ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 15.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.37.1
अदृष्ट्वा तु नृपः पुत्रान्दर्शनं प्रतिलब्धवान् ।
ऋषेः प्रसादात्पुत्राणां स्वरूपाणां कुरूद्वह ॥ १५.३७.१ ॥
ରାଜା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ନ ଦେଖି ମଧ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ ପ୍ରସାଦରୁ ସେମାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଲେ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ।
15.37.2
स राजा राजधर्मांश्च ब्रह्मोपनिषदं तथा ।
अवाप्तवान्नरश्रेष्ठो बुद्धिनिश्चयमेव च। ॥ १५.३७.२ ॥
ସେ ରାଜା ରାଜଧର୍ମ, ବ୍ରହ୍ମୋପନିଷଦର ରହସ୍ୟ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିର ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ମଧ୍ୟ ପାଇଲେ, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ।
15.37.3
विदुरश्च महाप्राज्ञो ययौ सिद्धिं तपोबलात् ।
धृतराष्ट्रः समासाद्य व्यासं चैव तपस्विनम् ॥ १५.३७.३ ॥
ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ବିଦୁର ତପୋବଳରେ ସିଦ୍ଧି ପାଇଲେ; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ତପସ୍ୱୀ ବ୍ୟାସଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
15.37.4
ममापि वरदो व्यासो दर्शयेत्पितरं यदि ।
तद्रूपवेषवयसं श्रद्दध्यां सर्वमेव तत् ॥ १५.३७.४ ॥
ବରଦାତା ବ୍ୟାସ ଯଦି ମୋତେ ମଧ୍ୟ ମୋ ପିତାଙ୍କୁ ସେହି ରୂପ, ବେଶ ଓ ବୟସରେ ଦେଖାନ୍ତି, ତେବେ ମୁଁ ଏ ସବୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବି।
15.37.5
प्रियं मे स्यात्कृतार्थश्च स्यामहं कृतनिश्चयः ।
प्रसादादृषिमुख्यस्य मम कामः समृद्ध्यताम् ॥ १५.३७.५ ॥
ଏହା ମୋତେ ପ୍ରିୟ ହେବ, ଏବଂ ଦୃଢ଼ନିଶ୍ଚୟ ହୋଇ ମୁଁ କୃତାର୍ଥ ହେବି। ମୁଖ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ ପ୍ରସାଦରେ ମୋ କାମନା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।
15.37.6
इत्युक्तवचने तस्मिन्नृपे व्यासः प्रतापवान् ।
प्रसादमकरोद्धीमानानयच्च परिक्षितम् ॥ १५.३७.६ ॥
ରାଜା ଏହା କହିବା ପରେ ପ୍ରତାପୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟାସ ପ୍ରସାଦ କଲେ ଏବଂ ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଣିଲେ।
15.37.7
ततस्तद्रूपवयसमागतं नृपतिं दिवः ।
श्रीमन्तं पितरं राजा ददर्श स परीक्षितम् ॥ १५.३७.७ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆସିଥିବା, ରୂପ ଓ ଯୌବନ ଥିବା, ତେଜସ୍ୱୀ ପିତା ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
15.37.8
शमीकं च महात्मानं पुत्रं तं चास्य शृङ्गिणम् ।
अमात्या ये च निहता राज्ञस्तांश्च ददर्श ह ॥ १५.३७.८ ॥
ମହାତ୍ମା ଶମୀକ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶୃଙ୍ଗୀ ଓ ରାଜାଙ୍କ ନିହତ ଅମାତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେ ଦେଖିଲେ।
15.37.9
ततः सोवभृथे राजा मुदितो जनमेजयः ।
पितरं स्नापयामास स्वयं सस्नौ च पार्थिवः ॥ १५.३७.९ ॥
