மிகுந்த தர்மம் கிடைக்கிறது; உயர்ந்த மனிதர்களைக் காண்பதால் இதயத்தின் முடிச்சு அவிழ்கிறது.
15.37.16
ये च पक्षधरा धर्मे सद्वृत्तरुचयश्च ये ।
यान्दृष्ट्वा हीयते पापं तेभ्यः कार्या नमस्क्रिया ॥ १५.३७.१६ ॥
தர்மத்தின் ஆதரவாளர்களும் நல்லொழுக்கத்தில் விருப்பமுடையவர்களும் யாரோ, யாரைக் கண்டால் பாவம் குறைகிறதோ, அவர்களுக்கு வணக்கம் செலுத்த வேண்டும்.
15.37.17
एतच्छ्रुत्वा द्विजश्रेष्ठात्स राजा जनमेजयः ।
पूजयामास तमृषिमनुमान्य पुनःपुनः ॥ १५.३७.१७ ॥
இதைக் கேட்டு அரசன் ஜனமேஜயன் அந்த விப்ரச்ரேஷ்டரிடமிருந்து, அந்த ரிஷியை மீண்டும் மீண்டும் அனுமதி கேட்டு, அவரை வணங்கி கௌரவித்தான்.
15.37.18
पप्रच्छ तमृषि चापि वैशम्पायनमच्युतम् ।
कथावशेषं धर्मज्ञो वनवासस्य सत्तम ॥ १५.३७.१८ ॥
தர்மம் அறிந்தவனும், நல்லோர்களில் சிறந்தவனுமான அவன், அந்த ரிஷி வைசம்பாயனர் அச்யுதரிடம் வனவாசத்தின் மீதிக் கதையையும் கேட்டான்.