ତା'ପରେ ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନ ସମୟରେ ଆନନ୍ଦିତ ରାଜା ଜନମେଜୟ ପିତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ ଏବଂ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନାନ କଲେ।
15.37.10
परीक्षिदपि तत्रैव बभूव स तिरोहितः ।
स्नात्वा स नृपतिर्विप्रमास्तीकमिदमब्रवीत्।
यायावरकुलोत्पन्नं जरत्कारुसुतं तदा ॥ १५.३७.१० ॥
ପରୀକ୍ଷିତ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସ୍ନାନ କରି ରାଜା ଯାଯାବର କୁଳରେ ଜନ୍ମିତ ଜରତ୍କାରୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସ୍ତୀକଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
15.37.11
आस्तीक विविधाश्चर्यो यज्ञेऽयमिति मे मतिः ।
यदद्यायं पिता प्राप्तो मम शोकप्रणाशनः ॥ १५.३७.११ ॥
ହେ ଆସ୍ତୀକ! ଏହି ଯଜ୍ଞ ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି ମୋର ମତ; ଆଜି ମୋ ଶୋକ ନାଶକ ପିତା ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
15.37.12
ऋषिर्द्वैपायनो यत्र पुराणस्तपसो निधिः ।
यज्ञे कुरुकुलश्रेष्ठ तस्य लोकावुभौ जितौ ॥ १५.३७.१२ ॥
ହେ କୁରୁକୁଳ ଶ୍ରେଷ୍ଠ! ତପସ୍ୟାର ନିଧି ପ୍ରାଚୀନ ଋଷି ଦ୍ୱୈପାୟନ ଯଜ୍ଞରେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ଉଭୟ ଲୋକ ଜିତା ହୋଇଯାଇଛି।
15.37.13
श्रुतं विचित्रमाख्यानं त्वया पाण्डवनन्दन ।
सर्पाश्च भस्मसान्नीता गताश्च पदवीं पितुः ॥ १५.३७.१३ ॥
ହେ ପାଣ୍ଡବନନ୍ଦନ, ଆପଣ ଏହି ବିଚିତ୍ର ଆଖ୍ୟାନ ଶୁଣିଲେ; ସର୍ପମାନେ ଭସ୍ମୀଭୂତ ହୋଇ ପିତାଙ୍କ ମାର୍ଗକୁ ଗଲେ।
15.37.14
कथंचित्तक्षको मुक्तः सत्यत्वात्तव पार्थिव ।
ऋषयः पूजिताः सर्वे गतिर्दृष्टा महात्मनः ॥ १५.३७.१४ ॥
ହେ ରାଜନ, ତୁମ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠା ଯୋଗୁଁ ତକ୍ଷକ କୌଣସି ପ୍ରକାରେ ମୁକ୍ତ ହେଲା; ସମସ୍ତ ଋଷି ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ ଏବଂ ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କ ଗତି ଦେଖାଗଲା।
15.37.15
प्राप्तः सुविपुलो धर्मः श्रुत्वा पापविनाशनम् ।
विमुक्तो हृदयग्रन्थिरुदारजनदर्शनात् ॥ १५.३७.१५ ॥
ପାପନାଶକ ଏହା ଶୁଣିଲେ ଅପାର ଧର୍ମ ମିଳେ; ଉଦାର ଲୋକଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ହୃଦୟର ଗଣ୍ଠି ଖୋଲିଯାଏ।
15.37.16
ये च पक्षधरा धर्मे सद्वृत्तरुचयश्च ये ।
यान्दृष्ट्वा हीयते पापं तेभ्यः कार्या नमस्क्रिया ॥ १५.३७.१६ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମର ପକ୍ଷଧର ଏବଂ ସଦାଚାରରେ ରୁଚି ରଖନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ପାପ କମେ, ସେମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ।
15.37.17
एतच्छ्रुत्वा द्विजश्रेष्ठात्स राजा जनमेजयः ।
पूजयामास तमृषिमनुमान्य पुनःपुनः ॥ १५.३७.१७ ॥
ଏହା ଶୁଣି ରାଜା ଜନମେଜୟ ସେହି ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ପାଖରୁ, ସେହି ଋଷିଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ଅନୁମତି ନେଇ, ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
15.37.18
पप्रच्छ तमृषि चापि वैशम्पायनमच्युतम् ।
कथावशेषं धर्मज्ञो वनवासस्य सत्तम ॥ १५.३७.१८ ॥
ଧର୍ମଜ୍ଞ, ହେ ସତ୍ତମ, ସେ ସେହି ଋଷି ବୈଶମ୍ପାୟନ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ବନବାସର ଶେଷ କଥା ମଧ୍ୟ ପଚାରିଲେ।